Atos 27

Anututane Wam Kwikwiu Kayuk Kaknga Jesu Kraisda Takepbut Taknga Anin gatu Sam Kuupbam Lotutane Kap Taknga (WNC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Siwan gavmanda yandamuke ninu Itali kep kom Rom yot gapmane yuak komune sip gwen take kunimde natake Polkat gatu kaaut notna kundu ngangu pake aminu amak amin 100 kayuau tapatutane katakngane pengama Rom pake kuwikge imuking. Amak aminu waapa umana Julias ngang iniking. Ita amak amindane dongu musatu aminu tupan sikngaapa umana Ogastas ngang inikinggane gen gwaamukaikat nana tapatu.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Yandamuke kaaut amin ima pake siu gwendu Adramitiam you gapmane nana amindane gwenu take you Esia kep komune yuaing gapma gapmane kunangge gwa tandakngake yukut gwene kopbumang. Koke undang kukumang. Kuke aminu tapatu umana Aristakas ngang inikumang. Ita Tesalonaika yot Masedonia kep komune yuak gapmane nanaapa. Ita nikat gatapan kukumang.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Kusika kuwatna kwakawan Saidon yot gapmane kundopbumang. Kundopna Juliasda Polde butaya natangamuke katewan Polda notnae kuwan nanam ba sanga unzingu take gatangamuking.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Siwan Saidon teke uneta kunangge tasina ngana gotda puyatake akukumang saakatangga apbut. Apuwawan paku Saipras keu yangga banakan yuak dakata umuban kautdu saak kukumang.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Kusika kusika keu komaya Silisia kep gatu Pamfilia kep ngang yanikaing komaat kuyapbike Maira yot Lisia kep komune yuak gapmane kundopbumang.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Kundoke amak aminu waapata yanikwaisika siu gwendu Aleksandria yot gapmane nana amindane gwenu take Itali kep komune kunangge tasinggawa kakut. Kake ninu ninipake kuwan siu wagwene kopbumang.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Kopna kuke ngana gotda unzakan apuwawan wikake siknga kuwatna tapduu kundu atnipbikut. Nipbiban kusika Naindas keu yangga banakan yuak komune wesimu kukumang. Kuwatna gotda sipde nomna saak kekeknga siknga puyapan akukumang saak kunangge apmeptake kautdu saak kukumang. Kusika Krit keu yangga banakan yuak komune kundoke kautdu Salmoni ngang inikaing saak kuke yapbike kukumang. Kuke keu wandakata umuban kautdu saau wikake siknga kukumang.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Kusika kautdu saak keu komdu umana Gotna Wena Take Yuaing Kom ngang inikaing komune kundopbumang. Keu wakomune you gapmandu umana Lasia ngang inikaing gapma wesim yuakuunin.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Siwan keu waomune yuwatna tapduu kwaapzang nipbikut. Nipbiban yuwatna tapduu yangga bam gwene kusika upetnanga gwenda apbut.
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 Apan Polda kake aminu anzing yanikut, “Mate. Apmanu akunimna kakengu meya kanim. Kake tasina sangabaminu kundu yangga bapatang pukuning. Sike sangatakan pukuning ngangu ma natapam. Nisaaya asopunanga ngang nataat,” ngang yanikut.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Yaniwan ngana aminu siu wagwen tanggak kapaat gatu toikngaatda yake amak aminu waapa inindatdauwat wamna gwaamuban Polde wamu asapdukngamuking.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Sapdukngamuke keu waomu gotda asinggan puyawawan sip gwenu teyutnanga dua ngang natake aminbamda keu waomu ateke kunangge yanggatapbing. Yanggatapa ngana tapatu tapatutakan apbitaking. Siwan ngana yanggatake keu ayuamang kom teke yanggabam gwene kuwatna gotbamu kekeknga siknga dua apuwawan kusika kautdu Finiks ngang inikaing saak kuke keu andakata umuban takekan yuwatna gotbamda undang puyake bitawana kunim ngang yanggatake yuking.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Yanggatake yuwana gou kwikwiknga siknga puyapbut. Puyapa gwa yakumang kaknga apme kunim ngang yake sanga sip gwen tanggaganuwan yuak gaka kaiwa asakopan gotde gwauke Krit kep komde kwaim tapa tawatake kukumang.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Kuke mamaya dua kuwatna gotda kekeknga siknga pupupzang puyapan keu wa akunangge akukumang dakane kunangge apmeptakumang.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Meptake yuwatna gotda puyatawamban sip gwenda dambu kukut. Kekeknga siknga puyatawamban kuwan gatu tana tekwananga dua siwan unda tena kukut.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Kuwawan kuku keu yanggabam gwene mateknga dakatusimu umana Koda ngang inikaing dakata umuban kautdu saak kukumang. Kuke dopangbamu sipda asinggan kaitakunggak gwen zimu puya aminda kwatanbam pasike kaitakapuke wamakusiking.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Wamakusiwan yanggata sipgwenu zipmawaiwan kumnam ngang yake napda sip gwenu gitna wambing. Gitna wamake gotda puyatawamban kusika dua kake dain ganang katang kuke tanguwan wai siwan kumnam ngang natagwauke tauk daka daka katap tapaapane mitapbingu awaitdepeking. Waitdepeke unda tewa puyatawamban kukut.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Gotda kumzang puyanipbiwawan gatu yanggabamde sambuyata gwenda enake akwainipbiwawan kukumang. Kuwatna kwakawan sangaapa sipda pakuwikge pamukingu tuwanguke apmuking.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Muba puyuwan kuwatna akwakawan tapduu gweaat gwenduat sikuu wagwene sangaapa sipdane puya tasikainggane sanga katakngata pake muking.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Muba puyuwan ngana gotda kumzang asinggan puyanipbikut. Puyanipbiwawan kusika keu dakatu dua kakumang. Dua kake mingata wamakusiwan gunzit gatu yekapdaak ngangu dua kake kuwatna tapduu mamaya atnipbikut. Dua kake katasina mainggawan keu komdune apme kundopnim ngangu dua natapbumang. Sike teke akumnanggekan natapbumang.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Siwan unzing natake nanamu dua nake komdubam yukumang. Yuwatna Polda kake enake anzing yanikut, “Mate notna! Tupa nata Krit yuke danikum taknga tawake yukumang gamu meya akaamang kaknga dua kanam.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Siakan ngana apmanu musipza gitnata yutnong. Aminu nikat nana tapatu dua siknga kupik. Dua kupik ngana sip gwendakan siakan apmea maiwan yanggaatang pukuwik.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Na zikaa anggwene kawawa Anutu asinindatake gena gwaamukgat tapatane angelana tapatuta nae apuke anzing nanik,
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 ‘Pol! Magwaumbim. Paku tupan amin Rom yot gapmane yuak kapa wamba iniwi natapsok. Ge ganiwa natapso. Anututa gae banip gwaang natanggamuke aminbamu gaat sip gwene gatake yuaingu gatayaman dua kumning,’ ngang nanik.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Ge mate notna! Unzing nanikge musipza gitnata yutnong. Na Anutue angelanata atnanik kaknga buya asaawik ngang natapa siakan singgak.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Unzing aawik ngana gotda puyanipbiwawan kuwatna sipgwenda kusika keu yangga banakan yuau dakatusimde kwaim tapa tanguwan keu wandakane yutnim,” ngang yanikut.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Siwan gotda sip gwenu puyatawamban kuwatna sande gweaya atnipbiban kusika yangga bamu gwendu umana Edria ngang inikamang. Yangga wagwene banakan gotda puyatawamban kuwatna sipde puya aminda natawawa keu dakatune wesimu gwa ba apumang ngang natapbing.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Natake nap takngane sanga meya siknga une wamanggaganuke tewa pukuwan nap taknga ngwakngamuban kepdaka maa siknga dua tuwangu 120 nganggan kaking. Kake gatu kundusim kuke gatu muking. Muke kawa tuwangu 90 nganggan kaking.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Kake dain ganang katang tanguwan sipda wai siyak ngang natake akgwauking. Akgwauke sipdane mase saak kuke sanga sip gwen tanggaganuwan yuak dakaat dakaat ngang tatawamban yanggaatang pukuke sip gwenu ita tanggaganuking. Tanggaganuwa yuwawan zetgaman kwakawan ngang natake meya buyak natayuking.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Unzing natayuwawa aminu siu wagwene pasikingu atdatang kunangge natapbing. Natake kemaema tasike sanga sip gwen tanggaganuwa yuak dakandaka pake sipde nomna saak kaya mutna ngang kem yake dopangbamu tupa wama kusikut gwenu waike tatawamba pukukut.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Tatawamba pukuwan ngana Polda yake amak aminu kayuak kapaat aminu iat gatake pasikaing takwau anzing yanikut, “Aminu waakwakga siu anggwenu ateke kuwanu ginu kuupbamda akumning,” ngang yanikut.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Yaniwan natake nap taknga patdakngawa dopangbam gwenzimu yangga gwene tapataiwan gotda puyatakukut.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Siwan kwakanangge dapakawan Polda aminu siu wagwene yukingu nanamu kundu naningge yanindatdauke anzing yanikut, “Komdubamu musipmin taknga kuyup kuyupzang akoyambing kaknga dua wikak. Dua wikawan nanam paya dua nakumang. Dua nake yuwatna kuku tapduu katau kuut musaat kepianganu gweaat gweaat ngangu gwa nipbikut.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Ge nanamu kundu tupakande nanong. Nake kekekanong. Ge natapnong. Nikat nana tapatuta dua siknga kupik. Gwapat danggamza takngatusim paya dua maiwik.”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Ngang yanike aminbamde kaine poyau gomdu take Anutue inimbakngake putdakngake atnakut.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Nawawan aminbamu waakwakga kake musia pewa wikawa naking.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Siwan ninu aminu siu wagwene yukumangu buyambam siknga 276 ngangga yukumang.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Sike nanam nana musipminu gitna siwana puya aminda sip gwenda meptake amunandang siknga dua pukuke dain daka dua tanguwikge natake nanam zau sipda pakuwikge pamukingu bek buyak yanggaatang mupewa pukuking.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Mupewa pukuwa yuwatna kwakawan tasipangu keu dua kakingu dakatune kukinga kaking. Kake yangga saakgan dainu wena komune kuke kuku saisai gwaam siknga dakane kopnanga kaking.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Kake sanga sip gwen tanggaganuwa yuak dakandaka pewa pukukingu kuningge natake tupakande patdakngawa pukuking. Pukuwana gatu sip gwenu stia atanomanuwawan kunggak dakaau napda tupa wambing ngana gatu waiking. Waiteke gotda puya tawamban kuke atu saisai gwaam daka akakingune kopikge sipdane nomna saak tauk dakandaka paku mitapbing. Mitapa puyatawamban kuke ngana
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 kumzang siknga kuku dain ganang katang tanguke nomna tapa undang usiban kopbut. Koke kekekawan gatu mase gomu yanggabamda enake zipbusaangukut.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Zipbusaanguwan amak amin takwakga yake kaaut aminda gamok yanggaatang suwim tasike datakunang ngang yake kupsae zipnangge yaking.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Yawa ngana amak aminde tupan tapata Pol gatangamunangge ayanimbitakut. Yanimbitake aminu suwimu atasike nataakingga gamok paapukuke engatangan yanggaatang kuke saisai dakane kundopningge yanikut.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Yanike gatu aminu suwimu dua tasike nataaingga katap san sanzim ba sip gwendane katap dapak dapak yanggata zibusaangukut sasan pake waangan koyuke kuningge yanikut. Yaniwan wamna gwaamuke aminu kuupbamda takekan kwaim tapane kopbing.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.