Lucas 22

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs BKJ

Sair da comparação
1 Búrn sɛ̃̀-ǹkɛ̃̂ syáh nɛ̂-á pè n ye Pakɩlɛ, képah déntɛnɔ sɔkɔ,
1 Ora, aproximava-se a festa dos pães ázimos, que é chamada Páscoa.
2 sárká wìlkìpu yõ̀tãm ǹgbnɔ, ànɛ̂ Liyel ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́pú sõ̀ mɛ syɔ̃̀-ǹsahlɛ n yah n kɔ̃, pǎh kɩ pɩ sɔ̃́, tɛ́ Yesu ko mɔ n pi. Tɛ́ névye yah tíkí sõ̀ mɛ pè tɛ̃.
2 E os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o matariam, pois eles temiam o povo.
3 Tɛ́ légbĩ́nɛ, sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ de Yudasɩ sɔkɔ nɛ̂-á pè n ye Yisikariyɔtɩlɛ. Yesu tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ gbɔ̃nimí sɔkɔ nɛy yɔ́ ye sõ̀ ǹnɛ.
3 Então, entrou Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 À mɛ sɔkɔ, à kyɩ yo sárká wìlkìpu yõ̀tãm ǹgbnɔ, ànɛ̂ Liyel wɔ̀kɔ̀ ǹgbɛ̃ kyɔ̀mɩ̀pu yõ̀tãm tyɩ́, wǎh nɛ Yesu tɛ̃ pè kɔ̃ n pi dùkù nɛ̂nɛ.
4 E ele foi no seu caminho, e comunicou aos principais sacerdotes e capitães como ele poderia traí-lo.
5 Képah sɔkɔ, kè nɔ pé tyɩ́. Pè mɛ yo sah núkú yõ nɛ ńkɛ̃́, páh kɩ pɔ́lɛ à kɔ̃.
5 E eles se alegraram, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Yudasɩ mɛ fɛ̃ syi, tɛ́ tyah ké wɛ́npɩ-ńsahlɛ n yah n kɔ̃, wǎh pɩ sɔ̃́, tɛ́ Yesu dahbɩ n pi pé gbõ̀, névye pɩ̃́-ńkɛ̃̂ sɔkɔ.
6 E ele prometeu, e buscava uma oportunidade de traí-lo na ausência da multidão.
7 Búrn sɛ̃̀-ǹkɛ̃̂ syáh sṍ-á pɔ nɔ, nɛ̂ sɔkɔ-á sõ̀ Pakɩ képyɛ́nɩ̀ kɩ n ko n pi,
7 Então, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia sacrificar a páscoa.
8 Yesu mɛ Pyɛrɩ ànɛ̂ Nsyɔ̃ tɛkɩ mɔ nɛ, pè kyɩ Pakɩ syáh yõke tɛ̃̀-ǹsah yah sah yõ yõ tɛ̃̀nɛ.
8 E ele enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que nós possamos comer.
9 Pè mɛ à piki yah nɛ, ńyãh sɔkɔ se à mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé kyɩ kè pɩ nɩ?
9 E eles lhe disseram: Onde tu queres que a preparemos?
10 À mɛ yo pé tyɩ́: «Yé yah, yáh kɩ n de kwil sɔkɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, yé kɩ dĩ́ yɔ́ yohnɩ, à kɩ mɛ ni pĩ́n twah. Yé ǹ sõ̀ tɛ̃. Wàh kɩ kyɩ de kéte nɛ̂ sɔkɔ, yé de nɛ́npɔ́.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando um cântaro de água; segue-o até a casa em que ele entrar.
11 Yé mó yo kététɛ̃̀ tyɩ́ nɛ, kwɔ́-ò-á yo nɛ ńkɛ̃́, wɔ̀kɔ̀ nɛ̂ sɔkɔ se pé kɩ pɔ yõke yõ n pi ànɛ̂ pé tõ̀ sã́hpúlɛ nɩ?
11 E direis ao dono da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento dos convidados, onde comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Képah sɔkɔ, à kɩ yĩ̂nyõ wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ táh ǹgbɛ̃ yɔ́lɛ yé wɛ̃kɩ, gbõ̀ vi vyɔ́ póllɛ kɩ sɔkɔ. Nɛ́npɔ́ sɔkɔ ye, yé kɩ pɩ Pakɩ syáh yõkelɛ.»
12 Então, ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado; ali fazei os preparativos.
13 Képah tɛ̃̀nɛ, pè mɛ sɔkɔ. Yesu-á kè yo sɔ̃́ pé tyɩ́, pè mó ńtyɩ̃́nɔ kyɩ ké pól wɛ sɛ̃́. Pè mɛ Pakɩ syáh yõke pɩ nɛ́npɔ́.
13 E eles foram, e acharam como lhes tinha dito; e prepararam a Páscoa.
14 Yõke yõ gbĩ́-á pɔ nɔ, Yesu ànɛ̂ ǹ tɛ̃̀ntõbe-á pɔ tɛ̃ yõke yah sɔkɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ,
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e os doze apóstolos com ele.
15 à mɛ yo pé tyɩ́: «Mé sõ̀ mɛ ké tyɩ́ náhnáh nɛ, mé Pakɩ yõke mɛ̀ yõ yélɛ, mé mó pyě de yèvyãhrɩ sɔkɔ.
15 E ele disse-lhes: Quão intensamente desejei comer convosco esta páscoa, antes que eu sofra,
16 Ńkɛ̃́, mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: mé náh tɔ̃ Pakɩ yõke mɛ̀ yõ n yah n pi fɔ́ɔ́, kɩ kyɩ syɩ ké tyi pɩ́ntũnɔ tyɩ́ Liyel yõ̀tɔ̃rɩ́ sɔkɔ.»
16 porque eu vos digo que não mais comerei dela, até que se cumpra no reino de Deus.
17 — ausente —
17 E ele tomando o cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o e dividi-o entre vós,
18 — ausente —
18 porque eu vos digo que não mais beberei do fruto da videira até que venha o reino de Deus.
19 Képah náh, à mɛ búrn tɔkɔ, tɛ́ wɛkɩ Liyel tyɩ́, tɛ́ kè kwɔkɩ dibi pè kɔ̃, tɛ́ yo pé tyɩ́: «Ńyɔlɛ, ńmɔ wil ye, nɛ̂-á kɩ kɔ̃ yépi yĩnnɛ. Yé sɛ̃́ntɛ̃̀nɛ n pɩ, sɔ̃́-á mé n pɩ kélɛ. Képah sɔkɔ, yé dyɔ kɩ n kwnɛ ńmɔ tyɩ́lɛ.»
19 E ele tomando o pão, e tendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isso em memória de mim.
20 Yõke yṍntɛnɔ náh, à tɔ̃ dìvɛ̃ tɔkɔ, à pè kɔ̃ sɛ̃́ntɛ̃̀ ólɛ, tɛ́ yo pé tyɩ́: «Ńyɔlɛ, ńmɔ tṍ ye, nɛ̂-á kɩ kwɛ yépi yĩnnɛ, kɩ pɩ yégbékè kwrɔ́nmɔnɔ késã́nnɛ Liyel ànɛ̂ névye wrɔ́.
20 Semelhantemente também o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Ǹtɛ, yé yah, névi nɛ̂-á kɩ n vi n pi ńmɔ náh, ǹmɔ tɔ mɛ n yõ ńnɛ fɩ̃́ núkú.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Névi Pi kɩ ku, sɔ̃́-á Liyel yah tɔkɔ kélɛ. Ǹtɛ, névi nɛ̂-á kɩ n vi n pi ǹ náh, pèkè kɩ pɩ ǹmɔ tyɩ́lɛ.»
22 E, na verdade, o Filho do homem vai conforme o que está determinado; mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Képah tɛ̃̀ sɔkɔ, pè tyah wɛ̃nɛ n piki n yah nɛ, pépi tɛ̃̀ sɔkɔ nɛ̂ se kɩ n pɩ n pi képahlɛ nɩ?
23 E eles começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Képah náh, pè mɛ tyah, à yékã̂blɛ n pɩ. Pè sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé pɩ̃ nɛ̂ tɛ̃̀-á kal pépi sɔkɔ.
24 E houve também uma contenda entre eles, sobre qual deles deveria se considerar o maior.
25 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ yo pé tyɩ́: «Kèkõyṍ kwlo yõ̀tãm ńkɛ̃́nɛ pé tɔ̃́rɩ́lɛ n sah sé yõ, ànɛ̂ tɔ̃́rɩ́-á mɛ nónó gbõ̀, pépi n nɛ mɛ ké tyɩ́ nɛ, no pé yĩ́ngbɩ́lɛ n yo.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios exercem senhorio sobre eles, e os que exercem autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Ǹtɛ, yépi tɛ̃̀ tyɩ́ náh yɩ̃nɛ kè pɩ sɛ̃́. Nɛ̂-á yah tɛ̃̀nɛ yépi sɔkɔ, ǹmɔ pyě yɩ̃nɛ à pɩ yé pól gbɛ̃̀ sɔ̃́. Yõ̀tɔ̃rɩ́-á mɛ nɛ̂ gbõ̀, ǹmɔ pɩ yé pól tõ̀npɩ sɔ̃́.
26 Mas não será assim com vós; mas o maior entre vós será como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Yépi tɛ̃̀ tyɩ́, névi nɛ̂-á tɛ̃ yõke yah, ànɛ̂ nɛ̂-á n tɔkɔ n kɔ̃ kélɛ, nɛ̂ tɛ̃̀ kal pépi sɔkɔ? Nɛ̂-á tɛ̃ yõke yah, ǹmɔ náh di? Ǹtɛ, képah fyé yõ, ńmɔ mɛ yépi wrɔ́ sɔkɔ tõ̀npɩ sɔ̃́.
27 Porquanto qual é maior, quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Mas eu estou entre vós como aquele que serve.
28 Yépi tɛ̃̀ wɔlɛ, yépi ye sõ̀ mɛ ńmɔlɛ ń yèvyãhrɩ pɩ́-ńtã̂n sɔkɔ.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Képah ye, ńmɔ sú-á tɔ̃́rɩ́lɛ ń kɔ̃ sɔ̃́, ńmɔ tɔ kɩ kélɛ yé kɔ̃ sɛ̃́.
29 E eu vos designo um reino, como meu Pai me designou,
30 Képah sɔkɔ, yé kɩ pɔ n yõ, tɛ́ kɩ n wɔ ńmɔlɛ fɩ̃́ núkú ń yõ̀tɔ̃rɩ́ sɔkɔ. Ànɛ̂ yé kɩ pɔ kɔ̃ tɛ̃ yõ̀tɔ̃rɩ́ klǒ yõ, kɩ tukey tuke Yisrayel névye tĩ̀nnɔ gbɔ̃ninɔ́ yõ.»
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Képah náh, Yesu yo Simɔ Pyɛrɩ tyɩ́: «Simɔ, Simɔ! Sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ ye ké wɛ̃̀kɩ̀ yah kɔ̃ nɛ, pé yé fɛ, sɔ̃́-á sèmukɔlɛ pè n fɛ gbɛ́y sɔkɔ.
31 E o Senhor disse: Simão, Simão, eis que Satanás tem desejado te ter, para vos peneirar como trigo;
32 Tɛ́ mé mɛ Liyel ni á tyɩ́ nɛ, á Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ káh tɛ̃ syi á tyɩ́. Tɛ́, wâh á syɩ pɔ ńmɔ tyɩ́ gbĩ́ nɛ̂nɛ, sṍrélɛ n mɔ yé no sɔkɔ.»
32 mas eu orei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortaleça teus irmãos.
33 Wǎh yo sɛ̃́, Pyɛrɩ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, péwɔ tɛ̃̀ wɔlɛ, kàh kɩ sɔ̃́ n pɩ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ dénɔ́lɛ, képah náh pɩ, kũnɛ, péwɔ-á mɛ pé vi sah kɩ de ǹnɛ sépi pól sɔkɔ.
33 E ele lhe disse: Senhor, eu estou pronto a ir contigo até a prisão e à morte.
34 Ǹtɛ, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́: «Pyɛrɩ, mé kélɛ n yo á tyɩ́ nɛ: kwɛy lékã̂h sɔkɔ, sénpɛ náh tɔ̃̌nɩ̀ mɛ n gbo n pi, tɛ́ á kɩ mɛ á vyãh kɔ̃lɩ tɛ gbáhyɩ̃́ tɔ̃́nɔ́ nɛ ńkɛ̃́, á náh ńmɔ pɩ̃.»
34 E ele disse: Digo-te, Pedro, que o galo não cantará hoje, antes que tu negues por três vezes, de conhecer-me.
35 Képah náh, Yesu mɛ yo pé tyɩ́: «Ńmɔ-á sõ̀ yé tõ gbĩ́ nɛ̂nɛ, tɛ́ yo yé tyɩ́ nɛ, yé sɔkɔ pɔ́, ànɛ̂ pilki, ànɛ̂ lékyêh kɛ̃́nɛ, kwâh yɔ́ se kyɩ tɛkɩ yé tyɩ́?» Pè mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, kwâh yɔ́ náh tɛkɩ.
35 E ele disse-lhes: Quando eu vos enviei sem bolsa, alforje ou calçados, faltou-vos alguma coisa? E eles responderam: Nada.
36 — ausente —
36 Então ele disse-lhes: Mas agora aquele que tiver bolsa, tome-a, como também seu alforje; e o que não tem espada, venda a sua veste e compre uma.
37 — ausente —
37 Pois eu vos digo que é necessário que aquilo que está escrito se cumpra em mim: E ele foi contado entre os transgressores; porque as coisas que me dizem respeito têm um fim.
38 Képah sɔkɔ, tõ̀ sã́hpú nɛ, à yah, kèkîrnnɔ nínɔ́-á yɔ̀. À mɛ nɛ, kǎh yɩ̃nɛ.
38 E eles disseram: Senhor, eis que aqui estão duas espadas. E ele lhes disse: É o suficiente.
39 Képah náh, Yesu mɛ wil sɔkɔ Wólívî yèh yɔ̃lɩ yõ, wǎh dar tɛ n kyɩ n pɔ sɔ̃́. Tɛ́ ǹ tõ̀ sã́hpú mɛ ǹ sõ̀ tɛ̃.
39 E, ele saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e seus discípulos também o seguiram.
40 Wǎh yĩni tɛ̃ nɛ́npɔ́ gbĩ́ nɛ̂nɛ, à yo pé tyɩ́ nɛ, pè Liyellɛ n ni, mɔ́nyahnɔ káh pɔ tɛ̃ wɛ pé tyɩ́.
40 E, ele chegando ao lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Képah náh, à gbɛ mɔ tɛ̃ pélɛ fɩ́ɩ́ kwéy, dáhkɩ̀ mínnɔ́ kɛ núkú yĩ́níntɛ̃-ńsah kénkɔ̃lɛ. Tɛ́ gbètukunɔ di, à nírílɛ n pɩ,
41 E retirou-se deles cerca de um tiro de pedra, e, ajoelhando-se, orava,
42 mɛ n yo nɛ: «Bɔ̌, wáh kɩ mɛ ké tyɩ́, yèvyãhrɩ mɛ̀ wrɔ́ gbɛ mɔ ńmɔlɛ. Ǹtɛ, kè káh pɩ ńmɔ dyɔ dyɔ tɛ̃̀nɛ. Áwɔ dyɔ dyɔ tɛ̃̀ ó pɩ.» [
42 dizendo: Pai, se tu quiseres, remove de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Légbĩ́nɛ, yĩ̂nyõ tɛ̃ntõ̀ yɔ́ wil ǹ yah, à pɔ tǎhkɩ̀lɛ à kɔ̃.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, fortalecendo-o.
44 Tɛ́ Yesu min sõ̀ mɛ yèvyã̀hnpèkè sɔkɔ. À tɔ̃ wãn mɔ Liyel nínɔ́ yõ. Ǹ wil myèh pɔ pɩ tṍkwîl sɔ̃́, à n kwɛ sétáh.]
44 E, estando em agonia, ele orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue que caíam por terra.
45 Wǎh nírí pɩ tɛ gbĩ́ nɛ̂nɛ, à yuku kyɩ ǹ tõ̀ sã́hpú tnɔ̂. À kyɩ nɛ yah, pè mɛ n dɔ yèkwɔrɩ kwlɔ́nɔ́ tɛ̃̀ tyɩ́.
45 E ele levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e ele encontrou-os dormindo de tristeza,
46 À yo pé tyɩ́: «Kwâh nɛ̂ pɩ, tɛ́ yé n dɔ sɛ̃́? Yé yuku Liyellɛ n ni, mɔ́nyahnɔ káh pɔ tɛ̃ wɛ yé tyɩ́.»
46 e ele disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Yesu mɛ wɛ́kɩ́nɔ́ sɔkɔ sɛ̃́, tɛ́ Yudasɩ nɛ̂-á ǹ tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ gbɔ̃nimí sɔkɔ yɔ́lɛ, ǹmɔ tɔ́wû yɔ́ yah tɛ̃ pɔ wil mɔ ǹ yõ. Tɛ́ nɔ de ǹnɛ nɛ, pé à pɔrɩ tɛ̃, pé wɛkɩ ǹ tyɩ́.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que uma multidão, e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Ǹtɛ, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́: «Yudasɩ, pɔ́rɩ́ntɛ̃nɔ sɔkɔ se á kɩ dɛ mɔ Névi Pi gbàhlɛ?»
48 Mas Jesus lhe disse: Judas, com um beijo tu trais o Filho do homem?
49 Nónó-á sõ̀ mɛ Yesulɛ, pǎh pɔ kè kyɔmɩ à pɩ̃ tir nɛ̂-á kɩ pɔ n pɩ n pi, pè yo Yesu tyɩ́ nɛ, pépi Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃, pé se kèkîrnnɛ n dɛ no tyɩ́ nɩ?
49 Quando os que estavam ao redor, viram o que ia acontecer, eles disseram-lhe: Senhor, feriremos com a espada?
50 Tɛ́ sárká wìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ tõ̀npɩbɩ nónó-á sõ̀ mɛ, Yesu tõ̀ sã́hpú sɔkɔ nɛy yɔ́ núkú ǹ kèkírkìlɛ pépi sɔkɔ yɔ́ gbõ̀yõ̀ sõ̀ níkí wɛ kõ kãm.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a sua orelha direita.
51 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ yo pé tyɩ́: «Yé yĩn sɛ̃́.» Tɛ́ tũ dĩ́ mɛ̀ níkí tyɩ́, kè mɛ tyɛ.
51 E, Jesus respondendo, disse: Permiti ainda isto! E, tocando sua orelha, o curou.
52 Képah sɔkɔ, sárká wìlkìpu yõ̀tãm, ànɛ̂ Liyel wɔ̀kɔ̀ ǹgbɛ̃ kyɔ̀mɩ̀pu yõ̀tãm, ànɛ̂ yèwàhnɩ̀ nónó-á sõ̀ pɔ Yesu tɛ̃́-ńsah, à yo pé tyɩ́: «Yé pɔ ńmɔ tyɩ́ kèkîrn ànɛ̂ léplólɛ kèlékɛ̃ névi sɔ̃́ ńnɛ nɩ?
52 E disse Jesus aos principais sacerdotes, e aos capitães do templo, e aos anciãos que tinham vindo contra ele: Viestes como contra um ladrão, com espadas e varas.
53 Ǹtɛ, swɔ̃ swɔ̃ póllɛ, mé sõ̀ ńkɛ̃́nɛ n nɛ n mɛ yélɛ Liyel wɔ̀kɔ̀ ǹgbɛ̃ kéntáhkɩ̀ sɔkɔ, yé náh ń tɛ̃. Tɛ́ yépi gbĩ ye sɛ núkúnúkú, ànɛ̂ sétõ tǎhkɩ̀ pɩ gbĩ́nɛ fɛ̃́ntũ̂ sɔkɔ.»
53 Eu tenho estado diariamente convosco no templo, não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora, e o poder das trevas.
54 Képah náh, pè Yesu tɛ̃, à sɔkɔ ǹnɛ sárká wìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ kéte. Pyɛrɩ sõ̀ mɛ pé sõ̀ tɛ̃ n kɔ pélɛ fɩ́ɩ́.
54 Então, tomando-o, levaram-no, e o trouxeram para a casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Pè sõ̀ mɛ nyàh mɔ kéte nɩyṍ, mɛ kɔ̃ tɛ̃ wɛ̃ tyɩ́, tɛ́ Pyɛrɩ tɔ sõ̀ mɛ pélɛ nyàh yah sɔkɔ.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Képah sɔkɔ, tõ̀npɩ pi yɔ́ à wɛ kɔ̃́ntɛ̃̀nɔ́lɛ nyàh yah, tɛ́ à gbah yah díkídíkí, tɛ́ nɛ, dĩ́ mɛ̀ tɔ-á sõ̀ mɛ Yesulɛ.
56 Mas uma certa serva vendo-o assentado ao lado do fogo, e olhando-o seriamente, disse: Este homem também estava com ele.
57 Wǎh yo sɛ̃́, Pyɛrɩ mɛ ǹ vyãh kɔ̃lɩ pi tyɩ́ nɛ, pé náh à pɩ̃ dɛ́.
57 E ele negou-o, dizendo: Mulher, eu não o conheço.
58 Dǒ kwéy, dĩ́ yɔ́ tɔ̃ à wɛ, tɛ́ nɛ, ǹmɔ tɔlɛ, kénɛ no sɔkɔ nɛy yɔ́-á ǹnɛ. Képah tɛ̃̀nɛ, Pyɛrɩ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, pé sɔkɔ nɛy náh péwɔlɛ.
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. E Pedro disse: Homem, eu não sou.
59 Képah náh, lɛ́rɩ́ núkú kénkɔ̃ sɔ́kɔ́ntɛnɔ náh, dĩ́ yɔ́ tɔ̃ kè gbah yo nɛ ńkɛ̃́, yékã̂b náh mɛ ké sɔkɔ, dĩ́ mɛ̀ tɔ-á sõ̀ mɛ ǹnɛ, Kalile nɛy-á ǹnɛ dò.
59 E, passada quase uma hora, um outro com confiança afirmava, dizendo: Com certeza este indivíduo também estava com ele; pois ele é um galileu.
60 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ mɛ ǹ syɩ yo ǹ tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, péwɔ náh mɛ ǹ wɛy mɛ̀ syɩ́kɩ́-ńsah wɛ dɛ́ dĩ́. Nɛ́npɔ́ swɔ, Pyɛrɩ mɛ képah yónɔ́ sɔkɔ sɛ̃́, tɛ́ sénpɛ gbo.
60 E Pedro disse: Homem, eu não sei o que tu dizes. E imediatamente, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu mɛ ǹ yah vi Pyɛrɩ yah díkídíkí. Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ dyɔ núkú to kõ ǹ wɛy mɛ̀nɛ, wǎh sõ̀ nɛ̂ yo ǹ tyɩ́ nɛ, sénpɛ-à kɩ pópó n gbo kwɛynɛ, wǎh kɩ mɛ ǹ vyãh kɔ̃lɩ tɛ kɛ tɔ̃́nɔ́ nɛ ńkɛ̃́, pé náh péwɔ pɩ̃.
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes do galo cantar, tu me negarás três vezes.
62 Kǎh pɩ sɛ̃́, à mɛ wil kégbɔ́, à kyɩ nàhnpɩ̃ gbní kah gbo.
62 E, Pedro saindo, chorou amargamente.
63 Képah sɔkɔ, Yesu-á sõ̀ mɛ díbí nónó gbõ̀, pè sõ̀ mɛ kṍlɛ ǹnɛ n ko, tɛ́ mɛ ǹnɛ n syɩkɩ gbõ̀nkukelɛ.
63 E os homens que guardavam Jesus zombavam dele, e feriam-no.
64 Pè sõ̀ mɛ ǹ yah pukubi, tɛ́ mɛ n yo ǹ tyɩ́ nɛ, à sãh pɩ̃, névi nɛ̂-á mɩ ǹnɛ.
64 E, vendando-lhe os olhos, batiam na sua face, perguntando-lhe: Profetiza, quem é que te bateu?
65 Tɛ́ tɔ̃ mɛ ǹnɛ n gbyɔ wɛ̀ntùkùnì náhnáhlɛ.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Képah náh, tyah-á dal, Nsyifunɔ yèwàhnɩ̀, ànɛ̂ sárká wìlkìpu yõ̀tãm ǹgbnɔ, ànɛ̂ ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́pú wɛ̃ tuke mɔ. Pè mɛ pɔ Yesulɛ pé tukey tùkè-ǹsah ǹgbɛ̃ sɔkɔ,
66 E logo que amanheceu, ajuntaram-se os anciãos do povo, os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu conselho, dizendo:
67 tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ, ǹmɔ-à kɩ nɛ Kristalɛ, Liyel nɛy tɛ́kɩ́nmɔnɔlɛ, à kè yo pé syah. À mɛ yo pé tyɩ́: «Máh kɩ kè yo yé syah, yé náh n sɛ̃ n pi ké yõ.
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. E ele lhes disse: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Ànɛ̂ máh kɩ se yélɛ n piki n yah, yé náh vi mɔ n pi ń tyɩ́.
68 e se eu também vos perguntar, não me respondereis, nem me ­soltareis.
69 Ǹtɛ, à tɔkɔ núkúnúkú tyɩ́, Névi Pi kɩ kɔ̃ tɛ̃ tyi pól Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Liyel gbõ̀yõ̀ sõ̀lɛ.»
69 De hoje em diante, o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Képah sɔkɔ, pé pól núkú yo nɛ, ǹmɔ tɛ̃̀ tyɩ́, ǹmɔ-á Liyel pilɛ kɛ̀? Yesu mɛ yo pé tyɩ́: «Yépi ńtɛ̃ ye kè yo tɛ nɛ ńkɛ̃́, ńmɔ-á dò.»
70 Então, todos disseram: És tu então o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Képah tɛ̃̀nɛ, pè nɛ, tàrfyɔ̀ nɛ̂ tɛ̃̀ se tɔ̃ pé kɩ n yah n kɔ̃ nɩ? Pépi ńtɛ̃-á kɩ noh, à kè yo ǹ vyãhlɛ.
71 E eles disseram: Por que ainda temos necessidade de outro testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.