Atos 27
Anututane Wam Kwikwiu Kayuk Kaknga Jesu Kraisda Takepbut Taknga Anin gatu Sam Kuupbam Lotutane Kap Taknga (WNC) vs NVI
1 Siwan gavmanda yandamuke ninu Itali kep kom Rom yot gapmane yuak komune sip gwen take kunimde natake Polkat gatu kaaut notna kundu ngangu pake aminu amak amin 100 kayuau tapatutane katakngane pengama Rom pake kuwikge imuking. Amak aminu waapa umana Julias ngang iniking. Ita amak amindane dongu musatu aminu tupan sikngaapa umana Ogastas ngang inikinggane gen gwaamukaikat nana tapatu.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Yandamuke kaaut amin ima pake siu gwendu Adramitiam you gapmane nana amindane gwenu take you Esia kep komune yuaing gapma gapmane kunangge gwa tandakngake yukut gwene kopbumang. Koke undang kukumang. Kuke aminu tapatu umana Aristakas ngang inikumang. Ita Tesalonaika yot Masedonia kep komune yuak gapmane nanaapa. Ita nikat gatapan kukumang.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Kusika kuwatna kwakawan Saidon yot gapmane kundopbumang. Kundopna Juliasda Polde butaya natangamuke katewan Polda notnae kuwan nanam ba sanga unzingu take gatangamuking.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Siwan Saidon teke uneta kunangge tasina ngana gotda puyatake akukumang saakatangga apbut. Apuwawan paku Saipras keu yangga banakan yuak dakata umuban kautdu saak kukumang.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Kusika kusika keu komaya Silisia kep gatu Pamfilia kep ngang yanikaing komaat kuyapbike Maira yot Lisia kep komune yuak gapmane kundopbumang.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Kundoke amak aminu waapata yanikwaisika siu gwendu Aleksandria yot gapmane nana amindane gwenu take Itali kep komune kunangge tasinggawa kakut. Kake ninu ninipake kuwan siu wagwene kopbumang.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Kopna kuke ngana gotda unzakan apuwawan wikake siknga kuwatna tapduu kundu atnipbikut. Nipbiban kusika Naindas keu yangga banakan yuak komune wesimu kukumang. Kuwatna gotda sipde nomna saak kekeknga siknga puyapan akukumang saak kunangge apmeptake kautdu saak kukumang. Kusika Krit keu yangga banakan yuak komune kundoke kautdu Salmoni ngang inikaing saak kuke yapbike kukumang. Kuke keu wandakata umuban kautdu saau wikake siknga kukumang.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Kusika kautdu saak keu komdu umana Gotna Wena Take Yuaing Kom ngang inikaing komune kundopbumang. Keu wakomune you gapmandu umana Lasia ngang inikaing gapma wesim yuakuunin.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Siwan keu waomune yuwatna tapduu kwaapzang nipbikut. Nipbiban yuwatna tapduu yangga bam gwene kusika upetnanga gwenda apbut.
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 Apan Polda kake aminu anzing yanikut, “Mate. Apmanu akunimna kakengu meya kanim. Kake tasina sangabaminu kundu yangga bapatang pukuning. Sike sangatakan pukuning ngangu ma natapam. Nisaaya asopunanga ngang nataat,” ngang yanikut.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Yaniwan ngana aminu siu wagwen tanggak kapaat gatu toikngaatda yake amak aminu waapa inindatdauwat wamna gwaamuban Polde wamu asapdukngamuking.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Sapdukngamuke keu waomu gotda asinggan puyawawan sip gwenu teyutnanga dua ngang natake aminbamda keu waomu ateke kunangge yanggatapbing. Yanggatapa ngana tapatu tapatutakan apbitaking. Siwan ngana yanggatake keu ayuamang kom teke yanggabam gwene kuwatna gotbamu kekeknga siknga dua apuwawan kusika kautdu Finiks ngang inikaing saak kuke keu andakata umuban takekan yuwatna gotbamda undang puyake bitawana kunim ngang yanggatake yuking.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Yanggatake yuwana gou kwikwiknga siknga puyapbut. Puyapa gwa yakumang kaknga apme kunim ngang yake sanga sip gwen tanggaganuwan yuak gaka kaiwa asakopan gotde gwauke Krit kep komde kwaim tapa tawatake kukumang.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Kuke mamaya dua kuwatna gotda kekeknga siknga pupupzang puyapan keu wa akunangge akukumang dakane kunangge apmeptakumang.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Meptake yuwatna gotda puyatawamban sip gwenda dambu kukut. Kekeknga siknga puyatawamban kuwan gatu tana tekwananga dua siwan unda tena kukut.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Kuwawan kuku keu yanggabam gwene mateknga dakatusimu umana Koda ngang inikaing dakata umuban kautdu saak kukumang. Kuke dopangbamu sipda asinggan kaitakunggak gwen zimu puya aminda kwatanbam pasike kaitakapuke wamakusiking.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Wamakusiwan yanggata sipgwenu zipmawaiwan kumnam ngang yake napda sip gwenu gitna wambing. Gitna wamake gotda puyatawamban kusika dua kake dain ganang katang kuke tanguwan wai siwan kumnam ngang natagwauke tauk daka daka katap tapaapane mitapbingu awaitdepeking. Waitdepeke unda tewa puyatawamban kukut.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Gotda kumzang puyanipbiwawan gatu yanggabamde sambuyata gwenda enake akwainipbiwawan kukumang. Kuwatna kwakawan sangaapa sipda pakuwikge pamukingu tuwanguke apmuking.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Muba puyuwan kuwatna akwakawan tapduu gweaat gwenduat sikuu wagwene sangaapa sipdane puya tasikainggane sanga katakngata pake muking.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Muba puyuwan ngana gotda kumzang asinggan puyanipbikut. Puyanipbiwawan kusika keu dakatu dua kakumang. Dua kake mingata wamakusiwan gunzit gatu yekapdaak ngangu dua kake kuwatna tapduu mamaya atnipbikut. Dua kake katasina mainggawan keu komdune apme kundopnim ngangu dua natapbumang. Sike teke akumnanggekan natapbumang.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Siwan unzing natake nanamu dua nake komdubam yukumang. Yuwatna Polda kake enake anzing yanikut, “Mate notna! Tupa nata Krit yuke danikum taknga tawake yukumang gamu meya akaamang kaknga dua kanam.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Siakan ngana apmanu musipza gitnata yutnong. Aminu nikat nana tapatu dua siknga kupik. Dua kupik ngana sip gwendakan siakan apmea maiwan yanggaatang pukuwik.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Na zikaa anggwene kawawa Anutu asinindatake gena gwaamukgat tapatane angelana tapatuta nae apuke anzing nanik,
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 ‘Pol! Magwaumbim. Paku tupan amin Rom yot gapmane yuak kapa wamba iniwi natapsok. Ge ganiwa natapso. Anututa gae banip gwaang natanggamuke aminbamu gaat sip gwene gatake yuaingu gatayaman dua kumning,’ ngang nanik.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Ge mate notna! Unzing nanikge musipza gitnata yutnong. Na Anutue angelanata atnanik kaknga buya asaawik ngang natapa siakan singgak.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Unzing aawik ngana gotda puyanipbiwawan kuwatna sipgwenda kusika keu yangga banakan yuau dakatusimde kwaim tapa tanguwan keu wandakane yutnim,” ngang yanikut.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Siwan gotda sip gwenu puyatawamban kuwatna sande gweaya atnipbiban kusika yangga bamu gwendu umana Edria ngang inikamang. Yangga wagwene banakan gotda puyatawamban kuwatna sipde puya aminda natawawa keu dakatune wesimu gwa ba apumang ngang natapbing.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Natake nap takngane sanga meya siknga une wamanggaganuke tewa pukuwan nap taknga ngwakngamuban kepdaka maa siknga dua tuwangu 120 nganggan kaking. Kake gatu kundusim kuke gatu muking. Muke kawa tuwangu 90 nganggan kaking.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Kake dain ganang katang tanguwan sipda wai siyak ngang natake akgwauking. Akgwauke sipdane mase saak kuke sanga sip gwen tanggaganuwan yuak dakaat dakaat ngang tatawamban yanggaatang pukuke sip gwenu ita tanggaganuking. Tanggaganuwa yuwawan zetgaman kwakawan ngang natake meya buyak natayuking.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Unzing natayuwawa aminu siu wagwene pasikingu atdatang kunangge natapbing. Natake kemaema tasike sanga sip gwen tanggaganuwa yuak dakandaka pake sipde nomna saak kaya mutna ngang kem yake dopangbamu tupa wama kusikut gwenu waike tatawamba pukukut.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Tatawamba pukuwan ngana Polda yake amak aminu kayuak kapaat aminu iat gatake pasikaing takwau anzing yanikut, “Aminu waakwakga siu anggwenu ateke kuwanu ginu kuupbamda akumning,” ngang yanikut.
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Yaniwan natake nap taknga patdakngawa dopangbam gwenzimu yangga gwene tapataiwan gotda puyatakukut.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Siwan kwakanangge dapakawan Polda aminu siu wagwene yukingu nanamu kundu naningge yanindatdauke anzing yanikut, “Komdubamu musipmin taknga kuyup kuyupzang akoyambing kaknga dua wikak. Dua wikawan nanam paya dua nakumang. Dua nake yuwatna kuku tapduu katau kuut musaat kepianganu gweaat gweaat ngangu gwa nipbikut.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Ge nanamu kundu tupakande nanong. Nake kekekanong. Ge natapnong. Nikat nana tapatuta dua siknga kupik. Gwapat danggamza takngatusim paya dua maiwik.”
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Ngang yanike aminbamde kaine poyau gomdu take Anutue inimbakngake putdakngake atnakut.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Nawawan aminbamu waakwakga kake musia pewa wikawa naking.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Siwan ninu aminu siu wagwene yukumangu buyambam siknga 276 ngangga yukumang.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Sike nanam nana musipminu gitna siwana puya aminda sip gwenda meptake amunandang siknga dua pukuke dain daka dua tanguwikge natake nanam zau sipda pakuwikge pamukingu bek buyak yanggaatang mupewa pukuking.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Mupewa pukuwa yuwatna kwakawan tasipangu keu dua kakingu dakatune kukinga kaking. Kake yangga saakgan dainu wena komune kuke kuku saisai gwaam siknga dakane kopnanga kaking.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Kake sanga sip gwen tanggaganuwa yuak dakandaka pewa pukukingu kuningge natake tupakande patdakngawa pukuking. Pukuwana gatu sip gwenu stia atanomanuwawan kunggak dakaau napda tupa wambing ngana gatu waiking. Waiteke gotda puya tawamban kuke atu saisai gwaam daka akakingune kopikge sipdane nomna saak tauk dakandaka paku mitapbing. Mitapa puyatawamban kuke ngana
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 kumzang siknga kuku dain ganang katang tanguke nomna tapa undang usiban kopbut. Koke kekekawan gatu mase gomu yanggabamda enake zipbusaangukut.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Zipbusaanguwan amak amin takwakga yake kaaut aminda gamok yanggaatang suwim tasike datakunang ngang yake kupsae zipnangge yaking.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Yawa ngana amak aminde tupan tapata Pol gatangamunangge ayanimbitakut. Yanimbitake aminu suwimu atasike nataakingga gamok paapukuke engatangan yanggaatang kuke saisai dakane kundopningge yanikut.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Yanike gatu aminu suwimu dua tasike nataaingga katap san sanzim ba sip gwendane katap dapak dapak yanggata zibusaangukut sasan pake waangan koyuke kuningge yanikut. Yaniwan wamna gwaamuke aminu kuupbamda takekan kwaim tapane kopbing.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.