Marcos 10

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yesu-á yal nɛ́npɔ́, à kyɩ Yude sétáh yõ, tɛ́ yuku Yurdɛ̃ yɔ́nkahnɩnɛ. Képah sɔkɔ, tɔ́wû ǹgbɛ̃ yɔ́ tɔ̃ tuke mɔ ǹ tnɔ̂. À mɛ tyah pélɛ n kwɔ ǹgbò tyɩ́ kɔ̃lɛ.
1 Levantando-se Jesus, foi dali para o território da Judeia, além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Képah tɛ̃̀nɛ, *Farisiyɛ̃nɔ yísyɔ́ nɔ de ǹ tnɔ̂ nɛ, pé kyɩ ǹ sõ̀ mɔ yah. Tɛ́ ǹnɛ n piki n yah nɛ, ké wɛ̃̀kɩ̀ se mɛ dĩ́ tyɩ́ kɩ ǹ kyɩ fĩn mɔ nɩ?
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o experimentaram, perguntando-lhe: É lícito ao marido repudiar sua mulher?
3 À mɛ yo pé tyɩ́ nɛ, tir nɛ̂ se sõ̀ *Moyisi yo sah pé tyɩ́ nɩ?
3 Ele lhes respondeu: Que vos ordenou Moisés?
4 Pè mɛ nɛ ńkɛ̃, Moyisi-á ké wɛ̃̀kɩ̀ kɔ̃ nɛ, wâh á kyɩlɛ n fĩn mɔ, á ǹ fĩ́nnmɔnɔ tàrfyɔ̀ sɛ́bɛ̃́ pɩ à kɔ̃. À mó à fĩn mɔ.
4 Tornaram eles: Moisés permitiu lavrar carta de divórcio e repudiar.
5 Képah tɛ̃̀ sɔkɔ, Yesu yo pé tyɩ́: «Yépi kùkùtǎhkɩ̀ yĩn ye, Moyisi mɛ ké wɛ̃̀kɩ̀lɛ yé kɔ̃ sɛ̃́.
5 Mas Jesus lhes disse: Por causa da dureza do vosso coração, ele vos deixou escrito esse mandamento;
6 Ǹtɛ, kèkõyṍ mɔ gbĩ́nɛ, dĩ́ ànɛ̂ sê ye Liyel mɔ.
6 porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Képah ye, dĩ́ kɩ ǹ sú ànɛ̂ ǹ yṹ sah, tɛ́ kɩ kyɩ yégbékè kwrɔ mɔ ànɛ̂ ǹ kyɩlɛ,
7 Por isso, deixará o homem a seu pai e mãe [e unir-se-á a sua mulher],
8 tɛ́ pé nímí kɩ pɩ núkúlɛ. Képah sɔkɔ, pè náh tɔ̃ n pɩ n pi nímínɛ, pè kɩ pɩ núkúlɛ.
8 e, com sua mulher, serão os dois uma só carne. De modo que já não são dois, mas uma só carne.
9 Kǎh pɩ sɛ̃́, Liyel-á nɛ̂ kwrɔ mɔ, névi káh kè gbɛkɩ.»
9 Portanto, o que Deus ajuntou não separe o homem.
10 Pǎh de wɔ̀kɔ̀, ǹ *tõ̀ sã́hpú tɔ̃ à piki yah wɛy mɛ̀ yõlɛ.
10 Em casa, voltaram os discípulos a interrogá-lo sobre este assunto.
11 À mɛ yo pé tyɩ́: «Dĩ́-à ǹ kyɩ fĩn mɔ, tɛ́ tɔ̃ sê yɔ́ tɔkɔ, à tyípékè pɩ ǹ kyɩ gben tɛ̃̀ tyɩ́ fɔ̀fɩ́kɩ̀ sɔkɔ.
11 E ele lhes disse: Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra aquela.
12 Sɛ̃́ ó ye tɔ̃, sê-à ǹ pɛ yahle, tɛ́ kyɩ de dĩ́ yɔ́ tyɩ́, à tyípékè pɩ fɔ̀fɩ́kɩ̀ sɔkɔ ǹ pɛ gben tɛ̃̀ tyɩ́.»
12 E, se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Képah tɛ̃̀nɛ, névye pɔ wɛ̃́npìlɛ Yesu tyɩ́ nɛ, à ǹ gbã̀n sah pé yõ. Tɛ́ ǹ *tõ̀ sã́hpú mɛ tyah dírílɛ n kõ pé yõ.
13 Então, lhe trouxeram algumas crianças para que as tocasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Wǎh képah wɛ sɛ̃́, à yo ǹ tõ̀ sã́hpú tyɩ́ fɔ̀kɔ̀vyã̀hnɩ̀ sɔkɔ nɛ: «Yé yɛ wɛ̃́npì kɔ̃, pè nɛ n pɔ n pɔ ńmɔ tyɩ́. Yé káh pé yahlɛ n kõ. Nónó dùkù-á mɛ kénɛ wɛ̃́npì sɔ̃́, *Liyel yõ̀tɔ̃rɩ́lɛ pépi tyɩ́ ye.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim os pequeninos, não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
15 Mé kélɛ n yo yé tyɩ́ kègbɩ yõ: Névi nɛ̂-à *Liyel tɔ̃́rɩ́ fɛ̃ syi ńkɛ̃̂nɛ wɛ̃́npir sɔ̃́, à náh kè wɛ n de n pi póllɛ.»
15 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Képah sɔkɔ, à wɛ̃́npì tɛ̃, tɛ́ ǹ gbã̀n sah pé yõ, à sãm mɔ pé sɔkɔ.
16 Então, tomando-as nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Képah náh, Yesu-á n yuku wɛ̃̀kɩ̀ yah, dĩ́ yɔ́ to pɔ gbètukunɔ di ǹ yah, tɛ́ à piki yah nɛ, kwɔ́-ò pèpɛy, pé se kɩ pɩ sɔ̃́, tɛ́ kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ nɩ?
17 E, pondo-se Jesus a caminho, correu um homem ao seu encontro e, ajoelhando-se, perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́: «Sɔ̃́ mɛ, tɛ́ á ń ye pèpɛynɛ? Nɛ pèpɛy yɔ́ ńtɛ̃ náh mɛ. Liyel ó ye pèpɛynɛ.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão um, que é Deus.
19 Á Liyel tyi kõ̀nsàhnɔ́ pɩ̃ kɛ̀, nɛ̂-á n yo nɛ, káh nɛ́kókè mɔ, káh fɔ̀fɩ́kɩ̀ pɩ, káh yɩ̃be yɩ̃, káh mɩ̀nɩ̀ sah á ní-ò yõ, káh nɛ n syɩkɩ nɛ yõ, á sú ànɛ̂ á yṹnɛ n tɛ̃ plɛ.»
19 Sabes os mandamentos: Não matarás, não adulterarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás ninguém, honra a teu pai e tua mãe.
20 Wǎh yo sɛ̃́, dĩ́ mɛ à syah nɛ, kwɔ́-ò dĩ́, páh mɛ sépinɔ́ póllɛ n pɩ pé wɛ̃́npir gbĩ́ dùkùlɛ.
20 Então, ele respondeu: Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ à yah tyɩ́nɔnɔ sɔkɔ, tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ, tyínúkú-á yah kwlɔ ǹ tyɩ́: À kyɩ ǹ gbã̀n yî pól yãm, à mó sé pɔ́ dibi yãmtãm kɔ̃. Képah sɔkɔ, wǎh kɩ yĩ̂nyõ tahrɩ wɛ, à mó pɔ pé sõ̀ tɛ̃.
21 E Jesus, fitando-o, o amou e disse: Só uma coisa te falta: Vai, vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; então, vem e segue-me.
22 Tɛ́, dĩ́ mɛ̀-á képah noh sɛ̃́, ǹ yah yɩkɩ. À sɔkɔ yèkwɔrɩ sɔkɔ. Tahrɩ ǹgbɛ̃ sõ̀ mɛ ǹ tyɩ́, képah ye.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Kǎh pɩ sɛ̃́, Yesu ǹ gbɔ̀plɔ yah kore vi, tɛ́ yo ǹ *tõ̀ sã́hpú tyɩ́: «Tahbɩ dénɔ́lɛ *Liyel tɔ̃́rɩ́ sɔkɔ, kè mɛ tah dɛ́!»
23 Então, Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Kénɛ wɛy ǹ tõ̀ sã́hpú gbã̀n du kègbɩlɛ. Ǹtɛ, Yesu tɔ̃ ǹ syɩ yo pé tyɩ́: «Ń wɛ̃́npì, Liyel tɔ̃́rɩ́ sɔkɔ dénɔ́ mɛ tah náhnáh.
24 Os discípulos estranharam estas palavras; mas Jesus insistiu em dizer-lhes: Filhos, quão difícil é [para os que confiam nas riquezas] entrar no reino de Deus!
25 Yã̀hmɩ́kɩ̀ dénwìlnɔ́lɛ sèndi pwã̀h sɔkɔ, képah kɩ fàhfàh kal, tàh dénɔ́lɛ Liyel tɔ̃́rɩ́ sɔkɔ.»
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Képah tɛ̃̀ sɔkɔ, pé gbã̀n kah du. Pè wɛ̃nɛ n piki n yah pé tyɩ́ tyɩ́lɛ nɛ, ǹtɛ, nɛ̂ wɔ se kɩ mó pwah nɩ?
26 Eles ficaram sobremodo maravilhados, dizendo entre si: Então, quem pode ser salvo?
27 Yesu mɛ pè yah, tɛ́ yo pé tyɩ́: «Névi tɛ̃̀ tyɩ́, kè náh fɛ̃ n pɩ n pi, tɛ́ Liyel wɔ tyɩ́, kè kɩ fɛ̃ pɩ. Ǹmɔ tɛ̃ wɛ tyi pól tyɩ́.»
27 Jesus, porém, fitando neles o olhar, disse: Para os homens é impossível; contudo, não para Deus, porque para Deus tudo é possível.
28 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ yo ǹ tyɩ́ nɛ, ǹtɛ, pépi-á tyi pól sah ǹmɔ sõ̀ tɛ̃ yĩnnɛ.
28 Então, Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos e te seguimos.
29 Yesu mɛ nɛ: «Kègbɩ yõ, mé kélɛ n yo n dal mɔ yé tyɩ́ nɛ, névi nɛ̂-à fɛ̃ syi, ǹ kéte, ànɛ̂ ǹ yṹpyé, ànɛ̂ ǹ yṹ, ànɛ̂ ǹ sú, ànɛ̂ ǹ wɛ̃́npì, ànɛ̂ ǹ swɛ̃y sah ńmɔ yĩnnɛ, ànɛ̂ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ wɛy sã́n yĩnnɛ,
29 Tornou Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos por amor de mim e por amor do evangelho,
30 tɛ̃̀ kɩ sɛ̃́nknɔnɔ lèkwɛ̌kwɛ wɛ kèkõyṍ mɛ̀ sɔkɔ. À kɩ kétlo, ànɛ̂ yṹpyé, ànɛ̂ yṹbí, ànɛ̂ wɛ̃́npì, ànɛ̂ swɛ̃y wɛ. À kɩ fṍhnɔ́ tɔ wɛ, tɛ́ kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ ńsõ̂ kèkõyṍ sã́n sɔkɔ.
30 que não receba, já no presente, o cêntuplo de casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Nónó-á mɛ núkúnúkú nɛ gbrolɛ, pé náhnáh kɩ pɔ n pɩ n pi nɛ tɛ́lɔ́lɛ. Tɛ́ nónó-á mɛ núkúnúkú nɛ tɛ́lɔ́lɛ, pé náhnáh kɩ pɔ n pɩ n pi nɛ gbrolɛ.»
31 Porém muitos primeiros serão últimos; e os últimos, primeiros.
32 Yesu ànɛ̂ ǹ *tõ̀ sã́hpú sõ̀ mɛ wɛ̃̀kɩ̀ tɛ̃ n dɔkɔ n yuku Yerusalɛmɩ sɔkɔ. À sõ̀ mɛ n kɔ ǹ tõ̀ sã́hpú yahlɛ. Légbĩ́nɛ, pé fɔkɔ mɛ fɛ̃̀kɩ̀nɔ́lɛ. Tɛ́ nónó tɔ-á mɛ ǹ sõ̀ tɛ̃, tíkí sõ̀ mɛ pè tɛ̃. Képah sɔkɔ, à ǹ tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ gbɔ̃nimí ye kɛ̃kɩ pé yahlɛ, à kyɩ tir nɛ̂-á kɩ à yĩni n tɛ̃ n pi, ké yah yo pè syah.
32 Estavam de caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, tornando a levar à parte os doze, passou a revelar-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir, dizendo:
33 À nɛ: «Yé yah, á wɛ dɔkɔ n yuku Yerusalɛmɩ sɔkɔ yɔ̀. *Névi Pi kɩ dahbɩ *sárká wìlkìpu yõ̀tãm ǹgbnɔ, ànɛ̂ *Liyel ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́pú gbõ̀. Pè kɩ à mɔ kũ kɔ̃, tɛ́ kɩ à dahbɩ Liyel yõ sɛ̃́-ńkɛ̃̂pú gbõ̀.
33 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; condená-lo-ão à morte e o entregarão aos gentios;
34 Pépi kɩ kṍlɛ ǹnɛ n ko, tɛ́ kɩ n sĩn n mɔ ǹ yõ. Pè kɩ à ko yèfõhlɛ, tɛ́ kɩ à ko mɔ. Tɛ́, ké sèpĩ̀n tɔ̃́-ò sṍlɛ, à kɩ yuku.»
34 hão de escarnecê-lo, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Nsyakɩ ànɛ̂ Nsyɔ̃nɛ, Sebede wɛ̃́npìlɛ, pè nɔ de Yesu tnɔ̂, tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ, kwɔ́-ò dĩ́, tir nɛ̂-á pé pɔ ní-ńsah ǹ tyɩ́, páh mɛ ké tyɩ́ nɛ, à kè pɩ pé tyɩ́.
35 Então, se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos concedas o que te vamos pedir.
36 À mɛ pè piki yah nɛ, tir nɛ̂ se pè nɛ, pé pɩ pé tyɩ́ nɩ?
36 E ele lhes perguntou: Que quereis que vos faça?
37 Pè mó yo ǹ tyɩ́ nɛ, wàh kyɩ yĩni tɛ̃ ǹ yõ̀tɔ̃rɩ́ tyah sɔkɔ, à yɛ pépi sɔkɔ nɛ núkú tɛ̃ ǹ gbõ̀yõ̀ sõ̀, ní-ò mó tɛ̃ ǹ gbɛ̃̀yɩ̃̀nɛ̀ sõ̀.
37 Responderam-lhe: Permite-nos que, na tua glória, nos assentemos um à tua direita e o outro à tua esquerda.
38 Képah sɔkɔ, à yo pé tyɩ́: «Kwâh nɛ̂-á yé n ni, yé náh kè pɩ̃. Yé se kɩ fɛ̃ wɔ ń wɔ wɔ wóh sɔkɔ, kɩ de wil yèvyãhrɩ sɔkɔ ń tyɩ́ kɔ̃lɛ?»
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu bebo ou receber o batismo com que eu sou batizado?
39 Pè mɛ à syah nɛ, páh kɩ tɛ̃ wɛ. À mɛ yo pé tyɩ́: «Gbɩ ye, yé kɩ n wɔ n pi ń wɔ wɔ wóh tɛ̃̀ wɔ sɔkɔ, tɛ́ kɩ n de n wil n pi yèvyãhrɩ sɔkɔ ń tyɩ́ kɔ̃lɛ.
39 Disseram-lhe: Podemos. Tornou-lhes Jesus: Bebereis o cálice que eu bebo e recebereis o batismo com que eu sou batizado;
40 Ǹtɛ, névi nɛ̂-á n tɛ̃ n pi ń gbõ̀yõ̀ ànɛ̂ ń gbɛ̃̀yɩ̃̀nɛ̀ sõ̀, képah náh n wil n pi ńmɔ tyɩ́. Kénɛ tɛ̃̀-ǹtã̀n kɩ pɔ névye kɔ̃ n pi, Liyel-á sè tɔ̃ sah nónó yĩnnɛ.»
40 quanto, porém, ao assentar-se à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo; porque é para aqueles a quem está preparado.
41 *Tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ gbãm tɛ́lɔ́-á képah noh sɛ̃́, pé fɔkɔ vyãh Nsyakɩ ànɛ̂ Nsyɔ̃nɛ.
41 Ouvindo isto, indignaram-se os dez contra Tiago e João.
42 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ pé pól ye, tɛ́ yo pé tyɩ́: «Yé pɩ̃ nɛ, sétáh mɛ̀ yõ kwlo yõ̀tãm-á pé kwil tãnnɛ n tɛ̃ n sah pé dyɔ dyɔ tɛ̃̀nɛ, tɛ́ kwil nɛ́-ǹgbnɔ n mó pé tǎhkɩ̀lɛ n sah névye yõ.
42 Mas Jesus, chamando-os para junto de si, disse-lhes: Sabeis que os que são considerados governadores dos povos têm-nos sob seu domínio, e sobre eles os seus maiorais exercem autoridade.
43 Ǹtɛ, yépi tyɩ́ náh n pɩ n pi sɛ̃́. Gbɛ̃̀ntɛ̃̀ náhlɛ, yépi sɔkɔ nɛ̂-à mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé pɩ yõ̀tɛ̃̀nɛ, tɛ̃̀ ǹ gblɔ̌y pɩ yé tõ̀npɩlɛ.
43 Mas entre vós não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
44 Tɛ́, yépi sɔkɔ nɛ̂-à mɛ kɩ tyɩ́ nɛ, pé yõ̀tɔ̃rɩ́ yah n kɔ̃, tɛ̃̀ ǹ gblɔ̌y pɩ yé pól yɔ̃̀lɛ.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vós será servo de todos.
45 Tir yɔ́ náh, *Névi Pi náh pɔ nɛ, névye tõ̀lɛ n pɩ péwɔ tyɩ́. Ǹmɔ ye pɔ tõ̀ pɩ yĩnnɛ névye tyɩ́, tɛ́ kɩ ǹ min kɔ̃ névye náhnáh yõ dwe yĩnnɛ.»
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Képah náh, pè yĩni tɛ̃ Yeriko kwil. Yesu, ànɛ̂ ǹ *tõ̀ sã́hpú, ànɛ̂ tɔ́wû ǹgbɛ̃-á n wil kwil sɔkɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, yɩ̃́tũ̂ dĩ́ yɔ́ sõ̀ mɛ tɛ̃̀nɔ́lɛ wɛ̃̀gbalɩ sɔkɔ, mɛ n ni n syi. Time pídĩ́ ye sõ̀ ǹnɛ, pè n ye Bartimelɛ.
46 E foram para Jericó. Quando ele saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, cego mendigo, filho de Timeu, estava assentado à beira do caminho
47 Wǎh noh nɛ, Nasarɛti Yesu-á n sɔkɔ, à tyah n de n syi nɛ, Yesu, *Davidi pídĩ́, à pé yãm yah.
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, pôs-se a clamar: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Képah sɔkɔ, náhnáh sõ̀ mɛ ǹ vyãhlɛ n tũ. Ǹtɛ, à tɔ̃ n kah n de n syi nɛ, Davidi pídĩ́, à pé yãm yah.
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Képah tɛ̃̀nɛ, Yesu yĩn, tɛ́ nɛ, pè à ye yah. Pè mɛ yɩ̃́tũ̂ dĩ́ ye yah, tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ, à ǹ nɩ vɩ, à mó yuku, wǎh mɛ ǹnɛ n ye.
49 Parou Jesus e disse: Chamai-o. Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Dĩ́-á képah tɛ̃̀ noh, à ǹ fwɔ̀mɔ̀-ǹgbɛ̃ milki, tɛ́ yɔkɔ syɩkɩ ǹ gbyẽ̂h yõ, à yuku Yesulɛ n yɩ̃kɩ.
50 Lançando de si a capa, levantou-se de um salto e foi ter com Jesus.
51 Yesu mɛ à piki yah: «Kû mɛ á nɛ, mé pɩ á tyɩ́?» Yɩ̃́tũ̂ dĩ́ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, kwɔ́-ò dĩ́, à kè pɩ, pé tɔ̃ nɛ n yah.
51 Perguntou-lhe Jesus: Que queres que eu te faça? Respondeu o cego: Mestre, que eu torne a ver.
52 À mɛ yo ǹ tyɩ́: «Nɛ n yuku, ńmɔ yõ sɛ̃́nɔ́ ye ǹ dɛ mɔ.» Nɛ́npɔ́ swɔ, ǹ yɩ̃́ yɩkɩ mɔ, à mɛ Yesu sõ̀ tɛ̃.
52 Então, Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente tornou a ver e seguia a Jesus estrada fora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.