Lucas 8

Anututane Wam Kwikwiu Kayuk Kaknga Jesu Kraisda Takepbut Taknga Anin gatu Sam Kuupbam Lotutane Kap Taknga (WNC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Siwan Jesuta mateknga kundusim yukenga yotbam gapma gapmane gatu yot matek gapma gapmasimune kuut kuke Anututa amin panangge tasinggak kakngae wamu takeakngae aminbam yaniwan natapbing. Sike itane pandetna katau kuut musaat kepianganu tapaatda iat gatake kuking.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 Siwan maya kundu tupa Jesuta waung wai yanikwasiyaman kuking amikat gatu maitna sandeyamukuu kunduatda Jesuat gatake kuking. Gatu Maria Magdala yot gapmane nanaapa tupa waung wai katau kuut musa kautdu dakane tapaaya yanikwasikngaman kuking kapaat kuut kuking.
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 Siwan aminu tapatu umana Susa ngang iniking. Ita Herotdane sangabamde kuyana yuak kapatane maatna umana Joana ngang iniking. Iat maya tapatu umana Susana ngang iniking. Iat gatu maya kunduat gatake iat kuke maya waakwakga Jesuat pandetnaat gatayamunangge natake sangaapana yamuking.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Siwan aminu yotna yotna nana buyambamda Jesue kuking. Kuwa Jesuta tuwang wamu takngatu anzing yanikut,
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 “Aminu tapatuta nanam zak pasiwa pimaningge puyane kukut. Kuke puyanane kusika zakngi kundu katakngita muban pimaking. Muban zakngi kunduta sabaapane pimamba aminda kungapuke zakngi dua kake ayainggamuking. Yainggamuwawa kwaitda apu atnapa puyukut.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Siwan gatu zakngi kundu muban pimake amaakatangu supna kaya ngana engetanganu kaiu mateknga siknga yuaing komune pimaking. Pimake yusika zuna apmea akopbing. Akoke ngana muyakngita pukutake kekeknga dua siwan zunata akupiaking.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Siwan gatu zakngi kundu muban pimakingu babamdane yapiatang pimaking. Pimake yuwawa babamda apmea akoke nanam zakgane zuna apapakusiking.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Siwan gatu zakngi kundu muban keu takedakane pimaking. Pimake yusika akoke buyana buyambam siknga aaking,” ngang tuwang wamu waaknga ngang yanike Jesuta apaa anzing yaninggamatakut, “Mamin aminda maakngi kaya kakengu wamu ayanggat taknga natapsok,” ngang yaninggamatakut.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Ngang yaninggamatawan natapa yapii anggaman dua siwan kake pandetnata inikwaiking.
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Inikwaiwa yake anzing yanikut, “Anututa amin panangge tasinggak kakngae yapii akusopuke yuau anggaman daniwitde Anututa nandutewan nata daninggat.
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 “Siwan tuwang wamu waakngatane yapii daniwa natapnong. Zakngi muban pimaking ngang danit takngae anzing natapnangge. Aminu tapatuta Anututane wam yaniwan natapning.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Siwan zakngi kundu muban sabaapane pimaking ngang danit takngae anzing natapnangge. Aminu kunduta Anututane wam maakngita natapa ngana Setenda apu wamu waaknga musiaatang sandeyamunggak. Sandeyaman aminu waakwakga musiaatang siakan ngang dua natapning. Dua natapa Anututa baniane toknga natake waiaknganae tokngabam yaman paning.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 “Siwan zakngi kundu muban supna kaya komune engatangan pimaking ngang danit takngae anzing natapnangge. Aminu tapatuta Anututane wam yaniwan natake apbakngake takaing ngana tapatuta apu yanindatdauwan Anutue masa imuning. Nanam zau muyakngi kepatang dua tapan buya dua aakgak binga aminda unzing yutning.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 “Siwan zakngi kundu muban babam yapiatang pimaking ngang danit takngae anzing natapnangge. Aminu kunduta Anututane wam maakngita natapning. Natake ngana meya takngatu takngatu kaning ba sangaapa buyambam siknga panangge take natapning ba gupnane sanga mina minaka take siwikge tasining. Unzing tasiyuk Anututane wam yaitapakusiwa buyana dua aakgak.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 “Siwan zakngi kundu muban keu take komune pimaking ngang danit takngae anzing natapnangge. Aminu kunduta Anututane wam maakngita natake musiaatang siakan ngang natake wamna katak gwaamuke kekekake pasiwa nanam zau buyana aatning,” ngang Jesuta unzing yanikut.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 “Siwan aminda aakatap gatake dopang gwende gepbiatangu dua teke gatu buka gwende gepbiatangu dua teaing. Wena. Buka gwene engatangan tewa isikakaawan aminu yoakatang kopningu kakaa apane kopning.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Siwan sanga bamu akusopuke yuwa kananga dua singgau masande anggaman siwa kanim. Sanga bamu akusopuke yuwa natdetnanga dua singgau masande anggaman siwa atnatdetnim.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 Siwan ginu katak siknga gwautnong. Ginda wamu katak natapnong. Mamin amindaka natdetdetna nomana pake yuwawa Anututa natdetdetna kunduat ayamik. Sike mamin amindaka buyami natake natdetdetninu gwa pakamang ngang gutonga yawanu natdetdetna wa paking kaknga Anututa akaiwan kuyamik,” ngang yanikut.
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Siwan tapduk wagwene Jesutane uyapnaat mingaatda ie kuking. Kuwa ngana aminbamda yuwa gitna siwan Jesuta yukut komune wesim apnanga dua sikut.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Siwan aminu tapatuta anzing inikut, “Minggaat uyapbaatda kepman katang yuke ga gandupnangge pakapu undang yuaing,” ngang inikut.
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Iniwan natake ngana yake anzing yanikut, “Aminu Anutue wam natake tawaningu natane minga gatu uyapma ngang yaniwit,” ngang yanikut.
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Siwan tapduu gwendune Jesuat pandetnaatda dopangbamu gwendune koke anzing yanikut, “Yangga gapan gwenu kautdu saak kuna,” ngang yaniwan kuking.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Dopangbam gwen take akuwawa Jesuta dapuna peawan gotbamda yangga gapan gwene pupzang puyapbut. Puyapan yangga suyungga dopangbam gwekatang pukuwawan dopnangge siwan yanggaatang pukunangge sikut.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Siwan pandetnata kuku Jesu tanguwa enawan anzing iniking, “Aanin! Aanin! Kumnangge kamang,” ngang iniwa enake yawan gotda zakngawan yangga sambuya enakuu zetgaman kuma yukut.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Yuwawan Jesuta anzing yanikut, “Ginda nae natapa kekekakut taknga dasingge tewa pimanggak,” ngang yaniwan akgwauke nangaakan natake ina anzing yaking, “Aminu aapa mamin? Ge wamu yawan gotda wena siwan yangga sambuyata kuma yuwan kaamang,” ngang yaking.
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Masande iat pandetnaatda Gegesa kep komune kuking. Sike Galili kep kautdu saak yuwan yangga gapanu Galili gwenu banakan yuwan Gegesa keu kautdu saak yuak komune kuking.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 — ausente —
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 — ausente —
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 — ausente —
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Ininggamatawan Jesuta, “Umanda mamin,” ngang iniwan, “Ninu aminu buyambam,” ngang inikut. Dasingge? Waungu wai kwaapzangga aminu waapa taking.
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Sike waungu wai waakwakga Jesu anzing yake ininggamataking, “Gata gapma bapatang pukuke toknga panimde ma ninikwasiwim,” ngang iniking.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Iniwa ikwawa takwakgu wesim yuke nanam nake yuwawa kake waungu waita yanggamatake anzing yaking, “Gata take ninipewi kuku ikwawa waakwak panim,” ngang iniwa Jesuta, “Ayok,” ngang yanikut.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Yaniwan aminu waapa teke kuku ikwawa waakwak papa ikwawa waakwau zetgaman isapmake kuku dameatang pimake puku yangga gapan gwene pukuke yangga tangoke akumbing.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Siwan ikwawa toikaingga unzing kake atdatakuke sanga wa kakingu aminbamu yot gapmane kuku yaniwa yatakuwa aminu kaukaut yuaingga natapbing.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Natake aminbamda wa sikut taknga kanangge kuking. Jesue kuke aminu waapa kawa waungu waiakwakga gwa teke kukinga kaking. Kawawa tauknga tamake natdetdetna anggaman siwan Jesuta yukut komune inengan kepine yuwawan kake akgwauking.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Akgwauke yuwawa waungu waita aminu waapa takingu yanikwasiwan kuwawa aminu waapata take siwan kakingga ie wamu yatakuking.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Yatakuwawa aminbamu Gegesa kep komune nana aminda natake kumzang gwauke Jesu anzing iniking. Ga ninu nipmake kungga ngang iniking. Iniwa natake Jesuta dopangbam gwene koke gatuna Galili kep komune kunangge tasikut.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Tasiwawan kake aminu waungu waita teking kapata Jesu anzing ininggamatakut, “Naat kuut kusim,” ngang ininggamatawan yake anzing inikut,
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 “Aho! Ga yotda kuke sangabamu Anututa tasinggamuk kakngae yaniwi natapnong,” ngang inike initewan kuke aminbamu yotbam gapmane nana amin yanike sanga Jesuta tasingamukutde wamu yanitakuwan natapbing.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Siwan aminu kuupbamda Jesue natayuwawa ita Galili kep komune gatu kuwan kake apbakngaking.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 — ausente —
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 — ausente —
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Kuwawa maya tapatu yekapna sike daknga asinggan pake nakanu katau kuut musaat kepianganu gweaya gwa kawan sandewan yuawan ngana aminu kunduta maitna waaknga sandekngamunangge tasiwa maikut.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Maya waapata Jesue masene kuke katakngita tauknga nomna saasaakngi wanganekan wasikut. Ita unzing tasiwan dakngata zakngawan wena sikut.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Siwan Jesuta, “Maminda taukngane katakngita wasik,” ngang yawan aminbamda, “Ninu wena,” ngang yawawa Pitata anzing inikut, “Aana! Aminbamda yuke gae yupbasiwa gitnawan taukgane ba guing ba dasing,” ngang inikut.
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Siwan ngana yake anzing inikut, “Aminu tapatuta katakngita awasik ngang natapa natane kekeknganata aminu tapatu gatangamuk ngang nataat,” ngang inikut.
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Iniwan maya waapata natake ita tasikut taknga takusopunanga dua siwan kake dandai yamuba kuku Jesue nomnane pimake aminbamde kaine wamu katakngita wasikutde yapii yake ita anzing inikut, “Maitna zetgaman wena siwan kaat,” ngang inikut.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Iniwan yake anzing inikut, “Yapana. Nae natapi kekeknga singgak kakngata gatanggaman maitda wena singgakge musipba kwikwikngata yotda kunggayo,” ngang inikut.
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Unzing iniyuwawan wa aminu kuyana yuak kapatane yot gwenune yuau tapatuta apuke, “Yanindamumsaapa, kwatanu ma iniwi apan. Yapakata gwa kungwak,” ngang inikut.
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Iniwan Jesuta natake Jairas anzing inikut, “Ga meya ma natapim. Nae natapi kekeknga siwanu yapakata gatuna apme gweawik,” ngang inikut.
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Inike aminu waapatane yotnane kuke moo aminu dua kapewan kopbing. Pitaat Jonkat Jems gatu nana minga nganggan papan wa amikat Jesuatdakan kopbing.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Siwan aminu kuupbamda waatdaka waapae butaya natake kwanam sike yuwawa kake Jesuta anzing yanikut, “Ginda kwanamza ma siwam. Ita gatukande dua kungwak. Dapuna pekgak,” ngang yanikut.
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Yaniwan kumzang inimike, “Gwa kungwak kapae dasingge yanggak,” ngang yaking.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Siwan ngana Jesuta maya matekapa katakngine take wamu apaa anzing inikut, “Yapana! Enat,” ngang inikut.
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Iniwan zetgaman uyungata apu gupnaatang pukuwan gweake enawan Jesuta nanamu kundu ima napikge yanikut.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Yaniwan nana mingata asatnawat ngana Jesuta wamu kekeknga ngang yake aminu kundu sanga nata tasiwa kamayakge ma yaniwat ngang yanindakngakut.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.