Lucas 23

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Képah náh, pé pól mɛ yuku, à Yesu tɛ̃ kyɩ Pilatɩ tyɩ́.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Nɛ́npɔ́ sɔkɔ, pè tyah lékàhlɛ ǹnɛ n kɔ̃ nɛ, páh dĩ́ mɛ̀ kyɔmɩ wɛ, à mɛ pé kwil névye yõlɛ n yɩkɩ, mɛ pélɛ n yĩni n mɔ mɔ́rɩ́ mɔ́nɔ́lɛ yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Sesarɩ tyɩ́. Tɛ́ ǹmɔ ńtɛ̃-á mɛ n yo nɛ ńkɛ̃́, péwɔ-á yõ̀tɛ̃̀nɛ, nɛ̂-á sõ̀ Liyel nɛ, páh kɩ tɛkɩ mɔ.
2 E ali começaram a acusá-lo, dizendo: — Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, impedindo que se pague imposto a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Képah sɔkɔ, Pilatɩ mɛ à piki yah nɛ, ǹmɔ se Nsyifunɔ yõ̀tɛ̃̀nɛ nɩ? À mɛ yo ǹ tyɩ́: «Áwɔ ye yo kélɛ.»
3 Então Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Pilatɩ mɛ yo sárká wìlkìpu yõ̀tãm ànɛ̂ no pól tyɩ́ nɛ, péwɔ náh tir yɔ́ wɛ dĩ́ mɛ̀ tyɩ́ póllɛ, nɛ̂-á yɩ̃nɛ lékàhlɛ ǹ kɔ̃́nɔ́lɛ.
4 Então Pilatos disse aos principais sacerdotes e às multidões: — Não vejo neste homem crime algum.
5 Ǹtɛ, pè tɔ̃ mɛ kè gbah yo tũ nɛ ńkɛ̃́, wǎh mɛ névyelɛ n kwɔ nòhnɩ̀-ǹkɛ̃̂nɛ, Yude tã̀ntã̀n pól sɔkɔ. Kalile kwil sɔkɔ-á à tyah kélɛ fɔ́ɔ́, à pɔ de ásõ̂.
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: — Ele agita o povo, ensinando por toda a Judeia. Começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Pilatɩ-á képah noh ńyãh sɔkɔ, à píkínyahnɔ pɩ nɛ, Kalile nɛy se dĩ́ mɛ̀nɛ nɩ?
6 Quando Pilatos ouviu isso, perguntou se o homem era galileu.
7 Wǎh fyɔ̀ ǹ wìl-ǹsah tyɩ́ noh, tɛ́ pɩ̃ nɛ, Yerɔdɩ-á nɛ́npɔ́ yõ̀tɛ̃̀nɛ, à núkú à tɛkɩ mɔ ǹmɔ kɔ̃. Tɛ́ kè mó pɔ yɩ̃nɛ Yerɔdɩ sõ̀ mɛ Yerusalɛmɩ kénɛ sèpĩ̀n sɔkɔ.
7 Ao saber que Jesus era da região governada por Herodes, e estando este em Jerusalém naqueles dias, Pilatos enviou Jesus a Herodes.
8 Kè pɩ di mónɔ́lɛ, Yerɔdɩ sõ̀ mɛ Yesu tyɩ́ yónɔ́lɛ n nohnɩ, tɛ́ mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé à wɛ à nɛ n mɛ gbǐl yɔ́lɛ n pɩ. Képah ye, wǎh à wɛ, kè pɩ nɩ̀vɩ̀ ǹgbɛ̃nɛ ǹ tyɩ́.
8 Quando Herodes viu Jesus, ficou muito contente, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a respeito dele. Esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 À mɛ à gbah piki yah náhnáh, tɛ́ Yesu náh dahbɩ wilki ǹ tyɩ́.
9 E de muitas maneiras o interrogava, mas Jesus não lhe respondia nada.
10 Képah sɔkɔ, sárká wìlkìpu yõ̀tãm ǹgbnɔ ànɛ̂ Liyel ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́pú sõ̀ mɛ nɛ́npɔ́, tɛ́ mɛ lékàhlɛ ǹnɛ n kɔ̃ fɔ́ɔ́ képékèyɔ̂.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com veemência.
11 Yerɔdɩ ànɛ̂ ǹ sràsyíbí-á kṍlɛ à ko, tɛ́ mɛ à yilɔ tɛ gbĩ́ nɛ̂nɛ, pè mɛ yõ̀tɔ̃rɩ́ fwɔ yɔ́ mɔ à kɔ̃, tɛ́ pé syɩ à tɛkɩ mɔ Pilatɩ kɔ̃.
11 Mas Herodes, juntamente com os seus soldados, tratou Jesus com desprezo. E, para zombar de Jesus, mandou que o vestissem com um manto luxuoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Pilatɩ ànɛ̂ Yerɔdɩ sõ̀ mɛ wɛ̃ sépɛ́bɩ́lɛ ǹgbòlɛ, tɛ́ lésõlɛ, pè kódírí toh.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois antes eram inimigos.
13 Képah sɔkɔ, Pilatɩ sárká wìlkìpu yõ̀tãm ǹgbnɔ, ànɛ̂ kwil yahtãm, ànɛ̂ névye ye tuke,
13 Pilatos, então, reuniu os principais sacerdotes, as autoridades e o povo
14 tɛ́ yo pé tyɩ́: «Yé dĩ́ mɛ̀ tɛ̃ pɔ, tɛ́ nɛ, wǎh mɛ névye yõlɛ n yɩkɩ. Ǹtɛ yah, yépi tɔ yĩ́ yah ye mé piki yah ǹnɛ. Mé náh tir yɔ́ ńtɛ̃ wɛ ǹ tyɩ́, yáh nónónɛ n yo n sah ǹ yõ, nɛ̂-á yɩ̃nɛ lékàhlɛ ǹ kɔ̃́nɔ́lɛ.
14 e lhes disse: — Vocês me apresentaram este homem como sendo um agitador do povo. Mas, tendo-o interrogado na presença de vocês, nada verifiquei contra ele dos crimes de que vocês o acusam.
15 Yerɔdɩ ńtɛ̃ tɔ náh tir yɔ́ wɛ ǹ sɔkɔ, wǎh sɔ̃́npɩ́ ǹ syɩ à tɛkɩ mɔ ápi kɔ̃. Kǎh pɩ sɛ̃́, dĩ́ mɛ̀ náh tir yɔ́ ńtɛ̃ pɩ nɛ̂-á yɩ̃nɛ kũnɛ.
15 Nem mesmo Herodes, pois o mandou de volta para cá. Assim, é claro que ele não fez nada que mereça a pena de morte.
16 Képah ye, mé kɩ à ko yèfõhlɛ, tɛ́ kɩ à fĩn mɔ.»
16 Portanto, após castigá-lo, ordenarei que seja solto.
17 Tɛ́ Pakɩ syáhnɔ́ pól sɔkɔ, Pilatɩ sõ̀ yɩ̃nɛ à wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ névi yɔ́ fĩn mɔ pè kɔ̃.]
17 [E ele era obrigado a soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Képah tɛ̃̀nɛ, pé pól tyah n kwrɔ n gbo n mɔ nɛ, à dĩ́ mɛ̀ ko mɔ, à mó Barabasɩ fĩn mɔ.
18 Toda a multidão, porém, gritava: — Fora com este! Solte-nos Barrabás!
19 Tɛ́ Barabasɩ sõ̀ mɛ dáhnmɔnɔlɛ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ kèlékɛ̃ tir yɔ́ yõ, nɛ̂-á pɩ kwil sɔkɔ, ànɛ̂ nɛ́kókè mɔ́nɔ́lɛ.
19 Barrabás estava preso por causa de uma revolta na cidade e também por homicídio.
20 Tɛ́ Yesu fĩ́nnmɔ dékè-á sõ̀ mɛ Pilatɩ tɛ̃, à tɔ̃ ǹ syɩ kè tɔ̃ yo pé tyɩ́.
20 Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez ao povo.
21 Ǹtɛ, pè tɔ̃ gbo mɔ nɛ ńkɛ̃́: «À syɩ dahnɩ yõ! À syɩ dahnɩ yõ!»
21 Eles, porém, gritavam mais ainda: — Crucifique! Crucifique-o!
22 Pilatɩ mɛ tɔ̃ wɛy tɔkɔ kɛ tɔ̃́-òlɛ, à yo pé tyɩ́ nɛ, tyítúkù nɛ̂ se à pɩ nɩ? Péwɔ náh tir yɔ́ ńtɛ̃ wɛ ǹ sɔkɔ, nɛ̂-á yɩ̃nɛ kũnɛ. Képah-á, páh kɩ à ko yèfõhlɛ, tɛ́ kɩ à fĩn mɔ.
22 Então, pela terceira vez, Pilatos lhes perguntou: — Que mal fez este? De fato, não achei nada contra ele para condená-lo à morte. Portanto, depois de o castigar, mandarei soltá-lo.
23 Ǹtɛ, pè mɛ yɔ̃ sɔkɔ kélɛ n kah n yo náhnáh nɛ ńkɛ̃́: «À syɩ dahnɩ yõ.» Képah tɛ̃̀nɛ, pé kàhngbonmɔnɔ pɔ tɛ̃ wɛ Pilatɩ tyɩ́.
23 Mas eles insistiam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o clamor deles prevaleceu.
24 Képah sɔkɔ, à mɛ kè yah tɔkɔ nɛ, nɛ̂-á pè n yah n kɔ̃, képah-á kɩ pɩ pé tyɩ́.
24 Então Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Dĩ́ nɛ̂-á sõ̀ pè dah mɔ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, kèlékɛ̃ yɔ́ ànɛ̂ nɛ́kókè mɔ́nɔ́ yĩnnɛ, ǹmɔ nɛ̂-á sõ̀ pè n yah n kɔ̃ ǹ tyɩ́, à ǹmɔ fĩn mɔ, tɛ́ Yesu pɩ pépi dyɔ yĩ́ĩ́ tɛ̃̀nɛ.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da revolta e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Képah sɔkɔ, pǎh Yesu tɛ̃ n sɔkɔ syɩ́-ńsah gbĩ́ nɛ̂nɛ, pè Sirɛnɩ kwil dĩ́ yɔ́ yohnɩ, pè n ye Simɔlɛ. À mɛ wil swãh, mɛ n de Yerusalɛmɩ. Pè mɛ ǹmɔ tɛ̃ Yesu dahnɩnɛ, à twah mɔ nɛ, à ǹ sõ̀ tɛ̃.
26 E, enquanto o conduziam, eles agarraram um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Tɛ́ tɔ́wû ǹgbɛ̃ sõ̀ mɛ n yuku ǹ náh, à tahlɩ syɔ́ tyɩ́ nónó-á sõ̀ mɛ n gbo pé gbã̀nnɛ n kõhlɩ pé nɩ yõ yèkwɔrɩ tɛ̃̀ tyɩ́ Yesu yĩnnɛ.
27 Uma grande multidão de povo o seguia, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 — ausente —
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse:
29 — ausente —
29 Porque virão dias em que se dirá: “Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.”
30 Ké légbĩ́nɛ, névye kɩ pɔ tyah n yo tlɛy tyɩ́ nɛ, sè syɩkɩlɩ pé yõ. Tɛ́ kɩ yo ymɔ tyɩ́ nɛ, sè vike tũ pé yah.
30 Nesses dias, dirão aos montes: “Caiam em cima de nós!” E às colinas: “Cubram-nos!”
31 Ǹtɛ, pàh séswɔ́npõ̀lɛ n pɩ sɛ̃́, séswɔ́nkɔ̀kɔ̀ wɔ tyɩ́ kɩ pɔ n pɩ n pi sɔ̃́?»
31 Porque, se isto é feito com a madeira verde, o que será da madeira seca?
32 Tɛ́ pè sõ̀ mɛ tyípêl pɩ́pú nɛ́pĩ̂ nímí tɔ tɛ̃ kyɩ, nónó-á kɩ kyɩ n ko n mɔ n pi ànɛ̂ Yesulɛ wɛ̃ tyɩ́.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com Jesus.
33 Pǎh kyɩ yĩni tɛ̃ fɩ̃́ yɔ́, ńyãh-á pè n ye «Yõ̀gbèkè tyahlɛ», pè à syɩ dahnɩ yõ nɛ́npɔ́ ànɛ̂ tyípêl pɩ́pú nɛ́pĩ̂ nímí nɔ́pilɛ pé tyɩ́ tyɩ́ dahlɔ yõ. Núkú sõ̀ mɛ syɩ́nɔ́lɛ ǹ gbõ̀yõ̀ sõ̀, ní-ò mɛ syɩ́nɔ́lɛ ǹ gbɛ̃̀yɩ̃̀nɛ̀ sõ̀.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à sua direita, outro à sua esquerda.
34 Légbĩ́nɛ, Yesu mɛ nɛ: «Bɔ̌, pǎh nɛ̂nɛ n pɩ, pè náh kè pɩ̃. Képah ye, á gblɔ̌y yɛ pé tyɩ́.» Képah náh, sràsyíbí mɛ ǹdan mɔ, à ǹ flɔ dibi wɛ̃ wrɔ́.
34 Mas Jesus dizia: Então, para repartir as roupas dele, lançaram sortes.
35 Névye sõ̀ mɛ yĩ́nntɛ̃̀nɔ́lɛ nɛ́npɔ́ mɛ n yah. Tɛ́ Nsyifunɔ yõ̀tãm wɔ sõ̀ mɛ kṍlɛ ǹnɛ n ko, mɛ yo tũ nɛ, wǎh névye túkù pwah mɔ, ǹtɛ à ǹ gblɔ̌y pwah mɔ mó kɛ̀, ǹmɔ-à kɩ nɛ̂ Kristalɛ, Liyel yáhntɔkɔnɔlɛ.
35 O povo estava ali e observava tudo. Também as autoridades zombavam e diziam: — Salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Sràsyíbí tɔ sõ̀ mɛ kṍlɛ ǹnɛ n ko, tɛ́ nɔ de ǹ tnɔ̂, à dìvɛ̃ yṍrénɔ́lɛ à kɔ̃, tɛ́ nɛ,
36 Igualmente os soldados zombavam dele e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 ǹmɔ-à kɩ nɛ̂ Nsyifunɔ yõ̀tɛ̃̀nɛ, à ǹ gblɔ̌y pwah mɔ kɛ̀!
37 — Se você é o rei dos judeus, salve a si mesmo.
38 Tɛ́ kè sõ̀ mɛ wã́rkɩ́nsyɩnɔlɛ Yesu yõ̀tah nɛ: «Ńyɔlɛ, Nsyifunɔ yõ̀tɛ̃̀ ye.»
38 Acima de Jesus estava a seguinte inscrição: “ Este é o Rei dos Judeus ”.
39 Képah sɔkɔ, tyípêl pɩ́pú nónó-á syɩ dahlɔ yõ, pé sɔkɔ núkú sõ̀ mɛ Yesulɛ n gbyɔ nɛ, ǹmɔ kó Kristalɛ nɩ? À ǹ gblɔ̌y pwah mɔ, à mó pépi tɔ pwah mɔ!
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra Jesus, dizendo: — Você não é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também.
40 Ǹtɛ, ǹ ní-ò mɛ wɛkɩ ǹ yõ, tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ, à kó Liyel yah tíkílɛ n pɩ nɩ, ǹmɔ nɛ̂-á mɛ kénɛ yèvyãhrɩ núkú mɛ̀ sɔkɔ?
40 Porém o outro malfeitor o repreendeu, dizendo: — Você nem ao menos teme a Deus, estando sob igual sentença?
41 Pépi tɛ̃̀ wɔ tyɩ́lɛ, pé yèvyãhrɩ pɩ́nɔ́ yah-á. Pé tyípɩ́nɔ́ kɔ̃lɩ-á n dyah pélɛ. Ǹtɛ, ǹmɔ tɛ̃̀ náh tir yɔ́ ńtɛ̃ pɩ pèkèlɛ.
41 A nossa punição é justa, porque estamos recebendo o castigo que os nossos atos merecem; mas este não fez mal nenhum.
42 Tɛ́ tɔ̃ ǹ syɩ yo Yesu tyɩ́: «Yesu, á dyɔ to n kõ ńmɔ tyɩ́lɛ, wâh pɔ á yõ̀tɔ̃rɩ́ sɔkɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ.»
42 E acrescentou: — Jesus, lembre-se de mim quando você vier no seu Reino.
43 Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́: «Kègbɩ yõ, mé kélɛ n yo n dal n mɔ á tyɩ́ nɛ: kwɛy mɛ̀ ńtɛ̃ sɔkɔ, á kɩ mɛ ńmɔlɛ Liyel fṍ sɔkɔ pal tɛ̃̀-ǹsah.»
43 Jesus lhe respondeu:
44 Gbĩ̀ntɔ̃̀ pɔ̃́lɛ, gbĩ yah kwlɔ, fɛ̃́ntũ̂ mɔ kèkõyṍ pól sɔkɔ pópó, à pɔ syɩ gbèkãm gbĩ́ tyɩ́.
44 Já era quase meio-dia, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
45 Nɛ́npɔ́ swɔ, fwɔ̀gbrǒkè nɛ̂-á Liyel wɔ̀kɔ̀ ǹgbɛ̃ fɔkɔ táh kõ kah, kè tɔ ké nɩyṍ.
45 E o véu do santuário se rasgou pelo meio.
46 Yesu mɛ kah de syi nɛ ńkɛ̃́: «Bɔ̌, mé ń minnɛ n dahbɩ á gbõ̀.» Képah yóntɛnɔ náh, à ku.
46 Então Jesus clamou em alta voz: E, dito isto, expirou.
47 Sràsyíbí lèkwɛ̌ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́-á képah wɛ ńyãh sɔkɔ, à tyah Liyel yĩnnɛ n gbilki mɛ n yo nɛ, kègbɩ yõ, nɛ́gbɩ́-á sõ̀ dĩ́ mɛ̀nɛ.
47 O centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — Verdadeiramente este homem era justo.
48 Tɛ́ nónó pól-á sõ̀ mɛ pɔ yĩn tɛ̃ kélɛ n yah, pǎh kénɛ tyípɩ́nɔ́ wɛ sɛ̃́, pé pól sõ̀ mɛ pé gbã̀n kõhlɩ pé nɩ yõ mɛ n sɔkɔ.
48 E todas as multidões reunidas para aquele espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se, batendo no peito.
49 Ànɛ̂ nónó pól-á sõ̀ Yesulɛ n pnɛ, à tahlɩ syɔ́ nónó pól-á sõ̀ wil Kalile kwil sɔkɔ, à pɔ ǹnɛ wɛ̃ tyɩ́, pé pól sõ̀ mɛ yĩn tɛ̃ fɩ́ɩ́, tɛ́ mɛ n yah.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, contemplando estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que havia um homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo,
51 — ausente —
51 que não tinha concordado com o plano e a ação dos outros; era natural de Arimateia, cidade dos judeus, e esperava o Reino de Deus.
52 Ǹmɔ mɛ kyɩ wil Pilatɩ tyɩ́, à Yesu lékó ni ǹ tyɩ́.
52 Ele foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 Tɛ́ mɛ kyɩ à tiki mɔ dahnɩ yõ, tɛ́ fwɔlɛ à plo, à kyɩ dah mɔ diki yɔ́ sɔkɔ. Kénɛ diki sõ̀ tũ tɛkɩ sɔkɔ, tɛ́ lékó yɔ́ ńtɛ̃ náh tɔ̃̌nɩ̀ sõ̀ dah mɔ yah ké sɔkɔ.
53 E, tirando-o da cruz, envolveu-o num lençol de linho e o depositou num túmulo aberto numa rocha, onde ninguém havia sido sepultado ainda.
54 Tɛ́ lésõlɛ, gblɔ̌y vìnsàhnɔ́ yòh ye sõ̀ Nsyifunɔ tyɩ́, dendal mɩ mɩ yòh yĩnnɛ.
54 Era o dia da preparação, e o sábado estava para começar.
55 Syɔ́ nónó-á sõ̀ wil Yesulɛ, Kalile kwil sɔkɔ, pè Yosɛfu sõ̀ tɛ̃ kyɩ diki yõ. Pè kyɩ diki yah mɔ, ànɛ̂ Yesu dáhnmɔ dùkùlɛ ké sɔkɔ.
55 As mulheres que tinham vindo com Jesus desde a Galileia seguiram José e viram o túmulo e como o corpo foi colocado ali.
56 Képah náh, pè pé syɩ to yuku kwil sɔkɔ, à kyɩ nɩrɩnɔ́, ànɛ̂ làsèkwěl pèplɔ yah sah lékó yĩnnɛ.
56 Então se retiraram para preparar óleos aromáticos e perfumes. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.