Mateus 25

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yesu tɔ̃ yo ǹ tõ̀ sã́hpú tyɩ́ nɛ: «Névi Pídĩ́ syɩ n pɔ gbĩ́nɛ, Liyel tɔ̃́rɩ́ kɩ fɛ̃ tɔkɔ sãh syɔ́npì nɛ́pĩ̂ gbãm yísyɔ́ sèmìrkìlɛ, nónó-á pé fɔ̀tnɔ̀nɔ́ tɔkɔ sɔkɔ pɛ yòhnɩ̀-ǹsah.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Syɔ́npì nɔ́pi sɔkɔ, nɛ́pĩ̂ kwâl sõ̀ mɛ lékã́m kɛ̃́púlɛ, tɛ́ kwlɔ́ mó mɛ lékã́mpulɛ.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Nónó-á lékã́m kɛ̃́púlɛ, pépi-á sõ̀ pé fɔ̀tnɔ̀nɔ́ tɔkɔ n sɔkɔ, pè náh nɩrɩ wãn tɔkɔ.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 Ǹtɛ lékã́mpu nɔ́pi wɔ mó pé fɔ̀tnɔ̀nɔ́ tɔkɔ, tɛ́ nɩrɩ mɔ sɔkɔ sonɔ́ sɔkɔ.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Pɛ-á mo pɔ́-ńsah, dɔy mɩ pé sɔkɔ, pè dɔ sɔkɔ.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Lénɩ wérrlɛ, yĩ́npɔ̃́ yɔ́ n dɔkɔ nɛ ńkɛ̃́, pɛ-á oo, pè wil à yohnɩ.
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Képah tɛ̃̀nɛ, syɔ́npì nɔ́pi pól dɔ yuku, tɛ́ yah dah mɔ pé fɔ̀tnɔ̀nɔ́ tyɩ́ sɔkɔ.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Nónó-á lékã́m kɛ̃́púlɛ, pépi mɛ lékã́mpu nɔ́pi syah nɛ, pè yɩ̃ pé kɔ̃ nɩrɩlɛ, ńkɛ̃́ pé fɔ̀tnɔ̀nɔ́-á mɛ tɛ̃ syi n ni pé tyɩ́.
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Pè mɛ yo pé tyɩ́ nɛ, sè náh fɛ̃ n yɩ̃nɛ n pi pépi tyɩ́nɔlɛ tɛ́ pé tɔ̃ n yɩ̃ n kɔ̃ n pi. Ńkɛ̃́ pè kyɩ n yah dwe yã̀mpu tyɩ́ pè mɔ pé tyɩ́nɔ sɔkɔ.
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Pǎh sɔkɔ yáhndwe-ńsah, pɛ pɔ de. Syɔ́npì nónó-á sõ̀ mɛ pé vi sah, pépi mɛ de ǹnɛ fúr yõke yṍ-ńsah wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ, tɛ́ pè mɛ wùkah vike.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Syɔ́npì nɔ́pi tɛ́lɔ́-á pópó pé syɩ pɔ, pè pɔ wùkahlɛ n mɩ tɛ́ mɛ yo mɔ tũ nɛ ńkɛ̃́, pé yõ̀tɛ̃̀, pé yõ̀tɛ̃̀, à yɩkɩ mɔ pé kɔ̃.
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Ǹtɛ à mɛ yo pé tyɩ́ nɛ, kègbɩ yõ páh kélɛ n yo pé tyɩ́, pé náh pélɛ n pnɛ.
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Képah ye, yépi káh yé dyɔ mɔ n fwɔ n tɛ̃ dɛ́. Yé náh se yɔ́ lésõ ànɛ̂ ké gbĩ́nɛ n pnɛ tɛ́.»
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 «Liyel tɔ̃́rɩ́-á mɛ sèmìrkì nɛ̂ kètɔ̀lɛ, kè wɛ yɔ̀: Dĩ́ yɔ́ lésõ n sɔkɔ kɔ́lɔ́ sɔkɔ, tɛ́ ǹ tõ̀npɩbɩ ye pɔ ǹ tahrɩlɛ pè kɔ̃ sah,
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 à yɩ̃nɛ pé nɛ́núkù núkú pól-á fɛ̃ nɛ̂ pɩ n pi. À talã pɔ́ plɔ́ kwlɔ́lɛ ǹnɩ̂ kɔ̃, tɛ́ nínɔ́lɛ ǹnɩ̂ kɔ̃, tɛ́ mɛ núkúlɛ ǹnɩ̂ kɔ̃. Képah náh, tɛ́ sɔkɔ ǹ kɔ́lɔ́ sɔkɔ.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Nɛ̂-á wɛ talã pɔ́ plɔ́ kwlɔ́lɛ, ǹmɔ núkú kyɩ ǹ gbõ̀ vi ǹ tyɩ́lɛ à kwlɔ́ yísyɔ́ wɛ dohnɩ sé yõ.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Sɛ̃́-ó ye nɛ̂-á wɛ talã pɔ́ plɔ́ nínɔ́lɛ, ǹ tɔ mɛ nínɔ́ wɛ dohnɩ sé yõ.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Ǹtɛ nɛ̂-á wɛ talã pɔ́ pɔ́ núkúlɛ, ǹmɔ mɛ sɔkɔ kyɩ swɔ tũ à ǹ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ pɔ́ wɔ̃bɩ.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Ké di-á mo náhnáh, pé yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ ǹ syɩ pɔ. Wǎh pɔ, à pè ye nɛ pè pɔ pé tahrɩ tyɩ́ dùkù yo pé noh.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Képah tɛ̃̀nɛ, nɛ̂-á sõ̀ wɛ talã pɔ́ plɔ́ kwlɔ́lɛ, ǹmɔ mɛ ǹ tyɩ́ tɔkɔ nɔ de ǹ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́nɛ tɛ́ kwlɔ́ yísyɔ́ tɔ́lɛ à wɛ̃kɩ, tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ, pé yõ̀tɛ̃̀, talã pɔ́ plɔ́ kwlɔ́-á sõ̀ à pé kɔ̃ sah, ǹtɛ à yah, páh kwlɔ́ yísyɔ́ wɛ dohnɩ sé yõ ǹ tyɩ́.
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Ǹ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, kǎh plɛ, tõ̀npɩ pèpɛy ànɛ̂ nɛ́gbɩ́-á ǹnɛ. Wǎh fyɔ̀ pɩ nɛ́gbɩ́lɛ tir tyɩ̃́ɩ̃ sɔkɔ, páh kɩ tyí-ǹgbnɔ dahbɩ ǹ gbõ̀. À pɔ pé nɩ̀vɩ̀nɩ̀nɛ n pɩ wɛ̃ tyɩ́. / Ǹ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, kǎh plɛ, tõ̀npɩ pèpɛy-á ǹnɛ nɛ̂-á tyilɛ n pɩ sé wã̀l yõ. Wǎh fyɔ̀ tir tyɩ̃́ɩ̃ pɩ ké wɛ̃̀kɩ̀ yõ, páh kɩ tyí-ǹgbnɔ dahbɩ ǹ gbõ̀. À pɔ pé nɩ̀vɩ̀nɩ̀nɛ n pɩ wɛ̃ tyɩ́.
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Nɛ̂-á sõ̀ wɛ talã pɔ́ plɔ́ nínɔ́lɛ, ǹmɔ tɔ mɛ ǹ tyɩ́ tɔkɔ nɔ de ǹ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́nɛ tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ, pé yõ̀tɛ̃̀, talã pɔ́ plɔ́ nínɔ́-á sõ̀ à pé kɔ̃ sah, ǹtɛ à yah, páh nínɔ́ yísyɔ́ wɛ dohnɩ sé yõ ǹ tyɩ́.
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Ǹ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, kǎh plɛ, tõ̀npɩ pèpɛy ànɛ̂ nɛ́gbɩ́-á ǹnɛ. Wǎh fyɔ̀ pɩ nɛ́gbɩ́lɛ tir tyɩ̃́ɩ̃ sɔkɔ, páh kɩ tyí-ǹgbnɔ dahbɩ ǹ gbõ̀. À pɔ pé nɩ̀vɩ̀nɩ̀nɛ n pɩ wɛ̃ tyɩ́.
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Képah náh, nɛ̂-á sõ̀ wɛ talã pɔ́ pɔ́ núkúlɛ, ǹmɔ-á nɔ de, à ǹ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ syah nɛ ńkɛ̃́, pé yõ̀tɛ̃̀, páh pɩ̃ nɛ ńkɛ̃́ ǹ tõ̀-á tah. À náh sèmukɔ nɛ̂ duku mɔ, ǎ kè tɔkɔ. À náh nɛ̂ mir mɔ, ǎ kè kõ.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Képah-á tíkí pé tɛ̃, pé mɛ kyɩ ǹ pɔ́ wɔ̃bɩ sétáh sɔkɔ. Kǎh yɔ̀, à tɔkɔ ǹ pɔ́lɛ.
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Ǹ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, tõ̀npɩ nɛ́túkù, gbãndal névi-á ǹnɛ. Wǎh sõ̀ pɩ̃ nɛ ńkɛ̃́, pé náh sèmukɔ nɛ̂ duku mɔ, pě kè tɔkɔ, pé náh nɛ̂ mir mɔ, pě kè kõ.
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Kǎh pɩ sɛ̃́, wǎh náhkɩ mó sõ̀ mɛ kyɩ pé pɔ́ dah mɔ sah pɔ́ sàh-ǹsah wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ kɛ̀. Páh pé syɩ pɔ sɔ̃́ yɔ̀, páh náhkɩ mó sè wɛ wilki dòhnɩ̀nɔ́lɛ sé yõ kɛ̀.
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Ńkɛ̃́ pè ǹ tyɩ́ mɛ̀ tɛ̃ syi ǹ tyɩ́, pè kélɛ talã pɔ́ plɔ́ gbãm nɛ́tɛ̃̂ kɔ̃.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Pè kó wɛ nɩ, névi nɛ̂ tyɩ́ kwâh-á mɛ, dòhnɩ̀nɔ́-á kɩ n pɩ ǹmɔ tyɩ́ yõ yrɔ̌yrɔ̌. Tɛ́ névi nɛ̂ tyɩ́ kwâh náh mɛ, kwéy nɛ̂ ńtɛ̃-á mɛ ǹ tyɩ́, kǎh kɩ tɛ̃ syi ǹ tyɩ́.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Yõre kɛ̃́ tõ̀npɩ mɛ̀ tɛ̃̀ wɔlɛ, ńkɛ̃́ pè à wilki mɔ kégbɔ́ fɛ̃́ntũ̂ sɔkɔ, ńyãh sɔkɔ-á gbní ànɛ̂ yní táhnɔ́ kɩ mɛ.»
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 «Névi Pídĩ́-à ǹ syɩ pɔ ǹ tɔ̃́rɩ́ sɔkɔ ànɛ̂ yĩ̂nyõ tõ̀npɩbɩ póllɛ gbĩ́ nɛ̂nɛ, à kɩ kɔ̃ tɛ̃ ǹ tɔ̃́rɩ́ kǒ yõ.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Kwlo kwlo pól névye kɩ pɔ tuke mɔ ǹ yah sɔkɔ. Tɛ́ à kɩ névye wah wilki wɛ̃ sɔkɔ, sɔ̃́-á yípɛ́nfɛ̃ n wah n wilki képyɛ́nɩ̀ ànɛ̂ perlɛ wɛ̃ sɔkɔ.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 À kɩ nɛ́gblɔ́ sah ǹ gbõ̀yõ̀ sõ̀lɛ, tɛ́ kɩ nɛ́pêl sah ǹ gbɛ̃̀yɩ̃̀nɛ̀ sõ̀lɛ.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Képah sɔkɔ, nónó-à kɩ mɛ ǹ gbõ̀yõ̀ sõ̀lɛ, à kɩ yo pé tyɩ́ nɛ: ‹Ń Sú Liyel-á sãm mɔ yépi nónó sɔkɔ, tɛ́ tɔ̃́rɩ́ nɛ̂ yah sah yé kɔ̃ kèkõyṍ mɔ gbĩ́ dùkùlɛ, yé pɔ ké nɔlɩlɛ n yõ.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Yé náh wɛ di, kwɛkɩ-á sõ̀ ń tɛ̃, yé yõkelɛ ń kɔ̃ mé yõ. Níkì-à sõ̀ ń tɛ̃, yé ninɛ ń kɔ̃ mé wɔ. Máh sõ̀ mɛ nɛ́pɔ̂lɛ, yé ń kɔ̃ mé twah yé tyɩ́.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Máh sõ̀ mɛ flɔ kɛ̃́nɛ, yé flɔlɛ ń kɔ̃ mé mɔ. Máh sõ̀ mɛ n yɔ, yé yah dah mɔ ń tyɩ́ sɔkɔ. Máh sõ̀ mɛ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, yé pɔ yah ń tyɩ́.›
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Képah sɔkɔ, nɛ́gblɔ́ nɔ́pi kɩ à piki yah nɛ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃, gbĩ́ nɛ̂ se pé wɛ ǹnɛ kwɛkɩ sɔkɔ, tɛ́ à kɔ̃ à yõ nɩ? Ànɛ̂ gbĩ́ nɛ̂ se pé wɛ ǹnɛ níkì sɔkɔ, tɛ́ à kɔ̃ à wɔ nɩ?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Gbĩ́ nɛ̂ se pé wɛ ǹnɛ nɛ́pɔ̂lɛ, tɛ́ à kɔ̃ à twah pé tyɩ́ nɩ? Ànɛ̂ gbĩ́ nɛ̂ se pé wɛ ǹnɛ flɔ kɛ̃́nɛ, tɛ́ flɔlɛ à kɔ̃ à mɔ nɩ?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Gbĩ́ nɛ̂ se pé wɛ ǹnɛ à mɛ n yɔ, képah náh pɩ à mɛ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, tɛ́ pɔ yah ǹ tyɩ́ nɩ?
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Képah sɔkɔ, yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ kɩ yo pé tyɩ́ nɛ: ‹Kègbɩ yõ mé kélɛ n yo yé tyɩ́, ń yṹnpyé nónó-á yɔ̀ kɛ̀, yáh ńkɛ̃́nɛ sɛ̃́nknɔlɛ n pɩ pé sɔkɔ tyɩ̃̂tyɩ̃̂ nónó fyé tyɩ́, ńmɔ tyɩ́ ye ńkɛ̃́nɛ yè n nɛ n pɩ sélɛ.›
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 Képah náh, nónó-à kɩ mɛ ǹ gbɛ̃̀yɩ̃̀nɛ̀ sõ̀lɛ à kɩ yo pépi tyɩ́ nɛ: ‹Yé to ń tnɔ̂, yépi nónó tyɩ́-á yɩkɩ. Yé nɛ n yuku ní-ńkɛ̃̂ nyàhnpèkè sɔkɔ, képah nɛ̂-á mɛ mɔ́nsàhnɔ́lɛ sétã̀n ànɛ̂ sé yõ̀tɛ̃̀ yĩnnɛ.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Yé náh wɛ di, kwɛkɩ-á sõ̀ ń tɛ̃, yé náh ń kɔ̃ mé yõ. Níkì-á sõ̀ ń tɛ̃, yé náh ń kɔ̃ mé wɔ.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Mé sõ̀ mɛ nɛ́pɔ̂lɛ, tɛ́ yé náh fɛ̃ syi ń kɔ̃ mé twah yé tyɩ́. Mé sõ̀ mɛ flɔ kɛ̃́nɛ, tɛ́ yé náh flɔlɛ ń kɔ̃ mé mɔ. Mé sõ̀ mɛ n yɔ, tɛ́ mɛ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, tɛ́ yé náh pɔ yah ń tyɩ́.›
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Pépi tɔ kɩ à piki yah nɛ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃, gbĩ́ nɛ̂ se pé wɛ ǹnɛ kwɛkɩ sɔkɔ, képah náh pɩ níkì sɔkɔ, képah náh pɩ nɛ́pɔ̂lɛ, képah náh pɩ flɔ kɛ̃́nɛ, képah náh pɩ mɛ n yɔ, képah náh pɩ mɛ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, tɛ́ pé náh à yohnɩ mɔ nɩ?
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Képah sɔkɔ, à kɩ yo pé tyɩ́ nɛ: ‹Kègbɩ yõ mé kélɛ n yo yé tyɩ́, ń yṹnpyé nónó-á yɔ̀ kɛ̀, yáh ńkɛ̃́nɛ n yahle sɛ̃́nknɔ pɩ́nɔ́lɛ pé sɔkɔ tyɩ̃̂tyɩ̃̂ nónó fyé tyɩ́, ńmɔ tyɩ́ ye ńkɛ̃́nɛ yè n yahle pɩ́nɔ́lɛ sélɛ.›
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Tyɛ́-ńkɛ̃̂ yèvyãhrɩ sɔkɔ ye nɛ́túkúnì nɔ́pi kɩ kyɩ n de n pi, tɛ́ nɛ́gblɔ́ nɔ́pi wɔ kɩ kyɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ.
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.