Lucas 15

Anututane Wam Kwikwiu Kayuk Kaknga Jesu Kraisda Takepbut Taknga Anin gatu Sam Kuupbam Lotutane Kap Taknga (WNC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Aminu kait pasike takis papsa amikat wai aminu kunduat yanikwasiwa kepman yuya aminda Jesutane wam natapnangge natake inengan kuking.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Kuwawa kake Ferisi amikat mama wam yanindamumsa amikatda sapdut wamu anzing yaking, “Aminu aapa waiakngana kaya amikat notna dakngake nanamu iat gatake nakaing,” ngang yaking.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ngang yawa Jesuta tuwang wamu takngatu anzing yanikut,
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Aminu gikatnana tapatutane sipsipna 100-da ba yuaing. Ngang gwendu wena ba siwanu toikngata 99 pewan komduatang yuwawa kuke wena sikut gwende tawasika ngana dua kawik.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Dua kake tawasika kakenga asiknga bakngake gwaamnane teke gwaamutakuwik.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Gwaamutake kusika yotna kundoke inane donga gatu aminu yotna nana ngang yayawamban apa anzing yaniwik, ‘Natane sipsipma gwenduta wena gwa sikut ngana tawataku gatu gwa tatde ninu kuupbamda apbaknganim,’ ngang yaniwik.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Unzingge nata ginu daniwa natapnong. Ina unzakan. Enandangu 99 aminu nomana siknga yuwanu musia tapa tekwambikge wamu yananga dua. Enandang nana aminda aminu waakwakge takesim natapning. Sike waiakngana kaya aminu tapatuta musia tapan tekwambanu musip gwaangu enandang nana aminda natangamuning,” ngang yanikut.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Sike maya tapatu manina katau kuut musaau kaya ngana sandu wena siwanu aakatap gatake yotna mina mina kuupbam kwaamuke katak siknga tawake kake tapik.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Takenga ita notnabam gatu yotna nana ngang yayawamban apa anzing yaniwik, ‘Natane manina sandu wena gwa sikut ngana apmanu tawasika gwa tatde gikat naat apbaknganim,’ ngang yaniwik.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Unzingge nata ginu daniwa natapnong. Ina unzakan. Anututane angelata aminu waiakngana kaya tapatuta musia tapan tekwambanu apbaknganing,” ngang yanikut.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Sike Jesuta tuwang wamu takngatuat anzing yanikut, “Wawi tapatu waaknga tapaaya kaya.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Siwan uyapnata nanaapa anzing inikut, ‘Nan. Kwatangi kungwapewiyau kautdu ninae papitde nanikuyau apmanu tupakande nami papit,’ ngang iniwan nanata sangaapana usanzike kautdu ie imukut.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 “Iman pake kundusim yusika waapasimda sangaapana kuupbam aminde yaman usiwa puyuwan manina pake keu maa siknga komdune kukut. Kusika une kundoke minaka minaka take siknga kake manina ie moo muban puyukut.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Muban puyuwan waomune nana tom tapduk sikut. Siwan waapasimda upeke yuke mani panangge natake puyae tawakut.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Puyae tawake yaniwawan aminu tapatuta puya iman pasingamukut. Pasingamuke ikwawa toike daman katang koke nanam yamuwawan naking.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Yaman nawawa waapasimu tomna siknga natake ikwawatane nanam napikge take siknga natapbut ngana tapatuta nanamu ie dua iman tomda buyak toike yukut.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 “Dua ima tomda buyak toike yusika natdetdetna anggaman siwan anzing yakut, ‘Nanatane puya amin takwakga nanamu buyambam napa maiwan peaing. Napa maiwan peawa ngana na itane waaknga ane yuke toma siknga natake kumnangge singgat.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Ge keu akom teke nanae kuke anzing iniwit. Nan. Gaat Anutuatdane kaisane na gawaknga aknga tasikumde waaknga ngang ma naniwim.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Puya aminda dakngawitde naniwinu take siwik ngang unzing iniwit,’ ngang yakut.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Ngang yakenga enake nanae kukut.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 “Siwan waaknga waapasimda anzing inikut, ‘Nan. Gaat Anututatdane kaisane na gawaknga aknga tasikumde waaknga ngang ma naniwim,’ ngang inikut.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Ngang iniwan ngana nanata puya aminae anzing yanikut, ‘Zetgaman kuku tauu gwaam siknga pakapu mapapukungama katasip tapakongaman kepi tauk pasingamunong.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Sike ikwawa gamanu suyuknga gwen takapu tangutapa kupan matanong. Matake sawa nanim.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Waakngaapasimu gwa ba kumbut ngang natapbum ngana gwa kaatde banip gwaang natake nanamu buyambam sake nanim,’ ngang yanikut. Yaniwan natake musia tatanga natake unzing tasiking.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Unzing tasiwawa waaknga tupan tapata puyaneta you wesim apuke nataawan kap taiwawa natapbut.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Natake puya aminu tapatu yatawamban apan, ‘Dasingge taikaing,’ ngang inikwaikut.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Inikwaiwan yake anzing inikut, ‘Uyapbata gwa apuk. Ita wai dua sike take yusika apan kake nanggata ikwawa gamanu mateknga suyuknga gwen tanguke matak,’ ngang inikut.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 “Iniwan natake musia toknga natake yoakatang kopnangge apbitakut. Kopnangge bitake yuwawan nanata epuke kopikge iniwan ngana
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 yake anzing inikut, ‘Na nakanu buyambam puyaka pasinggamukum. Wamba gatukande gwaamukum. Siwan naat notnaatda unekan apuke banipmin take siknga natapnimde ga kaap mateknga gwendusim paya dua namukuyak.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Siwan waakga waapasimda kuke maat petnangge natake sangaka muban puyuwana apuk. Apan kake ikwawa gamanu suyuknga gwenu ie tanguke matayak,’ ngang inikut.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 “Iniwan yake anzing inikut, ‘Waaknga. Gaat naatda asinggan gatake yuamak. Siwan sangana kuupbamu gikae.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Siwan uyapbata gwa kumbut ngang natapbum ngana gatu kake banipminu iaknga siknga dua natake tasinim gamu noman dua siwik,’ ngang iniwan natapbut.”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.