Marcos 2
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARIB
1 Sèpĩn yísyɔ́ sɔ́kɔ́ntɛnɔ náh, Yesu ǹ syɩ pɔ Kapɛrnayim sɔkɔ. Névye-á kè noh nɛ, wǎh mɛ gbô,
1 Alguns dias depois entrou Jesus outra vez em Cafarnaum, e soube-se que ele estava em casa.
2 tɔ́wû yɔ́ tuke pɔ tyah fyãh. Tɛ̃̀-ǹsah ńtɛ̃ náh sõ̀ mɛ kélé yah tɔ sɔkɔ. Képah sɔkɔ, à tyah ǹ wɛynɛ pélɛ n kwɔ.
2 Ajuntaram-se, pois, muitos, a ponta de não caberem nem mesmo diante da porta; e ele lhes anunciava a palavra.
3 Légbĩ́nɛ, nósyɔ́ pɔ ǹ tyɩ́ sèkùkù yɔ́lɛ. Nɛ́pĩ̂ ǹyẽ̂h sõ̀ mɛ à twah.
3 Nisso vieram alguns a trazer-lhe um paralítico, carregado por quatro;
4 Tɛ́ névye tnɔ́nkàhnɔ́ tɛ̃̀ tyɩ́, pè náh sõ̀ fɛ̃ nɔ n de n pi ǹ tnɔ̂. Pè dɔkɔ gbɛ̃́ntĩ̂n yõ, kye ǹ mɛ́-ńsah tírrlɛ, tɛ́ sèkùkù mɛ̀ tiki mɔ kénɛ pwã̀hlɛ ǹ sɛ̃ sɛ̃ kwâh yõ ǹ yah sɔkɔ.
4 e não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Wǎh kè wɛ, pè sɛ̃ ǹ yõ sɛ̃́, à yo sèkùkù mɛ̀ tyɩ́ nɛ: «Ń pídĩ́, á tyípêl ye yɔ̃ mɔ ǹ kɔ̃.»
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados são os teus pecados.
6 Képah tɛ̃̀nɛ, *Liyel ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́pú nónó-á sõ̀ mɛ tɛ̃̀nɔ́lɛ nɛ́npɔ́ sɔkɔ, pè tyah n sõ nɛ,
6 Ora, estavam ali sentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:
7 sɔ̃́ se pɩ, tɛ́ dĩ́ mɛ̀ n wɛkɩ sɛ̃́ nɩ? Liyel yĩn-á à n yɩkɩ. Ké névi se mɛ kɩ fɛ̃ tyípêl yɔ̃ mɔ névi kɔ̃, nɛ́ Liyel náh nɩ?
7 Por que fala assim este homem? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão um só, que é Deus?
8 Képah sɔkɔ, wǎh núkú pé fɔkɔ sõnɔ wɛ sɛ̃́, à yo pé tyɩ́ nɛ: «Sɔ̃́ pɩ, tɛ́ yé fɔkɔ sõnɔlɛ sɛ̃́?
8 Mas Jesus logo percebeu em seu espírito que eles assim arrazoavam dentro de si, e perguntou-lhes: Por que arrazoais desse modo em vossos corações?
9 Nɛ̂ tɛ̃̀ dɔ̀dɔ̀ kal, à yo sèkùkù mɛ̀ tyɩ́ nɛ, ǹ tyípêl-á yɔ̃ mɔ à kɔ̃, képah náh pɩ, à yuku, ǹ sɛ̃ sɛ̃ kwâh tɔkɔ nɛ n kɔ?
9 Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Perdoados são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito, e anda?
10 Ǹtɛ, yé pɩ̃ nɛ, tɛ̃́nwɛnɔ-á mɛ *Névi Pi tyɩ́, kɩ fɛ̃ tyípêl yɔ̃ mɔ névye kɔ̃, tɛ́ à sah sétáh yõ.»
10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados { disse ao paralítico },
11 Képah ye, à yo sèkùkù mɛ̀ tyɩ́: «Mé kélɛ n yo á tyɩ́, yuku, á sɛ̃ sɛ̃ kwâh tɔkɔ, ǹ nɛ n yuku á gbô.»
11 a ti te digo, levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Nɛ́npɔ́ swɔ, dĩ́ núkú yuku ǹ sɛ̃ sɛ̃ kwâh tɔkɔ sɔkɔ no pól yĩ́ yah. Kè pé pól gbã̀n du. Pè tyah Liyel yĩnnɛ n gbilki, tɛ́ mɛ n yo nɛ, pé náh sɛ̃́nkɔ̃ wɛ yah.
12 Então ele se levantou e, tomando logo o leito, saiu à vista de todos; de modo que todos pasmavam e glorificavam a Deus, dizendo: Nunca vimos coisa semelhante.
13 Képah náh, Yesu tɔ̃ n syɩ yuku Kalile yɔ́-ǹgbɛ̃ gbɔ̀pɔ. Tɔ́wû pól sõ̀ mɛ n pɔ n pɔ ǹ tyɩ́, à pélɛ n kwɔ.
13 Outra vez saiu Jesus para a beira do mar; e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Wǎh pɔ n sɔkɔ, à Alfe pídĩ́ Levi wɛ tɛ̃̀nɔ́lɛ mɔ́rɩ́ syí-ńsah wɔ̀kɔ̀. À mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, à yuku pé sõ̀ tɛ̃. Levi mó yuku ǹ sõ̀ tɛ̃.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
15 Pǎh kyɩ tyah yõkelɛ n yõ Levi tĩ̂nnɛ gbĩ́ nɛ̂nɛ, mɔ́rɩ́ syípú, ànɛ̂ Liyel wɛ̃̀kɩ̀ kɔ́-ńkɛ̃̂pú náhnáh sõ̀ mɛ n yõ ǹnɛ, ànɛ̂ ǹ *tõ̀ sã́hpúlɛ. Kénɛ névye dùkù náhnáh ye sõ̀ mɛ ǹ sõ̀ tɛ̃, képah ye.
15 Ora, estando Jesus à mesa em casa de Levi, estavam também ali reclinados com ele e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; pois eram em grande número e o seguiam.
16 Képah sɔkɔ, *Liyel ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́pú nónó-á sõ̀ *Farisiyɛ̃nɔlɛ, pépi-á à wɛ à mɛ n yõ ànɛ̂ kénɛ névye dùkùlɛ, pè yo ǹ tõ̀ sã́hpú tyɩ́ nɛ, kû se pɩ, tɛ́ à n yõ mɔ́rɩ́ syípú, ànɛ̂ Liyel wɛ̃̀kɩ̀ kɔ́-ńkɛ̃̂púlɛ fɩ̃́ núkú nɩ?
16 Vendo os escribas dos fariseus que comia com os publicanos e pecadores, perguntavam aos discípulos: Por que é que ele como com os publicanos e pecadores?
17 Yesu-á kénɛ wɛy noh sɛ̃́, à yo pé tyɩ́: «Névye nónó-á mɛ lènɔlɛ, sènpɩ yétõ̂ se mɛ pé tyɩ́? Yámpú tyɩ́ náh sènpɩ yétõ̂lɛ di? Névye nónó-á n sõ nɛ, névye tír tír-á pélɛ, mé náh pɔ pépi ye yĩnnɛ. Ǹtɛ, nónó-á pɩ̃ nɛ, tyípêl pɩ́pú-á pélɛ, pépi yé-ńsah ye mé pɔ.»
17 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos; eu não vim chamar justos, mas pecadores.
18 Sṍ yɔ́lɛ, *Wèlnwìlkì-ò Nsyɔ̃ tõ̀ sã́hpú ànɛ̂ *Farisiyɛ̃nɔ sõ̀ mɛ níkì tɛ̃. Névye mɛ kyɩ Yesu piki yah nɛ, kû se pɩ, tɛ́ Nsyɔ̃ tõ̀ sã́hpú ànɛ̂ Farisiyɛ̃nɔ tõ̀ sã́hpú mɛ níkì tɛ̃, tɛ́ ǹmɔ *tõ̀ sã́hpú náh mɛ sɛ̃́ntɛ̃̀nɛ n pɩ nɩ?
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando; e foram perguntar-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Wǎh képah noh sɛ̃́, à yo pé tyɩ́: «Yépi tɛ̃̀ sõnɔ sɔkɔ, fúr pɩ́-ò-á nónó ye, pè se kɩ fɛ̃ fúr yõke yahle, tɛ́ kɩ fúr pɩ́-ò sah pé nɩyṍ? Pɛ tɛ̃̀-à fyɔ̀ mɛ pé nɩyṍ, pé náh fɛ̃ yõke yahle n pi.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados às núpcias, enquanto está com eles o noivo? Enquanto têm consigo o noivo não podem jejuar;
20 Ǹtɛ, gbĩ́ mɛ n pi, pè kɩ pɔ pɛ mɛ̀ wilki pé nɩyṍ. Ké lésõlɛ, pè kɩ pyě níkì tɛ̃.
20 dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; nesses dias, sim hão de jejuar.
21 Névi yɔ́ ńtɛ̃ náh fɛ̃ fwɔ sã́n tɔkɔ, à kɩ fwɔ dyàh min n pi. Wâh képah pɩ, fwɔ sã́n kɩ fwɔ dyàh kú-ńsah tɛ́y yɔrɩ yɩkɩ ńtɔ̃, ké pwã̀h kɩ gbɛ mɔ.
21 Ninguém cose remendo de pano novo em vestido velho; do contrário o remendo novo tira parte do velho, e torna-se maior a rotura.
22 Ànɛ̂ tɔ̃, névi náh fɛ̃ dìvɛ̃ sã́n mɔ n pi pley di sɔkɔ. Dìvɛ̃ sã́n-à fũ, kè kɩ pley nɔ́pi sɛkɩ. Dìvɛ̃ kɩ kwɛ, pley tɔ kɩ yɩkɩ. Képah ye, dìvɛ̃ sã́n ye yɩ̃nɛ mɔ́nɔ́lɛ pley snɔ́ sɔkɔ.»
22 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres, e perder-se-á o vinho e também os odres; mas deita-se vinho novo em odres novos.
23 *Mɩ mɩ yòh sṍ yɔ́lɛ, Yesu ànɛ̂ ǹ *tõ̀ sã́hpú sõ̀ mɛ n kɔ n kah sèmukɔ swɛ̃y yísyɔ́ sɔkɔ. Képah sɔkɔ, ǹ tõ̀ sã́hpú tyah sèmukɔ ywɔ̃lɛ n kɔ̃lɩ n yuku wɛ̃̀kɩ̀ yah.
23 E sucedeu passar ele num dia de sábado pelas searas; e os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 *Farisiyɛ̃nɔ-á képah wɛ sɛ̃́, pè tyah Yesulɛ n piki n yah nɛ, à yah, kû se pɩ, tɛ́ tir nɛ̂ náh yɩ̃nɛ pɩ́nɔ́lɛ mɩ mɩ yòh sṍlɛ, ǹ tõ̀ sã́hpú kélɛ n pɩ nɩ?
24 E os fariseus lhe perguntaram: Olha, por que estão fazendo no sábado o que não é lícito?
25 À mɛ yo pé tyɩ́: «Kwɛkɩ-á lésõ *Davidi ànɛ̂ ǹ náh névye kah tɛ̃ sṍ nɛ̂nɛ, tɛ́ yõke wɛ́-ńsah náh mɛ pé tyɩ́, pǎh nɛ̂ pɩ, yé náh kè kar yah di?
25 Respondeu-lhes ele: Acaso nunca lestes o que fez Davi quando se viu em necessidade e teve fome, ele e seus companheiros?
26 À náh sõ̀ de Liyel wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ di? Búrn nónó-á sõ̀ sàhnɔ́lɛ Liyel tyɩ́ yõ, à náh sè tɔkɔ tah, tɛ́ ǹ náhtãn tɔ kɔ̃ pè tah di? Ké légbĩ́nɛ, Abyatar ye sõ̀ *sárká wìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃nɛ. Tɛ́ névi yɔ́ ńtɛ̃ náh sõ̀ yɩ̃nɛ búrn nɔ́pi táhnɔ́lɛ, nɛ́ sárká wìlkìpu yõ̀tãm náh.»
26 Como entrou na casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu dos pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos companheiros?
27 Képah náh, Yesu tɔ̃ yo pé tyɩ́: «Mɩ mɩ yòh ye sah névi yĩnnɛ, ǹtɛ névi náh mɔ mɩ mɩ yòh yĩnnɛ.
27 E prosseguiu: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Képah ye, *Névi Pi pɩ mɩ mɩ yòh ńtɛ̃ yõ̀tɛ̃̀nɛ.»
28 Pelo que o Filho do homem até do sábado é Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.