João 11
Anututane Wam Kwikwiu Kayuk Kaknga Jesu Kraisda Takepbut Taknga Anin gatu Sam Kuupbam Lotutane Kap Taknga (WNC) vs VC
1 Siwan aminu maitna kaya tapatu umana Lasaras ngang iniking. Betani yot gapmane nanaapa. Itane samina tapaaya umana Maria gatu Mata ngang yaniking. Iat gatake yuke Betani yot gapmane yuking.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Siwan Maria waapa masande yangga kapanga take siknga aknga pake Jesutane kepine saukngamukut tapanin. Saukngamuke inane gwapak danggamnata pasiwa kuwa kupia sikut. Itane nokgana Lasarasda mait sikut.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Siwan maiu buyambam siwan saminata wamu takngatu Jesue tewat kuwan anzing inikumayak, “Aanit. Nokganiu gata banip gwaang natangamunggayak kapata mait singgak.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Ngang wamu waaknga tewat kuwan Jesuta natake anzing yakut, “Ita akupikge maiu waakngata dua tapan mainggak. Anututane umana akngata asenawikge waapa tapan mainggak. Na Anutue waaknga yuat tapae umana akngata kuut ina unzakan asenawik,” ngang yakut. Sike Jesuta wa yakut taknga aminu waapa mait sike akumbut katanga gatu tangenawan kake itane umana yatangenawa buyambam siwikge natake yakut.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Siwan Jesuta Mataat itane uyapnaat gatu waapaatdane nokgana Lasaraskatde banip gwaang natayamukut.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Siwan ngana wamu waaknga natakenga ita gunziu gweaat gwenduat keu wa yukut komune yukut.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Yukenga ita yake ninu pandetna, “Judia kep komune gatunin kuna,” ngang ninikut.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Ngang niniwan, “Aanin. Judia nana aminda akgutnangge tupa dua tasiking ge gatuka kunangge yanggayak,” ngang inikumang.
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Inina ita kayuk yuak kakngae natake kwakngaomde tuwanguke anzing ninikut, “Tapduu gwendu kukgwen kakaa yuwik. Aminu tapatuta kakaa akngane sukukengu sanga gupna tasiwan mainanga kake ayapbimbik.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Siwan ngana zikaa dakane sukukengu gupnatane kakaa akngana wena siwanu akezake pimapik,” ngang ninikut.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Unzing ninikenga tuwang wamu takngatu anzing yakut, “Lasaras notninda dapuna gwa pekgak ngana nata kuke tanguwa enawik,” ngang ninikut.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Unzing niniwan yake anzing inikumang, “Aanin. Ita dapuna pek gamu take siwan,” ngang inikumang.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Siwan ngana Jesuta tuwang wam yake Lasarasda akumbutde natake yakut ngana ninu, “Dapuna moo pekgakge yanggak,” ngang natapbumang.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Unzingge Jesuta anggaman anzing ninikut, “Lasarasda gwa kumbut.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Sike na ginde natake na tapduu waomune iat dua yukumde apbaknganggat. Unzingge na kuke tasiwa kake ginu nae natake Anututa tapan pasinggak ngang nataaing kakngata kekeknga siknga siwik,” ngang ninikut. Ninike, “Ginu enawa ie kuna,” ngang ninikut.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Unzing yawan Tomas umana takngatu Didimas ngang inikumang. Umana wa tana tekwamban bokngan aakumayakat nana tapatu. Sike aminu waapata ninu anzing ninikut, “Ayok. Ninu iat gatake kuwatna nisipa kumna,” ngang yakut.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Siwan Jesuta teke kepiapane kusika you wanggapmane kundoke natawawan Lasaras matmat katangu gwa kwaiwa tapduu gweaat gweaat ngang gwa yuak ngang yawa natapbut.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Sike Betani yot gapma Jerusalemu wesim binga yuak.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Siwan Judia nana aminbamda Mataat Mariatde kuke waapaatda nokganae butaya natayuwawat musia pasiwa wikasande kuking.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Siwan Jesuta kepiapane apuwawan kunduta kake yawa Matata natapbut. Natake ita ie kuwawan ngana Mariata yot gwenekan yukut.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Siwan Matata Jesue kundoke anzing inikut, “Aana. Ga ane yukuyak gamu nitdane nokganitda dua kupan
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 ngana gata Anutu sanga takngatu tasiwikge iniwinu atasiwik ngang nataat,” ngang inikut.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Iniwan yake, “Nokgasata gatuna enawik,” ngang inikut. Ngang iniwan yake anzing inikut,
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 “Tapduknga sandewik gwekatang aminu kuupbapat iat gatake enatning ngang atnataat,” ngang inikut.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Iniwan anzing inikut, “Asenake kayuk gatu yutning kakngae yapii na. Mamin amindaka nae natake Anututa tapan pasinggak ngang natapa kekekawiu akungwakengu gatuna enake kayuk asinggan asinggan yuwik.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Siwan mamin amindaka kayuk yusika nae natapa kekekawiu gatukande kumnanga dua. Wamu waaknga yawa natapi siakan dua ba singgak,” ngang inikut.
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Iniwan ita yake anzing inikut, “Aana. Natapa siakan singgak. Ga Anututa tapan Krais gatanimuyaapa dakngake Anutue waaknga kepdakane epikge yakapsa aminda tupa siknga ngang yaking kapa ga unin,” ngang inikut.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Matata unzing yake kuku uyapna Maria yatawakut. Yatawamban apan wamu wepda anzing inikut, “Ayanindamumsaapa gwa apuke gae yanggawanggak,” ngang inikut.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Iniwan natake ita zetgaman enake Jesue kukut.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Jesuta yot gapmane dua apbut. Ita tupanu Matata kakut komune yuwawan undang kukut.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Sike Judia nana aminu Mariaat gatake itane yotnaatang yuke itane musia tasiwa wikawikge tasike kawawa ita zetgaman enake epu kepman kuwan kaking. Kake maya waapata matmat gwene kuke kwanam sitnangge ba kunggak ngang natake tawatakuking.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Tawatakuwawa Mariata Jesuta yukut komune apu Jesu kake kepine gwetake anzing inikut, “Buyambam tapa! Gata ane yukuyak gamu nokganata dua kupan,” ngang inikut.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Ngang iniwan Jesuta kawan ita kwanam siwan kake Judia nana aminu iat gatake apbing amin kaya kwanamu asiwawa kakut. Kake ita musiaatang butaya siknga natapan guyakngi gekapan
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 butaya wam yayuk, “Zandang teking,” ngang yaniwan, “Buyambamtapa! Gata apu kayo,” ngang iniking.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Unzing iniwa natake Jesuta kwanamu asikut.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Kwanamu asiwawan kake wa yukingga anzing yaking, “Ita musip gwaangu kumzang natangamunggakge kwanamu singgak,” ngang yaking.
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Siwan ngana kunduta anzing yaking, “Ita aminu kai akusikingu pasiwa take siking kapanin. Asikaya ita aminu aapa akgatangamukut gamu dua kupan,” ngang sapduke yaking.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Siwan Jesuta musiane gatu butaya wam yake matmat gapmane kukut. Sike matmau supgapbau dakatu gwa kupsa aminu undang tenangge kwaikinggane ganangi umukusinangge suu buyambam gwen ikoba apu umukusikut.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Siwan Jesuta yake, “Ginda suu anggwenu ikotakwenong,” ngang yanikut. Yaniwan Matata anzing inikut, “Buyambam tapa! Ita kupan tapduu gweaat gweaat gwa yuke kapanga wai siknga gwa sik ngana apbotake unzingu yanggayak,” ngang inikut.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Iniwan yake anzing inikut, “Dasing? Tupanu nata ga ganike gata nae natake Anututa tapan pasinggak ngang natapi kekeknga siwanu gata kawawi Anututane umana akngata asenawan kawiyak ngang gwa ganit ngana apbotake unzingu yanggayak,” ngang inikut.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Siwan sup gwenu ikotakweking. Ikotakwewana Jesuta enandang kake tumuk wamu anzing yakut, “Nan! Gata natane tumuk wamu gwa natayakge ganimbaknganggat.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Gata natane tumuk wama asinggan nataayak ngangu atnataat. Ngana na aminu ayuaingga nae natake gata nanitewi apbum ngang natapa siakan siwikge natake nata wamu waaknga yanggat,” ngang yakut.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ita unzing yakenga apaa anzing yakut, “Lasaras! Enake epso,” ngang yawan
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 aminu wa akupsa sikut tapata enake kepman epbut. Kepiat katakngiat banis takngata wamakusiking buyak epbut. Nomna tauk kakngata basingamuking buyak epbut. Unzing epan Jesuta yake, “Tauk kaknga waike tewa kunggawan,” ngang yaniwan unzing tasiking.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Siwan Judia nana buyambamu Mariae apbing aminda sanga wa kake Anututa tapan gatanimuyaapa dakngake apu pasinggak ngang natapa kekekakut.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Siwan ngana kunduta Ferisi aminde kuke sanga Jesuta wa tasikutde yaniking.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Yaniwa natake Anutue yot takwan gwene pasiya amindane takeakwakat gatu Ferisi amikatda sios kaunsil takwau yayawamba apa anzing yaniking, “Ninda dasing tasinim? Aminu waapata duya kwaapzang pasinggak.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Sike ninda katena ita unzakan tasiwanu aminu kuupbamda ie natake Anututa initewan apu gatanimunggakapa unin ngang natapa kekeknga siwik. Siwan Rom nana aminda nipbitnang ngang natake enake nindane yot takwan gwen tasiwa maiwan nikatnana amin zipmake kepminu gatukande pake yutning,” ngang yaking.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Yawa ngana wa amikat nana tapatu umana Kaiafas ngang iniking. Ita nakanu wagwene Anututane yot takwan gwene pasiya amindane tupan tapa dakngake yukut. Ita anzing yanikut, “Ginu sanga tapatue dua nataaing.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Aminu tapatutakan aminbamde tangge kungwayamanu ginda take yutning. Ngana unzing dua kupanu iwaninda nikatnana zipa kupa ginda wai yutning ngangu ginu dua nataaing,” ngang yanikut.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Ita unzingu ina banipda siwan dua yakut. Aho. Ita nakanu wagwene Anutue yot takwan gwene pasiya amindane tupan tapa yuwan Waungga bania tangenawan ayanikapsa wamu Jesuta kungwake Judia nana amin gatayamikge yakut.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Yake ita paku kungwake Judia nanakan gatayamikge dua yakut. Aho. Ita kungwake aminu Anututane waaknga dakngake kepna kepna yutakuningu dongu takngatukan daknganingge gatayamuke tasiwikge yakut.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Siwan wa aminu tapduu wagwene tuwanguke wamu Jesu tanguwa kupikge yaking.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Unzingge Jesuta anggamanu Judia nana aminde banakanu gatu kepi dua sukukut. Ita you wanggapma teke keu amina wena komdu Efraim yot gapma wesim yuak gapmane kukut. Undang kuke ita you wanggapmane ninu pandetnaat yukumang.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Siwan Judia nana aminda yuwatakak tapduk takwanu Pasova ngang yakaing gwenu akaningge atdapakakut. Tapduknga wagwenu atdapakawan aminbamu yotna yotna nana aminda Jerusalem koke kepi sukuking kakngana nomana siyamikge tandaknganangge kopbing.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Jerusalem koke Jesue katakuke Anutue yot takwan gwende yoakatang yuke ina anzing yaking, “Ginu dasing nataaing? Asikaya ita tapduk takwanu anggwenu dua ba apu kawik,” ngang yaking.
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Sike Anutue yot takwan gwene pasiya aminde takeakwakat gatu Ferisi amikatda anzingu gwa yaking, “Aminu tapatuta ie zandangga yuwan kakengu apu niniwan kuke tanggaganuke kaautde tenim,” ngang yaking.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.