Romanos 4

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Sɔ̃́ mɛ ápi kɩ yo Abrahmɩ tyɩ́ sɔkɔ, ǹmɔ nɛ̂-á á náh nɛynɛ? Kwâh nɛ̂ mɛ à fɛ̃ wɛ ǹ yɛ̃́ngbɛ̃́ tǎhkɩ̀lɛ?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Abrahmɩ tyípɩ́nɩ̀ yĩn-à sõ̀ nɛ Liyel à pɩ nɛ́gbɩ́lɛ ǹ yah sɔkɔ, à náhkɩ sõ̀ fɛ̃ ǹ gblɔ̌ynɛ n yɔ̃ n sah kɛ̀. Ǹtɛ à náh fɛ̃ képah pɩ Liyel yah sɔkɔ dɛ́.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Kè mɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ Liyel wɛy sɛ́bɛ́y sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́: «Abrahmɩ sɛ̃ Liyel yõ, Liyel mó à pɩ nɛ́gbɩ́lɛ.»
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão em Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Ǹtɛ kàh mɛ tõ̀ pɩ́nɔ́ wɛ̃̀kɩ̀ yõ, tõ̀npɩ ye n wɛ ǹ tõ̀ pɩ́nɔ́ lédyáhnɩ́nɛ. Nɔ̀nɔ́ náh à wɛ kélɛ dɛ́. À yɩ̃nɛ ké wɛ́nɔ́lɛ.
4 Ora, àquele que faz qualquer obra, não lhe é imputado o galardão segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Ǹtɛ sɛ̃́ náh kélɛ Liyel tɛ̃̀ wɔ tyɩ́ dɛ́. Névi nɛ̂-à sɔ̃́ tõ̀lɛ n pɩ́-ńkɛ̃̂nɛ tɛ́ fyɔ̀ mɛ sɛ̃ ǹ yõ, ǹmɔ nɛ̂-á tyípêl pɩ́púlɛ n pɩ nɛ́gblɔ́lɛ, képah gbõ̀ yõ ǎ tɛ̃̀ pɩ nɛ́gbɩ́lɛ.
5 Mas, àquele que não pratica, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada como justiça.
6 Liyel-á névye nónónɛ n pɩ nɛ́gblɔ́lɛ ǹ yah sɔkɔ pé tyípɩ́nɩ̀ mɔ́nkõ̀-ǹkɛ̃̂nɛ, yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Davidi pé nɩ̀vɩ̀nɩ̀ wɛ́nɔ́ tyɩ́ yo nɛ ńkɛ̃́:
6 Assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus imputa a justiça sem as obras, dizendo:
7 «Névye nónó pílkí-ńtã̂n-á yɔ̃ mɔ pè kɔ̃, tɛ́ pé tyípêl mɛ niri pé tyɩ́,
7 Bem-aventurados aqueles cujas maldades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃-à névye nónó tyípêl mɔ́nkõ̀-ǹkɛ̃̂nɛ,
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Kénɛ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ mɛ̀nɛ, Nsyifunɔ ó tyɩ́ náh kélɛ dɛ́, nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ pépi tɔ tyɩ́ ye. Á kè yo sɛ̃́ yɔ̀ nɛ, Abrahmɩ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́-á à pɩ nɛ́gbɩ́lɛ Liyel yah.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos que a fé foi imputada como justiça a Abraão.
10 Ǹtɛ gbĩ́ nɛ̂ mɛ Liyel pɩ ǹnɛ nɛ́gbɩ́lɛ? Ǹ kõ̀-ǹkɛ̃̂ gbĩ́ sɔkɔ se, tĩ̂ ǹ kõ̀ntɛnɔ náh sɔkɔ se? Ɔ̃́ɔ̃, ǹ kõ̀ntɛnɔ náh sɔkɔ náh dɛ́, ǹ kõ̀-ǹkɛ̃̂ sɔkɔ ye.
10 Como lhe foi, pois, imputada? Estando na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Képah náh sɔkɔ ye Liyel à kɔ̃ à kõ̀kè kõ. Kénɛ kõ̀kè kélɛ n wɛ̃kɩ nɛ wǎh à pɩ nɛ́gbɩ́lɛ ǹ yah sɔkɔ ǹ yõ sɛ̃́nɔ́ gbõ̀ yõ ǹ kõ̀-ǹkɛ̃̂ gbĩ́ sɔkɔ. Kǎh pɩ sɛ̃́, kõ̀-ǹkɛ̃̂ névye nónó-á sɛ̃ Liyel yõ, tɛ́ pɩ nɛ́gblɔ́lɛ Liyel yah, Abrahmɩ pɩ pépi súlɛ Liyel yah.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé, quando estava na incircuncisão, para que fosse pai de todos os que creem (estando eles também na incircuncisão, a fim de que também a justiça lhes seja imputada),
12 Tɛ́ pɩ kènkõbe tɔ súlɛ, nónó-á pè náh mɛ n yah pé kõ̀nɔ́ ó tyɩ́, pè mɛ sɛ̃ Liyel yõ Abrahmɩ tyɩ́ kɔ̃lɛ gbĩ́ nɛ̂-á à náh tɔ̃̌nɩ̀ sõ̀ mɛ kõ.
12 e fosse pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas que também andam nas pisadas daquela fé de Abraão, nosso pai, que tivera na incircuncisão.
13 Yé yah, Liyel-á ǹ vyãhlɛ Abrahmɩ ànɛ̂ ǹ náh tãn kɔ̃ nɛ páh kɩ kèkõyṍlɛ pè kɔ̃, kè náh pɩ á kɩ nɛ Abrahmɩ-á n kɔ tyi kõ̀nsàhnɔ́ wã̀l yõ képah yĩn sɔ̃́ dɛ́, ǹ pɩ́nɔ́ yĩn ye nɛ́gbɩ́lɛ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ gbõ̀ yõ.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão ou à sua posteridade, mas pela justiça da fé.
14 Liyel-á ǹ vyãh kɔ̃ nɛ̂ tyɩ́ sɔkɔ, kàh sõ̀ mɛ pɩ nɛ tyi kõ̀nsàhnɔ́ wã̀l kɔ́nɔ́ gbõ̀ yõ sɔ̃́ képah n wɛ, yõ se náhkɩ tɔ̃ mɛ ǹ yõ sɛ̃́nɔ́ ànɛ̂ ǹ vyãh kɔ̃́nɔ́ mɛ̀ tyɩ́?
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é aniquilada.
15 Yé náh wɛ di, tyi kõ̀nsàhnɔ́ ye n yilki n mɔ Liyel fɔ̀kɔ̀vyã̀hnɩ̀nɛ. Tyi kõ̀nsàhnɔ́-à n knɛ ńyãh sɔkɔ, ké dêl náh fɛ̃ n pɩ nɛ́npɔ́.
15 Porque a lei opera a ira; porque onde não há lei também não há transgressão.
16 Liyel-á ǹ vyãh kɔ̃ nɛ̂ tyɩ́ sɔkɔ, ǹ yõ sɛ̃́nɔ́ gbõ̀ yõ ye képah n wɛ. Képah kɩ pɩ yõ̀bènɔrɩlɛ Abrahmɩ náh tãn pól tyɩ́. Tɛ́ kè náh pɩ nɛ tyi kõ̀nsàhnɔ́ wã̀l kɔ́pú ó tyɩ́ sɔ̃́ à pɩ kélɛ dɛ́. Nónó pól tɔ-á sɛ̃ ǹ yõ Abrahmɩ tyɩ́ kɔ̃lɛ, pépi pól tyɩ́ ye à pɩ kélɛ. Yé náh wɛ di, Abrahmɩ ye á pól súlɛ,
16 Portanto, é pela fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a posteridade, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, o qual é pai de todos nós
17 sɔ̃́-á kélɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ Liyel wɛy sɛ́bɛ́y sɔkɔ nɛ: «Áwɔ ye mé pɩ kwlo kwlo náhnáh.» Ǹmɔ ye ápi súlɛ Liyel yah sɔkɔ, wǎh sɛ̃ nɛ̂ yõ. Ǹmɔ Liyel ye n yilki n mɔ lékyɩ̂lɛ, tɛ́ yîlɛ n mɔ ǹ vyãh wɛynɛ nónó náh sõ̀ mɛ.
17 (como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí.), perante aquele no qual creu, a saber, Deus, o qual vivifica os mortos e chama as coisas que não são como se já fossem.
18 Tir nɛ̂-á kè náh sõ̀ mɛ gbõ̀ sah sah tɛ̃̀nɛ ké yõ, Abrahmɩ ǹ gbõ̀ sah képah yõ. À sɛ̃ Liyel yõ, képah yĩnnɛ Liyel mɛ à pɩ kwlo kwlo náhnáh névye súlɛ, sɔ̃́-á lésõ à yo kélɛ ǹ tyɩ́ nɛ, ǹ náh tãn-á kɩ pɩ dò.
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança que seria feito pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Tɛ́ légbĩ́nɛ, Abrahmɩ sõ̀ kè wɛ nɛ páh wah mɔ náhnáh. À sõ̀ mɛ ye lèkwɛ̌ vyãh yah sɔkɔ. Ǹ kyɩ Sara tɔ pɩ̀kɩ̀ sõ̀ sɔkɔ tɛ. Ǹtɛ képah fyé yõ, wìlkìnɔ́ náh pɩ ǹ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ sɔkɔ.
19 E não enfraqueceu na fé, nem atentou para o seu próprio corpo já amortecido (pois era já de quase cem anos), nem tampouco para o amortecimento do ventre de Sara.
20 À náh tɔ̀tɔ̀ pɩ sɛ̃́nɔ́lɛ Liyel vyãh kɔ̃́nɔ́ mɛ̀ yõ. Ǹtɛ à tǎhkɩ̀ wɛ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ gbõ̀ yõ, à Liyellɛ n gbilki.
20 E não duvidou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi fortificado na fé, dando glória a Deus;
21 Ǹ sɛ̃́nyĩnɔ sõ̀ mɛ ké yõ nɛ, Liyel-á ǹ vyãh kɔ̃ tir nɛ̂ tyɩ́ sɔkɔ, tɛ̃́nwɛnɔ-á mɛ ǹ tyɩ́ kɩ fɛ̃ kè pɩ.
21 e estando certíssimo de que o que ele tinha prometido também era poderoso para o fazer.
22 Képah ye, Liyel mɛ à mɔ kõ nɛ́gbɩ́lɛ ǹ yah sɔkɔ.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado como justiça.
23 Tɛ́ kǎh wãrkɩ sah Liyel wɛy sɛ́bɛ́y sɔkɔ nɛ: «Liyel à mɔ kõ nɛ́gbɩ́lɛ.» Kè náh pɩ nɛ Abrahmɩ ó yĩn sɔ̃́ dɛ́;
23 Ora, não só por causa dele está escrito que lhe fosse tomado em conta,
24 ápi tɔ yĩn ye, ápi nónó Liyel yõ sɛ̃́nɔ́-á kɩ n mɔ n kõ n pi, áyáh sɔ̃́npɩ́lɛ sɛ̃ Liyel yõ nɛ̂-á Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu lékó yilki mɔ.
24 mas também por nós, a quem será tomado em conta, os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus, nosso Senhor,
25 À lésõ ko mɔ ápi tyípêl yĩnnɛ, tɛ́ Liyel mɛ ǹ lékó yilki mɔ ápi pɩ yĩnnɛ nɛ́gblɔ́lɛ Liyel yah sɔkɔ.
25 o qual por nossos pecados foi entregue e ressuscitou para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.