Romanos 9

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Krista tyɩ́ yõ ye ńnɛ. Képah ye, máh kɩ nɛ̂ yo n pi, gbɩ ye kélɛ, mɩ̀nɩ̀ náh mɛ ké sɔkɔ. Liyel Mirki ye ké sõnɔ dahbɩ tɛ ń sɔkɔ nɛ nɛ̂-á mé kɩ n yo n pi, gbɩ-á kélɛ.
1 Digo a verdade em Jesus Cristo, não minto; a minha consciência me dá testemunho pelo Espírito Santo:
2 Yèkwɔrɩ ǹgbɛ̃ mɛ ń sɔkɔ. Ń nɩ mɛ n sukɛ gbĩ́mɛgbĩ́.
2 sinto grande pesar, incessante amargura no coração.
3 Yé náh wɛ di, máh mɛ nɛ̂ tyɩ́, ńmɔ tyɩ́ sɔ̃́ náhkɩ yɩkɩ ànɛ̂ ń wrɔ́ mó gbɛ Kristalɛ ń yṹnpyé swɔ sɔkɔ, pé pwah n mɔ yĩnnɛ, pépi nónó-á ń yìkì névyelɛ.
3 Porque eu mesmo desejaria ser reprovado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são do mesmo sangue que eu, segundo a carne.
4 Pépi ye Yisrayel nolɛ, Liyel-á nónó pɩ ǹ wɛ̃́npìlɛ. À yõ yɔ̃̀nɔ́lɛ pè kɔ̃, tɛ́ yégbékè kwrɔ mɔ pélɛ gbáyɩ̃́ náhnáhlɛ, tɛ́ tyi kõ sah pè kɔ̃, tɛ́ ǹ ni dùkùlɛ pè wɛ̃kɩ, tɛ́ ǹ vyãhlɛ pè kɔ̃.
4 Eles são os israelitas; a eles foram dadas a adoção, a glória, as alianças, a lei, o culto, as promessas
5 Abrahmɩ, ànɛ̂ Yisakɩ, ànɛ̂ Nsyakɔbɩpi ye pé náh tãnnɛ. Yìkì núkú ye pélɛ Yesulɛ wǎh pɔ sétáh yõ. Ǹmɔ ye Liyellɛ, nɛ̂-á mɛ yíyìn pól yõ. Ǹ yĩn nɛ n gbilki gbĩ́mɛgbĩ́. Amiina!
5 e os patriarcas; deles descende Cristo, segundo a carne, o qual é, sobre todas as coisas, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Máh nɛ̂ yo sɔkɔ yõ̀tah, képah náh n wɛ̃kɩ nɛ Liyel náh n kɔ ǹ tyíyónɔ́ sõ̀. Ǹtɛ Yisrayel no pól náh pɩ Yisrayel no yèsyɩ̀kɩ̀nɩ̀nɛ Liyel yah sɔkɔ.
6 Não quer dizer, porém, que a palavra de Deus tenha falhado. Porque nem todos os que descendem de Israel são verdadeiros israelitas,
7 Sɛ̃́ ó ye, Abrahmɩ wɛ̃́npì pól tɔ náh pɩ ǹ wɛ̃́npì yèsyɩ̀kɩ̀nɩ̀nɛ. Ǹ pídĩ́ Yisakɩ wɔ wɛ̃́npì ye kɩ n mɔ n kõ ǹ pétóbélɛ sɔ̃́-á Liyel yo kélɛ ǹ tyɩ́.
7 como nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Abraão; mas: É em Isaac que terás uma descendência que trará o teu nome {Gn 21,12}.
8 Mâh nɛ mé kè yo pallɛ, wɛ̃́npì nónó-á dubi gbɔynɛ, pépi náh Liyel wɛ̃́npìlɛ. Nónó-á dubi à yɩ̃nɛ Liyel vyãh kɔ̃́nɔ́lɛ, pépi ye ǹ wɛ̃́npìlɛ.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que serão considerados como descendentes.
9 Yé yah, Liyel lésõ ǹ vyãhlɛ Abrahmɩ kɔ̃ nɛ ńkɛ̃́: «Gbĩ́ yɔ́ yɩ̃̌nkɔ̃ gbĩ́nɛ, mé kɩ ń syɩ pɔ á tĩ̀nnɛ, tɛ́ Sara kɩ mɛ dĩ́npir wɛ dubi.»
9 Realmente, a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho {Gn 18,10}.
10 Tɔ̂ɔ náh dɛ́, yé yah Wrebeka tɔ tyɩ́lɛ kɛ̀: Ápi sútó Yisakɩ mɛ̀ ye dubi à kɔ̃ dĩ́npì nɛ́pĩ̂ nímínɛ nónó-á kènìnìnɛ.
10 E não somente ela, senão também Rebeca, que concebeu {dois filhos} de um só homem, Isaac, nosso patriarca.
11 — ausente —
11 Antes mesmo que fossem nascidos, e antes que tivessem feito bem ou mal algum {para que fosse confirmada a liberdade da escolha de Deus,
12 — ausente —
12 que depende não das obras, mas daquele que chama}, foi dito a Rebeca: O mais velho servirá o mais moço {Gn 25,23}.
13 — ausente —
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém aborreci Esaú {Ml 1,3}.
14 Sɔ̃́ mɛ ápi kɩ yo yɔ̀ wɛ́? Liyel náh mɛ n kɔ gbɩ wɛ̃̀kɩ̀ yõ di? À mɛ n kɔ gbɩ wɛ̃̀kɩ̀ yõ kɛ̀.
14 Que diremos, pois? Haverá injustiça em Deus? De modo algum!
15 Yé náh wɛ di, à yo Moyisi tyɩ́ nɛ: «Mâh mɛ ké tyɩ́ nɛ mé pèpɔrɩ pɩ névi nɛ̂ tyɩ́, mě kè pɩ tɛ̃̀ tyɩ́. Tɛ́ mâh mɛ ké tyɩ́ nɛ mé névi nɛ̂ yãm yah, mě tɛ̃̀ yãm yah.»
15 Porque ele disse a Moisés: Farei misericórdia a quem eu fizer misericórdia; terei compaixão de quem eu tiver compaixão {Ex 33,19}.
16 Kǎh pɩ sɛ̃́, képah náh n wil névi dyɔ yĩ́ĩ́ tɛ̃̀ sɔkɔ, képah náh pɩ ǹ gbáhntɛ̃nɔ sɔkɔ dɛ́. Ǹtɛ kè n wil Liyel ó tyɩ́, nɛ̂-á névi yãmnɛ n yah.
16 Dessa forma, a escolha não depende daquele que quer, nem daquele que corre, mas da misericórdia de Deus.
17 Kè mɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ Liyel wɛy sɛ́bɛ́y sɔkɔ nɛ, Liyel-á yo Yesyipti yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ tyɩ́ nɛ: «Ń tɛ̃́nwɛnɔ wɛ̃kɩ yĩn ànɛ̂ ń yĩn wil yĩn ye kèkõyṍ pól sɔkɔ, ń kɔ̃ mé ǹ pɩ yõ̀tɛ̃̀nɛ.»
17 Por isso, diz a Escritura ao faraó: Eis o motivo por que te suscitei, para mostrar em ti o meu poder e para que se anuncie o meu nome por toda a terra {Ex 9,16}.
18 Kǎh pɩ sɛ̃́, kàh Liyel dyɔ, ǎ ǹnɩ̂ yãm yah, tɛ́ kàh ǹ dyɔ ǎ ǹnɩ̂ pɩ kùkùtǎhkɩ̀ névilɛ.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem quer, e endurece a quem quer.
19 Gbɔ̀kénpɩ túkù kɩ fɛ̃ nɛ, kwâh nɛ̂ se pɩ tɛ́ Liyel kɩ tɔ̃ n tɔkɔ névyelɛ n kɔ̃ nɩ? Nɛ̂ se kɩ fɛ̃ ǹ dyɔ dyɔ tyi yah kõ nɩ?
19 Dir-me-ás talvez: Por que ele ainda se queixa? Quem pode resistir à sua vontade?
20 Ǹtɛ nɛ̂ tɛ̃̀ ó mɛ áwɔlɛ, tɛ́ á kɩ pɔ Liyellɛ n kɔ̃lɩ? Pĩ́n se kɩ fɛ̃ ké mɔ́-ò piki yah nɛ, kwâh nɛ̂ se pɩ tɛ́ à pé mɔ sɛ̃́ nɩ?
20 Mas quem és tu, ó homem, para contestar a Deus? Porventura o vaso de barro diz ao oleiro: Por que me fizeste assim?
21 Pní mɔ́-ò tyɩ́ náh ǹ fãhrɩlɛ di? À kɩ fɛ̃ tyígbɩ́ pɩ pɩ pĩ́n mɔ kélɛ, tɛ́ kɩ tɔ̃ fɛ̃ ńyã̌n tyi pɩ pɩ pĩ́n mɔ kénɛ fãhrɩ ólɛ.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro para fazer da mesma massa um vaso de uso nobre e outro de uso vulgar?
22 Liyel mɛ ké tyɩ́ nɛ pé pé fɔ̀kɔ̀vyã̀hnɩ̀ wilki mɔ, pé mó pé tǎhkɩ̀ wɛ̃kɩ. Tɛ́ wǎh mó tɔ̃ sõ̀ yɩ̃nɛ à ǹ fɔkɔ vyãh névye nónónɛ, à sṍmnɔ́ pɩ tɛ́ ǹ gblɔ̌y yɛ náhnáh pé tyɩ́.
22 {Onde, então, está a injustiça} em ter Deus, para mostrar a sua ira e manifestar o seu poder, suportado com muita paciência os objetos de ira preparados para a perdição,
23 Ǹtɛ ǹ tɔ̃́rɩ́-á mɛ gblò dùkù nɛ̂nɛ, à sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ pé kélɛ no tɛ́lɔ́ wɛ̃kɩ, wǎh pépi nónó yãm yah tɛ́ pè yah wilki sah ǹ tɔ̃́rɩ́ sɔkɔ de yĩnnɛ.
23 mostrando as riquezas da sua glória para com os objetos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória?
24 Tɛ́ kénɛ névyelɛ, ápi ye. À náh á yah wilki Nsyifunɔ ó sɔkɔ dɛ́, ǹtɛ à túkù yah wilki yìkìnì tɛ́lɔ́ sɔkɔ,
24 {Esses somos nós, que ele chamou não só dentre os judeus, mas também dentre os pagãos.} É o que ele diz em Oséias:
25 sɔ̃́-á Liyel kè yo sah Wose sɛ́bɛ́y sɔkɔ nɛ: «Névye nónó náh sõ̀ mɛ ńmɔ nolɛ, mé kɩ pélɛ n ye ń nolɛ. Yìkì nɛ tyɩ́ náh sõ̀ nɔ ń tyɩ́, mé kɩ kélɛ n ye ń dyɔ yĩ́ĩ́ yìkìlɛ.
25 Chamarei meu povo ao que não era meu povo, e amada a que não era amada.
26 Tɛ́ ńyãh sɔkɔ-á lésõ kè yo pé tyɩ́ nɛ ńmɔ no náh pélɛ, nɛ́npɔ́ mɛ̀ ó sɔkɔ ye tɔ̃ pè kɩ ye pélɛ Min nɛ́tɛ̃̂ Liyel wɛ̃́npìlɛ.»
26 E no lugar mesmo em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, ali serão chamados filhos de Deus vivo {Os 2,1}.
27 Yesayi tɔ mó yo Yisrayel no tyɩ́ sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́: «Yisrayel névye-à sɔ̃́ mɛ dò pnɛ yɔ gbɔ̀pɔ sèmìyã́hrɩ́ sɔ̃́, kwéy ó ye kɩ n pwah n pi pé sɔkɔ.
27 A respeito de Israel, exclama Isaías: Ainda que o número de filhos de Israel fosse como a areia do mar, só um resto será salvo;
28 Yé náh wɛ di, TƐ̃̀ ǸGBƐ̃ Liyel-á tyi nónó yo, à kɩ sè pɩ dal mɔ súú sétáh yõ.»
28 porque o Senhor realizará plenamente e prontamente a sua palavra sobre a terra {10,22s}.
29 Tɛ́ Yesayi tɔ̃ lésõ kè yo sah nɛ ńkɛ̃́: «Tyi pól tyɩ́ tɛ̃́nwɛ-ò TƐ̃̀ ǸGBƐ̃ Liyel-à sõ̀ mɛ á túkù sàh-ǹkɛ̃̂nɛ min sɔkɔ, á duku náhkɩ to Sodɔmɩ ànɛ̂ Gbomɔrɩ névye tyɩ́ kɔ̃lɛ.»
29 E ainda como predisse Isaías: Se o Senhor dos exércitos não nos tivesse deixado um rebento, ficaríamos como Sodoma, seríamos como Gomorra {Is 1,9}.
30 Sɔ̃́ mɛ ápi kɩ yo yɔ̀ wɛ́? Névye nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ, pè pɩ nɛ́gblɔ́lɛ Liyel yah ǹ yõ sɛ̃́nɔ́ gbõ̀ yõ, pépi nónó-á pè náh sõ̀ mɛ kélɛ n yah n kɔ̃.
30 Então que diremos? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justificação, a que vem da fé,
31 Tɛ́ Yisrayel no nónó wɔ-á pyě sõ̀ mɛ n yah n kɔ̃ nɛ pé pɩ nɛ́gblɔ́lɛ Liyel yah Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ wã̀l kɔ́lɔ́ gbõ̀ yõ, pè náh wɛ pɩ nɛ́gblɔ́lɛ képah gbõ̀ yõ.
31 ao passo que Israel, que procurava uma lei que desse a justificação, não a encontrou.
32 Sɔ̃́ pɩ tɛ́ pé náh wɛ pɩ nɛ́gblɔ́lɛ wɛ́? Pè náh sõ̀ mɛ kélɛ n yah n kɔ̃ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ gbõ̀ yõ, pè sõ̀ wɛ nɛ ńkɛ̃́ pé tyípɩ́nɩ̀-á kɩ fɛ̃ pé pɩ nɛ́gblɔ́lɛ Liyel yah képah ye. Pé gbáhkɩ̀ ye pyě pè mɩ pé wilki n mɔ mɔ dáhkɩ̀ tyɩ́ yɔ̀ sɔ̃́.
32 Por quê? Porque Israel a buscava como fruto não da fé, e sim das obras. E tropeçou na pedra do escândalo,
33 Kénɛ dáhkɩ̀lɛ, Yesu Krista ye. Képah tyɩ́ ye wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ Liyel wɛy sɛ́bɛ́y sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́: «Yé yah, mé kɩ gbáhkɩ̀ mɩ mɩ dáhkɩ̀ yɔ́ sah Siyõ kwil sɔkɔ. Névye wilki n mɔ mɔ tɛ́dáhkɩ̀ yɔ́ ye kélɛ. Ǹtɛ névi nɛ̂-à ǹ gbõ̀ sah ké yõ, sen náh tɛ̃̀ tɛ̃ n pi.»
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de escândalo, um rochedo que faz cair; quem nele crer não será confundido {Is 8,14; 28,16}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.