Lucas 22
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARA
1 Búrn sɛ̃̀-ǹkɛ̃̂ syáh nɛ̂-á pè n ye Pakɩlɛ, képah déntɛnɔ sɔkɔ,
1 Estava próxima a Festa dos Pães Asmos, chamada Páscoa.
2 sárká wìlkìpu yõ̀tãm ǹgbnɔ, ànɛ̂ Liyel ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́pú sõ̀ mɛ syɔ̃̀-ǹsahlɛ n yah n kɔ̃, pǎh kɩ pɩ sɔ̃́, tɛ́ Yesu ko mɔ n pi. Tɛ́ névye yah tíkí sõ̀ mɛ pè tɛ̃.
2 Preocupavam-se os principais sacerdotes e os escribas em como tirar a vida a Jesus; porque temiam o povo.
3 Tɛ́ légbĩ́nɛ, sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ de Yudasɩ sɔkɔ nɛ̂-á pè n ye Yisikariyɔtɩlɛ. Yesu tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ gbɔ̃nimí sɔkɔ nɛy yɔ́ ye sõ̀ ǹnɛ.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 À mɛ sɔkɔ, à kyɩ yo sárká wìlkìpu yõ̀tãm ǹgbnɔ, ànɛ̂ Liyel wɔ̀kɔ̀ ǹgbɛ̃ kyɔ̀mɩ̀pu yõ̀tãm tyɩ́, wǎh nɛ Yesu tɛ̃ pè kɔ̃ n pi dùkù nɛ̂nɛ.
4 Este foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria a Jesus;
5 Képah sɔkɔ, kè nɔ pé tyɩ́. Pè mɛ yo sah núkú yõ nɛ ńkɛ̃́, páh kɩ pɔ́lɛ à kɔ̃.
5 então, eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Yudasɩ mɛ fɛ̃ syi, tɛ́ tyah ké wɛ́npɩ-ńsahlɛ n yah n kɔ̃, wǎh pɩ sɔ̃́, tɛ́ Yesu dahbɩ n pi pé gbõ̀, névye pɩ̃́-ńkɛ̃̂ sɔkɔ.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião de lho entregar sem tumulto.
7 Búrn sɛ̃̀-ǹkɛ̃̂ syáh sṍ-á pɔ nɔ, nɛ̂ sɔkɔ-á sõ̀ Pakɩ képyɛ́nɩ̀ kɩ n ko n pi,
7 Chegou o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava comemorar a Páscoa.
8 Yesu mɛ Pyɛrɩ ànɛ̂ Nsyɔ̃ tɛkɩ mɔ nɛ, pè kyɩ Pakɩ syáh yõke tɛ̃̀-ǹsah yah sah yõ yõ tɛ̃̀nɛ.
8 Jesus, pois, enviou Pedro e João, dizendo: Ide preparar-nos a Páscoa para que a comamos.
9 Pè mɛ à piki yah nɛ, ńyãh sɔkɔ se à mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé kyɩ kè pɩ nɩ?
9 Eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 À mɛ yo pé tyɩ́: «Yé yah, yáh kɩ n de kwil sɔkɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, yé kɩ dĩ́ yɔ́ yohnɩ, à kɩ mɛ ni pĩ́n twah. Yé ǹ sõ̀ tɛ̃. Wàh kɩ kyɩ de kéte nɛ̂ sɔkɔ, yé de nɛ́npɔ́.
10 Então, lhes explicou Jesus: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem com um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar
11 Yé mó yo kététɛ̃̀ tyɩ́ nɛ, kwɔ́-ò-á yo nɛ ńkɛ̃́, wɔ̀kɔ̀ nɛ̂ sɔkɔ se pé kɩ pɔ yõke yõ n pi ànɛ̂ pé tõ̀ sã́hpúlɛ nɩ?
11 e dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde é o aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Képah sɔkɔ, à kɩ yĩ̂nyõ wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ táh ǹgbɛ̃ yɔ́lɛ yé wɛ̃kɩ, gbõ̀ vi vyɔ́ póllɛ kɩ sɔkɔ. Nɛ́npɔ́ sɔkɔ ye, yé kɩ pɩ Pakɩ syáh yõkelɛ.»
12 Ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado; ali fazei os preparativos.
13 Képah tɛ̃̀nɛ, pè mɛ sɔkɔ. Yesu-á kè yo sɔ̃́ pé tyɩ́, pè mó ńtyɩ̃́nɔ kyɩ ké pól wɛ sɛ̃́. Pè mɛ Pakɩ syáh yõke pɩ nɛ́npɔ́.
13 E, indo, tudo encontraram como Jesus lhes dissera e prepararam a Páscoa.
14 Yõke yõ gbĩ́-á pɔ nɔ, Yesu ànɛ̂ ǹ tɛ̃̀ntõbe-á pɔ tɛ̃ yõke yah sɔkɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ,
14 Chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 à mɛ yo pé tyɩ́: «Mé sõ̀ mɛ ké tyɩ́ náhnáh nɛ, mé Pakɩ yõke mɛ̀ yõ yélɛ, mé mó pyě de yèvyãhrɩ sɔkɔ.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ansiosamente comer convosco esta Páscoa, antes do meu sofrimento.
16 Ńkɛ̃́, mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: mé náh tɔ̃ Pakɩ yõke mɛ̀ yõ n yah n pi fɔ́ɔ́, kɩ kyɩ syɩ ké tyi pɩ́ntũnɔ tyɩ́ Liyel yõ̀tɔ̃rɩ́ sɔkɔ.»
16 Pois vos digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 — ausente —
17 E, tomando um cálice, havendo dado graças, disse: Recebei e reparti entre vós;
18 — ausente —
18 pois vos digo que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Képah náh, à mɛ búrn tɔkɔ, tɛ́ wɛkɩ Liyel tyɩ́, tɛ́ kè kwɔkɩ dibi pè kɔ̃, tɛ́ yo pé tyɩ́: «Ńyɔlɛ, ńmɔ wil ye, nɛ̂-á kɩ kɔ̃ yépi yĩnnɛ. Yé sɛ̃́ntɛ̃̀nɛ n pɩ, sɔ̃́-á mé n pɩ kélɛ. Képah sɔkɔ, yé dyɔ kɩ n kwnɛ ńmɔ tyɩ́lɛ.»
19 E, tomando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: Isto é o meu corpo oferecido por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Yõke yṍntɛnɔ náh, à tɔ̃ dìvɛ̃ tɔkɔ, à pè kɔ̃ sɛ̃́ntɛ̃̀ ólɛ, tɛ́ yo pé tyɩ́: «Ńyɔlɛ, ńmɔ tṍ ye, nɛ̂-á kɩ kwɛ yépi yĩnnɛ, kɩ pɩ yégbékè kwrɔ́nmɔnɔ késã́nnɛ Liyel ànɛ̂ névye wrɔ́.
20 Semelhantemente, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este é o cálice da nova aliança no meu sangue derramado em favor de vós.
21 Ǹtɛ, yé yah, névi nɛ̂-á kɩ n vi n pi ńmɔ náh, ǹmɔ tɔ mɛ n yõ ńnɛ fɩ̃́ núkú.
21 Todavia, a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Névi Pi kɩ ku, sɔ̃́-á Liyel yah tɔkɔ kélɛ. Ǹtɛ, névi nɛ̂-á kɩ n vi n pi ǹ náh, pèkè kɩ pɩ ǹmɔ tyɩ́lɛ.»
22 Porque o Filho do Homem, na verdade, vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por intermédio de quem ele está sendo traído!
23 Képah tɛ̃̀ sɔkɔ, pè tyah wɛ̃nɛ n piki n yah nɛ, pépi tɛ̃̀ sɔkɔ nɛ̂ se kɩ n pɩ n pi képahlɛ nɩ?
23 Então, começaram a indagar entre si quem seria, dentre eles, o que estava para fazer isto.
24 Képah náh, pè mɛ tyah, à yékã̂blɛ n pɩ. Pè sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé pɩ̃ nɛ̂ tɛ̃̀-á kal pépi sɔkɔ.
24 Suscitaram também entre si uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ yo pé tyɩ́: «Kèkõyṍ kwlo yõ̀tãm ńkɛ̃́nɛ pé tɔ̃́rɩ́lɛ n sah sé yõ, ànɛ̂ tɔ̃́rɩ́-á mɛ nónó gbõ̀, pépi n nɛ mɛ ké tyɩ́ nɛ, no pé yĩ́ngbɩ́lɛ n yo.
25 Mas Jesus lhes disse: Os reis dos povos dominam sobre eles, e os que exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Ǹtɛ, yépi tɛ̃̀ tyɩ́ náh yɩ̃nɛ kè pɩ sɛ̃́. Nɛ̂-á yah tɛ̃̀nɛ yépi sɔkɔ, ǹmɔ pyě yɩ̃nɛ à pɩ yé pól gbɛ̃̀ sɔ̃́. Yõ̀tɔ̃rɩ́-á mɛ nɛ̂ gbõ̀, ǹmɔ pɩ yé pól tõ̀npɩ sɔ̃́.
26 Mas vós não sois assim; pelo contrário, o maior entre vós seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Yépi tɛ̃̀ tyɩ́, névi nɛ̂-á tɛ̃ yõke yah, ànɛ̂ nɛ̂-á n tɔkɔ n kɔ̃ kélɛ, nɛ̂ tɛ̃̀ kal pépi sɔkɔ? Nɛ̂-á tɛ̃ yõke yah, ǹmɔ náh di? Ǹtɛ, képah fyé yõ, ńmɔ mɛ yépi wrɔ́ sɔkɔ tõ̀npɩ sɔ̃́.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Pois, no meio de vós, eu sou como quem serve.
28 Yépi tɛ̃̀ wɔlɛ, yépi ye sõ̀ mɛ ńmɔlɛ ń yèvyãhrɩ pɩ́-ńtã̂n sɔkɔ.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Képah ye, ńmɔ sú-á tɔ̃́rɩ́lɛ ń kɔ̃ sɔ̃́, ńmɔ tɔ kɩ kélɛ yé kɔ̃ sɛ̃́.
29 Assim como meu Pai me confiou um reino, eu vo-lo confio,
30 Képah sɔkɔ, yé kɩ pɔ n yõ, tɛ́ kɩ n wɔ ńmɔlɛ fɩ̃́ núkú ń yõ̀tɔ̃rɩ́ sɔkɔ. Ànɛ̂ yé kɩ pɔ kɔ̃ tɛ̃ yõ̀tɔ̃rɩ́ klǒ yõ, kɩ tukey tuke Yisrayel névye tĩ̀nnɔ gbɔ̃ninɔ́ yõ.»
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino; e vos assentareis em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Képah náh, Yesu yo Simɔ Pyɛrɩ tyɩ́: «Simɔ, Simɔ! Sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ ye ké wɛ̃̀kɩ̀ yah kɔ̃ nɛ, pé yé fɛ, sɔ̃́-á sèmukɔlɛ pè n fɛ gbɛ́y sɔkɔ.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como trigo!
32 Tɛ́ mé mɛ Liyel ni á tyɩ́ nɛ, á Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ káh tɛ̃ syi á tyɩ́. Tɛ́, wâh á syɩ pɔ ńmɔ tyɩ́ gbĩ́ nɛ̂nɛ, sṍrélɛ n mɔ yé no sɔkɔ.»
32 Eu, porém, roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; tu, pois, quando te converteres, fortalece os teus irmãos.
33 Wǎh yo sɛ̃́, Pyɛrɩ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, péwɔ tɛ̃̀ wɔlɛ, kàh kɩ sɔ̃́ n pɩ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ dénɔ́lɛ, képah náh pɩ, kũnɛ, péwɔ-á mɛ pé vi sah kɩ de ǹnɛ sépi pól sɔkɔ.
33 Ele, porém, respondeu: Senhor, estou pronto a ir contigo, tanto para a prisão como para a morte.
34 Ǹtɛ, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́: «Pyɛrɩ, mé kélɛ n yo á tyɩ́ nɛ: kwɛy lékã̂h sɔkɔ, sénpɛ náh tɔ̃̌nɩ̀ mɛ n gbo n pi, tɛ́ á kɩ mɛ á vyãh kɔ̃lɩ tɛ gbáhyɩ̃́ tɔ̃́nɔ́ nɛ ńkɛ̃́, á náh ńmɔ pɩ̃.»
34 Mas Jesus lhe disse: Afirmo-te, Pedro, que, hoje, três vezes negarás que me conheces, antes que o galo cante.
35 Képah náh, Yesu mɛ yo pé tyɩ́: «Ńmɔ-á sõ̀ yé tõ gbĩ́ nɛ̂nɛ, tɛ́ yo yé tyɩ́ nɛ, yé sɔkɔ pɔ́, ànɛ̂ pilki, ànɛ̂ lékyêh kɛ̃́nɛ, kwâh yɔ́ se kyɩ tɛkɩ yé tyɩ́?» Pè mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, kwâh yɔ́ náh tɛkɩ.
35 A seguir, Jesus lhes perguntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem alforje e sem sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Nada, disseram eles.
36 — ausente —
36 Então, lhes disse: Agora, porém, quem tem bolsa, tome-a, como também o alforje; e o que não tem espada, venda a sua capa e compre uma.
37 — ausente —
37 Pois vos digo que importa que se cumpra em mim o que está escrito:
38 Képah sɔkɔ, tõ̀ sã́hpú nɛ, à yah, kèkîrnnɔ nínɔ́-á yɔ̀. À mɛ nɛ, kǎh yɩ̃nɛ.
38 Então, lhe disseram: Senhor, eis aqui duas espadas! Respondeu-lhes: Basta!
39 Képah náh, Yesu mɛ wil sɔkɔ Wólívî yèh yɔ̃lɩ yõ, wǎh dar tɛ n kyɩ n pɔ sɔ̃́. Tɛ́ ǹ tõ̀ sã́hpú mɛ ǹ sõ̀ tɛ̃.
39 E, saindo, foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Wǎh yĩni tɛ̃ nɛ́npɔ́ gbĩ́ nɛ̂nɛ, à yo pé tyɩ́ nɛ, pè Liyellɛ n ni, mɔ́nyahnɔ káh pɔ tɛ̃ wɛ pé tyɩ́.
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Képah náh, à gbɛ mɔ tɛ̃ pélɛ fɩ́ɩ́ kwéy, dáhkɩ̀ mínnɔ́ kɛ núkú yĩ́níntɛ̃-ńsah kénkɔ̃lɛ. Tɛ́ gbètukunɔ di, à nírílɛ n pɩ,
41 Ele, por sua vez, se afastou, cerca de um tiro de pedra, e, de joelhos, orava,
42 mɛ n yo nɛ: «Bɔ̌, wáh kɩ mɛ ké tyɩ́, yèvyãhrɩ mɛ̀ wrɔ́ gbɛ mɔ ńmɔlɛ. Ǹtɛ, kè káh pɩ ńmɔ dyɔ dyɔ tɛ̃̀nɛ. Áwɔ dyɔ dyɔ tɛ̃̀ ó pɩ.» [
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; contudo, não se faça a minha vontade, e sim a tua.
43 Légbĩ́nɛ, yĩ̂nyõ tɛ̃ntõ̀ yɔ́ wil ǹ yah, à pɔ tǎhkɩ̀lɛ à kɔ̃.
43 [Então, lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Tɛ́ Yesu min sõ̀ mɛ yèvyã̀hnpèkè sɔkɔ. À tɔ̃ wãn mɔ Liyel nínɔ́ yõ. Ǹ wil myèh pɔ pɩ tṍkwîl sɔ̃́, à n kwɛ sétáh.]
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o seu suor se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.]
45 Wǎh nírí pɩ tɛ gbĩ́ nɛ̂nɛ, à yuku kyɩ ǹ tõ̀ sã́hpú tnɔ̂. À kyɩ nɛ yah, pè mɛ n dɔ yèkwɔrɩ kwlɔ́nɔ́ tɛ̃̀ tyɩ́.
45 Levantando-se da oração, foi ter com os discípulos, e os achou dormindo de tristeza,
46 À yo pé tyɩ́: «Kwâh nɛ̂ pɩ, tɛ́ yé n dɔ sɛ̃́? Yé yuku Liyellɛ n ni, mɔ́nyahnɔ káh pɔ tɛ̃ wɛ yé tyɩ́.»
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos e orai, para que não entreis em tentação.
47 Yesu mɛ wɛ́kɩ́nɔ́ sɔkɔ sɛ̃́, tɛ́ Yudasɩ nɛ̂-á ǹ tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ gbɔ̃nimí sɔkɔ yɔ́lɛ, ǹmɔ tɔ́wû yɔ́ yah tɛ̃ pɔ wil mɔ ǹ yõ. Tɛ́ nɔ de ǹnɛ nɛ, pé à pɔrɩ tɛ̃, pé wɛkɩ ǹ tyɩ́.
47 Falava ele ainda, quando chegou uma multidão; e um dos doze, o chamado Judas, que vinha à frente deles, aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Ǹtɛ, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́: «Yudasɩ, pɔ́rɩ́ntɛ̃nɔ sɔkɔ se á kɩ dɛ mɔ Névi Pi gbàhlɛ?»
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Nónó-á sõ̀ mɛ Yesulɛ, pǎh pɔ kè kyɔmɩ à pɩ̃ tir nɛ̂-á kɩ pɔ n pɩ n pi, pè yo Yesu tyɩ́ nɛ, pépi Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃, pé se kèkîrnnɛ n dɛ no tyɩ́ nɩ?
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia suceder, perguntaram: Senhor, feriremos à espada?
50 Tɛ́ sárká wìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ tõ̀npɩbɩ nónó-á sõ̀ mɛ, Yesu tõ̀ sã́hpú sɔkɔ nɛy yɔ́ núkú ǹ kèkírkìlɛ pépi sɔkɔ yɔ́ gbõ̀yõ̀ sõ̀ níkí wɛ kõ kãm.
50 Um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ yo pé tyɩ́: «Yé yĩn sɛ̃́.» Tɛ́ tũ dĩ́ mɛ̀ níkí tyɩ́, kè mɛ tyɛ.
51 Mas Jesus acudiu, dizendo: Deixai, basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Képah sɔkɔ, sárká wìlkìpu yõ̀tãm, ànɛ̂ Liyel wɔ̀kɔ̀ ǹgbɛ̃ kyɔ̀mɩ̀pu yõ̀tãm, ànɛ̂ yèwàhnɩ̀ nónó-á sõ̀ pɔ Yesu tɛ̃́-ńsah, à yo pé tyɩ́: «Yé pɔ ńmɔ tyɩ́ kèkîrn ànɛ̂ léplólɛ kèlékɛ̃ névi sɔ̃́ ńnɛ nɩ?
52 Então, dirigindo-se Jesus aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo, disse: Saístes com espadas e porretes como para deter um salteador?
53 Ǹtɛ, swɔ̃ swɔ̃ póllɛ, mé sõ̀ ńkɛ̃́nɛ n nɛ n mɛ yélɛ Liyel wɔ̀kɔ̀ ǹgbɛ̃ kéntáhkɩ̀ sɔkɔ, yé náh ń tɛ̃. Tɛ́ yépi gbĩ ye sɛ núkúnúkú, ànɛ̂ sétõ tǎhkɩ̀ pɩ gbĩ́nɛ fɛ̃́ntũ̂ sɔkɔ.»
53 Diariamente, estando eu convosco no templo, não pusestes as mãos sobre mim. Esta, porém, é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Képah náh, pè Yesu tɛ̃, à sɔkɔ ǹnɛ sárká wìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ kéte. Pyɛrɩ sõ̀ mɛ pé sõ̀ tɛ̃ n kɔ pélɛ fɩ́ɩ́.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Pè sõ̀ mɛ nyàh mɔ kéte nɩyṍ, mɛ kɔ̃ tɛ̃ wɛ̃ tyɩ́, tɛ́ Pyɛrɩ tɔ sõ̀ mɛ pélɛ nyàh yah sɔkɔ.
55 E, quando acenderam fogo no meio do pátio e juntos se assentaram, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Képah sɔkɔ, tõ̀npɩ pi yɔ́ à wɛ kɔ̃́ntɛ̃̀nɔ́lɛ nyàh yah, tɛ́ à gbah yah díkídíkí, tɛ́ nɛ, dĩ́ mɛ̀ tɔ-á sõ̀ mɛ Yesulɛ.
56 Entrementes, uma criada, vendo-o assentado perto do fogo, fitando-o, disse: Este também estava com ele.
57 Wǎh yo sɛ̃́, Pyɛrɩ mɛ ǹ vyãh kɔ̃lɩ pi tyɩ́ nɛ, pé náh à pɩ̃ dɛ́.
57 Mas Pedro negava, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Dǒ kwéy, dĩ́ yɔ́ tɔ̃ à wɛ, tɛ́ nɛ, ǹmɔ tɔlɛ, kénɛ no sɔkɔ nɛy yɔ́-á ǹnɛ. Képah tɛ̃̀nɛ, Pyɛrɩ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, pé sɔkɔ nɛy náh péwɔlɛ.
58 Pouco depois, vendo-o outro, disse: Também tu és dos tais. Pedro, porém, protestava: Homem, não sou.
59 Képah náh, lɛ́rɩ́ núkú kénkɔ̃ sɔ́kɔ́ntɛnɔ náh, dĩ́ yɔ́ tɔ̃ kè gbah yo nɛ ńkɛ̃́, yékã̂b náh mɛ ké sɔkɔ, dĩ́ mɛ̀ tɔ-á sõ̀ mɛ ǹnɛ, Kalile nɛy-á ǹnɛ dò.
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmava, dizendo: Também este, verdadeiramente, estava com ele, porque também é galileu.
60 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ mɛ ǹ syɩ yo ǹ tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, péwɔ náh mɛ ǹ wɛy mɛ̀ syɩ́kɩ́-ńsah wɛ dɛ́ dĩ́. Nɛ́npɔ́ swɔ, Pyɛrɩ mɛ képah yónɔ́ sɔkɔ sɛ̃́, tɛ́ sénpɛ gbo.
60 Mas Pedro insistia: Homem, não compreendo o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu mɛ ǹ yah vi Pyɛrɩ yah díkídíkí. Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ dyɔ núkú to kõ ǹ wɛy mɛ̀nɛ, wǎh sõ̀ nɛ̂ yo ǹ tyɩ́ nɛ, sénpɛ-à kɩ pópó n gbo kwɛynɛ, wǎh kɩ mɛ ǹ vyãh kɔ̃lɩ tɛ kɛ tɔ̃́nɔ́ nɛ ńkɛ̃́, pé náh péwɔ pɩ̃.
61 Então, voltando-se o Senhor, fixou os olhos em Pedro, e Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe dissera: Hoje, três vezes me negarás, antes de cantar o galo.
62 Kǎh pɩ sɛ̃́, à mɛ wil kégbɔ́, à kyɩ nàhnpɩ̃ gbní kah gbo.
62 Então, Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Képah sɔkɔ, Yesu-á sõ̀ mɛ díbí nónó gbõ̀, pè sõ̀ mɛ kṍlɛ ǹnɛ n ko, tɛ́ mɛ ǹnɛ n syɩkɩ gbõ̀nkukelɛ.
63 Os que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Pè sõ̀ mɛ ǹ yah pukubi, tɛ́ mɛ n yo ǹ tyɩ́ nɛ, à sãh pɩ̃, névi nɛ̂-á mɩ ǹnɛ.
64 vendando-lhe os olhos, diziam: Profetiza-nos: quem é que te bateu?
65 Tɛ́ tɔ̃ mɛ ǹnɛ n gbyɔ wɛ̀ntùkùnì náhnáhlɛ.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Képah náh, tyah-á dal, Nsyifunɔ yèwàhnɩ̀, ànɛ̂ sárká wìlkìpu yõ̀tãm ǹgbnɔ, ànɛ̂ ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́pú wɛ̃ tuke mɔ. Pè mɛ pɔ Yesulɛ pé tukey tùkè-ǹsah ǹgbɛ̃ sɔkɔ,
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ, ǹmɔ-à kɩ nɛ Kristalɛ, Liyel nɛy tɛ́kɩ́nmɔnɔlɛ, à kè yo pé syah. À mɛ yo pé tyɩ́: «Máh kɩ kè yo yé syah, yé náh n sɛ̃ n pi ké yõ.
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. Então, Jesus lhes respondeu: Se vo-lo disser, não o acreditareis;
68 Ànɛ̂ máh kɩ se yélɛ n piki n yah, yé náh vi mɔ n pi ń tyɩ́.
68 também, se vos perguntar, de nenhum modo me respondereis.
69 Ǹtɛ, à tɔkɔ núkúnúkú tyɩ́, Névi Pi kɩ kɔ̃ tɛ̃ tyi pól Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Liyel gbõ̀yõ̀ sõ̀lɛ.»
69 Desde agora, estará sentado o Filho do Homem à direita do Todo-Poderoso Deus.
70 Képah sɔkɔ, pé pól núkú yo nɛ, ǹmɔ tɛ̃̀ tyɩ́, ǹmɔ-á Liyel pilɛ kɛ̀? Yesu mɛ yo pé tyɩ́: «Yépi ńtɛ̃ ye kè yo tɛ nɛ ńkɛ̃́, ńmɔ-á dò.»
70 Então, disseram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? E ele lhes respondeu: Vós dizeis que eu sou.
71 Képah tɛ̃̀nɛ, pè nɛ, tàrfyɔ̀ nɛ̂ tɛ̃̀ se tɔ̃ pé kɩ n yah n kɔ̃ nɩ? Pépi ńtɛ̃-á kɩ noh, à kè yo ǹ vyãhlɛ.
71 Clamaram, pois: Que necessidade mais temos de testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.