Marcos 2
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARA
1 Sèpĩn yísyɔ́ sɔ́kɔ́ntɛnɔ náh, Yesu ǹ syɩ pɔ Kapɛrnayim sɔkɔ. Névye-á kè noh nɛ, wǎh mɛ gbô,
1 Dias depois, entrou Jesus de novo em Cafarnaum, e logo correu que ele estava em casa.
2 tɔ́wû yɔ́ tuke pɔ tyah fyãh. Tɛ̃̀-ǹsah ńtɛ̃ náh sõ̀ mɛ kélé yah tɔ sɔkɔ. Képah sɔkɔ, à tyah ǹ wɛynɛ pélɛ n kwɔ.
2 Muitos afluíram para ali, tantos que nem mesmo junto à porta eles achavam lugar; e anunciava-lhes a palavra.
3 Légbĩ́nɛ, nósyɔ́ pɔ ǹ tyɩ́ sèkùkù yɔ́lɛ. Nɛ́pĩ̂ ǹyẽ̂h sõ̀ mɛ à twah.
3 Alguns foram ter com ele, conduzindo um paralítico, levado por quatro homens.
4 Tɛ́ névye tnɔ́nkàhnɔ́ tɛ̃̀ tyɩ́, pè náh sõ̀ fɛ̃ nɔ n de n pi ǹ tnɔ̂. Pè dɔkɔ gbɛ̃́ntĩ̂n yõ, kye ǹ mɛ́-ńsah tírrlɛ, tɛ́ sèkùkù mɛ̀ tiki mɔ kénɛ pwã̀hlɛ ǹ sɛ̃ sɛ̃ kwâh yõ ǹ yah sɔkɔ.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o eirado no ponto correspondente ao em que ele estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o doente.
5 Wǎh kè wɛ, pè sɛ̃ ǹ yõ sɛ̃́, à yo sèkùkù mɛ̀ tyɩ́ nɛ: «Ń pídĩ́, á tyípêl ye yɔ̃ mɔ ǹ kɔ̃.»
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Filho, os teus pecados estão perdoados.
6 Képah tɛ̃̀nɛ, *Liyel ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́pú nónó-á sõ̀ mɛ tɛ̃̀nɔ́lɛ nɛ́npɔ́ sɔkɔ, pè tyah n sõ nɛ,
6 Mas alguns dos escribas estavam assentados ali e arrazoavam em seu coração:
7 sɔ̃́ se pɩ, tɛ́ dĩ́ mɛ̀ n wɛkɩ sɛ̃́ nɩ? Liyel yĩn-á à n yɩkɩ. Ké névi se mɛ kɩ fɛ̃ tyípêl yɔ̃ mɔ névi kɔ̃, nɛ́ Liyel náh nɩ?
7 Por que fala ele deste modo? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, senão um, que é Deus?
8 Képah sɔkɔ, wǎh núkú pé fɔkɔ sõnɔ wɛ sɛ̃́, à yo pé tyɩ́ nɛ: «Sɔ̃́ pɩ, tɛ́ yé fɔkɔ sõnɔlɛ sɛ̃́?
8 E Jesus, percebendo logo por seu espírito que eles assim arrazoavam, disse-lhes: Por que arrazoais sobre estas coisas em vosso coração?
9 Nɛ̂ tɛ̃̀ dɔ̀dɔ̀ kal, à yo sèkùkù mɛ̀ tyɩ́ nɛ, ǹ tyípêl-á yɔ̃ mɔ à kɔ̃, képah náh pɩ, à yuku, ǹ sɛ̃ sɛ̃ kwâh tɔkɔ nɛ n kɔ?
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Ǹtɛ, yé pɩ̃ nɛ, tɛ̃́nwɛnɔ-á mɛ *Névi Pi tyɩ́, kɩ fɛ̃ tyípêl yɔ̃ mɔ névye kɔ̃, tɛ́ à sah sétáh yõ.»
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico:
11 Képah ye, à yo sèkùkù mɛ̀ tyɩ́: «Mé kélɛ n yo á tyɩ́, yuku, á sɛ̃ sɛ̃ kwâh tɔkɔ, ǹ nɛ n yuku á gbô.»
11 Eu te mando: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
12 Nɛ́npɔ́ swɔ, dĩ́ núkú yuku ǹ sɛ̃ sɛ̃ kwâh tɔkɔ sɔkɔ no pól yĩ́ yah. Kè pé pól gbã̀n du. Pè tyah Liyel yĩnnɛ n gbilki, tɛ́ mɛ n yo nɛ, pé náh sɛ̃́nkɔ̃ wɛ yah.
12 Então, ele se levantou e, no mesmo instante, tomando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de se admirarem todos e darem glória a Deus, dizendo: Jamais vimos coisa assim!
13 Képah náh, Yesu tɔ̃ n syɩ yuku Kalile yɔ́-ǹgbɛ̃ gbɔ̀pɔ. Tɔ́wû pól sõ̀ mɛ n pɔ n pɔ ǹ tyɩ́, à pélɛ n kwɔ.
13 De novo, saiu Jesus para junto do mar, e toda a multidão vinha ao seu encontro, e ele os ensinava.
14 Wǎh pɔ n sɔkɔ, à Alfe pídĩ́ Levi wɛ tɛ̃̀nɔ́lɛ mɔ́rɩ́ syí-ńsah wɔ̀kɔ̀. À mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, à yuku pé sõ̀ tɛ̃. Levi mó yuku ǹ sõ̀ tɛ̃.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
15 Pǎh kyɩ tyah yõkelɛ n yõ Levi tĩ̂nnɛ gbĩ́ nɛ̂nɛ, mɔ́rɩ́ syípú, ànɛ̂ Liyel wɛ̃̀kɩ̀ kɔ́-ńkɛ̃̂pú náhnáh sõ̀ mɛ n yõ ǹnɛ, ànɛ̂ ǹ *tõ̀ sã́hpúlɛ. Kénɛ névye dùkù náhnáh ye sõ̀ mɛ ǹ sõ̀ tɛ̃, képah ye.
15 Achando-se Jesus à mesa na casa de Levi, estavam juntamente com ele e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram em grande número e também o seguiam.
16 Képah sɔkɔ, *Liyel ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́pú nónó-á sõ̀ *Farisiyɛ̃nɔlɛ, pépi-á à wɛ à mɛ n yõ ànɛ̂ kénɛ névye dùkùlɛ, pè yo ǹ tõ̀ sã́hpú tyɩ́ nɛ, kû se pɩ, tɛ́ à n yõ mɔ́rɩ́ syípú, ànɛ̂ Liyel wɛ̃̀kɩ̀ kɔ́-ńkɛ̃̂púlɛ fɩ̃́ núkú nɩ?
16 Os escribas dos fariseus, vendo-o comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: Por que come [e bebe] ele com os publicanos e pecadores?
17 Yesu-á kénɛ wɛy noh sɛ̃́, à yo pé tyɩ́: «Névye nónó-á mɛ lènɔlɛ, sènpɩ yétõ̂ se mɛ pé tyɩ́? Yámpú tyɩ́ náh sènpɩ yétõ̂lɛ di? Névye nónó-á n sõ nɛ, névye tír tír-á pélɛ, mé náh pɔ pépi ye yĩnnɛ. Ǹtɛ, nónó-á pɩ̃ nɛ, tyípêl pɩ́pú-á pélɛ, pépi yé-ńsah ye mé pɔ.»
17 Tendo Jesus ouvido isto, respondeu-lhes: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes; não vim chamar justos, e sim pecadores.
18 Sṍ yɔ́lɛ, *Wèlnwìlkì-ò Nsyɔ̃ tõ̀ sã́hpú ànɛ̂ *Farisiyɛ̃nɔ sõ̀ mɛ níkì tɛ̃. Névye mɛ kyɩ Yesu piki yah nɛ, kû se pɩ, tɛ́ Nsyɔ̃ tõ̀ sã́hpú ànɛ̂ Farisiyɛ̃nɔ tõ̀ sã́hpú mɛ níkì tɛ̃, tɛ́ ǹmɔ *tõ̀ sã́hpú náh mɛ sɛ̃́ntɛ̃̀nɛ n pɩ nɩ?
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Vieram alguns e lhe perguntaram: Por que motivo jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Wǎh képah noh sɛ̃́, à yo pé tyɩ́: «Yépi tɛ̃̀ sõnɔ sɔkɔ, fúr pɩ́-ò-á nónó ye, pè se kɩ fɛ̃ fúr yõke yahle, tɛ́ kɩ fúr pɩ́-ò sah pé nɩyṍ? Pɛ tɛ̃̀-à fyɔ̀ mɛ pé nɩyṍ, pé náh fɛ̃ yõke yahle n pi.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Durante o tempo em que estiver presente o noivo, não podem jejuar.
20 Ǹtɛ, gbĩ́ mɛ n pi, pè kɩ pɔ pɛ mɛ̀ wilki pé nɩyṍ. Ké lésõlɛ, pè kɩ pyě níkì tɛ̃.
20 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; e, nesse tempo, jejuarão.
21 Névi yɔ́ ńtɛ̃ náh fɛ̃ fwɔ sã́n tɔkɔ, à kɩ fwɔ dyàh min n pi. Wâh képah pɩ, fwɔ sã́n kɩ fwɔ dyàh kú-ńsah tɛ́y yɔrɩ yɩkɩ ńtɔ̃, ké pwã̀h kɩ gbɛ mɔ.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo novo tira parte da veste velha, e fica maior a rotura.
22 Ànɛ̂ tɔ̃, névi náh fɛ̃ dìvɛ̃ sã́n mɔ n pi pley di sɔkɔ. Dìvɛ̃ sã́n-à fũ, kè kɩ pley nɔ́pi sɛkɩ. Dìvɛ̃ kɩ kwɛ, pley tɔ kɩ yɩkɩ. Képah ye, dìvɛ̃ sã́n ye yɩ̃nɛ mɔ́nɔ́lɛ pley snɔ́ sɔkɔ.»
22 Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho romperá os odres; e tanto se perde o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 *Mɩ mɩ yòh sṍ yɔ́lɛ, Yesu ànɛ̂ ǹ *tõ̀ sã́hpú sõ̀ mɛ n kɔ n kah sèmukɔ swɛ̃y yísyɔ́ sɔkɔ. Képah sɔkɔ, ǹ tõ̀ sã́hpú tyah sèmukɔ ywɔ̃lɛ n kɔ̃lɩ n yuku wɛ̃̀kɩ̀ yah.
23 Ora, aconteceu atravessar Jesus, em dia de sábado, as searas, e os discípulos, ao passarem, colhiam espigas.
24 *Farisiyɛ̃nɔ-á képah wɛ sɛ̃́, pè tyah Yesulɛ n piki n yah nɛ, à yah, kû se pɩ, tɛ́ tir nɛ̂ náh yɩ̃nɛ pɩ́nɔ́lɛ mɩ mɩ yòh sṍlɛ, ǹ tõ̀ sã́hpú kélɛ n pɩ nɩ?
24 Advertiram-no os fariseus: Vê! Por que fazem o que não é lícito aos sábados?
25 À mɛ yo pé tyɩ́: «Kwɛkɩ-á lésõ *Davidi ànɛ̂ ǹ náh névye kah tɛ̃ sṍ nɛ̂nɛ, tɛ́ yõke wɛ́-ńsah náh mɛ pé tyɩ́, pǎh nɛ̂ pɩ, yé náh kè kar yah di?
25 Mas ele lhes respondeu: Nunca lestes o que fez Davi, quando se viu em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 À náh sõ̀ de Liyel wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ di? Búrn nónó-á sõ̀ sàhnɔ́lɛ Liyel tyɩ́ yõ, à náh sè tɔkɔ tah, tɛ́ ǹ náhtãn tɔ kɔ̃ pè tah di? Ké légbĩ́nɛ, Abyatar ye sõ̀ *sárká wìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃nɛ. Tɛ́ névi yɔ́ ńtɛ̃ náh sõ̀ yɩ̃nɛ búrn nɔ́pi táhnɔ́lɛ, nɛ́ sárká wìlkìpu yõ̀tãm náh.»
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais não é lícito comer, senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?
27 Képah náh, Yesu tɔ̃ yo pé tyɩ́: «Mɩ mɩ yòh ye sah névi yĩnnɛ, ǹtɛ névi náh mɔ mɩ mɩ yòh yĩnnɛ.
27 E acrescentou: O sábado foi estabelecido por causa do homem, e não o homem por causa do sábado;
28 Képah ye, *Névi Pi pɩ mɩ mɩ yòh ńtɛ̃ yõ̀tɛ̃̀nɛ.»
28 de sorte que o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.