Romanos 4
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARA
1 Sɔ̃́ mɛ ápi kɩ yo Abrahmɩ tyɩ́ sɔkɔ, ǹmɔ nɛ̂-á á náh nɛynɛ? Kwâh nɛ̂ mɛ à fɛ̃ wɛ ǹ yɛ̃́ngbɛ̃́ tǎhkɩ̀lɛ?
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Abrahmɩ tyípɩ́nɩ̀ yĩn-à sõ̀ nɛ Liyel à pɩ nɛ́gbɩ́lɛ ǹ yah sɔkɔ, à náhkɩ sõ̀ fɛ̃ ǹ gblɔ̌ynɛ n yɔ̃ n sah kɛ̀. Ǹtɛ à náh fɛ̃ képah pɩ Liyel yah sɔkɔ dɛ́.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Kè mɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ Liyel wɛy sɛ́bɛ́y sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́: «Abrahmɩ sɛ̃ Liyel yõ, Liyel mó à pɩ nɛ́gbɩ́lɛ.»
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Ǹtɛ kàh mɛ tõ̀ pɩ́nɔ́ wɛ̃̀kɩ̀ yõ, tõ̀npɩ ye n wɛ ǹ tõ̀ pɩ́nɔ́ lédyáhnɩ́nɛ. Nɔ̀nɔ́ náh à wɛ kélɛ dɛ́. À yɩ̃nɛ ké wɛ́nɔ́lɛ.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Ǹtɛ sɛ̃́ náh kélɛ Liyel tɛ̃̀ wɔ tyɩ́ dɛ́. Névi nɛ̂-à sɔ̃́ tõ̀lɛ n pɩ́-ńkɛ̃̂nɛ tɛ́ fyɔ̀ mɛ sɛ̃ ǹ yõ, ǹmɔ nɛ̂-á tyípêl pɩ́púlɛ n pɩ nɛ́gblɔ́lɛ, képah gbõ̀ yõ ǎ tɛ̃̀ pɩ nɛ́gbɩ́lɛ.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Liyel-á névye nónónɛ n pɩ nɛ́gblɔ́lɛ ǹ yah sɔkɔ pé tyípɩ́nɩ̀ mɔ́nkõ̀-ǹkɛ̃̂nɛ, yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Davidi pé nɩ̀vɩ̀nɩ̀ wɛ́nɔ́ tyɩ́ yo nɛ ńkɛ̃́:
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 «Névye nónó pílkí-ńtã̂n-á yɔ̃ mɔ pè kɔ̃, tɛ́ pé tyípêl mɛ niri pé tyɩ́,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃-à névye nónó tyípêl mɔ́nkõ̀-ǹkɛ̃̂nɛ,
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 Kénɛ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ mɛ̀nɛ, Nsyifunɔ ó tyɩ́ náh kélɛ dɛ́, nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ pépi tɔ tyɩ́ ye. Á kè yo sɛ̃́ yɔ̀ nɛ, Abrahmɩ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́-á à pɩ nɛ́gbɩ́lɛ Liyel yah.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Ǹtɛ gbĩ́ nɛ̂ mɛ Liyel pɩ ǹnɛ nɛ́gbɩ́lɛ? Ǹ kõ̀-ǹkɛ̃̂ gbĩ́ sɔkɔ se, tĩ̂ ǹ kõ̀ntɛnɔ náh sɔkɔ se? Ɔ̃́ɔ̃, ǹ kõ̀ntɛnɔ náh sɔkɔ náh dɛ́, ǹ kõ̀-ǹkɛ̃̂ sɔkɔ ye.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Képah náh sɔkɔ ye Liyel à kɔ̃ à kõ̀kè kõ. Kénɛ kõ̀kè kélɛ n wɛ̃kɩ nɛ wǎh à pɩ nɛ́gbɩ́lɛ ǹ yah sɔkɔ ǹ yõ sɛ̃́nɔ́ gbõ̀ yõ ǹ kõ̀-ǹkɛ̃̂ gbĩ́ sɔkɔ. Kǎh pɩ sɛ̃́, kõ̀-ǹkɛ̃̂ névye nónó-á sɛ̃ Liyel yõ, tɛ́ pɩ nɛ́gblɔ́lɛ Liyel yah, Abrahmɩ pɩ pépi súlɛ Liyel yah.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Tɛ́ pɩ kènkõbe tɔ súlɛ, nónó-á pè náh mɛ n yah pé kõ̀nɔ́ ó tyɩ́, pè mɛ sɛ̃ Liyel yõ Abrahmɩ tyɩ́ kɔ̃lɛ gbĩ́ nɛ̂-á à náh tɔ̃̌nɩ̀ sõ̀ mɛ kõ.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Yé yah, Liyel-á ǹ vyãhlɛ Abrahmɩ ànɛ̂ ǹ náh tãn kɔ̃ nɛ páh kɩ kèkõyṍlɛ pè kɔ̃, kè náh pɩ á kɩ nɛ Abrahmɩ-á n kɔ tyi kõ̀nsàhnɔ́ wã̀l yõ képah yĩn sɔ̃́ dɛ́, ǹ pɩ́nɔ́ yĩn ye nɛ́gbɩ́lɛ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ gbõ̀ yõ.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Liyel-á ǹ vyãh kɔ̃ nɛ̂ tyɩ́ sɔkɔ, kàh sõ̀ mɛ pɩ nɛ tyi kõ̀nsàhnɔ́ wã̀l kɔ́nɔ́ gbõ̀ yõ sɔ̃́ képah n wɛ, yõ se náhkɩ tɔ̃ mɛ ǹ yõ sɛ̃́nɔ́ ànɛ̂ ǹ vyãh kɔ̃́nɔ́ mɛ̀ tyɩ́?
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Yé náh wɛ di, tyi kõ̀nsàhnɔ́ ye n yilki n mɔ Liyel fɔ̀kɔ̀vyã̀hnɩ̀nɛ. Tyi kõ̀nsàhnɔ́-à n knɛ ńyãh sɔkɔ, ké dêl náh fɛ̃ n pɩ nɛ́npɔ́.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Liyel-á ǹ vyãh kɔ̃ nɛ̂ tyɩ́ sɔkɔ, ǹ yõ sɛ̃́nɔ́ gbõ̀ yõ ye képah n wɛ. Képah kɩ pɩ yõ̀bènɔrɩlɛ Abrahmɩ náh tãn pól tyɩ́. Tɛ́ kè náh pɩ nɛ tyi kõ̀nsàhnɔ́ wã̀l kɔ́pú ó tyɩ́ sɔ̃́ à pɩ kélɛ dɛ́. Nónó pól tɔ-á sɛ̃ ǹ yõ Abrahmɩ tyɩ́ kɔ̃lɛ, pépi pól tyɩ́ ye à pɩ kélɛ. Yé náh wɛ di, Abrahmɩ ye á pól súlɛ,
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 sɔ̃́-á kélɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ Liyel wɛy sɛ́bɛ́y sɔkɔ nɛ: «Áwɔ ye mé pɩ kwlo kwlo náhnáh.» Ǹmɔ ye ápi súlɛ Liyel yah sɔkɔ, wǎh sɛ̃ nɛ̂ yõ. Ǹmɔ Liyel ye n yilki n mɔ lékyɩ̂lɛ, tɛ́ yîlɛ n mɔ ǹ vyãh wɛynɛ nónó náh sõ̀ mɛ.
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Tir nɛ̂-á kè náh sõ̀ mɛ gbõ̀ sah sah tɛ̃̀nɛ ké yõ, Abrahmɩ ǹ gbõ̀ sah képah yõ. À sɛ̃ Liyel yõ, képah yĩnnɛ Liyel mɛ à pɩ kwlo kwlo náhnáh névye súlɛ, sɔ̃́-á lésõ à yo kélɛ ǹ tyɩ́ nɛ, ǹ náh tãn-á kɩ pɩ dò.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Tɛ́ légbĩ́nɛ, Abrahmɩ sõ̀ kè wɛ nɛ páh wah mɔ náhnáh. À sõ̀ mɛ ye lèkwɛ̌ vyãh yah sɔkɔ. Ǹ kyɩ Sara tɔ pɩ̀kɩ̀ sõ̀ sɔkɔ tɛ. Ǹtɛ képah fyé yõ, wìlkìnɔ́ náh pɩ ǹ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ sɔkɔ.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 À náh tɔ̀tɔ̀ pɩ sɛ̃́nɔ́lɛ Liyel vyãh kɔ̃́nɔ́ mɛ̀ yõ. Ǹtɛ à tǎhkɩ̀ wɛ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ gbõ̀ yõ, à Liyellɛ n gbilki.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Ǹ sɛ̃́nyĩnɔ sõ̀ mɛ ké yõ nɛ, Liyel-á ǹ vyãh kɔ̃ tir nɛ̂ tyɩ́ sɔkɔ, tɛ̃́nwɛnɔ-á mɛ ǹ tyɩ́ kɩ fɛ̃ kè pɩ.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Képah ye, Liyel mɛ à mɔ kõ nɛ́gbɩ́lɛ ǹ yah sɔkɔ.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Tɛ́ kǎh wãrkɩ sah Liyel wɛy sɛ́bɛ́y sɔkɔ nɛ: «Liyel à mɔ kõ nɛ́gbɩ́lɛ.» Kè náh pɩ nɛ Abrahmɩ ó yĩn sɔ̃́ dɛ́;
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 ápi tɔ yĩn ye, ápi nónó Liyel yõ sɛ̃́nɔ́-á kɩ n mɔ n kõ n pi, áyáh sɔ̃́npɩ́lɛ sɛ̃ Liyel yõ nɛ̂-á Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu lékó yilki mɔ.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 À lésõ ko mɔ ápi tyípêl yĩnnɛ, tɛ́ Liyel mɛ ǹ lékó yilki mɔ ápi pɩ yĩnnɛ nɛ́gblɔ́lɛ Liyel yah sɔkɔ.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.