Lucas 7

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Képah sɔkɔ, Yesu-á wɛlɔ nɔ́pi pól yo pɔ tyɛ no tyɩ́, à de Kapɛrnayumi.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Tɛ́ nɛ́npɔ́ sɔkɔ, tõ̀npɩ yɔ́ sõ̀ mɛ sràsyíbí yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ yɔ́ tyɩ́. Á sõ̀ mɛ n yɔ képékèyɔ̂, mɛ n tyah kúnɔ́lɛ. Tɛ́ ǹ tyɩ́ sõ̀ tah yĩ́ĩ́ ǹ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ tyɩ́.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Wǎh Yesu tyɩ́ noh, à mɛ Nsyifunɔ yèwàhnɩ̀ yísyɔ́ tɛkɩ mɔ nɛ, pè kyɩ à ni, à pɔ pé tõ̀npɩ dɛ mɔ.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 — ausente —
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 — ausente —
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ sɔkɔ pélɛ. Wǎh de n tɛ sràsyíbí yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ mɛ̀ kételɛ, kénɛ dĩ́ tɔ̃ ǹ kódíbí yísyɔ́ tõ nɛ ńkɛ̃́, pè pɔ yo Yesu tyɩ́ nɛ, pé Yõ̀tɛ̃̀, péwɔ náh yɩ̃nɛ ǹ dénɔ́lɛ pé kéte sɔkɔ. Képah-á, à káh ǹ gblɔ̌y kwlɔ pɔ.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Ńkɛ̃́, képah tɔ-á pé kɔ̃ pé kè yah nɛ, pé náh yɩ̃nɛ pɔ́nwìlnɔ́lɛ ǹ tyɩ́ pé gblɔ̌y. Ǹtɛ, à wɛy núkú ó yo, pé tõ̀npɩ-á kɩ dɛ.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Ńkɛ̃́, péwɔ ńtɛ̃ tɔ tyɩ́ yõ̀tãm-á mɛ, péwɔ tɔ mó mɛ sràsyíbí yísyɔ́ yõ. Pâh yo nɛ̂ tyɩ́: «Sɔkɔ!», tɛ̃̀ n sɔkɔ. Pâh yo nɛ̂ tyɩ́: «Pɔ!», tɛ̃̀ n pɔ. Ànɛ̂, pâh yo pé tõ̀npɩ tyɩ́: «Tir mɛ̀ pɩ!», ǎ kè pɩ.
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Képah sɔkɔ, Yesu-á kénɛ wɛlɔ noh sɛ̃́, à dĩ́ mɛ̀ sõ kègbɩlɛ. Tɛ́ ǹ yah vi yo ǹ sõ̀ tɛ̃́pú tɔ́wû tyɩ́ nɛ: «Mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: Yisrayel ńtɛ̃ sɔkɔ, mé náh sɛ̃́nkɔ̃ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ névi wɛ yah.»
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Képah sɔkɔ, tɛ̃ntõ̀ névye-á pé syɩ kyɩ sràsyíbí yõ̀tɛ̃̀ kéte, pè kyɩ nɛ n yah, ǹ tõ̀npɩ mɛ̀ dɛ.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Sṍ yɔ́lɛ, Yesu mɛ n yuku kwil yɔ́ sɔkɔ, nɛ̂-á pè n ye Nayinnɛ. Tɛ́ ǹ tõ̀ sã́hpú, ànɛ̂ tɔ́wû ǹgbɛ̃ sõ̀ mɛ ǹ sõ̀ tɛ̃.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Wǎh yĩni tɛ̃ kwil dé-ńsahlɛ yúkɛy, à nósyɔ́ yohnɩ, pè mɛ lékó yɔ́ twah n yuku yɩ̃́-ńsah. Pɛ́kúsè yɔ́ pídĩ́ ye sõ̀, ǹ gblɔ̌y núkúnínɛ ǹ yṹ tyɩ́. Tɛ́, kénɛ kwil névye sõ̀ mɛ wil náhnáh, mɛ pi mɛ̀ sõ̀ tɛ̃.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu-á pi mɛ̀ wɛ sɛ̃́, ǹ yãm à kah tɛ̃, à mɛ yo ǹ tyɩ́: «Káh n tɔ̃ nɛ n gbo!»
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Tɛ́ mɛ nɔ de, à tũ lékó twáhkɩ̀ tyɩ́, ké twáhpú núkú yĩn. Yesu mɛ yo nɛ: «Dĩ́npir, mé kélɛ n yo á tyɩ́: yuku!»
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Wǎh yo sɛ̃́, à núkú yuku kɔ̃ tɛ̃, tɛ́ tyah n yãh. Yesu mɛ ǹnɛ ǹ yṹ gbõ̀ dahbɩ.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Képah tɛ̃̀nɛ, tíkí no pól tɛ̃. Pè tyah Liyellɛ n gbilki, mɛ yo tũ nɛ, Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò ǹgbɛ̃ yɔ́-á wil mɔ pé wrɔ́. Ànɛ̂, Liyel-á yah dah mɔ ǹ no tyɩ́ sɔkɔ.
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Képah sɔkɔ, Yesu tyípɩ́nɔ́ tyɩ́ yónɔ́ tɔ̃ mɔ Yude tã̀ntã̀n pól sɔkɔ, à kyɩ sɔkɔ ké gbɔ̀plɔ kwlo tɔ sɔkɔ.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Képah sɔkɔ, Nsyɔ̃ tõ̀ sã́hpú tyi nɔ́pi pól yãh Nsyɔ̃ tyɩ́. À mɛ pé sɔkɔ nɛ́pĩ̂ nímí ye,
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 à tõ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu tyɩ́. Ńkɛ̃́, pè kyɩ à piki yah nɛ, ǹmɔ se Liyel nɛy tɛ́kɩ́nmɔnɔlɛ, nɛ̂-á kɩ sõ̀ n pɔ n pi, tĩ̂ pé se yɩ̃nɛ pé ǹnɩ̂nɛ n syɩkɩ nɩ?
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Pǎh pɔ yĩni tɛ̃ Yesu tnɔ̂, pè yo ǹ tyɩ́ nɛ, Wèlnwìlkì-ò Nsyɔ̃-á pépi tɛkɩ mɔ ǹ tyɩ́ nɛ, pé pɔ à piki yah nɛ ńkɛ̃́, ǹmɔ se Liyel nɛy tɛ́kɩ́nmɔnɔlɛ, nɛ̂-á kɩ sõ̀ n pɔ n pi, tĩ̂ pé se yɩ̃nɛ pé ǹnɩ̂nɛ n syɩkɩ nɩ?
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Légbĩ́nɛ, Yesu mɛ yámpú náhnáhlɛ n dɛ n mɔ pé yamnɔ, ànɛ̂ pé yèvyãhrɩnɔ sɔkɔ. À sétã̀n yĩni wilki pé sɔkɔ, tɛ́ yɩ̃́tũbi náhnáh yɩ̃́ yɩkɩ mɔ.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Tɛ́ mɛ yo Nsyɔ̃ tɛ̃ntõ̀ névye tyɩ́: «Yáh nɛ̂ wɛ, tɛ́ nɛ̂ noh, yé kyɩ kè yãh Nsyɔ̃ tyɩ́: Yɩ̃́tũbi yɩ̃́ mɛ n yɩkɩ n mɔ, sèkukubi mɛ n kɔ tómtóm, tótãm mɛ n dɛ, níkítũbi mɛ n nohnɩ, lékyɩ̂ mɛ n yilki n mɔ, ànɛ̂ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ wɛy sã́n mɛ n yo n kɔ̃ yãm tãn tyɩ́.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Ǹtɛ, nɛ̂-á Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ yáhle-ńkɛ̃̂nɛ ńmɔ yĩnnɛ, yèvɩnɩ mɛ tɛ̃̀ tyɩ́.»
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Képah sɔkɔ, Nsyɔ̃ tɛ̃ntõ̀ névye-á sɔkɔ tɛ, Yesu tyah ǹ tyɩ́lɛ n yãh tɔ́wû tyɩ́ mɛ n yo: «Kwâh nɛ̂ mɛ yé kyɩ yah gbɛ̃́nnɩ sɔkɔ? Fílkì yɔ́ se yã́hkɩ́ mɛ n fĩ n kɔ̃?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Tĩ̂ kwâh nɛ̂ mɛ yé kyɩ yah wɛ? Dĩ́ yɔ́ se, nɛ̂-á mɛ fwɔ̀pèplɔ mɔ? Tɛ́ nónó-á mó tɔ̃ fwɔ̀tǎhnɩ̀nɛ n mɔ, tɛ́ tɔ̃́rɩ́ yélɛ n yõ, pépi náh mɛ yõ̀tãm fnɛ́ sɔkɔ di?
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Ǹtɛ, kwâh nɛ̂ mɛ yé kyɩ yah wɛ? Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò yɔ́lɛ nɩ? Mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: sɛ̃́-á. Tɛ́ ǹmɔ ńtɛ̃-á kal Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-òlɛ.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Ńkɛ̃́, ǹmɔ tyɩ́ sɔkɔ-á kè wãrkɩ sah nɛ ńkɛ̃́:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: sê fɔkɔ táh pi yɔ́ ńtɛ̃ náh mɛ nɛ̂-á kal Nsyɔ̃nɛ. Ǹtɛ, nɛ̂-á tyɩ̃́ɩ̃ kal Liyel yõ̀tɔ̃rɩ́ sɔkɔ, ǹmɔ ńtɛ̃ gblò kal ǹnɛ.
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Képah sɔkɔ, nónó pól-á sõ̀ mɛ n nohnɩ ǹ tyɩ́, à tahlɩ mɔ́rɩ́ syípú tɔlɛ, pé pól nɛ, Liyel-á mɛ tómm, tɛ́ Nsyɔ̃ kɔ̃, à pè wel wilki.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Ǹtɛ, Liyel-á nɛ̂ yah kɔ̃ Farisiyɛ̃nɔ ànɛ̂ Liyel ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́pú tyɩ́, pè pé náh vi kè kɔ̃, tɛ́ yahle pé wèlnwìlkìnɔ́lɛ Nsyɔ̃ tyɩ́.»
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Tɛ́ Yesu tɔ̃ nɛ: «Nɛ̂ tɛ̃̀ mɛ mé kɩ tɔkɔ sãh kwɛy gbĩ névyelɛ? Nɛ̂ tɛ̃̀ mɛ pè tɔ?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Pè mɛ, á kɩ nɛ wɛ̃́npì sɔ̃́ kɔ̃ tɛ̃ n syah tɔ́wû tùkè-ǹsah sɔkɔ, tɛ́ mɛ n yo wɛ̃ tyɩ́ nɛ, pépi-á yɩkɩ fɩ̃bɩ pé tyɩ́, tɛ́ pé náh se yi. Pé tɔ̃ kũ yɩ̀kɩ̀ gbɩ mɔ, pè náh se tɔ̃ gbo.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Ǹtɛ, Wèlnwìlkì-ò Nsyɔ̃ pɔ, à náh mɛ n yõ, à náh mɛ dìvɛ̃nɛ n wɔ, tɛ́ yé nɛ, ǹ yõ̀gbèkè náh mɛ.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Névi Pi-á se pɔ, à n yõ tɛ́ n wɔ, yé tɔ̃ nɛ, pè yah yèwònpɩ, ànɛ̂ sètɛ̃-á ǹnɛ, mɔ́rɩ́ syípú ànɛ̂ tyípêl pɩ́pú kódĩ́-á.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Ǹtɛ, Liyel lékã́m tyilɛ, gbɩ ye sélɛ sé fɛ̃̀nsyipu tyɩ́.»
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Farisiyɛ̃ dĩ́ yɔ́ sõ̀ mɛ, pè n ye Simɔlɛ. Sṍ yɔ́lɛ, à Yesu ye nɛ, à pɔ yõke yõ pé tyɩ́. À mɛ kyɩ de kénɛ dĩ́ gbô, à tɛ̃ yõke yah.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Tɛ́ kénɛ kwil sɔkɔ, tyípêl pɩ́-ò pi yɔ́ sõ̀ mɛ. Wǎh noh nɛ, Yesu-á mɛ yõkelɛ n yõ Farisiyɛ̃ dĩ́ gbô, à pɔ nɩrɩ pãn pènɛ̀kɩ̀ yɔ́lɛ, so pèpɛy yɔ́ sɔkɔ.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Tɛ́ mɛ vi Yesu náh tĩ̀nnɛ, à n gbo ǹ yétĩnɛ n kwɛ Yesu gbyẽ̂h yõ, tɛ́ sélɛ n kele ǹ yõ̀yénnɛ, tɛ́ sè pɔrɩ tɛ̃, tɛ́ nɩrɩ mɛ̀nɛ n mɔ sé yõ.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Farisiyɛ̃ dĩ́ nɛ̂-á ye Yesulɛ, ǹmɔ-á képah wɛ sɛ̃́, à tyah n sõ ǹ fɔkɔ sɔkɔ nɛ, dĩ́ mɛ̀-à sõ̀ mɛ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-òlɛ, pi nɛ̂-á n tũ ǹ tyɩ́ yɔ̀, wǎh náhkɩ ǹ dùkù pɩ̃ nɛ ńkɛ̃́, tyípêl pɩ́-ò ǹgbɛ̃-á ǹnɛ.
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Yesu mɛ wɛy tɔkɔ, tɛ́ yo Simɔ tyɩ́ nɛ, tir yɔ́-á mɛ pé tyɩ́ yo yo tɛ̃̀nɛ ǹ tyɩ́. Simɔ mɛ nɛ, à kè yo, kwɔ́-ò dĩ́.
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Képah sɔkɔ, à mɛ yo ǹ tyɩ́: «Kmɔ mɔ́-ò yɔ́ kmɔ sõ̀ mɛ nɛ́pĩ̂ nímí yísyɔ́ yõ. Núkú sõ̀ yɩ̃nɛ à à dyah pɔ́ plɔ́ kyɛkwɛ́lɛ, ní-ò mɛ yɩ̃nɛ à à dyah plɔ́ tikiníní pɔ́ gbãmnɛ.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Ǹtɛ, pé sɔkɔ nɛy yɔ́ ńtɛ̃ náh sõ̀ mɛ fɛ̃ ǹ tyɩ́ dyah n pi sɛ̃́, dĩ́ pé nímí tyɩ́ yɔ̃ mɔ pè kɔ̃. Kǎh pɩ sɛ̃́, ǹ tyɩ́ kɩ nɔ kal nɛ̂ tɛ̃̀ tyɩ́ pépi nímí sɔkɔ?»
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Simɔ mɛ à syah nɛ, péwɔ tɛ̃̀ sõnɔ sɔkɔ, nɛ̂ kɔ̃lɩ-á kal, ǹmɔ-á. Yesu mɛ nɛ, gbɩ-á à yo.
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Képah sɔkɔ, tɛ́ ǹ yah vi pi tĩ̀nnɛ, tɛ́ yo Simɔ tyɩ́: «Á pi mɛ̀ wɛ kɛ̀? Ńmɔ-á de á gbô, á náh gbyẽ̂h wu wu ninɛ ń kɔ̃. Ǹtɛ ǹmɔ wɔ ǹ yétĩ kwɛ ń gbyẽ̂h yõ, tɛ́ sè kele ǹ yõ̀yénnɛ.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Áwɔ náh ń pɔrɩ tɛ̃. Ǹtɛ, ǹmɔ tɛ̃̀nɛ, wǎh de pɔ sɔ̃́, à náh mɛ yal mɔ ǹ gbyẽ̂h pɔ́rɩ́ntɛ̃nɔlɛ.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Á náh mó tɔ̃ nɩrɩ mɔ ń yõ, ǹtɛ ǹmɔ tɛ̃̀ wɔ nɩrɩ pãn pènɛ̀kɩ̀ mɔ ń gbyẽ̂h yõ.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Mé kélɛ n yo á tyɩ́ nɛ: pi mɛ̀ tyípêl náhnáh nɔ́pi pól-á yɔ̃ mɔ à kɔ̃. Képah ye, à tyɩ́nɔnɔ ǹgbɛ̃ tir mɛ̀ pɩ. Ǹtɛ, yɔ̃̀nmɔnɔ-à pɩ nɛ̂ tyɩ́ kwéyy, ǹmɔ tyɩ́nɔnɔ n mó nɛ kwéyy.»
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Tɛ́ tɔ̃ ǹ syɩ yo pi mɛ̀ tyɩ́: «Á tyípêl ye yɔ̃ mɔ ǹ kɔ̃.»
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Képah sɔkɔ, wǎh sõ̀ mɛ n yõ ànɛ̂ nónónɛ, pè tyah n sõ pé fɔkɔnɩ sɔkɔ nɛ, nɛ́dúkú nɛ̂ se dĩ́ mɛ̀nɛ, tɛ́ à kɩ pɔ tyípêl tɔlɛ n yɔ̃ mɔ nɩ?
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Kǎh pɩ sɛ̃́, Yesu mɛ yo pi tyɩ́: «Ńmɔ yõ sɛ̃́nɔ́ ye ǹ pwah mɔ. Nɛ n yuku yèvɩnɩ sɔkɔ.»
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.