Lucas 22

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Búrn sɛ̃̀-ǹkɛ̃̂ syáh nɛ̂-á pè n ye Pakɩlɛ, képah déntɛnɔ sɔkɔ,
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 sárká wìlkìpu yõ̀tãm ǹgbnɔ, ànɛ̂ Liyel ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́pú sõ̀ mɛ syɔ̃̀-ǹsahlɛ n yah n kɔ̃, pǎh kɩ pɩ sɔ̃́, tɛ́ Yesu ko mɔ n pi. Tɛ́ névye yah tíkí sõ̀ mɛ pè tɛ̃.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Tɛ́ légbĩ́nɛ, sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ de Yudasɩ sɔkɔ nɛ̂-á pè n ye Yisikariyɔtɩlɛ. Yesu tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ gbɔ̃nimí sɔkɔ nɛy yɔ́ ye sõ̀ ǹnɛ.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 À mɛ sɔkɔ, à kyɩ yo sárká wìlkìpu yõ̀tãm ǹgbnɔ, ànɛ̂ Liyel wɔ̀kɔ̀ ǹgbɛ̃ kyɔ̀mɩ̀pu yõ̀tãm tyɩ́, wǎh nɛ Yesu tɛ̃ pè kɔ̃ n pi dùkù nɛ̂nɛ.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Képah sɔkɔ, kè nɔ pé tyɩ́. Pè mɛ yo sah núkú yõ nɛ ńkɛ̃́, páh kɩ pɔ́lɛ à kɔ̃.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Yudasɩ mɛ fɛ̃ syi, tɛ́ tyah ké wɛ́npɩ-ńsahlɛ n yah n kɔ̃, wǎh pɩ sɔ̃́, tɛ́ Yesu dahbɩ n pi pé gbõ̀, névye pɩ̃́-ńkɛ̃̂ sɔkɔ.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Búrn sɛ̃̀-ǹkɛ̃̂ syáh sṍ-á pɔ nɔ, nɛ̂ sɔkɔ-á sõ̀ Pakɩ képyɛ́nɩ̀ kɩ n ko n pi,
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Yesu mɛ Pyɛrɩ ànɛ̂ Nsyɔ̃ tɛkɩ mɔ nɛ, pè kyɩ Pakɩ syáh yõke tɛ̃̀-ǹsah yah sah yõ yõ tɛ̃̀nɛ.
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Pè mɛ à piki yah nɛ, ńyãh sɔkɔ se à mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé kyɩ kè pɩ nɩ?
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 À mɛ yo pé tyɩ́: «Yé yah, yáh kɩ n de kwil sɔkɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, yé kɩ dĩ́ yɔ́ yohnɩ, à kɩ mɛ ni pĩ́n twah. Yé ǹ sõ̀ tɛ̃. Wàh kɩ kyɩ de kéte nɛ̂ sɔkɔ, yé de nɛ́npɔ́.
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 Yé mó yo kététɛ̃̀ tyɩ́ nɛ, kwɔ́-ò-á yo nɛ ńkɛ̃́, wɔ̀kɔ̀ nɛ̂ sɔkɔ se pé kɩ pɔ yõke yõ n pi ànɛ̂ pé tõ̀ sã́hpúlɛ nɩ?
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Képah sɔkɔ, à kɩ yĩ̂nyõ wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ táh ǹgbɛ̃ yɔ́lɛ yé wɛ̃kɩ, gbõ̀ vi vyɔ́ póllɛ kɩ sɔkɔ. Nɛ́npɔ́ sɔkɔ ye, yé kɩ pɩ Pakɩ syáh yõkelɛ.»
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Képah tɛ̃̀nɛ, pè mɛ sɔkɔ. Yesu-á kè yo sɔ̃́ pé tyɩ́, pè mó ńtyɩ̃́nɔ kyɩ ké pól wɛ sɛ̃́. Pè mɛ Pakɩ syáh yõke pɩ nɛ́npɔ́.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Yõke yõ gbĩ́-á pɔ nɔ, Yesu ànɛ̂ ǹ tɛ̃̀ntõbe-á pɔ tɛ̃ yõke yah sɔkɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ,
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 à mɛ yo pé tyɩ́: «Mé sõ̀ mɛ ké tyɩ́ náhnáh nɛ, mé Pakɩ yõke mɛ̀ yõ yélɛ, mé mó pyě de yèvyãhrɩ sɔkɔ.
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Ńkɛ̃́, mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: mé náh tɔ̃ Pakɩ yõke mɛ̀ yõ n yah n pi fɔ́ɔ́, kɩ kyɩ syɩ ké tyi pɩ́ntũnɔ tyɩ́ Liyel yõ̀tɔ̃rɩ́ sɔkɔ.»
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 — ausente —
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 — ausente —
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Képah náh, à mɛ búrn tɔkɔ, tɛ́ wɛkɩ Liyel tyɩ́, tɛ́ kè kwɔkɩ dibi pè kɔ̃, tɛ́ yo pé tyɩ́: «Ńyɔlɛ, ńmɔ wil ye, nɛ̂-á kɩ kɔ̃ yépi yĩnnɛ. Yé sɛ̃́ntɛ̃̀nɛ n pɩ, sɔ̃́-á mé n pɩ kélɛ. Képah sɔkɔ, yé dyɔ kɩ n kwnɛ ńmɔ tyɩ́lɛ.»
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Yõke yṍntɛnɔ náh, à tɔ̃ dìvɛ̃ tɔkɔ, à pè kɔ̃ sɛ̃́ntɛ̃̀ ólɛ, tɛ́ yo pé tyɩ́: «Ńyɔlɛ, ńmɔ tṍ ye, nɛ̂-á kɩ kwɛ yépi yĩnnɛ, kɩ pɩ yégbékè kwrɔ́nmɔnɔ késã́nnɛ Liyel ànɛ̂ névye wrɔ́.
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 Ǹtɛ, yé yah, névi nɛ̂-á kɩ n vi n pi ńmɔ náh, ǹmɔ tɔ mɛ n yõ ńnɛ fɩ̃́ núkú.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Névi Pi kɩ ku, sɔ̃́-á Liyel yah tɔkɔ kélɛ. Ǹtɛ, névi nɛ̂-á kɩ n vi n pi ǹ náh, pèkè kɩ pɩ ǹmɔ tyɩ́lɛ.»
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Képah tɛ̃̀ sɔkɔ, pè tyah wɛ̃nɛ n piki n yah nɛ, pépi tɛ̃̀ sɔkɔ nɛ̂ se kɩ n pɩ n pi képahlɛ nɩ?
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Képah náh, pè mɛ tyah, à yékã̂blɛ n pɩ. Pè sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé pɩ̃ nɛ̂ tɛ̃̀-á kal pépi sɔkɔ.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ yo pé tyɩ́: «Kèkõyṍ kwlo yõ̀tãm ńkɛ̃́nɛ pé tɔ̃́rɩ́lɛ n sah sé yõ, ànɛ̂ tɔ̃́rɩ́-á mɛ nónó gbõ̀, pépi n nɛ mɛ ké tyɩ́ nɛ, no pé yĩ́ngbɩ́lɛ n yo.
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Ǹtɛ, yépi tɛ̃̀ tyɩ́ náh yɩ̃nɛ kè pɩ sɛ̃́. Nɛ̂-á yah tɛ̃̀nɛ yépi sɔkɔ, ǹmɔ pyě yɩ̃nɛ à pɩ yé pól gbɛ̃̀ sɔ̃́. Yõ̀tɔ̃rɩ́-á mɛ nɛ̂ gbõ̀, ǹmɔ pɩ yé pól tõ̀npɩ sɔ̃́.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 Yépi tɛ̃̀ tyɩ́, névi nɛ̂-á tɛ̃ yõke yah, ànɛ̂ nɛ̂-á n tɔkɔ n kɔ̃ kélɛ, nɛ̂ tɛ̃̀ kal pépi sɔkɔ? Nɛ̂-á tɛ̃ yõke yah, ǹmɔ náh di? Ǹtɛ, képah fyé yõ, ńmɔ mɛ yépi wrɔ́ sɔkɔ tõ̀npɩ sɔ̃́.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 Yépi tɛ̃̀ wɔlɛ, yépi ye sõ̀ mɛ ńmɔlɛ ń yèvyãhrɩ pɩ́-ńtã̂n sɔkɔ.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Képah ye, ńmɔ sú-á tɔ̃́rɩ́lɛ ń kɔ̃ sɔ̃́, ńmɔ tɔ kɩ kélɛ yé kɔ̃ sɛ̃́.
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 Képah sɔkɔ, yé kɩ pɔ n yõ, tɛ́ kɩ n wɔ ńmɔlɛ fɩ̃́ núkú ń yõ̀tɔ̃rɩ́ sɔkɔ. Ànɛ̂ yé kɩ pɔ kɔ̃ tɛ̃ yõ̀tɔ̃rɩ́ klǒ yõ, kɩ tukey tuke Yisrayel névye tĩ̀nnɔ gbɔ̃ninɔ́ yõ.»
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Képah náh, Yesu yo Simɔ Pyɛrɩ tyɩ́: «Simɔ, Simɔ! Sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ ye ké wɛ̃̀kɩ̀ yah kɔ̃ nɛ, pé yé fɛ, sɔ̃́-á sèmukɔlɛ pè n fɛ gbɛ́y sɔkɔ.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Tɛ́ mé mɛ Liyel ni á tyɩ́ nɛ, á Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ káh tɛ̃ syi á tyɩ́. Tɛ́, wâh á syɩ pɔ ńmɔ tyɩ́ gbĩ́ nɛ̂nɛ, sṍrélɛ n mɔ yé no sɔkɔ.»
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Wǎh yo sɛ̃́, Pyɛrɩ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, péwɔ tɛ̃̀ wɔlɛ, kàh kɩ sɔ̃́ n pɩ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ dénɔ́lɛ, képah náh pɩ, kũnɛ, péwɔ-á mɛ pé vi sah kɩ de ǹnɛ sépi pól sɔkɔ.
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Ǹtɛ, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́: «Pyɛrɩ, mé kélɛ n yo á tyɩ́ nɛ: kwɛy lékã̂h sɔkɔ, sénpɛ náh tɔ̃̌nɩ̀ mɛ n gbo n pi, tɛ́ á kɩ mɛ á vyãh kɔ̃lɩ tɛ gbáhyɩ̃́ tɔ̃́nɔ́ nɛ ńkɛ̃́, á náh ńmɔ pɩ̃.»
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Képah náh, Yesu mɛ yo pé tyɩ́: «Ńmɔ-á sõ̀ yé tõ gbĩ́ nɛ̂nɛ, tɛ́ yo yé tyɩ́ nɛ, yé sɔkɔ pɔ́, ànɛ̂ pilki, ànɛ̂ lékyêh kɛ̃́nɛ, kwâh yɔ́ se kyɩ tɛkɩ yé tyɩ́?» Pè mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, kwâh yɔ́ náh tɛkɩ.
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 — ausente —
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 — ausente —
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Képah sɔkɔ, tõ̀ sã́hpú nɛ, à yah, kèkîrnnɔ nínɔ́-á yɔ̀. À mɛ nɛ, kǎh yɩ̃nɛ.
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Képah náh, Yesu mɛ wil sɔkɔ Wólívî yèh yɔ̃lɩ yõ, wǎh dar tɛ n kyɩ n pɔ sɔ̃́. Tɛ́ ǹ tõ̀ sã́hpú mɛ ǹ sõ̀ tɛ̃.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Wǎh yĩni tɛ̃ nɛ́npɔ́ gbĩ́ nɛ̂nɛ, à yo pé tyɩ́ nɛ, pè Liyellɛ n ni, mɔ́nyahnɔ káh pɔ tɛ̃ wɛ pé tyɩ́.
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Képah náh, à gbɛ mɔ tɛ̃ pélɛ fɩ́ɩ́ kwéy, dáhkɩ̀ mínnɔ́ kɛ núkú yĩ́níntɛ̃-ńsah kénkɔ̃lɛ. Tɛ́ gbètukunɔ di, à nírílɛ n pɩ,
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 mɛ n yo nɛ: «Bɔ̌, wáh kɩ mɛ ké tyɩ́, yèvyãhrɩ mɛ̀ wrɔ́ gbɛ mɔ ńmɔlɛ. Ǹtɛ, kè káh pɩ ńmɔ dyɔ dyɔ tɛ̃̀nɛ. Áwɔ dyɔ dyɔ tɛ̃̀ ó pɩ.» [
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 Légbĩ́nɛ, yĩ̂nyõ tɛ̃ntõ̀ yɔ́ wil ǹ yah, à pɔ tǎhkɩ̀lɛ à kɔ̃.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Tɛ́ Yesu min sõ̀ mɛ yèvyã̀hnpèkè sɔkɔ. À tɔ̃ wãn mɔ Liyel nínɔ́ yõ. Ǹ wil myèh pɔ pɩ tṍkwîl sɔ̃́, à n kwɛ sétáh.]
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Wǎh nírí pɩ tɛ gbĩ́ nɛ̂nɛ, à yuku kyɩ ǹ tõ̀ sã́hpú tnɔ̂. À kyɩ nɛ yah, pè mɛ n dɔ yèkwɔrɩ kwlɔ́nɔ́ tɛ̃̀ tyɩ́.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 À yo pé tyɩ́: «Kwâh nɛ̂ pɩ, tɛ́ yé n dɔ sɛ̃́? Yé yuku Liyellɛ n ni, mɔ́nyahnɔ káh pɔ tɛ̃ wɛ yé tyɩ́.»
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Yesu mɛ wɛ́kɩ́nɔ́ sɔkɔ sɛ̃́, tɛ́ Yudasɩ nɛ̂-á ǹ tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ gbɔ̃nimí sɔkɔ yɔ́lɛ, ǹmɔ tɔ́wû yɔ́ yah tɛ̃ pɔ wil mɔ ǹ yõ. Tɛ́ nɔ de ǹnɛ nɛ, pé à pɔrɩ tɛ̃, pé wɛkɩ ǹ tyɩ́.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Ǹtɛ, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́: «Yudasɩ, pɔ́rɩ́ntɛ̃nɔ sɔkɔ se á kɩ dɛ mɔ Névi Pi gbàhlɛ?»
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Nónó-á sõ̀ mɛ Yesulɛ, pǎh pɔ kè kyɔmɩ à pɩ̃ tir nɛ̂-á kɩ pɔ n pɩ n pi, pè yo Yesu tyɩ́ nɛ, pépi Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃, pé se kèkîrnnɛ n dɛ no tyɩ́ nɩ?
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Tɛ́ sárká wìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ tõ̀npɩbɩ nónó-á sõ̀ mɛ, Yesu tõ̀ sã́hpú sɔkɔ nɛy yɔ́ núkú ǹ kèkírkìlɛ pépi sɔkɔ yɔ́ gbõ̀yõ̀ sõ̀ níkí wɛ kõ kãm.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ yo pé tyɩ́: «Yé yĩn sɛ̃́.» Tɛ́ tũ dĩ́ mɛ̀ níkí tyɩ́, kè mɛ tyɛ.
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Képah sɔkɔ, sárká wìlkìpu yõ̀tãm, ànɛ̂ Liyel wɔ̀kɔ̀ ǹgbɛ̃ kyɔ̀mɩ̀pu yõ̀tãm, ànɛ̂ yèwàhnɩ̀ nónó-á sõ̀ pɔ Yesu tɛ̃́-ńsah, à yo pé tyɩ́: «Yé pɔ ńmɔ tyɩ́ kèkîrn ànɛ̂ léplólɛ kèlékɛ̃ névi sɔ̃́ ńnɛ nɩ?
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Ǹtɛ, swɔ̃ swɔ̃ póllɛ, mé sõ̀ ńkɛ̃́nɛ n nɛ n mɛ yélɛ Liyel wɔ̀kɔ̀ ǹgbɛ̃ kéntáhkɩ̀ sɔkɔ, yé náh ń tɛ̃. Tɛ́ yépi gbĩ ye sɛ núkúnúkú, ànɛ̂ sétõ tǎhkɩ̀ pɩ gbĩ́nɛ fɛ̃́ntũ̂ sɔkɔ.»
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Képah náh, pè Yesu tɛ̃, à sɔkɔ ǹnɛ sárká wìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ kéte. Pyɛrɩ sõ̀ mɛ pé sõ̀ tɛ̃ n kɔ pélɛ fɩ́ɩ́.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Pè sõ̀ mɛ nyàh mɔ kéte nɩyṍ, mɛ kɔ̃ tɛ̃ wɛ̃ tyɩ́, tɛ́ Pyɛrɩ tɔ sõ̀ mɛ pélɛ nyàh yah sɔkɔ.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Képah sɔkɔ, tõ̀npɩ pi yɔ́ à wɛ kɔ̃́ntɛ̃̀nɔ́lɛ nyàh yah, tɛ́ à gbah yah díkídíkí, tɛ́ nɛ, dĩ́ mɛ̀ tɔ-á sõ̀ mɛ Yesulɛ.
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Wǎh yo sɛ̃́, Pyɛrɩ mɛ ǹ vyãh kɔ̃lɩ pi tyɩ́ nɛ, pé náh à pɩ̃ dɛ́.
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Dǒ kwéy, dĩ́ yɔ́ tɔ̃ à wɛ, tɛ́ nɛ, ǹmɔ tɔlɛ, kénɛ no sɔkɔ nɛy yɔ́-á ǹnɛ. Képah tɛ̃̀nɛ, Pyɛrɩ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, pé sɔkɔ nɛy náh péwɔlɛ.
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Képah náh, lɛ́rɩ́ núkú kénkɔ̃ sɔ́kɔ́ntɛnɔ náh, dĩ́ yɔ́ tɔ̃ kè gbah yo nɛ ńkɛ̃́, yékã̂b náh mɛ ké sɔkɔ, dĩ́ mɛ̀ tɔ-á sõ̀ mɛ ǹnɛ, Kalile nɛy-á ǹnɛ dò.
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ mɛ ǹ syɩ yo ǹ tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, péwɔ náh mɛ ǹ wɛy mɛ̀ syɩ́kɩ́-ńsah wɛ dɛ́ dĩ́. Nɛ́npɔ́ swɔ, Pyɛrɩ mɛ képah yónɔ́ sɔkɔ sɛ̃́, tɛ́ sénpɛ gbo.
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu mɛ ǹ yah vi Pyɛrɩ yah díkídíkí. Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ dyɔ núkú to kõ ǹ wɛy mɛ̀nɛ, wǎh sõ̀ nɛ̂ yo ǹ tyɩ́ nɛ, sénpɛ-à kɩ pópó n gbo kwɛynɛ, wǎh kɩ mɛ ǹ vyãh kɔ̃lɩ tɛ kɛ tɔ̃́nɔ́ nɛ ńkɛ̃́, pé náh péwɔ pɩ̃.
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Kǎh pɩ sɛ̃́, à mɛ wil kégbɔ́, à kyɩ nàhnpɩ̃ gbní kah gbo.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Képah sɔkɔ, Yesu-á sõ̀ mɛ díbí nónó gbõ̀, pè sõ̀ mɛ kṍlɛ ǹnɛ n ko, tɛ́ mɛ ǹnɛ n syɩkɩ gbõ̀nkukelɛ.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Pè sõ̀ mɛ ǹ yah pukubi, tɛ́ mɛ n yo ǹ tyɩ́ nɛ, à sãh pɩ̃, névi nɛ̂-á mɩ ǹnɛ.
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Tɛ́ tɔ̃ mɛ ǹnɛ n gbyɔ wɛ̀ntùkùnì náhnáhlɛ.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Képah náh, tyah-á dal, Nsyifunɔ yèwàhnɩ̀, ànɛ̂ sárká wìlkìpu yõ̀tãm ǹgbnɔ, ànɛ̂ ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́pú wɛ̃ tuke mɔ. Pè mɛ pɔ Yesulɛ pé tukey tùkè-ǹsah ǹgbɛ̃ sɔkɔ,
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ, ǹmɔ-à kɩ nɛ Kristalɛ, Liyel nɛy tɛ́kɩ́nmɔnɔlɛ, à kè yo pé syah. À mɛ yo pé tyɩ́: «Máh kɩ kè yo yé syah, yé náh n sɛ̃ n pi ké yõ.
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Ànɛ̂ máh kɩ se yélɛ n piki n yah, yé náh vi mɔ n pi ń tyɩ́.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Ǹtɛ, à tɔkɔ núkúnúkú tyɩ́, Névi Pi kɩ kɔ̃ tɛ̃ tyi pól Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Liyel gbõ̀yõ̀ sõ̀lɛ.»
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Képah sɔkɔ, pé pól núkú yo nɛ, ǹmɔ tɛ̃̀ tyɩ́, ǹmɔ-á Liyel pilɛ kɛ̀? Yesu mɛ yo pé tyɩ́: «Yépi ńtɛ̃ ye kè yo tɛ nɛ ńkɛ̃́, ńmɔ-á dò.»
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Képah tɛ̃̀nɛ, pè nɛ, tàrfyɔ̀ nɛ̂ tɛ̃̀ se tɔ̃ pé kɩ n yah n kɔ̃ nɩ? Pépi ńtɛ̃-á kɩ noh, à kè yo ǹ vyãhlɛ.
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.