Lucas 7

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Képah sɔkɔ, Yesu-á wɛlɔ nɔ́pi pól yo pɔ tyɛ no tyɩ́, à de Kapɛrnayumi.
1 Tendo terminado de dizer tudo isso ao povo, Jesus entrou em Cafarnaum.
2 Tɛ́ nɛ́npɔ́ sɔkɔ, tõ̀npɩ yɔ́ sõ̀ mɛ sràsyíbí yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ yɔ́ tyɩ́. Á sõ̀ mɛ n yɔ képékèyɔ̂, mɛ n tyah kúnɔ́lɛ. Tɛ́ ǹ tyɩ́ sõ̀ tah yĩ́ĩ́ ǹ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ tyɩ́.
2 Ali estava doente, quase à morte, o servo de um centurião, a quem seu senhor estimava muito.
3 Wǎh Yesu tyɩ́ noh, à mɛ Nsyifunɔ yèwàhnɩ̀ yísyɔ́ tɛkɩ mɔ nɛ, pè kyɩ à ni, à pɔ pé tõ̀npɩ dɛ mɔ.
3 Ele ouviu falar de Jesus e enviou-lhe alguns líderes religiosos dos judeus, pedindo-lhe que fosse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 Chegando-se a Jesus, suplicaram-lhe com insistência: "Este homem merece que lhe faças isso,
5 — ausente —
5 porque ama a nossa nação e construiu a nossa sinagoga".
6 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ sɔkɔ pélɛ. Wǎh de n tɛ sràsyíbí yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ mɛ̀ kételɛ, kénɛ dĩ́ tɔ̃ ǹ kódíbí yísyɔ́ tõ nɛ ńkɛ̃́, pè pɔ yo Yesu tyɩ́ nɛ, pé Yõ̀tɛ̃̀, péwɔ náh yɩ̃nɛ ǹ dénɔ́lɛ pé kéte sɔkɔ. Képah-á, à káh ǹ gblɔ̌y kwlɔ pɔ.
6 Jesus foi com eles. Já estava perto da casa quando o centurião mandou amigos dizerem a Jesus: "Senhor, não te incomodes, pois não mereço receber-te debaixo do meu teto.
7 Ńkɛ̃́, képah tɔ-á pé kɔ̃ pé kè yah nɛ, pé náh yɩ̃nɛ pɔ́nwìlnɔ́lɛ ǹ tyɩ́ pé gblɔ̌y. Ǹtɛ, à wɛy núkú ó yo, pé tõ̀npɩ-á kɩ dɛ.
7 Por isso, nem me considerei digno de ir ao teu encontro. Mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Ńkɛ̃́, péwɔ ńtɛ̃ tɔ tyɩ́ yõ̀tãm-á mɛ, péwɔ tɔ mó mɛ sràsyíbí yísyɔ́ yõ. Pâh yo nɛ̂ tyɩ́: «Sɔkɔ!», tɛ̃̀ n sɔkɔ. Pâh yo nɛ̂ tyɩ́: «Pɔ!», tɛ̃̀ n pɔ. Ànɛ̂, pâh yo pé tõ̀npɩ tyɩ́: «Tir mɛ̀ pɩ!», ǎ kè pɩ.
8 Pois eu também sou homem sujeito a autoridade, e com soldados sob o meu comando. Digo a um: ‘Vá’, e ele vai; e a outro: ‘Venha’, e ele vem. Digo a meu servo: ‘Faça isto’, e ele faz".
9 Képah sɔkɔ, Yesu-á kénɛ wɛlɔ noh sɛ̃́, à dĩ́ mɛ̀ sõ kègbɩlɛ. Tɛ́ ǹ yah vi yo ǹ sõ̀ tɛ̃́pú tɔ́wû tyɩ́ nɛ: «Mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: Yisrayel ńtɛ̃ sɔkɔ, mé náh sɛ̃́nkɔ̃ Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ névi wɛ yah.»
9 Ao ouvir isso, Jesus admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: "Eu lhes digo que nem em Israel encontrei tamanha fé".
10 Képah sɔkɔ, tɛ̃ntõ̀ névye-á pé syɩ kyɩ sràsyíbí yõ̀tɛ̃̀ kéte, pè kyɩ nɛ n yah, ǹ tõ̀npɩ mɛ̀ dɛ.
10 Então os homens que haviam sido enviados voltaram para casa e encontraram o servo restabelecido.
11 Sṍ yɔ́lɛ, Yesu mɛ n yuku kwil yɔ́ sɔkɔ, nɛ̂-á pè n ye Nayinnɛ. Tɛ́ ǹ tõ̀ sã́hpú, ànɛ̂ tɔ́wû ǹgbɛ̃ sõ̀ mɛ ǹ sõ̀ tɛ̃.
11 Logo depois, Jesus foi a uma cidade chamada Naim, e com ele iam os seus discípulos e uma grande multidão.
12 Wǎh yĩni tɛ̃ kwil dé-ńsahlɛ yúkɛy, à nósyɔ́ yohnɩ, pè mɛ lékó yɔ́ twah n yuku yɩ̃́-ńsah. Pɛ́kúsè yɔ́ pídĩ́ ye sõ̀, ǹ gblɔ̌y núkúnínɛ ǹ yṹ tyɩ́. Tɛ́, kénɛ kwil névye sõ̀ mɛ wil náhnáh, mɛ pi mɛ̀ sõ̀ tɛ̃.
12 Ao se aproximar da porta da cidade, estava saindo o enterro do filho único de uma viúva; e uma grande multidão da cidade estava com ela.
13 Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu-á pi mɛ̀ wɛ sɛ̃́, ǹ yãm à kah tɛ̃, à mɛ yo ǹ tyɩ́: «Káh n tɔ̃ nɛ n gbo!»
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e disse: "Não chore".
14 Tɛ́ mɛ nɔ de, à tũ lékó twáhkɩ̀ tyɩ́, ké twáhpú núkú yĩn. Yesu mɛ yo nɛ: «Dĩ́npir, mé kélɛ n yo á tyɩ́: yuku!»
14 Depois, aproximou-se e tocou no caixão, e os que o carregavam pararam. Jesus disse: "Jovem, eu lhe digo, levante-se! "
15 Wǎh yo sɛ̃́, à núkú yuku kɔ̃ tɛ̃, tɛ́ tyah n yãh. Yesu mɛ ǹnɛ ǹ yṹ gbõ̀ dahbɩ.
15 Ele se levantou, sentou-se e começou a conversar, e Jesus o entregou à sua mãe.
16 Képah tɛ̃̀nɛ, tíkí no pól tɛ̃. Pè tyah Liyellɛ n gbilki, mɛ yo tũ nɛ, Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò ǹgbɛ̃ yɔ́-á wil mɔ pé wrɔ́. Ànɛ̂, Liyel-á yah dah mɔ ǹ no tyɩ́ sɔkɔ.
16 Todos ficaram cheios de temor e louvavam a Deus. "Um grande profeta se levantou entre nós", diziam eles. "Deus interveio em favor do seu povo".
17 Képah sɔkɔ, Yesu tyípɩ́nɔ́ tyɩ́ yónɔ́ tɔ̃ mɔ Yude tã̀ntã̀n pól sɔkɔ, à kyɩ sɔkɔ ké gbɔ̀plɔ kwlo tɔ sɔkɔ.
17 Essas notícias sobre Jesus espalharam-se por toda a Judéia e regiões circunvizinhas.
18 Képah sɔkɔ, Nsyɔ̃ tõ̀ sã́hpú tyi nɔ́pi pól yãh Nsyɔ̃ tyɩ́. À mɛ pé sɔkɔ nɛ́pĩ̂ nímí ye,
18 Os discípulos de João contaram-lhe todas essas coisas. Chamando dois deles,
19 à tõ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu tyɩ́. Ńkɛ̃́, pè kyɩ à piki yah nɛ, ǹmɔ se Liyel nɛy tɛ́kɩ́nmɔnɔlɛ, nɛ̂-á kɩ sõ̀ n pɔ n pi, tĩ̂ pé se yɩ̃nɛ pé ǹnɩ̂nɛ n syɩkɩ nɩ?
19 enviou-os ao Senhor para perguntarem: "És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? "
20 Pǎh pɔ yĩni tɛ̃ Yesu tnɔ̂, pè yo ǹ tyɩ́ nɛ, Wèlnwìlkì-ò Nsyɔ̃-á pépi tɛkɩ mɔ ǹ tyɩ́ nɛ, pé pɔ à piki yah nɛ ńkɛ̃́, ǹmɔ se Liyel nɛy tɛ́kɩ́nmɔnɔlɛ, nɛ̂-á kɩ sõ̀ n pɔ n pi, tĩ̂ pé se yɩ̃nɛ pé ǹnɩ̂nɛ n syɩkɩ nɩ?
20 Dirigindo-se a Jesus, aqueles homens disseram: "João Batista nos enviou para te perguntarmos: ‘És tu aquele que haveria de vir ou devemos esperar algum outro? ’ "
21 Légbĩ́nɛ, Yesu mɛ yámpú náhnáhlɛ n dɛ n mɔ pé yamnɔ, ànɛ̂ pé yèvyãhrɩnɔ sɔkɔ. À sétã̀n yĩni wilki pé sɔkɔ, tɛ́ yɩ̃́tũbi náhnáh yɩ̃́ yɩkɩ mɔ.
21 Naquele momento Jesus curou muitos que tinham males, doenças graves e espíritos malignos, e concedeu visão a muitos que eram cegos.
22 Tɛ́ mɛ yo Nsyɔ̃ tɛ̃ntõ̀ névye tyɩ́: «Yáh nɛ̂ wɛ, tɛ́ nɛ̂ noh, yé kyɩ kè yãh Nsyɔ̃ tyɩ́: Yɩ̃́tũbi yɩ̃́ mɛ n yɩkɩ n mɔ, sèkukubi mɛ n kɔ tómtóm, tótãm mɛ n dɛ, níkítũbi mɛ n nohnɩ, lékyɩ̂ mɛ n yilki n mɔ, ànɛ̂ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ wɛy sã́n mɛ n yo n kɔ̃ yãm tãn tyɩ́.
22 Então ele respondeu aos mensageiros: "Voltem e anunciem a João o que vocês viram e ouviram: os cegos vêem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas novas são pregadas aos pobres;
23 Ǹtɛ, nɛ̂-á Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ yáhle-ńkɛ̃̂nɛ ńmɔ yĩnnɛ, yèvɩnɩ mɛ tɛ̃̀ tyɩ́.»
23 e feliz é aquele que não se escandaliza por minha causa".
24 Képah sɔkɔ, Nsyɔ̃ tɛ̃ntõ̀ névye-á sɔkɔ tɛ, Yesu tyah ǹ tyɩ́lɛ n yãh tɔ́wû tyɩ́ mɛ n yo: «Kwâh nɛ̂ mɛ yé kyɩ yah gbɛ̃́nnɩ sɔkɔ? Fílkì yɔ́ se yã́hkɩ́ mɛ n fĩ n kɔ̃?
24 Depois que os mensageiros de João foram embora, Jesus começou a falar à multidão a respeito de João: "O que vocês foram ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Tĩ̂ kwâh nɛ̂ mɛ yé kyɩ yah wɛ? Dĩ́ yɔ́ se, nɛ̂-á mɛ fwɔ̀pèplɔ mɔ? Tɛ́ nónó-á mó tɔ̃ fwɔ̀tǎhnɩ̀nɛ n mɔ, tɛ́ tɔ̃́rɩ́ yélɛ n yõ, pépi náh mɛ yõ̀tãm fnɛ́ sɔkɔ di?
25 Ou, o que foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Ora, os que vestem roupas esplêndidas e se entregam ao luxo estão nos palácios.
26 Ǹtɛ, kwâh nɛ̂ mɛ yé kyɩ yah wɛ? Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò yɔ́lɛ nɩ? Mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: sɛ̃́-á. Tɛ́ ǹmɔ ńtɛ̃-á kal Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-òlɛ.
26 Afinal, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e mais que profeta.
27 Ńkɛ̃́, ǹmɔ tyɩ́ sɔkɔ-á kè wãrkɩ sah nɛ ńkɛ̃́:
27 Este é aquele a respeito de quem está escrito: ‘Enviarei o meu mensageiro à tua frente; ele preparará o teu caminho diante de ti’.
28 Mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: sê fɔkɔ táh pi yɔ́ ńtɛ̃ náh mɛ nɛ̂-á kal Nsyɔ̃nɛ. Ǹtɛ, nɛ̂-á tyɩ̃́ɩ̃ kal Liyel yõ̀tɔ̃rɩ́ sɔkɔ, ǹmɔ ńtɛ̃ gblò kal ǹnɛ.
28 Eu lhes digo que entre os que nasceram de mulher não há ninguém maior do que João; todavia, o menor no Reino de Deus é maior do que ele".
29 Képah sɔkɔ, nónó pól-á sõ̀ mɛ n nohnɩ ǹ tyɩ́, à tahlɩ mɔ́rɩ́ syípú tɔlɛ, pé pól nɛ, Liyel-á mɛ tómm, tɛ́ Nsyɔ̃ kɔ̃, à pè wel wilki.
29 Todo o povo, até os publicanos, ouvindo as palavras de Jesus, reconheceram que o caminho de Deus era justo, sendo batizados por João.
30 Ǹtɛ, Liyel-á nɛ̂ yah kɔ̃ Farisiyɛ̃nɔ ànɛ̂ Liyel ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́pú tyɩ́, pè pé náh vi kè kɔ̃, tɛ́ yahle pé wèlnwìlkìnɔ́lɛ Nsyɔ̃ tyɩ́.»
30 Mas os fariseus e os peritos na lei rejeitaram o propósito de Deus para eles, não sendo batizados por João.
31 Tɛ́ Yesu tɔ̃ nɛ: «Nɛ̂ tɛ̃̀ mɛ mé kɩ tɔkɔ sãh kwɛy gbĩ névyelɛ? Nɛ̂ tɛ̃̀ mɛ pè tɔ?
31 "A que posso, pois, comparar os homens desta geração? ", prosseguiu Jesus. "Com que se parecem?
32 Pè mɛ, á kɩ nɛ wɛ̃́npì sɔ̃́ kɔ̃ tɛ̃ n syah tɔ́wû tùkè-ǹsah sɔkɔ, tɛ́ mɛ n yo wɛ̃ tyɩ́ nɛ, pépi-á yɩkɩ fɩ̃bɩ pé tyɩ́, tɛ́ pé náh se yi. Pé tɔ̃ kũ yɩ̀kɩ̀ gbɩ mɔ, pè náh se tɔ̃ gbo.
32 São como crianças que ficam sentadas na praça e gritam umas às outras: ‘Nós lhes tocamos flauta, mas vocês não dançaram; cantamos um lamento, mas vocês não choraram’.
33 Ǹtɛ, Wèlnwìlkì-ò Nsyɔ̃ pɔ, à náh mɛ n yõ, à náh mɛ dìvɛ̃nɛ n wɔ, tɛ́ yé nɛ, ǹ yõ̀gbèkè náh mɛ.
33 Pois veio João Batista, que jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: ‘Ele tem demônio’.
34 Névi Pi-á se pɔ, à n yõ tɛ́ n wɔ, yé tɔ̃ nɛ, pè yah yèwònpɩ, ànɛ̂ sètɛ̃-á ǹnɛ, mɔ́rɩ́ syípú ànɛ̂ tyípêl pɩ́pú kódĩ́-á.
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: ‘Aí está um comilão e beberrão, amigo de publicanos e "pecadores" ’.
35 Ǹtɛ, Liyel lékã́m tyilɛ, gbɩ ye sélɛ sé fɛ̃̀nsyipu tyɩ́.»
35 Mas a sabedoria é comprovada por todos os seus discípulos".
36 Farisiyɛ̃ dĩ́ yɔ́ sõ̀ mɛ, pè n ye Simɔlɛ. Sṍ yɔ́lɛ, à Yesu ye nɛ, à pɔ yõke yõ pé tyɩ́. À mɛ kyɩ de kénɛ dĩ́ gbô, à tɛ̃ yõke yah.
36 Convidado por um dos fariseus para jantar, Jesus foi à casa dele e reclinou-se à mesa.
37 Tɛ́ kénɛ kwil sɔkɔ, tyípêl pɩ́-ò pi yɔ́ sõ̀ mɛ. Wǎh noh nɛ, Yesu-á mɛ yõkelɛ n yõ Farisiyɛ̃ dĩ́ gbô, à pɔ nɩrɩ pãn pènɛ̀kɩ̀ yɔ́lɛ, so pèpɛy yɔ́ sɔkɔ.
37 Ao saber que Jesus estava comendo na casa do fariseu, certa mulher daquela cidade, uma ‘pecadora’, trouxe um frasco de alabastro com perfume,
38 Tɛ́ mɛ vi Yesu náh tĩ̀nnɛ, à n gbo ǹ yétĩnɛ n kwɛ Yesu gbyẽ̂h yõ, tɛ́ sélɛ n kele ǹ yõ̀yénnɛ, tɛ́ sè pɔrɩ tɛ̃, tɛ́ nɩrɩ mɛ̀nɛ n mɔ sé yõ.
38 e se colocou atrás de Jesus, a seus pés. Chorando, começou a molhar-lhe os pés com as suas lágrimas. Depois os enxugou com seus cabelos, beijou-os e os ungiu com o perfume.
39 Farisiyɛ̃ dĩ́ nɛ̂-á ye Yesulɛ, ǹmɔ-á képah wɛ sɛ̃́, à tyah n sõ ǹ fɔkɔ sɔkɔ nɛ, dĩ́ mɛ̀-à sõ̀ mɛ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-òlɛ, pi nɛ̂-á n tũ ǹ tyɩ́ yɔ̀, wǎh náhkɩ ǹ dùkù pɩ̃ nɛ ńkɛ̃́, tyípêl pɩ́-ò ǹgbɛ̃-á ǹnɛ.
39 Ao ver isso, o fariseu que o havia convidado disse a si mesmo: "Se este homem fosse profeta, saberia quem nele está tocando e que tipo de mulher ela é: uma ‘pecadora’ ".
40 Yesu mɛ wɛy tɔkɔ, tɛ́ yo Simɔ tyɩ́ nɛ, tir yɔ́-á mɛ pé tyɩ́ yo yo tɛ̃̀nɛ ǹ tyɩ́. Simɔ mɛ nɛ, à kè yo, kwɔ́-ò dĩ́.
40 Respondeu-lhe Jesus: "Simão, tenho algo a lhe dizer". "Dize, Mestre", disse ele.
41 Képah sɔkɔ, à mɛ yo ǹ tyɩ́: «Kmɔ mɔ́-ò yɔ́ kmɔ sõ̀ mɛ nɛ́pĩ̂ nímí yísyɔ́ yõ. Núkú sõ̀ yɩ̃nɛ à à dyah pɔ́ plɔ́ kyɛkwɛ́lɛ, ní-ò mɛ yɩ̃nɛ à à dyah plɔ́ tikiníní pɔ́ gbãmnɛ.
41 "Dois homens deviam a certo credor. Um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Ǹtɛ, pé sɔkɔ nɛy yɔ́ ńtɛ̃ náh sõ̀ mɛ fɛ̃ ǹ tyɩ́ dyah n pi sɛ̃́, dĩ́ pé nímí tyɩ́ yɔ̃ mɔ pè kɔ̃. Kǎh pɩ sɛ̃́, ǹ tyɩ́ kɩ nɔ kal nɛ̂ tɛ̃̀ tyɩ́ pépi nímí sɔkɔ?»
42 Nenhum dos dois tinha com que lhe pagar, por isso perdoou a dívida a ambos. Qual deles o amará mais? "
43 Simɔ mɛ à syah nɛ, péwɔ tɛ̃̀ sõnɔ sɔkɔ, nɛ̂ kɔ̃lɩ-á kal, ǹmɔ-á. Yesu mɛ nɛ, gbɩ-á à yo.
43 Simão respondeu: "Suponho que aquele a quem foi perdoada a dívida maior". "Você julgou bem", disse Jesus.
44 Képah sɔkɔ, tɛ́ ǹ yah vi pi tĩ̀nnɛ, tɛ́ yo Simɔ tyɩ́: «Á pi mɛ̀ wɛ kɛ̀? Ńmɔ-á de á gbô, á náh gbyẽ̂h wu wu ninɛ ń kɔ̃. Ǹtɛ ǹmɔ wɔ ǹ yétĩ kwɛ ń gbyẽ̂h yõ, tɛ́ sè kele ǹ yõ̀yénnɛ.
44 Em seguida, virou-se para a mulher e disse a Simão: "Vê esta mulher? Entrei em sua casa, mas você não me deu água para lavar os pés; ela, porém, molhou os meus pés com as suas lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Áwɔ náh ń pɔrɩ tɛ̃. Ǹtɛ, ǹmɔ tɛ̃̀nɛ, wǎh de pɔ sɔ̃́, à náh mɛ yal mɔ ǹ gbyẽ̂h pɔ́rɩ́ntɛ̃nɔlɛ.
45 Você não me saudou com um beijo, mas esta mulher, desde que entrei aqui, não parou de beijar os meus pés.
46 Á náh mó tɔ̃ nɩrɩ mɔ ń yõ, ǹtɛ ǹmɔ tɛ̃̀ wɔ nɩrɩ pãn pènɛ̀kɩ̀ mɔ ń gbyẽ̂h yõ.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas ela derramou perfume nos meus pés.
47 Mé kélɛ n yo á tyɩ́ nɛ: pi mɛ̀ tyípêl náhnáh nɔ́pi pól-á yɔ̃ mɔ à kɔ̃. Képah ye, à tyɩ́nɔnɔ ǹgbɛ̃ tir mɛ̀ pɩ. Ǹtɛ, yɔ̃̀nmɔnɔ-à pɩ nɛ̂ tyɩ́ kwéyy, ǹmɔ tyɩ́nɔnɔ n mó nɛ kwéyy.»
47 Portanto, eu lhe digo, os muitos pecados dela lhe foram perdoados, pelo que ela amou muito. Mas aquele a quem pouco foi perdoado, pouco ama".
48 Tɛ́ tɔ̃ ǹ syɩ yo pi mɛ̀ tyɩ́: «Á tyípêl ye yɔ̃ mɔ ǹ kɔ̃.»
48 Então Jesus disse a ela: "Seus pecados estão perdoados".
49 Képah sɔkɔ, wǎh sõ̀ mɛ n yõ ànɛ̂ nónónɛ, pè tyah n sõ pé fɔkɔnɩ sɔkɔ nɛ, nɛ́dúkú nɛ̂ se dĩ́ mɛ̀nɛ, tɛ́ à kɩ pɔ tyípêl tɔlɛ n yɔ̃ mɔ nɩ?
49 Os outros convidados começaram a perguntar: "Quem é este que até perdoa pecados? "
50 Kǎh pɩ sɛ̃́, Yesu mɛ yo pi tyɩ́: «Ńmɔ yõ sɛ̃́nɔ́ ye ǹ pwah mɔ. Nɛ n yuku yèvɩnɩ sɔkɔ.»
50 Jesus disse à mulher: "Sua fé a salvou; vá em paz".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.