Lucas 8
Anututane Wam Kwikwiu Kayuk Kaknga Jesu Kraisda Takepbut Taknga Anin gatu Sam Kuupbam Lotutane Kap Taknga (WNC) vs NVI
1 Siwan Jesuta mateknga kundusim yukenga yotbam gapma gapmane gatu yot matek gapma gapmasimune kuut kuke Anututa amin panangge tasinggak kakngae wamu takeakngae aminbam yaniwan natapbing. Sike itane pandetna katau kuut musaat kepianganu tapaatda iat gatake kuking.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 Siwan maya kundu tupa Jesuta waung wai yanikwasiyaman kuking amikat gatu maitna sandeyamukuu kunduatda Jesuat gatake kuking. Gatu Maria Magdala yot gapmane nanaapa tupa waung wai katau kuut musa kautdu dakane tapaaya yanikwasikngaman kuking kapaat kuut kuking.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 Siwan aminu tapatu umana Susa ngang iniking. Ita Herotdane sangabamde kuyana yuak kapatane maatna umana Joana ngang iniking. Iat maya tapatu umana Susana ngang iniking. Iat gatu maya kunduat gatake iat kuke maya waakwakga Jesuat pandetnaat gatayamunangge natake sangaapana yamuking.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Siwan aminu yotna yotna nana buyambamda Jesue kuking. Kuwa Jesuta tuwang wamu takngatu anzing yanikut,
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 “Aminu tapatuta nanam zak pasiwa pimaningge puyane kukut. Kuke puyanane kusika zakngi kundu katakngita muban pimaking. Muban zakngi kunduta sabaapane pimamba aminda kungapuke zakngi dua kake ayainggamuking. Yainggamuwawa kwaitda apu atnapa puyukut.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Siwan gatu zakngi kundu muban pimake amaakatangu supna kaya ngana engetanganu kaiu mateknga siknga yuaing komune pimaking. Pimake yusika zuna apmea akopbing. Akoke ngana muyakngita pukutake kekeknga dua siwan zunata akupiaking.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Siwan gatu zakngi kundu muban pimakingu babamdane yapiatang pimaking. Pimake yuwawa babamda apmea akoke nanam zakgane zuna apapakusiking.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Siwan gatu zakngi kundu muban keu takedakane pimaking. Pimake yusika akoke buyana buyambam siknga aaking,” ngang tuwang wamu waaknga ngang yanike Jesuta apaa anzing yaninggamatakut, “Mamin aminda maakngi kaya kakengu wamu ayanggat taknga natapsok,” ngang yaninggamatakut.
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Ngang yaninggamatawan natapa yapii anggaman dua siwan kake pandetnata inikwaiking.
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Inikwaiwa yake anzing yanikut, “Anututa amin panangge tasinggak kakngae yapii akusopuke yuau anggaman daniwitde Anututa nandutewan nata daninggat.
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 “Siwan tuwang wamu waakngatane yapii daniwa natapnong. Zakngi muban pimaking ngang danit takngae anzing natapnangge. Aminu tapatuta Anututane wam yaniwan natapning.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Siwan zakngi kundu muban sabaapane pimaking ngang danit takngae anzing natapnangge. Aminu kunduta Anututane wam maakngita natapa ngana Setenda apu wamu waaknga musiaatang sandeyamunggak. Sandeyaman aminu waakwakga musiaatang siakan ngang dua natapning. Dua natapa Anututa baniane toknga natake waiaknganae tokngabam yaman paning.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 “Siwan zakngi kundu muban supna kaya komune engatangan pimaking ngang danit takngae anzing natapnangge. Aminu tapatuta Anututane wam yaniwan natake apbakngake takaing ngana tapatuta apu yanindatdauwan Anutue masa imuning. Nanam zau muyakngi kepatang dua tapan buya dua aakgak binga aminda unzing yutning.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 “Siwan zakngi kundu muban babam yapiatang pimaking ngang danit takngae anzing natapnangge. Aminu kunduta Anututane wam maakngita natapning. Natake ngana meya takngatu takngatu kaning ba sangaapa buyambam siknga panangge take natapning ba gupnane sanga mina minaka take siwikge tasining. Unzing tasiyuk Anututane wam yaitapakusiwa buyana dua aakgak.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 “Siwan zakngi kundu muban keu take komune pimaking ngang danit takngae anzing natapnangge. Aminu kunduta Anututane wam maakngita natake musiaatang siakan ngang natake wamna katak gwaamuke kekekake pasiwa nanam zau buyana aatning,” ngang Jesuta unzing yanikut.
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 “Siwan aminda aakatap gatake dopang gwende gepbiatangu dua teke gatu buka gwende gepbiatangu dua teaing. Wena. Buka gwene engatangan tewa isikakaawan aminu yoakatang kopningu kakaa apane kopning.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 Siwan sanga bamu akusopuke yuwa kananga dua singgau masande anggaman siwa kanim. Sanga bamu akusopuke yuwa natdetnanga dua singgau masande anggaman siwa atnatdetnim.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 Siwan ginu katak siknga gwautnong. Ginda wamu katak natapnong. Mamin amindaka natdetdetna nomana pake yuwawa Anututa natdetdetna kunduat ayamik. Sike mamin amindaka buyami natake natdetdetninu gwa pakamang ngang gutonga yawanu natdetdetna wa paking kaknga Anututa akaiwan kuyamik,” ngang yanikut.
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Siwan tapduk wagwene Jesutane uyapnaat mingaatda ie kuking. Kuwa ngana aminbamda yuwa gitna siwan Jesuta yukut komune wesim apnanga dua sikut.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Siwan aminu tapatuta anzing inikut, “Minggaat uyapbaatda kepman katang yuke ga gandupnangge pakapu undang yuaing,” ngang inikut.
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Iniwan natake ngana yake anzing yanikut, “Aminu Anutue wam natake tawaningu natane minga gatu uyapma ngang yaniwit,” ngang yanikut.
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Siwan tapduu gwendune Jesuat pandetnaatda dopangbamu gwendune koke anzing yanikut, “Yangga gapan gwenu kautdu saak kuna,” ngang yaniwan kuking.
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Dopangbam gwen take akuwawa Jesuta dapuna peawan gotbamda yangga gapan gwene pupzang puyapbut. Puyapan yangga suyungga dopangbam gwekatang pukuwawan dopnangge siwan yanggaatang pukunangge sikut.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Siwan pandetnata kuku Jesu tanguwa enawan anzing iniking, “Aanin! Aanin! Kumnangge kamang,” ngang iniwa enake yawan gotda zakngawan yangga sambuya enakuu zetgaman kuma yukut.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Yuwawan Jesuta anzing yanikut, “Ginda nae natapa kekekakut taknga dasingge tewa pimanggak,” ngang yaniwan akgwauke nangaakan natake ina anzing yaking, “Aminu aapa mamin? Ge wamu yawan gotda wena siwan yangga sambuyata kuma yuwan kaamang,” ngang yaking.
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Masande iat pandetnaatda Gegesa kep komune kuking. Sike Galili kep kautdu saak yuwan yangga gapanu Galili gwenu banakan yuwan Gegesa keu kautdu saak yuak komune kuking.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 — ausente —
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 — ausente —
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Ininggamatawan Jesuta, “Umanda mamin,” ngang iniwan, “Ninu aminu buyambam,” ngang inikut. Dasingge? Waungu wai kwaapzangga aminu waapa taking.
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Sike waungu wai waakwakga Jesu anzing yake ininggamataking, “Gata gapma bapatang pukuke toknga panimde ma ninikwasiwim,” ngang iniking.
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Iniwa ikwawa takwakgu wesim yuke nanam nake yuwawa kake waungu waita yanggamatake anzing yaking, “Gata take ninipewi kuku ikwawa waakwak panim,” ngang iniwa Jesuta, “Ayok,” ngang yanikut.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Yaniwan aminu waapa teke kuku ikwawa waakwak papa ikwawa waakwau zetgaman isapmake kuku dameatang pimake puku yangga gapan gwene pukuke yangga tangoke akumbing.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Siwan ikwawa toikaingga unzing kake atdatakuke sanga wa kakingu aminbamu yot gapmane kuku yaniwa yatakuwa aminu kaukaut yuaingga natapbing.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Natake aminbamda wa sikut taknga kanangge kuking. Jesue kuke aminu waapa kawa waungu waiakwakga gwa teke kukinga kaking. Kawawa tauknga tamake natdetdetna anggaman siwan Jesuta yukut komune inengan kepine yuwawan kake akgwauking.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Akgwauke yuwawa waungu waita aminu waapa takingu yanikwasiwan kuwawa aminu waapata take siwan kakingga ie wamu yatakuking.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Yatakuwawa aminbamu Gegesa kep komune nana aminda natake kumzang gwauke Jesu anzing iniking. Ga ninu nipmake kungga ngang iniking. Iniwa natake Jesuta dopangbam gwene koke gatuna Galili kep komune kunangge tasikut.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Tasiwawan kake aminu waungu waita teking kapata Jesu anzing ininggamatakut, “Naat kuut kusim,” ngang ininggamatawan yake anzing inikut,
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Aho! Ga yotda kuke sangabamu Anututa tasinggamuk kakngae yaniwi natapnong,” ngang inike initewan kuke aminbamu yotbam gapmane nana amin yanike sanga Jesuta tasingamukutde wamu yanitakuwan natapbing.
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Siwan aminu kuupbamda Jesue natayuwawa ita Galili kep komune gatu kuwan kake apbakngaking.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 — ausente —
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 — ausente —
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Kuwawa maya tapatu yekapna sike daknga asinggan pake nakanu katau kuut musaat kepianganu gweaya gwa kawan sandewan yuawan ngana aminu kunduta maitna waaknga sandekngamunangge tasiwa maikut.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Maya waapata Jesue masene kuke katakngita tauknga nomna saasaakngi wanganekan wasikut. Ita unzing tasiwan dakngata zakngawan wena sikut.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Siwan Jesuta, “Maminda taukngane katakngita wasik,” ngang yawan aminbamda, “Ninu wena,” ngang yawawa Pitata anzing inikut, “Aana! Aminbamda yuke gae yupbasiwa gitnawan taukgane ba guing ba dasing,” ngang inikut.
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Siwan ngana yake anzing inikut, “Aminu tapatuta katakngita awasik ngang natapa natane kekeknganata aminu tapatu gatangamuk ngang nataat,” ngang inikut.
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Iniwan maya waapata natake ita tasikut taknga takusopunanga dua siwan kake dandai yamuba kuku Jesue nomnane pimake aminbamde kaine wamu katakngita wasikutde yapii yake ita anzing inikut, “Maitna zetgaman wena siwan kaat,” ngang inikut.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Iniwan yake anzing inikut, “Yapana. Nae natapi kekeknga singgak kakngata gatanggaman maitda wena singgakge musipba kwikwikngata yotda kunggayo,” ngang inikut.
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Unzing iniyuwawan wa aminu kuyana yuak kapatane yot gwenune yuau tapatuta apuke, “Yanindamumsaapa, kwatanu ma iniwi apan. Yapakata gwa kungwak,” ngang inikut.
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Iniwan Jesuta natake Jairas anzing inikut, “Ga meya ma natapim. Nae natapi kekeknga siwanu yapakata gatuna apme gweawik,” ngang inikut.
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Inike aminu waapatane yotnane kuke moo aminu dua kapewan kopbing. Pitaat Jonkat Jems gatu nana minga nganggan papan wa amikat Jesuatdakan kopbing.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Siwan aminu kuupbamda waatdaka waapae butaya natake kwanam sike yuwawa kake Jesuta anzing yanikut, “Ginda kwanamza ma siwam. Ita gatukande dua kungwak. Dapuna pekgak,” ngang yanikut.
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Yaniwan kumzang inimike, “Gwa kungwak kapae dasingge yanggak,” ngang yaking.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Siwan ngana Jesuta maya matekapa katakngine take wamu apaa anzing inikut, “Yapana! Enat,” ngang inikut.
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Iniwan zetgaman uyungata apu gupnaatang pukuwan gweake enawan Jesuta nanamu kundu ima napikge yanikut.
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Yaniwan nana mingata asatnawat ngana Jesuta wamu kekeknga ngang yake aminu kundu sanga nata tasiwa kamayakge ma yaniwat ngang yanindakngakut.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.