Romanos 7
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARA
1 Ń yṹnpyé, yé tyi kõ̀nsàhnɔ́lɛ n pnɛ. Képah ye, máh kɩ nɛ̂ yo n pi yé tyɩ́, ké sèndì náh yélɛ. Névi tɛ̃̀-à fyɔ̀ mɛ min sɔkɔ, à mɛ tyi kõ̀nsàhnɔ́ gbõ̀ sõ̀ sɔkɔ.
1 Porventura, ignorais, irmãos (pois falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem toda a sua vida?
2 Sɛ̃́ ó ye, sê nɛ̂-à de pɛ tyɩ́, ǹ pɛ tɛ̃̀-à fyɔ̀ mɛ min sɔkɔ, à mɛ ǹmɔ tyɩ́ yõ fúr wɛ̃̀kɩ̀ sɔkɔ. Ǹtɛ tɛ̃̀ pɛ-à fyɔ̀ pɔ yah kwlɔ, à kɩ mɛ ǹ gblɔ̌y yõ fúr wɛ̃̀kɩ̀ sɔkɔ.
2 Ora, a mulher casada está ligada pela lei ao marido, enquanto ele vive; mas, se o mesmo morrer, desobrigada ficará da lei conjugal.
3 Tɛ́ wàh de dĩ́ káhkɩ́ tyɩ́ tɛ́ ǹ pɛ sah min sɔkɔ, à kɩ n ye fɔ̀fɩ́npɩlɛ. Tɛ́ ǹ pɛ-à fyɔ̀ pɔ yah kwlɔ, à kɩ mɛ ǹ gblɔ̌y yõ fúr wɛ̃̀kɩ̀ sɔkɔ. Wàh de dĩ́ káhkɩ́ tyɩ́, fɔ̀fɩ́kɩ̀ náh képahlɛ.
3 De sorte que será considerada adúltera se, vivendo ainda o marido, unir-se com outro homem; porém, se morrer o marido, estará livre da lei e não será adúltera se contrair novas núpcias.
4 Képah núkú ó ye ń yṹnpyé, yépi wrɔ́-á kwrɔ mɔ Kristalɛ, kè mɛ á kɩ nɛ yé tɔ sɔ̃́ ku ǹnɛ. Kǎh pɩ sɛ̃́, yé náh tɔ̃ mɛ Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ gbõ̀ sõ̀ sɔkɔ. Ǹtɛ ǹ lékó-á yilki mɔ, yé mɛ ǹmɔ tyɩ́ yõ núkúnúkú, nɛ̂-á kɩ á kɔ̃ á kɩ Liyel dyɔ dyɔ tyilɛ n pɩ.
4 Assim, meus irmãos, também vós morrestes relativamente à lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, a saber, aquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Yé náh wɛ di, áyáh lésõ mɛ á dyɔ dyɔ tyilɛ n pɩ gbĩ́ nɛ̂nɛ, Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ lésõ mɛ tyípékè dékè kɔ̃ kè á tɛ̃, á kɔ̃ á mɛ tyilɛ n pɩ nónó-á kɩ kũnɛ á yĩni n tɛ̃ n pi.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas postas em realce pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Ǹtɛ núkúnúkú kwâh nɛ̂ yɔ̃rɩ sɔkɔ-á lésõ álɛ, áyáh á náh vi kè kɔ̃ á kɩ nɛ á sɔ̃́ ku, á ye wil Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ gbõ̀. Tɛ́ núkúnúkú á kɩ tõ̀lɛ n pɩ Liyel tyɩ́ pɩ dùkù késã́nnɛ ǹ Mirki gbõ̀ yõ. Kè náh tɔ̃ n pɩ n pi ǹgbò tyɩ́ kɔ̃lɛ gbĩ́ nɛ̂-á sõ̀ á mɛ Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ wã́rkɩ́nsàhnɔ́ gbõ̀ sõ̀ sɔkɔ.
6 Agora, porém, libertados da lei, estamos mortos para aquilo a que estávamos sujeitos, de modo que servimos em novidade de espírito e não na caducidade da letra.
7 Sɔ̃́ mɛ ápi kɩ yo yɔ̀ wɛ́? Tyípékè se Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́lɛ? Ɔ̃́ɔ̃ dɛ́! Sépi gbõ̀ yõ ye ńmɔ pɩ̃ tyípékèlɛ. Sépi-à sõ̀ mɛ yó-ńkɛ̃̂nɛ nɛ ńkɛ̃́: «Káh yĩ́wílkìlɛ n pɩ!» Mé se náhkɩ pɩ̃ nɛ tyípékè-á yĩ́wílkì pɩ́nɔ́lɛ?
7 Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, senão por intermédio da lei; pois não teria eu conhecido a cobiça, se a lei não dissera: Não cobiçarás.
8 Kǎh pɩ sɛ̃́, tir kõ̀nsàhnɔ́ mɛ̀ ye wɛ̃̀kɩ̀ yɩkɩ mɔ tyípékè kɔ̃ kè wɛ syɔ̃ à ńmɔ mɔ yĩ́wílkì duke pól pɩ́nɔ́ sɔkɔ. Yé náh wɛ di, Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́-à sõ̀ mɛ n knɛ, tǎhkɩ̀ náh n wɛ n pi tyípékè sɔkɔ.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, despertou em mim toda sorte de concupiscência; porque, sem lei, está morto o pecado.
9 Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ pɔ́-ńkɛ̃̂ gbĩ́nɛ, ńmɔ sõ̀ mɛ min sɔkɔ. Ǹtɛ tir kõ̀nsàhnɔ́-á fyɔ̀ pɔ, tyípékè tǎhkɩ̀ wɛ
9 Outrora, sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, reviveu o pecado, e eu morri.
10 à pɔ ńmɔ min syi. Kénɛ tir kõ̀nsàhnɔ́ nɛ̂-á sõ̀ yɩ̃nɛ kè pɔ ńmɔ kɔ̃ mè min wɛ, képah ye pyě pɔ kũnɛ ńmɔ yĩni tɛ̃ yɔ̀ sɔ̃́.
10 E o mandamento que me fora para vida, verifiquei que este mesmo se me tornou para morte.
11 Tyípékè ye syɔ̃ tir kõ̀nsàhnɔ́ tyɩ́ à ńmɔ pilki, tɛ́ kũnɛ ń yĩni tɛ̃.
11 Porque o pecado, prevalecendo-se do mandamento, pelo mesmo mandamento, me enganou e me matou.
12 Kǎh pɩ sɛ̃́, Liyel tyi kõ̀nsàhnɔ́ pól mɛ yályál. Sè mɛ gbɩ wɛ̃̀kɩ̀ yõ, tɛ́ mó tɔ̃ mɛ plɛ.
12 Por conseguinte, a lei é santa; e o mandamento, santo, e justo, e bom.
13 Sépi nónó-á mɛ plɛ, sépi se n mɔ ńmɔlɛ kũ sɔkɔ? Ɔ̃́ɔ̃ dɛ́! Tyípékè ye. Sɛ̃́ ye kè wɛ̃kɩ dal mɔ ké gblɔ̌y dùkùlɛ kwèy. Kè pil pèpɛy náh, tɛ́ ń fike ko. Sɛ̃́ ye tyípékè pil pèpɛy náh tɛ́ gbah peke tir kõ̀nsàhnɔ́ gbõ̀ yõ.
13 Acaso o bom se me tornou em morte? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para revelar-se como pecado, por meio de uma coisa boa, causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, se mostrasse sobremaneira maligno.
14 Á pól pɩ̃ yĩ́ĩ́ nɛ Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́-á wil Liyel tyɩ́. Ǹtɛ ńmɔ gblɔ̌y dyɔ dyɔ tyi pɩ́nɔ́ sɔkɔ, mé mɛ yɔ̃̀ sɔ̃́ ńnɛ pè tɛ̃ yãm tyípékè tyɩ́.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; eu, todavia, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Kègbɩ yõ, máh nɛ̂nɛ n pɩ, mé náh ké dùkùlɛ n pnɛ. Mâh mɛ ké tyɩ́ nɛ mé pèpɛy nɛ̂ pɩ, mé náh képahlɛ n pɩ. Tɛ́ ń dêl-á nɛ̂ wɔlɛ, mè n pyě képahlɛ n pɩ.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Ǹtɛ mâh ń dêl tirlɛ n pɩ, mé sah ké yõ nɛ Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́-á mɛ plɛ.
16 Ora, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Kǎh pɩ sɛ̃́, ńmɔ náh n pɩ kélɛ yɔ̀ dɛ́, tyípékè nɛ̂-á ń sɔkɔ, képah ye n pɩ kélɛ.
17 Neste caso, quem faz isto já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 Yé náh wɛ di, tyípépɛ̌y yɔ́ ńtɛ̃ náh mɛ ń gblɔ̌y dyɔ dyɔ tyi sɔkɔ. Tyípépɛ̌y pɩ́nɔ́ sõnɔ mɛ ń sɔkɔ, tɛ́ ké fɛ̃̀npɩnɔ tǎhkɩ̀ náh n wɛ ń sɔkɔ.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim; não, porém, o efetuá-lo.
19 Mâh mɛ ké tyɩ́ nɛ mé tyípépɛ̌y nɛ̂ pɩ, mé náh kélɛ n pɩ. Ǹ tɛ́ n pyě pèkè wɔlɛ n pɩ nɛ̂ tyɩ́ náh nɔ ń tyɩ́.
19 Porque não faço o bem que prefiro, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Ǹtɛ mâh ń dêl tirlɛ n pɩ, ńmɔ náh n pɩ kélɛ yɔ̀ dɛ́, tyípékè nɛ̂-á ń sɔkɔ, képah ye n pɩ kélɛ.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 Máh nɛ̂ kyɔmɩ wɛ ń gblɔ̌y sɔkɔ, kè wɛ yɔ̀: Mâh mɛ ké tyɩ́ nɛ mé tyípépɛ̌y pɩ, pèkè ó n nɛ n yĩn ń yah.
21 Então, ao querer fazer o bem, encontro a lei de que o mal reside em mim.
22 Liyel tyi kõ̀nsàhnɔ́ tyɩ́ nɔ yĩ́ĩ́ ń tyɩ́ ń nɩ póllɛ.
22 Porque, no tocante ao homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 Ǹtɛ mé kè kyɔmɩ wɛ nɛ, sépi nónó tyɩ́-á nɔ yĩ́ĩ́ ń tyɩ́, mâh nɛ mé sé wã̀llɛ n kɔ, kwâh yɔ́ n wɛ ń sɔkɔ nɛ̂-á mɛ sélɛ n fwo. Kénɛ kwâh ye mɔ sah ńnɛ tyípékè yɔ̃rɩ sɔkɔ.
23 mas vejo, nos meus membros, outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Ń yãm pɩ́nɔ́ dùkù tɛ̃̀nɛ n yah yɔ̀ lɛ́! Nɛ̂ tɛ̃̀ ó kɩ pɔ wɛ syi fĩn mɔ ńnɛ kénɛ kwâh tyɩ́, képah nɛ̂-á n mɔ ń yõ kũnɛ?
24 Desventurado homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Liyel ye, ápi Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu Krista gbõ̀ yõ. Gbílkínɔ́ nɛ n sah ǹ yõ képah yĩnnɛ.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor. De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.