Mateus 25

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yesu tɔ̃ yo ǹ tõ̀ sã́hpú tyɩ́ nɛ: «Névi Pídĩ́ syɩ n pɔ gbĩ́nɛ, Liyel tɔ̃́rɩ́ kɩ fɛ̃ tɔkɔ sãh syɔ́npì nɛ́pĩ̂ gbãm yísyɔ́ sèmìrkìlɛ, nónó-á pé fɔ̀tnɔ̀nɔ́ tɔkɔ sɔkɔ pɛ yòhnɩ̀-ǹsah.
1 “Então o reino dos céus será como as dez virgens que pegaram suas lamparinas e saíram para encontrar-se com o noivo.
2 Syɔ́npì nɔ́pi sɔkɔ, nɛ́pĩ̂ kwâl sõ̀ mɛ lékã́m kɛ̃́púlɛ, tɛ́ kwlɔ́ mó mɛ lékã́mpulɛ.
2 Cinco delas eram insensatas, e cinco, prudentes.
3 Nónó-á lékã́m kɛ̃́púlɛ, pépi-á sõ̀ pé fɔ̀tnɔ̀nɔ́ tɔkɔ n sɔkɔ, pè náh nɩrɩ wãn tɔkɔ.
3 As cinco insensatas não levaram óleo suficiente para as lamparinas,
4 Ǹtɛ lékã́mpu nɔ́pi wɔ mó pé fɔ̀tnɔ̀nɔ́ tɔkɔ, tɛ́ nɩrɩ mɔ sɔkɔ sonɔ́ sɔkɔ.
4 mas as outras cinco tiveram o bom senso de levar óleo de reserva.
5 Pɛ-á mo pɔ́-ńsah, dɔy mɩ pé sɔkɔ, pè dɔ sɔkɔ.
5 Como o noivo demorou a chegar, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 Lénɩ wérrlɛ, yĩ́npɔ̃́ yɔ́ n dɔkɔ nɛ ńkɛ̃́, pɛ-á oo, pè wil à yohnɩ.
6 “À meia-noite, foram acordadas pelo grito: ‘Vejam, o noivo está chegando! Saiam para recebê-lo!’.
7 Képah tɛ̃̀nɛ, syɔ́npì nɔ́pi pól dɔ yuku, tɛ́ yah dah mɔ pé fɔ̀tnɔ̀nɔ́ tyɩ́ sɔkɔ.
7 “Todas as virgens se levantaram e prepararam suas lamparinas.
8 Nónó-á lékã́m kɛ̃́púlɛ, pépi mɛ lékã́mpu nɔ́pi syah nɛ, pè yɩ̃ pé kɔ̃ nɩrɩlɛ, ńkɛ̃́ pé fɔ̀tnɔ̀nɔ́-á mɛ tɛ̃ syi n ni pé tyɩ́.
8 Então as cinco insensatas pediram às outras: ‘Por favor, deem-nos um pouco de óleo, pois nossas lamparinas estão se apagando’.
9 Pè mɛ yo pé tyɩ́ nɛ, sè náh fɛ̃ n yɩ̃nɛ n pi pépi tyɩ́nɔlɛ tɛ́ pé tɔ̃ n yɩ̃ n kɔ̃ n pi. Ńkɛ̃́ pè kyɩ n yah dwe yã̀mpu tyɩ́ pè mɔ pé tyɩ́nɔ sɔkɔ.
9 “As outras, porém, responderam: ‘Não temos o suficiente para todas. Vão e comprem óleo para vocês’.
10 Pǎh sɔkɔ yáhndwe-ńsah, pɛ pɔ de. Syɔ́npì nónó-á sõ̀ mɛ pé vi sah, pépi mɛ de ǹnɛ fúr yõke yṍ-ńsah wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ, tɛ́ pè mɛ wùkah vike.
10 “Quando estavam fora comprando óleo, o noivo chegou. Então as cinco que estavam preparadas entraram com ele no banquete de casamento, e a porta foi trancada.
11 Syɔ́npì nɔ́pi tɛ́lɔ́-á pópó pé syɩ pɔ, pè pɔ wùkahlɛ n mɩ tɛ́ mɛ yo mɔ tũ nɛ ńkɛ̃́, pé yõ̀tɛ̃̀, pé yõ̀tɛ̃̀, à yɩkɩ mɔ pé kɔ̃.
11 Mais tarde, quando as outras cinco voltaram, ficaram do lado de fora, chamando: ‘Senhor! Senhor! Abra-nos a porta!’.
12 Ǹtɛ à mɛ yo pé tyɩ́ nɛ, kègbɩ yõ páh kélɛ n yo pé tyɩ́, pé náh pélɛ n pnɛ.
12 “Mas ele respondeu: ‘A verdade é que não as conheço’.
13 Képah ye, yépi káh yé dyɔ mɔ n fwɔ n tɛ̃ dɛ́. Yé náh se yɔ́ lésõ ànɛ̂ ké gbĩ́nɛ n pnɛ tɛ́.»
13 “Portanto, vigiem, pois não sabem o dia nem a hora da volta.”
14 «Liyel tɔ̃́rɩ́-á mɛ sèmìrkì nɛ̂ kètɔ̀lɛ, kè wɛ yɔ̀: Dĩ́ yɔ́ lésõ n sɔkɔ kɔ́lɔ́ sɔkɔ, tɛ́ ǹ tõ̀npɩbɩ ye pɔ ǹ tahrɩlɛ pè kɔ̃ sah,
14 “O reino dos céus também pode ser ilustrado com a história de um homem que estava para fazer uma longa viagem. Ele reuniu seus servos e lhes confiou seu dinheiro,
15 à yɩ̃nɛ pé nɛ́núkù núkú pól-á fɛ̃ nɛ̂ pɩ n pi. À talã pɔ́ plɔ́ kwlɔ́lɛ ǹnɩ̂ kɔ̃, tɛ́ nínɔ́lɛ ǹnɩ̂ kɔ̃, tɛ́ mɛ núkúlɛ ǹnɩ̂ kɔ̃. Képah náh, tɛ́ sɔkɔ ǹ kɔ́lɔ́ sɔkɔ.
15 dividindo-o de forma proporcional à capacidade deles: ao primeiro entregou cinco talentos; ao segundo, dois talentos; e ao último, um talento. Então foi viajar.
16 Nɛ̂-á wɛ talã pɔ́ plɔ́ kwlɔ́lɛ, ǹmɔ núkú kyɩ ǹ gbõ̀ vi ǹ tyɩ́lɛ à kwlɔ́ yísyɔ́ wɛ dohnɩ sé yõ.
16 “O servo que recebeu cinco talentos começou a investir o dinheiro e ganhou outros cinco.
17 Sɛ̃́-ó ye nɛ̂-á wɛ talã pɔ́ plɔ́ nínɔ́lɛ, ǹ tɔ mɛ nínɔ́ wɛ dohnɩ sé yõ.
17 O servo que recebeu dois talentos também se pôs a trabalhar e ganhou outros dois.
18 Ǹtɛ nɛ̂-á wɛ talã pɔ́ pɔ́ núkúlɛ, ǹmɔ mɛ sɔkɔ kyɩ swɔ tũ à ǹ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ pɔ́ wɔ̃bɩ.
18 Mas o servo que recebeu um talento cavou um buraco no chão e ali escondeu o dinheiro de seu senhor.
19 Ké di-á mo náhnáh, pé yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ ǹ syɩ pɔ. Wǎh pɔ, à pè ye nɛ pè pɔ pé tahrɩ tyɩ́ dùkù yo pé noh.
19 “Depois de muito tempo, o senhor voltou de viagem e os chamou para prestarem contas de como haviam usado o dinheiro.
20 Képah tɛ̃̀nɛ, nɛ̂-á sõ̀ wɛ talã pɔ́ plɔ́ kwlɔ́lɛ, ǹmɔ mɛ ǹ tyɩ́ tɔkɔ nɔ de ǹ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́nɛ tɛ́ kwlɔ́ yísyɔ́ tɔ́lɛ à wɛ̃kɩ, tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ, pé yõ̀tɛ̃̀, talã pɔ́ plɔ́ kwlɔ́-á sõ̀ à pé kɔ̃ sah, ǹtɛ à yah, páh kwlɔ́ yísyɔ́ wɛ dohnɩ sé yõ ǹ tyɩ́.
20 O servo ao qual ele havia confiado cinco talentos se apresentou com mais cinco: ‘O senhor me deu cinco talentos para investir, e eu ganhei mais cinco’.
21 Ǹ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, kǎh plɛ, tõ̀npɩ pèpɛy ànɛ̂ nɛ́gbɩ́-á ǹnɛ. Wǎh fyɔ̀ pɩ nɛ́gbɩ́lɛ tir tyɩ̃́ɩ̃ sɔkɔ, páh kɩ tyí-ǹgbnɔ dahbɩ ǹ gbõ̀. À pɔ pé nɩ̀vɩ̀nɩ̀nɛ n pɩ wɛ̃ tyɩ́. / Ǹ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, kǎh plɛ, tõ̀npɩ pèpɛy-á ǹnɛ nɛ̂-á tyilɛ n pɩ sé wã̀l yõ. Wǎh fyɔ̀ tir tyɩ̃́ɩ̃ pɩ ké wɛ̃̀kɩ̀ yõ, páh kɩ tyí-ǹgbnɔ dahbɩ ǹ gbõ̀. À pɔ pé nɩ̀vɩ̀nɩ̀nɛ n pɩ wɛ̃ tyɩ́.
21 “O senhor disse: ‘Muito bem, meu servo bom e fiel. Você foi fiel na administração dessa quantia pequena, e agora lhe darei muitas outras responsabilidades. Venha celebrar comigo’.
22 Nɛ̂-á sõ̀ wɛ talã pɔ́ plɔ́ nínɔ́lɛ, ǹmɔ tɔ mɛ ǹ tyɩ́ tɔkɔ nɔ de ǹ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́nɛ tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ, pé yõ̀tɛ̃̀, talã pɔ́ plɔ́ nínɔ́-á sõ̀ à pé kɔ̃ sah, ǹtɛ à yah, páh nínɔ́ yísyɔ́ wɛ dohnɩ sé yõ ǹ tyɩ́.
22 “O servo que havia recebido dois talentos se apresentou e disse: ‘O senhor me deu dois talentos para investir, e eu ganhei mais dois’.
23 Ǹ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, kǎh plɛ, tõ̀npɩ pèpɛy ànɛ̂ nɛ́gbɩ́-á ǹnɛ. Wǎh fyɔ̀ pɩ nɛ́gbɩ́lɛ tir tyɩ̃́ɩ̃ sɔkɔ, páh kɩ tyí-ǹgbnɔ dahbɩ ǹ gbõ̀. À pɔ pé nɩ̀vɩ̀nɩ̀nɛ n pɩ wɛ̃ tyɩ́.
23 “O senhor disse: ‘Muito bem, meu servo bom e fiel. Você foi fiel na administração dessa quantia pequena, e agora lhe darei muitas outras responsabilidades. Venha celebrar comigo’.
24 Képah náh, nɛ̂-á sõ̀ wɛ talã pɔ́ pɔ́ núkúlɛ, ǹmɔ-á nɔ de, à ǹ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ syah nɛ ńkɛ̃́, pé yõ̀tɛ̃̀, páh pɩ̃ nɛ ńkɛ̃́ ǹ tõ̀-á tah. À náh sèmukɔ nɛ̂ duku mɔ, ǎ kè tɔkɔ. À náh nɛ̂ mir mɔ, ǎ kè kõ.
24 “Por último, o servo que havia recebido um talento veio e disse: ‘Eu sabia que o senhor é homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não semeou.
25 Képah-á tíkí pé tɛ̃, pé mɛ kyɩ ǹ pɔ́ wɔ̃bɩ sétáh sɔkɔ. Kǎh yɔ̀, à tɔkɔ ǹ pɔ́lɛ.
25 Tive medo de perder seu dinheiro, por isso o escondi na terra. Aqui está ele’.
26 Ǹ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, tõ̀npɩ nɛ́túkù, gbãndal névi-á ǹnɛ. Wǎh sõ̀ pɩ̃ nɛ ńkɛ̃́, pé náh sèmukɔ nɛ̂ duku mɔ, pě kè tɔkɔ, pé náh nɛ̂ mir mɔ, pě kè kõ.
26 “O senhor, porém, respondeu: ‘Servo mau e preguiçoso! Se você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não semeei,
27 Kǎh pɩ sɛ̃́, wǎh náhkɩ mó sõ̀ mɛ kyɩ pé pɔ́ dah mɔ sah pɔ́ sàh-ǹsah wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ kɛ̀. Páh pé syɩ pɔ sɔ̃́ yɔ̀, páh náhkɩ mó sè wɛ wilki dòhnɩ̀nɔ́lɛ sé yõ kɛ̀.
27 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.
28 Ńkɛ̃́ pè ǹ tyɩ́ mɛ̀ tɛ̃ syi ǹ tyɩ́, pè kélɛ talã pɔ́ plɔ́ gbãm nɛ́tɛ̃̂ kɔ̃.
28 “Em seguida, ordenou: ‘Tirem o dinheiro deste servo e deem ao que tem os dez talentos.
29 Pè kó wɛ nɩ, névi nɛ̂ tyɩ́ kwâh-á mɛ, dòhnɩ̀nɔ́-á kɩ n pɩ ǹmɔ tyɩ́ yõ yrɔ̌yrɔ̌. Tɛ́ névi nɛ̂ tyɩ́ kwâh náh mɛ, kwéy nɛ̂ ńtɛ̃-á mɛ ǹ tyɩ́, kǎh kɩ tɛ̃ syi ǹ tyɩ́.
29 Pois ao que tem, mais lhe será dado, e terá em grande quantia; mas do que nada tem, mesmo o que não tem lhe será tomado.
30 Yõre kɛ̃́ tõ̀npɩ mɛ̀ tɛ̃̀ wɔlɛ, ńkɛ̃́ pè à wilki mɔ kégbɔ́ fɛ̃́ntũ̂ sɔkɔ, ńyãh sɔkɔ-á gbní ànɛ̂ yní táhnɔ́ kɩ mɛ.»
30 Agora lancem este servo inútil para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.”
31 «Névi Pídĩ́-à ǹ syɩ pɔ ǹ tɔ̃́rɩ́ sɔkɔ ànɛ̂ yĩ̂nyõ tõ̀npɩbɩ póllɛ gbĩ́ nɛ̂nɛ, à kɩ kɔ̃ tɛ̃ ǹ tɔ̃́rɩ́ kǒ yõ.
31 “Quando o Filho do Homem vier em sua glória, acompanhado de todos os anjos, ele se sentará em seu trono glorioso.
32 Kwlo kwlo pól névye kɩ pɔ tuke mɔ ǹ yah sɔkɔ. Tɛ́ à kɩ névye wah wilki wɛ̃ sɔkɔ, sɔ̃́-á yípɛ́nfɛ̃ n wah n wilki képyɛ́nɩ̀ ànɛ̂ perlɛ wɛ̃ sɔkɔ.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará as pessoas como um pastor separa as ovelhas dos bodes.
33 À kɩ nɛ́gblɔ́ sah ǹ gbõ̀yõ̀ sõ̀lɛ, tɛ́ kɩ nɛ́pêl sah ǹ gbɛ̃̀yɩ̃̀nɛ̀ sõ̀lɛ.
33 Colocará as ovelhas à sua direita e os bodes à sua esquerda.
34 Képah sɔkɔ, nónó-à kɩ mɛ ǹ gbõ̀yõ̀ sõ̀lɛ, à kɩ yo pé tyɩ́ nɛ: ‹Ń Sú Liyel-á sãm mɔ yépi nónó sɔkɔ, tɛ́ tɔ̃́rɩ́ nɛ̂ yah sah yé kɔ̃ kèkõyṍ mɔ gbĩ́ dùkùlɛ, yé pɔ ké nɔlɩlɛ n yõ.
34 “Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: ‘Venham, vocês que são abençoados por meu Pai. Recebam como herança o reino que ele lhes preparou desde a criação do mundo.
35 Yé náh wɛ di, kwɛkɩ-á sõ̀ ń tɛ̃, yé yõkelɛ ń kɔ̃ mé yõ. Níkì-à sõ̀ ń tɛ̃, yé ninɛ ń kɔ̃ mé wɔ. Máh sõ̀ mɛ nɛ́pɔ̂lɛ, yé ń kɔ̃ mé twah yé tyɩ́.
35 Pois tive fome e vocês me deram de comer. Tive sede e me deram de beber. Era estrangeiro e me convidaram para a sua casa.
36 Máh sõ̀ mɛ flɔ kɛ̃́nɛ, yé flɔlɛ ń kɔ̃ mé mɔ. Máh sõ̀ mɛ n yɔ, yé yah dah mɔ ń tyɩ́ sɔkɔ. Máh sõ̀ mɛ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, yé pɔ yah ń tyɩ́.›
36 Estava nu e me vestiram. Estava doente e cuidaram de mim. Estava na prisão e me visitaram’.
37 Képah sɔkɔ, nɛ́gblɔ́ nɔ́pi kɩ à piki yah nɛ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃, gbĩ́ nɛ̂ se pé wɛ ǹnɛ kwɛkɩ sɔkɔ, tɛ́ à kɔ̃ à yõ nɩ? Ànɛ̂ gbĩ́ nɛ̂ se pé wɛ ǹnɛ níkì sɔkɔ, tɛ́ à kɔ̃ à wɔ nɩ?
37 “Então os justos responderão: ‘Senhor, quando foi que o vimos faminto e lhe demos de comer? Ou sedento e lhe demos de beber?
38 Gbĩ́ nɛ̂ se pé wɛ ǹnɛ nɛ́pɔ̂lɛ, tɛ́ à kɔ̃ à twah pé tyɩ́ nɩ? Ànɛ̂ gbĩ́ nɛ̂ se pé wɛ ǹnɛ flɔ kɛ̃́nɛ, tɛ́ flɔlɛ à kɔ̃ à mɔ nɩ?
38 Ou como estrangeiro e o convidamos para a nossa casa? Ou nu e o vestimos?
39 Gbĩ́ nɛ̂ se pé wɛ ǹnɛ à mɛ n yɔ, képah náh pɩ à mɛ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, tɛ́ pɔ yah ǹ tyɩ́ nɩ?
39 Quando foi que o vimos doente ou na prisão e o visitamos?’.
40 Képah sɔkɔ, yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ kɩ yo pé tyɩ́ nɛ: ‹Kègbɩ yõ mé kélɛ n yo yé tyɩ́, ń yṹnpyé nónó-á yɔ̀ kɛ̀, yáh ńkɛ̃́nɛ sɛ̃́nknɔlɛ n pɩ pé sɔkɔ tyɩ̃̂tyɩ̃̂ nónó fyé tyɩ́, ńmɔ tyɩ́ ye ńkɛ̃́nɛ yè n nɛ n pɩ sélɛ.›
40 “E o Rei dirá: ‘Eu lhes digo a verdade: quando fizeram isso ao menor destes meus irmãos, foi a mim que o fizeram’.
41 Képah náh, nónó-à kɩ mɛ ǹ gbɛ̃̀yɩ̃̀nɛ̀ sõ̀lɛ à kɩ yo pépi tyɩ́ nɛ: ‹Yé to ń tnɔ̂, yépi nónó tyɩ́-á yɩkɩ. Yé nɛ n yuku ní-ńkɛ̃̂ nyàhnpèkè sɔkɔ, képah nɛ̂-á mɛ mɔ́nsàhnɔ́lɛ sétã̀n ànɛ̂ sé yõ̀tɛ̃̀ yĩnnɛ.
41 “Em seguida, o Rei se voltará para os que estiverem à sua esquerda e dirá: ‘Fora daqui, malditos, para o fogo eterno preparado para o diabo e seus anjos.
42 Yé náh wɛ di, kwɛkɩ-á sõ̀ ń tɛ̃, yé náh ń kɔ̃ mé yõ. Níkì-á sõ̀ ń tɛ̃, yé náh ń kɔ̃ mé wɔ.
42 Pois tive fome, e vocês não me deram de comer. Tive sede, e não me deram de beber.
43 Mé sõ̀ mɛ nɛ́pɔ̂lɛ, tɛ́ yé náh fɛ̃ syi ń kɔ̃ mé twah yé tyɩ́. Mé sõ̀ mɛ flɔ kɛ̃́nɛ, tɛ́ yé náh flɔlɛ ń kɔ̃ mé mɔ. Mé sõ̀ mɛ n yɔ, tɛ́ mɛ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, tɛ́ yé náh pɔ yah ń tyɩ́.›
43 Era estrangeiro, e não me convidaram para a sua casa. Estava nu, e não me vestiram. Estava doente e na prisão, e não me visitaram’.
44 Pépi tɔ kɩ à piki yah nɛ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃, gbĩ́ nɛ̂ se pé wɛ ǹnɛ kwɛkɩ sɔkɔ, képah náh pɩ níkì sɔkɔ, képah náh pɩ nɛ́pɔ̂lɛ, képah náh pɩ flɔ kɛ̃́nɛ, képah náh pɩ mɛ n yɔ, képah náh pɩ mɛ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, tɛ́ pé náh à yohnɩ mɔ nɩ?
44 “Então eles dirão: ‘Senhor, quando o vimos faminto, sedento, como estrangeiro, nu, doente ou na prisão, e não o ajudamos?’.
45 Képah sɔkɔ, à kɩ yo pé tyɩ́ nɛ: ‹Kègbɩ yõ mé kélɛ n yo yé tyɩ́, ń yṹnpyé nónó-á yɔ̀ kɛ̀, yáh ńkɛ̃́nɛ n yahle sɛ̃́nknɔ pɩ́nɔ́lɛ pé sɔkɔ tyɩ̃̂tyɩ̃̂ nónó fyé tyɩ́, ńmɔ tyɩ́ ye ńkɛ̃́nɛ yè n yahle pɩ́nɔ́lɛ sélɛ.›
45 “Ele responderá: ‘Eu lhes digo a verdade: quando se recusaram a ajudar o menor destes meus irmãos e irmãs, foi a mim que se recusaram a ajudar’.
46 Tyɛ́-ńkɛ̃̂ yèvyãhrɩ sɔkɔ ye nɛ́túkúnì nɔ́pi kɩ kyɩ n de n pi, tɛ́ nɛ́gblɔ́ nɔ́pi wɔ kɩ kyɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ.
46 “E estes irão para o castigo eterno, mas os justos irão para a vida eterna”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.