Atos 27

Anututane Wam Kwikwiu Kayuk Kaknga Jesu Kraisda Takepbut Taknga Anin gatu Sam Kuupbam Lotutane Kap Taknga (WNC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Siwan gavmanda yandamuke ninu Itali kep kom Rom yot gapmane yuak komune sip gwen take kunimde natake Polkat gatu kaaut notna kundu ngangu pake aminu amak amin 100 kayuau tapatutane katakngane pengama Rom pake kuwikge imuking. Amak aminu waapa umana Julias ngang iniking. Ita amak amindane dongu musatu aminu tupan sikngaapa umana Ogastas ngang inikinggane gen gwaamukaikat nana tapatu.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Yandamuke kaaut amin ima pake siu gwendu Adramitiam you gapmane nana amindane gwenu take you Esia kep komune yuaing gapma gapmane kunangge gwa tandakngake yukut gwene kopbumang. Koke undang kukumang. Kuke aminu tapatu umana Aristakas ngang inikumang. Ita Tesalonaika yot Masedonia kep komune yuak gapmane nanaapa. Ita nikat gatapan kukumang.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Kusika kuwatna kwakawan Saidon yot gapmane kundopbumang. Kundopna Juliasda Polde butaya natangamuke katewan Polda notnae kuwan nanam ba sanga unzingu take gatangamuking.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Siwan Saidon teke uneta kunangge tasina ngana gotda puyatake akukumang saakatangga apbut. Apuwawan paku Saipras keu yangga banakan yuak dakata umuban kautdu saak kukumang.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Kusika kusika keu komaya Silisia kep gatu Pamfilia kep ngang yanikaing komaat kuyapbike Maira yot Lisia kep komune yuak gapmane kundopbumang.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Kundoke amak aminu waapata yanikwaisika siu gwendu Aleksandria yot gapmane nana amindane gwenu take Itali kep komune kunangge tasinggawa kakut. Kake ninu ninipake kuwan siu wagwene kopbumang.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Kopna kuke ngana gotda unzakan apuwawan wikake siknga kuwatna tapduu kundu atnipbikut. Nipbiban kusika Naindas keu yangga banakan yuak komune wesimu kukumang. Kuwatna gotda sipde nomna saak kekeknga siknga puyapan akukumang saak kunangge apmeptake kautdu saak kukumang. Kusika Krit keu yangga banakan yuak komune kundoke kautdu Salmoni ngang inikaing saak kuke yapbike kukumang. Kuke keu wandakata umuban kautdu saau wikake siknga kukumang.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Kusika kautdu saak keu komdu umana Gotna Wena Take Yuaing Kom ngang inikaing komune kundopbumang. Keu wakomune you gapmandu umana Lasia ngang inikaing gapma wesim yuakuunin.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Siwan keu waomune yuwatna tapduu kwaapzang nipbikut. Nipbiban yuwatna tapduu yangga bam gwene kusika upetnanga gwenda apbut.
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 Apan Polda kake aminu anzing yanikut, “Mate. Apmanu akunimna kakengu meya kanim. Kake tasina sangabaminu kundu yangga bapatang pukuning. Sike sangatakan pukuning ngangu ma natapam. Nisaaya asopunanga ngang nataat,” ngang yanikut.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Yaniwan ngana aminu siu wagwen tanggak kapaat gatu toikngaatda yake amak aminu waapa inindatdauwat wamna gwaamuban Polde wamu asapdukngamuking.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Sapdukngamuke keu waomu gotda asinggan puyawawan sip gwenu teyutnanga dua ngang natake aminbamda keu waomu ateke kunangge yanggatapbing. Yanggatapa ngana tapatu tapatutakan apbitaking. Siwan ngana yanggatake keu ayuamang kom teke yanggabam gwene kuwatna gotbamu kekeknga siknga dua apuwawan kusika kautdu Finiks ngang inikaing saak kuke keu andakata umuban takekan yuwatna gotbamda undang puyake bitawana kunim ngang yanggatake yuking.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Yanggatake yuwana gou kwikwiknga siknga puyapbut. Puyapa gwa yakumang kaknga apme kunim ngang yake sanga sip gwen tanggaganuwan yuak gaka kaiwa asakopan gotde gwauke Krit kep komde kwaim tapa tawatake kukumang.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Kuke mamaya dua kuwatna gotda kekeknga siknga pupupzang puyapan keu wa akunangge akukumang dakane kunangge apmeptakumang.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Meptake yuwatna gotda puyatawamban sip gwenda dambu kukut. Kekeknga siknga puyatawamban kuwan gatu tana tekwananga dua siwan unda tena kukut.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Kuwawan kuku keu yanggabam gwene mateknga dakatusimu umana Koda ngang inikaing dakata umuban kautdu saak kukumang. Kuke dopangbamu sipda asinggan kaitakunggak gwen zimu puya aminda kwatanbam pasike kaitakapuke wamakusiking.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Wamakusiwan yanggata sipgwenu zipmawaiwan kumnam ngang yake napda sip gwenu gitna wambing. Gitna wamake gotda puyatawamban kusika dua kake dain ganang katang kuke tanguwan wai siwan kumnam ngang natagwauke tauk daka daka katap tapaapane mitapbingu awaitdepeking. Waitdepeke unda tewa puyatawamban kukut.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Gotda kumzang puyanipbiwawan gatu yanggabamde sambuyata gwenda enake akwainipbiwawan kukumang. Kuwatna kwakawan sangaapa sipda pakuwikge pamukingu tuwanguke apmuking.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Muba puyuwan kuwatna akwakawan tapduu gweaat gwenduat sikuu wagwene sangaapa sipdane puya tasikainggane sanga katakngata pake muking.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Muba puyuwan ngana gotda kumzang asinggan puyanipbikut. Puyanipbiwawan kusika keu dakatu dua kakumang. Dua kake mingata wamakusiwan gunzit gatu yekapdaak ngangu dua kake kuwatna tapduu mamaya atnipbikut. Dua kake katasina mainggawan keu komdune apme kundopnim ngangu dua natapbumang. Sike teke akumnanggekan natapbumang.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Siwan unzing natake nanamu dua nake komdubam yukumang. Yuwatna Polda kake enake anzing yanikut, “Mate notna! Tupa nata Krit yuke danikum taknga tawake yukumang gamu meya akaamang kaknga dua kanam.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Siakan ngana apmanu musipza gitnata yutnong. Aminu nikat nana tapatu dua siknga kupik. Dua kupik ngana sip gwendakan siakan apmea maiwan yanggaatang pukuwik.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Na zikaa anggwene kawawa Anutu asinindatake gena gwaamukgat tapatane angelana tapatuta nae apuke anzing nanik,
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 ‘Pol! Magwaumbim. Paku tupan amin Rom yot gapmane yuak kapa wamba iniwi natapsok. Ge ganiwa natapso. Anututa gae banip gwaang natanggamuke aminbamu gaat sip gwene gatake yuaingu gatayaman dua kumning,’ ngang nanik.
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Ge mate notna! Unzing nanikge musipza gitnata yutnong. Na Anutue angelanata atnanik kaknga buya asaawik ngang natapa siakan singgak.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Unzing aawik ngana gotda puyanipbiwawan kuwatna sipgwenda kusika keu yangga banakan yuau dakatusimde kwaim tapa tanguwan keu wandakane yutnim,” ngang yanikut.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Siwan gotda sip gwenu puyatawamban kuwatna sande gweaya atnipbiban kusika yangga bamu gwendu umana Edria ngang inikamang. Yangga wagwene banakan gotda puyatawamban kuwatna sipde puya aminda natawawa keu dakatune wesimu gwa ba apumang ngang natapbing.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Natake nap takngane sanga meya siknga une wamanggaganuke tewa pukuwan nap taknga ngwakngamuban kepdaka maa siknga dua tuwangu 120 nganggan kaking. Kake gatu kundusim kuke gatu muking. Muke kawa tuwangu 90 nganggan kaking.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Kake dain ganang katang tanguwan sipda wai siyak ngang natake akgwauking. Akgwauke sipdane mase saak kuke sanga sip gwen tanggaganuwan yuak dakaat dakaat ngang tatawamban yanggaatang pukuke sip gwenu ita tanggaganuking. Tanggaganuwa yuwawan zetgaman kwakawan ngang natake meya buyak natayuking.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Unzing natayuwawa aminu siu wagwene pasikingu atdatang kunangge natapbing. Natake kemaema tasike sanga sip gwen tanggaganuwa yuak dakandaka pake sipde nomna saak kaya mutna ngang kem yake dopangbamu tupa wama kusikut gwenu waike tatawamba pukukut.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Tatawamba pukuwan ngana Polda yake amak aminu kayuak kapaat aminu iat gatake pasikaing takwau anzing yanikut, “Aminu waakwakga siu anggwenu ateke kuwanu ginu kuupbamda akumning,” ngang yanikut.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Yaniwan natake nap taknga patdakngawa dopangbam gwenzimu yangga gwene tapataiwan gotda puyatakukut.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Siwan kwakanangge dapakawan Polda aminu siu wagwene yukingu nanamu kundu naningge yanindatdauke anzing yanikut, “Komdubamu musipmin taknga kuyup kuyupzang akoyambing kaknga dua wikak. Dua wikawan nanam paya dua nakumang. Dua nake yuwatna kuku tapduu katau kuut musaat kepianganu gweaat gweaat ngangu gwa nipbikut.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Ge nanamu kundu tupakande nanong. Nake kekekanong. Ge natapnong. Nikat nana tapatuta dua siknga kupik. Gwapat danggamza takngatusim paya dua maiwik.”
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Ngang yanike aminbamde kaine poyau gomdu take Anutue inimbakngake putdakngake atnakut.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Nawawan aminbamu waakwakga kake musia pewa wikawa naking.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Siwan ninu aminu siu wagwene yukumangu buyambam siknga 276 ngangga yukumang.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Sike nanam nana musipminu gitna siwana puya aminda sip gwenda meptake amunandang siknga dua pukuke dain daka dua tanguwikge natake nanam zau sipda pakuwikge pamukingu bek buyak yanggaatang mupewa pukuking.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Mupewa pukuwa yuwatna kwakawan tasipangu keu dua kakingu dakatune kukinga kaking. Kake yangga saakgan dainu wena komune kuke kuku saisai gwaam siknga dakane kopnanga kaking.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Kake sanga sip gwen tanggaganuwa yuak dakandaka pewa pukukingu kuningge natake tupakande patdakngawa pukuking. Pukuwana gatu sip gwenu stia atanomanuwawan kunggak dakaau napda tupa wambing ngana gatu waiking. Waiteke gotda puya tawamban kuke atu saisai gwaam daka akakingune kopikge sipdane nomna saak tauk dakandaka paku mitapbing. Mitapa puyatawamban kuke ngana
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 kumzang siknga kuku dain ganang katang tanguke nomna tapa undang usiban kopbut. Koke kekekawan gatu mase gomu yanggabamda enake zipbusaangukut.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Zipbusaanguwan amak amin takwakga yake kaaut aminda gamok yanggaatang suwim tasike datakunang ngang yake kupsae zipnangge yaking.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Yawa ngana amak aminde tupan tapata Pol gatangamunangge ayanimbitakut. Yanimbitake aminu suwimu atasike nataakingga gamok paapukuke engatangan yanggaatang kuke saisai dakane kundopningge yanikut.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Yanike gatu aminu suwimu dua tasike nataaingga katap san sanzim ba sip gwendane katap dapak dapak yanggata zibusaangukut sasan pake waangan koyuke kuningge yanikut. Yaniwan wamna gwaamuke aminu kuupbamda takekan kwaim tapane kopbing.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.