Atos 27
Anututane Wam Kwikwiu Kayuk Kaknga Jesu Kraisda Takepbut Taknga Anin gatu Sam Kuupbam Lotutane Kap Taknga (WNC) vs NVT
1 Siwan gavmanda yandamuke ninu Itali kep kom Rom yot gapmane yuak komune sip gwen take kunimde natake Polkat gatu kaaut notna kundu ngangu pake aminu amak amin 100 kayuau tapatutane katakngane pengama Rom pake kuwikge imuking. Amak aminu waapa umana Julias ngang iniking. Ita amak amindane dongu musatu aminu tupan sikngaapa umana Ogastas ngang inikinggane gen gwaamukaikat nana tapatu.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Yandamuke kaaut amin ima pake siu gwendu Adramitiam you gapmane nana amindane gwenu take you Esia kep komune yuaing gapma gapmane kunangge gwa tandakngake yukut gwene kopbumang. Koke undang kukumang. Kuke aminu tapatu umana Aristakas ngang inikumang. Ita Tesalonaika yot Masedonia kep komune yuak gapmane nanaapa. Ita nikat gatapan kukumang.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Kusika kuwatna kwakawan Saidon yot gapmane kundopbumang. Kundopna Juliasda Polde butaya natangamuke katewan Polda notnae kuwan nanam ba sanga unzingu take gatangamuking.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Siwan Saidon teke uneta kunangge tasina ngana gotda puyatake akukumang saakatangga apbut. Apuwawan paku Saipras keu yangga banakan yuak dakata umuban kautdu saak kukumang.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Kusika kusika keu komaya Silisia kep gatu Pamfilia kep ngang yanikaing komaat kuyapbike Maira yot Lisia kep komune yuak gapmane kundopbumang.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Kundoke amak aminu waapata yanikwaisika siu gwendu Aleksandria yot gapmane nana amindane gwenu take Itali kep komune kunangge tasinggawa kakut. Kake ninu ninipake kuwan siu wagwene kopbumang.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Kopna kuke ngana gotda unzakan apuwawan wikake siknga kuwatna tapduu kundu atnipbikut. Nipbiban kusika Naindas keu yangga banakan yuak komune wesimu kukumang. Kuwatna gotda sipde nomna saak kekeknga siknga puyapan akukumang saak kunangge apmeptake kautdu saak kukumang. Kusika Krit keu yangga banakan yuak komune kundoke kautdu Salmoni ngang inikaing saak kuke yapbike kukumang. Kuke keu wandakata umuban kautdu saau wikake siknga kukumang.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Kusika kautdu saak keu komdu umana Gotna Wena Take Yuaing Kom ngang inikaing komune kundopbumang. Keu wakomune you gapmandu umana Lasia ngang inikaing gapma wesim yuakuunin.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Siwan keu waomune yuwatna tapduu kwaapzang nipbikut. Nipbiban yuwatna tapduu yangga bam gwene kusika upetnanga gwenda apbut.
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 Apan Polda kake aminu anzing yanikut, “Mate. Apmanu akunimna kakengu meya kanim. Kake tasina sangabaminu kundu yangga bapatang pukuning. Sike sangatakan pukuning ngangu ma natapam. Nisaaya asopunanga ngang nataat,” ngang yanikut.
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Yaniwan ngana aminu siu wagwen tanggak kapaat gatu toikngaatda yake amak aminu waapa inindatdauwat wamna gwaamuban Polde wamu asapdukngamuking.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Sapdukngamuke keu waomu gotda asinggan puyawawan sip gwenu teyutnanga dua ngang natake aminbamda keu waomu ateke kunangge yanggatapbing. Yanggatapa ngana tapatu tapatutakan apbitaking. Siwan ngana yanggatake keu ayuamang kom teke yanggabam gwene kuwatna gotbamu kekeknga siknga dua apuwawan kusika kautdu Finiks ngang inikaing saak kuke keu andakata umuban takekan yuwatna gotbamda undang puyake bitawana kunim ngang yanggatake yuking.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Yanggatake yuwana gou kwikwiknga siknga puyapbut. Puyapa gwa yakumang kaknga apme kunim ngang yake sanga sip gwen tanggaganuwan yuak gaka kaiwa asakopan gotde gwauke Krit kep komde kwaim tapa tawatake kukumang.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Kuke mamaya dua kuwatna gotda kekeknga siknga pupupzang puyapan keu wa akunangge akukumang dakane kunangge apmeptakumang.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Meptake yuwatna gotda puyatawamban sip gwenda dambu kukut. Kekeknga siknga puyatawamban kuwan gatu tana tekwananga dua siwan unda tena kukut.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Kuwawan kuku keu yanggabam gwene mateknga dakatusimu umana Koda ngang inikaing dakata umuban kautdu saak kukumang. Kuke dopangbamu sipda asinggan kaitakunggak gwen zimu puya aminda kwatanbam pasike kaitakapuke wamakusiking.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Wamakusiwan yanggata sipgwenu zipmawaiwan kumnam ngang yake napda sip gwenu gitna wambing. Gitna wamake gotda puyatawamban kusika dua kake dain ganang katang kuke tanguwan wai siwan kumnam ngang natagwauke tauk daka daka katap tapaapane mitapbingu awaitdepeking. Waitdepeke unda tewa puyatawamban kukut.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Gotda kumzang puyanipbiwawan gatu yanggabamde sambuyata gwenda enake akwainipbiwawan kukumang. Kuwatna kwakawan sangaapa sipda pakuwikge pamukingu tuwanguke apmuking.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Muba puyuwan kuwatna akwakawan tapduu gweaat gwenduat sikuu wagwene sangaapa sipdane puya tasikainggane sanga katakngata pake muking.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Muba puyuwan ngana gotda kumzang asinggan puyanipbikut. Puyanipbiwawan kusika keu dakatu dua kakumang. Dua kake mingata wamakusiwan gunzit gatu yekapdaak ngangu dua kake kuwatna tapduu mamaya atnipbikut. Dua kake katasina mainggawan keu komdune apme kundopnim ngangu dua natapbumang. Sike teke akumnanggekan natapbumang.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Siwan unzing natake nanamu dua nake komdubam yukumang. Yuwatna Polda kake enake anzing yanikut, “Mate notna! Tupa nata Krit yuke danikum taknga tawake yukumang gamu meya akaamang kaknga dua kanam.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Siakan ngana apmanu musipza gitnata yutnong. Aminu nikat nana tapatu dua siknga kupik. Dua kupik ngana sip gwendakan siakan apmea maiwan yanggaatang pukuwik.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Na zikaa anggwene kawawa Anutu asinindatake gena gwaamukgat tapatane angelana tapatuta nae apuke anzing nanik,
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 ‘Pol! Magwaumbim. Paku tupan amin Rom yot gapmane yuak kapa wamba iniwi natapsok. Ge ganiwa natapso. Anututa gae banip gwaang natanggamuke aminbamu gaat sip gwene gatake yuaingu gatayaman dua kumning,’ ngang nanik.
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Ge mate notna! Unzing nanikge musipza gitnata yutnong. Na Anutue angelanata atnanik kaknga buya asaawik ngang natapa siakan singgak.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Unzing aawik ngana gotda puyanipbiwawan kuwatna sipgwenda kusika keu yangga banakan yuau dakatusimde kwaim tapa tanguwan keu wandakane yutnim,” ngang yanikut.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Siwan gotda sip gwenu puyatawamban kuwatna sande gweaya atnipbiban kusika yangga bamu gwendu umana Edria ngang inikamang. Yangga wagwene banakan gotda puyatawamban kuwatna sipde puya aminda natawawa keu dakatune wesimu gwa ba apumang ngang natapbing.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Natake nap takngane sanga meya siknga une wamanggaganuke tewa pukuwan nap taknga ngwakngamuban kepdaka maa siknga dua tuwangu 120 nganggan kaking. Kake gatu kundusim kuke gatu muking. Muke kawa tuwangu 90 nganggan kaking.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Kake dain ganang katang tanguwan sipda wai siyak ngang natake akgwauking. Akgwauke sipdane mase saak kuke sanga sip gwen tanggaganuwan yuak dakaat dakaat ngang tatawamban yanggaatang pukuke sip gwenu ita tanggaganuking. Tanggaganuwa yuwawan zetgaman kwakawan ngang natake meya buyak natayuking.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Unzing natayuwawa aminu siu wagwene pasikingu atdatang kunangge natapbing. Natake kemaema tasike sanga sip gwen tanggaganuwa yuak dakandaka pake sipde nomna saak kaya mutna ngang kem yake dopangbamu tupa wama kusikut gwenu waike tatawamba pukukut.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Tatawamba pukuwan ngana Polda yake amak aminu kayuak kapaat aminu iat gatake pasikaing takwau anzing yanikut, “Aminu waakwakga siu anggwenu ateke kuwanu ginu kuupbamda akumning,” ngang yanikut.
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Yaniwan natake nap taknga patdakngawa dopangbam gwenzimu yangga gwene tapataiwan gotda puyatakukut.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Siwan kwakanangge dapakawan Polda aminu siu wagwene yukingu nanamu kundu naningge yanindatdauke anzing yanikut, “Komdubamu musipmin taknga kuyup kuyupzang akoyambing kaknga dua wikak. Dua wikawan nanam paya dua nakumang. Dua nake yuwatna kuku tapduu katau kuut musaat kepianganu gweaat gweaat ngangu gwa nipbikut.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Ge nanamu kundu tupakande nanong. Nake kekekanong. Ge natapnong. Nikat nana tapatuta dua siknga kupik. Gwapat danggamza takngatusim paya dua maiwik.”
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Ngang yanike aminbamde kaine poyau gomdu take Anutue inimbakngake putdakngake atnakut.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Nawawan aminbamu waakwakga kake musia pewa wikawa naking.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Siwan ninu aminu siu wagwene yukumangu buyambam siknga 276 ngangga yukumang.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Sike nanam nana musipminu gitna siwana puya aminda sip gwenda meptake amunandang siknga dua pukuke dain daka dua tanguwikge natake nanam zau sipda pakuwikge pamukingu bek buyak yanggaatang mupewa pukuking.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Mupewa pukuwa yuwatna kwakawan tasipangu keu dua kakingu dakatune kukinga kaking. Kake yangga saakgan dainu wena komune kuke kuku saisai gwaam siknga dakane kopnanga kaking.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Kake sanga sip gwen tanggaganuwa yuak dakandaka pewa pukukingu kuningge natake tupakande patdakngawa pukuking. Pukuwana gatu sip gwenu stia atanomanuwawan kunggak dakaau napda tupa wambing ngana gatu waiking. Waiteke gotda puya tawamban kuke atu saisai gwaam daka akakingune kopikge sipdane nomna saak tauk dakandaka paku mitapbing. Mitapa puyatawamban kuke ngana
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 kumzang siknga kuku dain ganang katang tanguke nomna tapa undang usiban kopbut. Koke kekekawan gatu mase gomu yanggabamda enake zipbusaangukut.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Zipbusaanguwan amak amin takwakga yake kaaut aminda gamok yanggaatang suwim tasike datakunang ngang yake kupsae zipnangge yaking.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Yawa ngana amak aminde tupan tapata Pol gatangamunangge ayanimbitakut. Yanimbitake aminu suwimu atasike nataakingga gamok paapukuke engatangan yanggaatang kuke saisai dakane kundopningge yanikut.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Yanike gatu aminu suwimu dua tasike nataaingga katap san sanzim ba sip gwendane katap dapak dapak yanggata zibusaangukut sasan pake waangan koyuke kuningge yanikut. Yaniwan wamna gwaamuke aminu kuupbamda takekan kwaim tapane kopbing.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.