Mateus 22
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NAA
1 Yesu tɔ̃ tyah sèmìrkì yɔ́lɛ n yãh pé tyɩ́ nɛ:
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 «Liyel tɔ̃́rɩ́-á kɩ fɛ̃ tɔkɔ sãh sèmìrkì nɛ̂nɛ, kè wɛ yɔ̀: Yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ yɔ́ lésõ ǹ pídĩ́ fúr fèn pɩ.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Tɛ́ mɛ ǹ tõ̀npɩbɩ wilki tõ nɛ, pè kyɩ nɛ́yénɔ́ ye n pɔ fúr yõke yṍ-ńsah. Ǹtɛ nɛ́yénɔ́ nɔ́pi náh sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ pé pɔ.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Képah tɛ̃̀nɛ, à tɔ̃ tõ̀npɩbɩ yísyɔ́ wilki tõ pé tyɩ́ nɛ, pĩ́n-á pɩ tɛ. Páh nyéhpyɛ́nɩ̀ ànɛ̂ yípɛ̂y ko tɛ nɩrɩ-á mɛ nónó sɔkɔ. Tyi pól-á pɩ tɛ, pè pɔ fúr sɔkɔ.
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Ǹtɛ nɛ́yénɔ́ nɔ́pi náh kè mɔ kõ póllɛ. Ńyɔ-à yuku à n sɔkɔ ǹ swãh, ńyɔ-à yuku à n sɔkɔ ǹ gbɔ̀ yɩ̃́-ńsah.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Pé túkù mɛ yuku mɩ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ tõ̀npɩbɩ sɔkɔ, à pè fõh pélpèl, tɛ́ pè ko mɔ.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Képah sɔkɔ, yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ fɔkɔ kah vyãh. À mɛ ǹ sràsyíbí tɛkɩ mɔ pè kyɩ kénɛ nɛ́kókè mɔ́pú ko mɔ, tɛ́ pé kwil sukɛ.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Képah náh, tɛ́ yo ǹ tõ̀npɩbɩ tyɩ́ nɛ, fúr yõke-á pɩ tɛ. Ǹtɛ nɛ́yénɔ́ nɔ́pi náh sõ̀ yɩ̃nɛ yõke mɛ̀ yṍnɔ́lɛ.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Ńkɛ̃́ pè kyɩ wɛ̃̀tlo yey sɔkɔ, pàh kɩ fyɔ̀ névye nónó wɛ, pè pé pól ye n pɔ fúr yõke yṍ-ńsah.
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Tõ̀npɩbɩ nɔ́pi mɛ sɔkɔ wã̀l yey sɔkɔ. Pǎh kyɩ tɛ́ névye nónó wɛ, nɛ́túkúnì tɔkɔ dohnɩ nɛ́péplɔ yõ, pè pé pól ye pɔ tuke mɔ, fɔ́ɔ́ fúr pɩ́-ńsah wɔ̀kɔ̀ pól yuku yõke yṍpúlɛ.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 Yõ̀tɛ̃̀ dĩ́-á de yuku yáh-ńsah pé tyɩ́, à kyɩ dĩ́ yɔ́ wɛ pé sɔkɔ nɛ̂ náh sõ̀ mɛ fúr flɔ mɔ.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 À mɛ yo kénɛ dĩ́ tyɩ́ nɛ, pé kódĩ́, ǹmɔ se de sɔ̃́ ásõ̂ sɔkɔ fúr flɔ kɛ̃́nɛ ǹ wil sɔkɔ nɩ? Ǹtɛ yó-ńsah náh wɛ dĩ́ tyɩ́.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Képah sɔkɔ, yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ yo tõ̀npɩbɩ tyɩ́ nɛ pè ǹ gbyẽ̂h ànɛ̂ ǹ gbã̀n pukubi, pè mó à min mɔ kégbɔ́ fɛ̃́ntũ̂ sɔkɔ, ńyãh sɔkɔ-á gbní ànɛ̂ yní táhnɔ́ kɩ mɛ.
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Yé náh wɛ di, névye náhnáh mɛ yénɔ́lɛ. Ǹtɛ nónó-á yah wilki pé sɔkɔ, pè náh mɛ fwɔ́ɔ.»
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Képah sɔkɔ, Farisi wɛ̃̀kɩ̀ kɔ́pú kyɩ wɛ̃ wɛ à yo sah núkú yõ, sɔ̃́-á pè kɩ pɩ tɛ́ kɩ Yesu wɛ n tɛ̃ n pi ǹ vyãh wɛy sɔkɔ.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Tɛ́ mɛ pé tõ̀ sã́hpú yísyɔ́ ànɛ̂ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Yerɔdɩ náh névye túkù wilki tõ Yesu tyɩ́ nɛ pè kyɩ yo ǹ tyɩ́ nɛ, pé kwɔ́-ò dĩ́, páh pɩ̃ nɛ gbɩ yó-ò-á ǹnɛ, ànɛ̂ wǎh Liyel wɛ̃̀kɩ̀lɛ névyelɛ n kwɔ gbɩ wɛ̃̀kɩ̀ yõ. À náh névye yah tíkílɛ n pɩ. À náh névyelɛ n wah.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Ǹtɛ à ǹ sõnɔ yo pé syah. Ńkɛ̃́ ké wɛ̃̀kɩ̀ se mɛ kɔ̃́nɔ́lɛ nɛ pé mɔ́rɩ́lɛ n mɔ Wrome kwíltãm yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Sesar tyɩ́, tĩ̂ ké wɛ̃̀kɩ̀ náh mɛ kɔ̃́nɔ́lɛ?
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Ǹtɛ Yesu-á pé fɔkɔ sõnɔ túkúnì pɩ̃ sɛ̃́, à mɛ yo pé tyɩ́ nɛ, fɔ̀kɔ̀pǐl ànɛ̂ vyã́hsesyɩ̃́rɩ́ névye nɔ́pi, sɔ̃́ se pɩ tɛ́ pè pé pílkíntɛ̃-ńsahlɛ n yah n kɔ̃ nɩ?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Pè pɔ mɔ́rɩ́ mɔ mɔ pɔ́ pɔ́ núkúlɛ pé yah ǎtrɛ. Pè mɛ pɔ ké núkúlɛ à kɔ̃.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Yesu mɛ pè piki yah nɛ, nɛ̂ yah mírkí ànɛ̂ ǹ yĩn se wã́rkɩ́nmɔnɔlɛ ké yõ yɔ̀ nɩ?
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Pè mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, Sesar tyɩ́-á. Képah sɔkɔ, Yesu mɛ yo pé tyɩ́ nɛ, pè Sesar tyɩ́lɛ Sesarlɛ n kɔ̃, pè mó Liyel tyɩ́lɛ Liyellɛ n kɔ̃.
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Pǎh képah tɛ̃̀ noh sɛ̃́, pé gbã̀n du. Pè mɛ yal ǹ tnɔ̂ à sɔkɔ.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Lésõ mɛ̀ ólɛ, Sadusi wɛ̃̀kɩ̀ kɔ́pú nónó-á ńkɛ̃́nɛ nɛ n yo nɛ lékyɩ̂ yílkínmɔnɔ náh mɛ, pé túkù nɔ de Yesu tnɔ̂ tɛ́ à piki yah nɛ,
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 kwɔ́-ò dĩ́, Moyisi-á kè yo ǹ tyi kõ̀nsàhnɔ́ sɔkɔ nɛ, dĩ́ nɛ̂-à ku pi kɛ̃́nɛ ǹ tyɩ́, ǹ gbɛ̃̀ndĩ́-á yɩ̃nɛ à ǹ kyɩ pɛ́kúsè mɛ̀ tɔkɔ, à pi dubi à kɔ̃, nɛ̂-á kɩ pɔ n pɩ n pi ǹ nɛ́nkyɩ́ dĩ́ lékókè náhnɛ.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Ǹtɛ sú núkú dĩ́npì nɛ́pĩ̂ kwǎrnimi yísyɔ́-á lésõ mɛ pépi wrɔ́ sɔkɔ. Gben tɛ̃̀ mɛ pɔ sê tɔkɔ, tɛ́ pɔ ku pi wɛ́-ńkɛ̃̂nɛ tɛ́ ǹ kyɩ sah ǹ sõ̀ syɩ kɔ̃.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Ǹtɛ ǹmɔ tɔ tyɩ́ tɔ̃ pɔ pɩ sɛ̃́, tɔ̃́-ò tɔ tyɩ́ pɔ pɩ képah núkú ólɛ, fɔ́ɔ́ à pɔ syɩ kwǎrní-ò tyɩ́.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Pépi pól tyɩ́ náh, pi mɛ̀ tɔ-á pɔ ku.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Ǹtɛ pi mɛ̀-á de yah pé pól tyɩ́ sɛ̃́ à, lékyɩ̂ yilki n mɔ sõlɛ, à se kɩ n pɩ n pi pé nɛ́pĩ̂ kwǎrnimi nɔ́pi sɔkɔ nɛ̂ tɛ̃̀ tyɩ́lɛ nɩ?
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Képah sɔkɔ, Yesu yo pé tyɩ́ nɛ: «Liyel wɛy sɛ́bɛ́y pɩ̃́-ńkɛ̃̂ ànɛ̂ Liyel tɛ̃́nwɛnɔ pɩ̃́-ńkɛ̃̂ ye mɔ sah yélɛ pílkínɔ́ sɔkɔ.
29 Jesus respondeu:
30 Yé yah, lékyɩ̂-à pɔ yilki mɔ, pɛ́dékè náh kɩ n mɛ n pi, sétɔ́kɔ́kɩ̀ tɔ náh kɩ n mɛ n pi. Ǹtɛ névye kɩ mɛ yĩ̂nyõ tõ̀npɩbɩ tyɩ́ kɔ̃lɛ yĩ̂nyõ.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Tɛ́ à yuku lékyɩ̂ yílkínmɔnɔ wɔ tyɩ́ sɔkɔ, Liyel-á nɛ̂ yo yé tyɩ́, yé náh kè kar yah di? À lésõ nɛ:
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 ‹Ńmɔ ye Abrahmɩ Liyellɛ, ànɛ̂ Yisakɩ Liyellɛ, ànɛ̂ Nsyakɔbɩ Liyellɛ.› Liyellɛ, lékyɩ̂ Liyel náh ǹnɛ dò, vye Liyel ye. Képah n wɛ̃kɩ nɛ á náh tãn Abrahmɩpi lékyɩ̂-á yilki mɔ.»
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Képah tɛ̃̀nɛ, tɔ́wû nɛ̂-á sõ̀ mɛ ǹ wɛynɛ n nohnɩ, pé gbã̀n du ǹ névye kwɔ dùkù tyɩ́lɛ.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Farisi wɛ̃̀kɩ̀ kɔ́pú-á noh nɛ Yesu-á wɛynɛ Sadusi wɛ̃̀kɩ̀ kɔ́pú tɛ̃, pè wɛ̃ ye tuke mɔ.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Tɛ́ pé Liyel tyi kõ̀nsàhnɔ́ pɩ̃́pú sɔkɔ yɔ́ mɛ píkínyahnɔ yɔ́ pɩ Yesu tyɩ́ ǹ pilki n tɛ̃ yĩnnɛ nɛ,
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 kwɔ́-ò dĩ́, Liyel tir kõ̀nsàhnɔ́ nɛ̂ tɛ̃̀ tyɩ́ se tah kal sé tɛ́lɔ́lɛ nɩ?
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ: «Á Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Liyel tyɩ́ yɩ̃nɛ kɩ nɔ á tyɩ́ á nɩ póllɛ, ànɛ̂ á min póllɛ, ànɛ̂ á sõnɔ póllɛ.›
37 Jesus respondeu:
38 Képah ye tir kõ̀nsàhnɔ́ gbennɛ, ànɛ̂ nɛ̂ tyɩ́-á tah kal.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Ké ní-ò nɛ̂-á tɔ̃ mɛ ké tyɩ́ kɔ̃lɛ, képah ye yɔ̀ nɛ: ‹Yɛ á ní-ò tyɩ́ nɔ á tyɩ́ á gblɔ̌y tyɩ́ kɔ̃lɛ.›
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ ànɛ̂ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu sɛ́bɛ́ynɔ́ sɔkɔ tyi pól mɛ tyi kõ̀nsàhnɔ́nɔ nínɔ́ nɔ́pi sɔkɔ.»
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Farisi wɛ̃̀kɩ̀ kɔ́pú-á sõ̀ mɛ tùkènmɔnɔlɛ, Yesu mɛ píkínyahnɔ yɔ́ pɩ pé tyɩ́ nɛ:
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 «Yépi tɛ̃̀ sõnɔ nɛ̂nɛ Krista tyɩ́ sɔkɔ, nɛ̂-á Liyel nɛy yáhntɔkɔnɔlɛ? Nɛ̂ pídĩ́ mɛ ǹnɛ?» Pè mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, Davidi Pídĩ́-á.
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Képah sɔkɔ, à mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Ǹtɛ kwâh nɛ̂ pɩ tɛ́ Liyel Mirki-á Davidi yah tɛ̃, Davidi mɛ Krista ye Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃nɛ? Yé náh wɛ di, à lésõ nɛ ńkɛ̃́,
43 E Jesus perguntou:
44 nɛ̂-á péwɔ TƐ̃̀ ǸGBƐ̃NƐ
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Ǹtɛ Davidi-á Krista ye TƐ̃̀ ǸGBƐ̃NƐ à kɩ tɔ̃ pɩ sɔ̃́ tɛ́ kɩ pɔ n pɩ ǹ Pídĩ́nɛ?»
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Yesu-á sépi yo, tyíyóné náh tɔ̃ fɛ̃ wɛ pé sɔkɔ yɔ́ ńtɛ̃ tyɩ́. Tɛ́ à tɔkɔ lésõ tyɩ́, ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ náh tɔ̃ ǹ nɩ syãh à piki yah yah tir yɔ́ ńtɛ̃nɛ.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.