Romanos 15
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NAA
1 Ápi nónó Liyel yõ sɛ̃́nɔ́-á yuku yahlɛ, á ye á no tɛ́lɔ́ yṍtyílɛ n twah pé tyɩ́. Á ye káh á dyɔ yĩ́ĩ́ tyi ó yah wũ.
1 Ora, nós que somos fortes na fé temos de suportar as debilidades dos fracos e não agradar a nós mesmos.
2 Nɛ̂ mɛ̀ nɛ̂ mɛ̀, à ǹ ní-ò tyɩ́ pɛkɩ pɛkɩ tyilɛ nɛ n pɩ à kɔ̃ à nɛ n yuku yahlɛ Yesu yõ sɛ̃́nɔ́ sɔkɔ.
2 Portanto, cada um de nós agrade ao próximo no que é bom para edificação.
3 Krista ńtɛ̃ fyé náh ǹ dyɔ yĩ́ĩ́ tyi pɩ́-ńsah yah kɔ̃. Kè mɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ Liyel wɛy sɛ́bɛ́y sɔkɔ ǹ tyɩ́ sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́: «Liyel, á gbyɔ̀pu-á ǹ gbyɔ gbyɔ nónónɛ, sè vi kwĩnki ńmɔ yõ.»
3 Porque também Cristo não agradou a si mesmo; pelo contrário, como está escrito: “Os insultos dos que te insultavam caíram sobre mim.”
4 Tyi nónó pól-á wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ Liyel wɛy sɛ́bɛ́y sɔkɔ ǹgbò dùkùlɛ, sè wãrkɩ nɛ sè pɩ kwɔ́nɔ́lɛ ápi tyɩ́. Sépi gbõ̀ yõ, á kɩ gbah tɛ̃ ànɛ̂ sṍré kɩ wɛ á sɔkɔ, á yáh-ńsah kɔ̃ kè náh n tyɛ n pi.
4 Pois tudo o que no passado foi escrito, para o nosso ensino foi escrito, a fim de que, pela paciência e pela consolação das Escrituras, tenhamos esperança.
5 Liyel nɛ̂-á névilɛ n pɩ gbáhntɛ̃-òlɛ ànɛ̂ sṍré névilɛ, mé kélɛ n yah n kɔ̃ ǹ tyɩ́ nɛ à yé sõnɔ pɩ núkúlɛ, yé mó Krista pɩ dùkùlɛ n yah n pɩ.
5 Ora, o Deus da paciência e da consolação lhes conceda o mesmo modo de pensar de uns para com os outros, segundo Cristo Jesus,
6 Képah sɔkɔ, yé pól kɩ yé vyãh pɩ núkúlɛ kɩ Liyellɛ n gbilki, ǹmɔ nɛ̂-á á Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu Krista Súlɛ.
6 para que vocês, unânimes e a uma só voz, glorifiquem o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo.
7 Képah ye, yé wɛ̃ tɛ̃ plɛ sɔ̃́-á Krista yé tɛ̃ plɛ à gbílkínɔ́lɛ n sah Liyel yõ.
7 Portanto, acolham uns aos outros, como também Cristo acolheu vocês para a glória de Deus.
8 Máh nɛ̂nɛ n yo yé tyɩ́, kè wɛ yɔ̀: Liyel n kɔ ǹ tyíyónɔ́ sõ̀. Wǎh ǹ vyãhlɛ Nsyifunɔ náh tãn kɔ̃ tir nɛ̂ tyɩ́ sɔkɔ, Krista pɔ pɩ pé tõ̀npɩlɛ à képah pɩ pé tyɩ́.
8 Pois digo que Cristo foi constituído ministro da circuncisão, em prol da verdade de Deus, para confirmar as promessas feitas aos nossos pais
9 À wil képah tyɩ́ sɔkɔ, yìkìnì tɛ́lɔ́ tɔ yĩn ye à pɔ, pè kɔ̃ pè kɩ Liyellɛ n gbilki ǹ fɔ̀kɔ̀pènɔ̀rɩ yĩnnɛ, sɔ̃́-á kélɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ Liyel wɛy sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́: «Képah ye mé kɩ álɛ n gbilki yìkìnì tɛ́lɔ́ névye nɩyṍ, tɛ́ kɩ álɛ n gbɩ.»
9 e para que os gentios glorifiquem a Deus por causa da sua misericórdia, como está escrito: “Por isso, eu te glorificarei entre os gentios e cantarei louvores ao teu nome.”
10 Kè tɔ̃ mɛ yónɔ́lɛ ké fɩ̃́ yɔ́ sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́: «Yìkìnì tɛ́lɔ́ névye, yé nɩ̀vɩ̀nɩ̀nɛ n pɩ wɛ̃ tyɩ́ Liyel nolɛ.»
10 E também diz: “Alegrem-se, ó gentios, com o povo de Deus.”
11 Tɛ́ tɔ̃ mɛ yónɔ́lɛ nɛ ńkɛ̃́: «Yìkìnì tɛ́lɔ́ névye, yé pól Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃nɛ n gbilki. No pól mó ǹ gbilki gbilki yɩ̀lɛ n gbɩ.»
11 E ainda: “Louvem o Senhor, todos vocês, gentios, e todos os povos o louvem.”
12 Yesayi tɔ kè yo nɛ ńkɛ̃́: «Nsyese pétó náhkɩ̀ kɩ pɔ yuku kɩ yìkìnì pól névye yah tɛ̃, tɛ́ pè kɩ pé gbõ̀ sah ǹ yõ.»
12 Também Isaías diz: “Virá a raiz de Jessé, aquele que se levanta para governar os gentios; nele os gentios esperarão.”
13 Liyel nɛ̂-á névi gbõ̀ sàh-ǹsahlɛ, mé kélɛ n yah n kɔ̃ ǹ tyɩ́ nɛ à nɩ̀vɩ̀nɩ̀ ǹgbɛ̃ mɔ yé sɔkɔ, à mó yèvɩnɩnɛ yé kɔ̃ yáh sɔ̃́npɩ́lɛ sɛ̃ ǹ yõ. Képah sɔkɔ, yé kɩ yé gbõ̀ sah yĩ́ĩ́ ǹ yõ ǹ Mirki tǎhkɩ̀ gbõ̀ yõ.
13 E o Deus da esperança encha vocês de toda alegria e paz na fé que vocês têm, para que sejam ricos de esperança no poder do Espírito Santo.
14 Ń yṹnpyé, ńmɔ sɛ̃ yĩ́ĩ́ ké yõ nɛ pèpɔrɩ pɩ́pú-á yélɛ, yáh tyi póllɛ n pnɛ, ànɛ̂ yáh kɩ fɛ̃ vìnmɔnɔlɛ wɛ̃nɛ n kɔ̃.
14 E eu mesmo, meus irmãos, estou certo de que vocês estão cheios de bondade, têm todo o conhecimento e são aptos para admoestar uns aos outros.
15 Ǹtɛ yé dyɔ to n kõ yĩn ye ń kɔ̃ mé tyi túkù wãrkɩ nɩ̀sãhlɛ tã̀ntã̀n yísyɔ́ sɔkɔ. Liyel gbõ̀ yõ ye mé pɩ képahlɛ, ǹmɔ nɛ̂-á pèpɔrɩ pɩ ńmɔ tyɩ́,
15 Entretanto, eu lhes escrevi, em parte mais ousadamente, como para fazer com que vocês se lembrem disso outra vez, por causa da graça que me foi dada por Deus,
16 à ń pɩ Yesu Krista tõ̀npɩlɛ névye wrɔ́, nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ. Liyel tõ̀ kètǎr ye mé n pɩ ǹ Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir yónɔ́lɛ. Képah sɔkɔ, nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ, pè kɩ pé gblɔ̌ynɛ Liyel kɔ̃ kɩ pɩ yályál ǹ yah ǹ Mirki gbõ̀ yõ, pè kɔ̃ pè kɩ pɩ Liyel dyɔ yĩ́ĩ́nɛ.
16 para que eu seja ministro de Cristo Jesus entre os gentios, no sagrado encargo de anunciar o evangelho de Deus, de modo que a oferta deles seja aceitável, uma vez santificada pelo Espírito Santo.
17 Ń wrɔ́ kwrɔ́nmɔnɔ gbõ̀ yõ Kristalɛ, máh tõ̀ nɛ̂nɛ n pɩ Liyel tyɩ́, kè mɛ yõ yɔ̃̀nɔ́lɛ ń tyɩ́.
17 Tenho, pois, motivo de gloriar-me em Cristo Jesus nas coisas concernentes a Deus.
18 Kénɛ tõ̀ ye Krista ńmɔ tɔkɔ à pɩ névye wrɔ́ nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ. Mé se kɩ tɔ̃ kèyǎh yo kah mɔ képah yõ? Ǹmɔ ye pè kɔ̃ pè n sah Liyel tyɩ́ yõ, ńmɔ vyãh wɛy ànɛ̂ ń tyípɩ́nɩ̀ gbõ̀ yõ,
18 Porque não ousarei falar sobre coisa alguma, a não ser sobre aquelas que Cristo fez por meio de mim, para conduzir os gentios à obediência, por palavra e por obras,
19 ànɛ̂ gbǐl tyi ǹgbnɔ náhnáh sɔkɔ Liyel Mirki tǎhkɩ̀ gbõ̀ yõ. À tɔkɔ Yerusalɛmɩ kwil tyɩ́ ànɛ̂ ké gbɔ̀plɔ kwlolɛ, fɔ́ɔ́ à kyɩ sɔkɔ Yiliri mara pól sɔkɔ, mé Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir yo yĩ́ĩ́ Krista tyɩ́ sɔkɔ.
19 por força de sinais e prodígios, pelo poder do Espírito de Deus. Assim, desde Jerusalém e arredores até o Ilírico, tenho divulgado o evangelho de Cristo,
20 Tɛ́ mé kè yah tɔkɔ à Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ n yo tã̀ntã̀n nónó sɔkɔ-á Krista yĩn náh yo yah. Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir-á yo sɔkɔ tɛ tã̀ntã̀n nónó sɔkɔ, mé náh sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ mé kè yo nɛ́npɔ́ ńtɔ̃, á kɩ nɛ ǹnɩ̂ wɔ̀kɔ̀ sètyah yõ sɔ̃́ mé n mɔ n dohnɩ.
20 esforçando-me, deste modo, por pregar o evangelho, não onde Cristo já foi anunciado, para não edificar sobre alicerce alheio.
21 Tɛ́ máh tõ̀ nɛ̂ pɩ yɔ̀, kè mɛ yɩ̃́nɛ́nɔ́lɛ Liyel wɛynɛ nɛ̂-á wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ nɛ ńkɛ̃́: «Ǹ tyɩ́ náh yo sah nónó tyɩ́, pépi ye kɩ wɛ ǹnɛ. Nónó-á pè náh ǹ tyɩ́ noh yah, pépi ye kɩ ké dùkù pɩ̃.»
21 Pelo contrário, como está escrito: “Aqueles que não tiveram notícia dele o verão, e os que nada tinham ouvido a respeito dele o entenderão.”
22 Kénɛ tõ̀ ye kõ ń yahlɛ gbáhyɩ̃́ náhnáhlɛ ń kɔ̃ mé náh mɛ tɛ̃ wɛ kyɩ yé tĩ̀nnɛ.
22 Essa foi a razão por que também, muitas vezes, fui impedido de visitá-los.
23 Ǹtɛ núkúnúkú, ń tõ̀ ye tyɛ mara mɛ̀ sɔkɔ. Tɛ́ ké ye náhnáh ye yɔ̀, yé tĩ̀n kyɩ dékè mɛ ń kah tɛ̃.
23 Mas, agora, não tendo mais campo de atividade nestas regiões e desejando há muitos anos visitá-los,
24 Máh kɩ pɔ n yuku Yɛsɩpayĩ yamana sɔkɔ, mé kɩ yĩn yah yé tyɩ́ kɩ yé dékè ku yah kwéy, yè mó yòhnɩ̀nmɔnɔ pɩ ń tyɩ́ ń kɔ̃ mè fɛ̃ n yɔ̃ n sɔkɔ ń kɔ́lɔ́lɛ kénɛ yamana sɔkɔ.
24 penso em fazê-lo quando em viagem para a Espanha. Pois espero que, de passagem, eu possa vê-los e que vocês me encaminhem para lá, depois de haver primeiro desfrutado um pouco a companhia de vocês.
25 Ǹtɛ núkúnúkú, sɔ́kɔ́nɔ́ ye ńnɛ Yerusalɛmɩ kwil sɔkɔ kɩ kyɩ Yesu yõ sɛ̃́pú yohnɩ mɔ nɛ́npɔ́.
25 Mas agora estou de partida para Jerusalém, a serviço dos santos.
26 Yesu yõ sɛ̃́pú nónó-á mɛ Masedoni ànɛ̂ Akayi sɔkɔ, pépi ye kè yah tɔkɔ à pé gbã̀n yî yísyɔ́ tuke mɔ wɛ̃ yõ, Yesu yõ sɛ̃́pú yãm tãn yohnɩ n mɔ yĩnnɛ Yerusalɛmɩ sɔkɔ.
26 Porque a Macedônia e a Acaia resolveram levantar uma coleta em benefício dos pobres dentre os santos que vivem em Jerusalém.
27 Pè kè yah tɔkɔ pé gblɔ̌y. Ǹtɛ gbɩ yõ, ké kɔ̃lɩ ńtɛ̃ sõ̀ mɛ pé yõ. Yah kɛ̀; Nsyifunɔ gbõ̀ yõ ye névye nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ pé tɔ vyãh wɛ Liyel tyi sɔkɔ. Pépi tɔ mó yɩ̃nɛ pè Nsyifunɔlɛ n yohnɩ n mɔ pé gbã̀n yîlɛ kɛ̀.
27 Isto lhes pareceu bem, e de fato lhes são devedores. Porque, se os gentios têm sido participantes dos valores espirituais dos judeus, devem também servi-los com bens materiais.
28 Mâh pɔ kénɛ tyi nɔ́pi yah wah tɛ à gbã̀n yî tùkènmɔnɔ nɔ́pilɛ pè kɔ̃ tɛ, tɛ́ n sɔkɔ Yɛsɩpayĩ yamana sɔkɔ, mé kɩ syɔ̃ yé tyɩ́.
28 Tendo, pois, concluído isto e havendo-lhes consignado este fruto, irei à Espanha, passando por aí.
29 Ń sɛ̃́nyĩnɔ mɛ ké yõ nɛ mâh pɔ yé tĩ̀nnɛ, Krista-á kɩ sãm mɔ yĩ́ĩ́ á sɔkɔ.
29 E bem sei que, ao visitá-los, irei na plenitude da bênção de Cristo.
30 Ń yṹnpyé, ápi Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu Krista yĩn yõ, ànɛ̂ Liyel Mirki-á tyɩ́nɔnɔ nɛ̂ dahbɩ yé sɔkɔ, sépi yĩnnɛ, mé kélɛ n yah n kɔ̃ yé tyɩ́ nɛ, yé so mɔ ń tyɩ́ náhnáh Liyel nínɔ́ sɔkɔ.
30 Irmãos, por nosso Senhor Jesus Cristo e também pelo amor do Espírito, peço que lutem juntamente comigo nas orações a Deus a meu favor,
31 Yé Liyellɛ n ni ńmɔ tyɩ́ ń kɔ̃ mè wɛ n pwah Nsyude mara Yesu yõ sɛ̃́-ńkɛ̃̂pú tyɩ́, ànɛ̂ yòhnɩ̀nmɔnɔ nɛ̂-á mé syi n yuku kɔ̃́-ńsah Yerusalɩmɩ kwil sɔkɔ, Yesu yõ sɛ̃́pú kè fɛ̃ n syi nɩ̀vɩ̀nɩ̀ sɔkɔ.
31 para que eu me veja livre dos rebeldes que vivem na Judeia, e que este meu serviço em Jerusalém seja bem-aceito pelos santos.
32 Képah náh, Liyel-à kɩ fɛ̃ syi, mé kɩ yĩni tɛ̃ yé tĩ̀nnɛ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ sɔkɔ kɩ pɔ mɩ yah kwéy.
32 Isto para que, pela vontade de Deus, eu chegue à presença de vocês com alegria e possa ter algum descanso na companhia de vocês.
33 Liyel nɛ̂-á yèvɩnɩ nɛ́tɛ̃̂nɛ, mé kélɛ n yah n kɔ̃ ǹ tyɩ́ nɛ à nɛ n mɛ yé póllɛ. Amiina.
33 E o Deus da paz esteja com todos vocês. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.