Lucas 10

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Képah náh, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu mɛ tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ tikitɔ̃nɩ́ pɔ́ gbãm pɔ́ nínɔ́ yísyɔ́ yah wah, tɛ́ pè tɛkɩ mɔ nímí nímínɛ ǹ yah tĩ̀nnɛ, kwlo ànɛ̂ wley wley pól sɔkɔ, ǹmɔ-á sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé kyɩ pé gblɔ̌y nónó sɔkɔ,
1 Depois disso designou o Senhor outros setenta, e os enviou adiante de si, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 tɛ́ yo pé tyɩ́ nɛ: «Sèmukɔ tɔkɔ tɔkɔ tɛ̃̀ mɛ dò, tɛ́ ké tõ̀npɩbɩlɛ kwéyy. Yé sètɛ̃̀ ni, à tõ̀npɩbɩ náhnáh tɛkɩ mɔ, ǹ sèmukɔ tɔkɔ yĩnnɛ.
2 E dizia-lhes: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Yé nɛ n yuku! Tɛ́, yé mɛ á kɩ nɛ, képɔ́pî sɔ̃́, mé n tɛkɩ n mɔ gbɛ̃́npãhlɔ nɩyṍ.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Ǹtɛ, yé káh pɔ́, ànɛ̂ pilki, ànɛ̂ lékyêh tɔkɔ. Yé káh yĩn wɛkɩ nɛy tyɩ́ wɛ̃̀kɩ̀ yah.
4 Não leveis bolsa, nem alforge, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Ànɛ̂, yâh kyɩ n de kéte nɛ̂ sɔkɔ, yé wɛy gbennɛ, yé yo nɛ ńkɛ̃́: ‹Yèvɩnɩ nɛ n mɛ kéte mɛ̀ sɔkɔ.›
5 Em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja com esta casa.
6 Kàh pɔ yɩ̃nɛ nɛy mɛ yèvɩnɩnɛ n yah n kɔ̃ kénɛ kéte sɔkɔ, yé yèvɩnɩ yénmɔnɔ mɛ̀ kɩ pɩ tɛ̃̀ wɔ tyɩ́lɛ, yé mó tɛ̃ nɛ́npɔ́. Képah-à mó pɩ́-ńkɛ̃̂nɛ, yé yèvɩnɩ yénmɔnɔ kɩ ké syɩ pɔ yé tyɩ́.
6 E se ali houver um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; e se não, voltará para vós.
7 Tõ̀npɩ ye yɩ̃nɛ ǹ tõ̀ pɩ́nɔ́ yõre wɛ́nɔ́lɛ. Képah ye, yâh twah kéte nɛ̂ sɔkɔ, pàh yé kɔ̃ yõke nɛ̂nɛ, yé kè yõ, ànɛ̂ pàh yé kɔ̃ wɔ wɔ kwâh nɛ̂nɛ, yé kè wɔ. Tɛ́, yé káh nɛ n vi n mɔ n twah n kɔ̃ gbéngbèn sɔkɔ.
7 Ficai nessa casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; pois digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Yâh kyɩ de kwil nɛ̂ sɔkɔ, tɛ́ pè yé tɛ̃́nɔ́ plɛ, pàh kwâh nɛ̂nɛ yé kɔ̃, yé kè yõ.
8 Também, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que puserem diante de vós.
9 Yé mó yámpúlɛ n dɛ n mɔ, nónó-á mɛ nɛ́npɔ́. Yé mó nɛ n yo kénɛ kwil tãn tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, Liyel tɔ̃́rɩ́-á yĩni tɛ̃ tɛ pé tyɩ́.
9 Curai os enfermos que nela houver, e dizer-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Ǹtɛ, yâh kyɩ de kwil nɛ̂ sɔkɔ, tɛ́ pè nɛ, yé káh twah pé tyɩ́, yé wil kyɩ pé tɔ́wû tùkè-ǹtã̀n sɔkɔ, yé mó yo nɛ,
10 Mas em qualquer cidade em que entrardes, e vos não receberem, saindo pelas ruas, dizei:
11 pé kwil nɛ̀ngbɔ̃ nɛ̂ ńtɛ̃-á tahlɩ yé gbyẽ̂h tyɩ́, yáh kɩ sè kwer kwɛ pè kɔ̃. Ǹtɛ, pè pɩ̃ nɛ, Liyel tɔ̃́rɩ́-á yĩni tɛ̃ tɛ.
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós. Contudo, sabei isto: que o reino de Deus é chegado.
12 Mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: Liyel tukey tuke sṍlɛ, Sodɔmɩ kwil fṍhnɔ́ ńtɛ̃ kɩ fàhfàh kal kènɛ kwil tyɩ́lɛ.»
12 Digo-vos que naquele dia haverá menos rigor para Sodoma, do que para aquela cidade.
13 Yesu tɔ̃ yɔ̃ sɔkɔ yo kwlo nɔ́pi tyɩ́ sɔkɔ nɛ: «Yèvyãhrɩ mɛ yé yõ, Korasini ànɛ̂ Betisayida tãn! Gbǐl tyi nónó-á pɩ yé tyɩ́, sɛ̃́nkɔ̃-à sõ̀ mɛ pɩ Tiri ànɛ̂ Sidõ tãn tyɩ́, pé Liyel wɛ̃̀kɩ̀ tɛ̃́nɔ́ di náhkɩ mɛ mo. Pè náhkɩ mɛ yèkwɔrɩ flɔ mɔ, tɛ́ náhkɩ mɛ pé piki syɩ̃lɛ pé tyípêl nàhnpɩ̃ gbónɔ́ sɔkɔ.
13 Ai de ti, Corazim! ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que em vós se operaram, há muito, sentadas em cilício e cinza, elas se teriam arrependido.
14 Ǹtɛ, tukey tuke sṍlɛ, Tiri ànɛ̂ Sidõ fṍhnɔ́ kɩ pɩ fàhfàh kal yépi tyɩ́lɛ.
14 Contudo, para Tiro e Sidom haverá menos rigor no juízo do que para vós.
15 Tɛ́, áwɔ-á, Kapɛrnayumi, á se wɛ nɛ, wáh kɩ yɔ̃ dɔkɔ yĩ̂nyõ? Póllɛ! Á kɩ tiki yuku fɔ́ɔ́ lékókwíl nyàh tɛ̃̀-ǹsah.»
15 E tu, Cafarnaum, porventura serás elevada até o céu? até o inferno descerás.
16 Tɛ́ tɔ̃ yo ǹ tõ̀ sã́hpú tyɩ́ nɛ: «Névi nɛ̂-à n nohnɩ yé tyɩ́, ńmɔ tyɩ́ ye tɛ̃̀ n nohnɩ, tɛ́ nɛ̂-à yé yahle, ńmɔ ye tɛ̃̀ yahle ànɛ̂ ń tɛkɩ mɔ́-ò tɔlɛ.»
16 Quem vos ouve, a mim me ouve; e quem vos rejeita, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Képah náh, tõ̀ sã́hpú nɛ́pĩ̂ tikitɔ̃nɩ́ pɔ́ gbãm pɔ́ nínɔ́ nɔ́pi pé syɩ pɔ de nɩ̀vɩ̀nɩ̀ sɔkɔ, mɛ n yo Yesu tyɩ́ nɛ, pé Yõ̀tɛ̃̀, ǹmɔ yĩn yõ, sétã̀n ńtɛ̃-á mɛ n sah pépi yóré yõ!
17 Voltaram depois os setenta com alegria, dizendo: Senhor, em teu nome, até os demônios se nos submetem.
18 Képah tɛ̃̀nɛ, à mɛ yo pé tyɩ́: «Mé sõ̀ sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ wɛ, à wil yĩ̂nyõ, à tiki kɛ núkú, à pɔ syɩkɩ pũ̀ sɔ̃́ yikiri yã̌l.
18 Respondeu-lhes ele: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 Ǹtɛ, yé yah, mé tɛ̃́nwɛnɔlɛ yé kɔ̃: Yé kɩ n kɔ vyeh, ànɛ̂ mìntyɩ̃ yõ. Ànɛ̂ yé kɩ fɛ̃ sépɛ tǎhkɩ̀lɛ n yɩkɩ, tɛ́ tir yɔ́ ńtɛ̃ náh yé nɔ n pi.
19 Eis que vos dei autoridade para pisar serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada vos fará dano algum.
20 Tɛ́ yé káh yɛ yé nɩ vɩ sétã̀n sàhnɔ́ ó tyɩ́lɛ yé yóré yõ. Ǹtɛ, yé yé nɩ vɩ nɛ, yé yni-á mɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ yĩ̂nyõ.»
20 Contudo, não vos alegreis porque se vos submetem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 Légbĩ́-ó sɔkɔ, Yesu nɩ kah vɩ Liyel Mírkí gbõ̀ yõ. Képah sɔkɔ, à mɛ nɛ: «Bɔ̌, áwɔ nɛ̂-á yĩ̂nyõ, ànɛ̂ sétáh nɛ́tɛ̃̂nɛ, mé álɛ n gbilki, áwɔ nɛ̂-á tyi nɔ́pi wɔ̃bɩ yɩ̃ pɩ̃́pú, ànɛ̂ lékã́mpu yah, tɛ́ sélɛ wɛ̃́npì wɔ wɛ̃kɩ. Àwe, bɔ̌, áwɔ dyɔ yĩ́ĩ́ tɛ̃̀ ye nɛ kè pɩ sɛ̃́.
21 Naquela mesma hora exultou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e entendidos, e as revelaste aos pequeninos; sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Ń sú ye sé póllɛ ń gbõ̀ dahbɩ. Ǹtɛ, ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ náh Liyel pilɛ n pnɛ, nɛ́ sú ó náh. Sɛ̃́ ó ye, nɛy tɔ náh súlɛ n pnɛ, nɛ́ pídĩ́ ó náh, ànɛ̂ wǎh mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé pé súlɛ nɛ̂ wɛ̃kɩ.»
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Képah náh, Yesu ǹ yah vi ǹ tõ̀ sã́hpú tĩ̀nnɛ, tɛ́ yo pépi ó tyɩ́: «Yèvɩnɩ mɛ yé tyɩ́, yépi nónó-á tyi nɔ́pi wɛ.
23 E voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 Mé kélɛ n yo yé tyɩ́ nɛ: Liyel tɛ̃ntõnè náhnáh, ànɛ̂ yõ̀tãm náhnáh sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé sè wɛ, tɛ́ pè náh sè wɛ. Tɛ́ mɛ ké tyɩ́ nɛ, yáh nónó noh, pé sè noh, tɛ́ pè náh sé tɔ wɛ noh.»
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 Légbĩ́nɛ, Liyel ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́-ò yɔ́ sõ̀ nɛ, pé Yesu mɔ yah, tɛ́ yuku yĩn, à yo ǹ tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, kwɔ́-ò dĩ́, pé se kɩ pɩ sɔ̃́, tɛ́ kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ nɩ?
25 E eis que se levantou certo doutor da lei e, para o experimentar, disse: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, tir nɛ̂ se wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ Liyel tyi sàhnɔ́ sɛ́bɛ́y sɔkɔ nɩ? Tir nɛ̂ se à mɛ n kar ké sɔkɔ nɩ?
26 Perguntou-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como lês tu?
27 Dĩ́ mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, kǎh mɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ nɛ ńkɛ̃́, á Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Liyel tyɩ́-á yɩ̃nɛ kè nɔ á tyɩ́ á nɩ póllɛ, ànɛ̂ á min póllɛ, ànɛ̂ á tǎhkɩ̀ póllɛ, ànɛ̂ á sõnɔ póllɛ. Á ní-ò tɔ tyɩ́ mó nɔ á tyɩ́ á gblɔ̌y tyɩ́ kɔ̃lɛ.
27 Respondeu-lhe ele: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Wǎh yo sɛ̃́, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́: «Á yo plɛ. Képahlɛ n pɩ, á kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ.»
28 Tornou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 Ǹtɛ, dĩ́ mɛ̀ sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé gbɩ wɛ. Kǎh pɩ sɛ̃́, à Yesu syah nɛ, nɛ̂ se péwɔ ní-òlɛ nɩ?
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Yesu mɛ à syah nɛ: «Dĩ́ yɔ́ ye lésõ wil Yerusalɛmɩ, à mɛ n tiki n yuku Yeriko sɔkɔ, tɛ́ kyɩ wil mɔ yɩ̃́pú yõ. Pè mɛ à tɛ̃ ǹ gbã̀n yî pól tɛ̃ syi, tɛ́ à ko markɩ sah, tɛ́ sɔkɔ.
30 Jesus, prosseguindo, disse: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de salteadores, os quais o despojaram e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 Tɛ́, kè pɔ yɩ̃nɛ, sárká wìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ yɔ́ mó mɛ n tiki n pi kénɛ wɛ̃̀kɩ̀lɛ. Wǎh pɔ dĩ́ mɛ̀ wɛ, à gbɔ sɔkɔ fɩ́ɩ́.
31 Casualmente, descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e vendo-o, passou de largo.
32 Képah náh, Levi yìkì nɛy yɔ́ tɔ tɔ̃ pɔ yĩni tɛ̃ nɛ́npɔ́. Ǹmɔ tɔ-á à wɛ sɛ̃́, à gbɔ sɔkɔ fɩ́ɩ́.
32 De igual modo também um levita chegou àquele lugar, viu-o, e passou de largo.
33 Ǹtɛ, Samarɩ nɛy yɔ́ sõ̀ mɛ n yuku kɔ́lɔ́ sɔkɔ, tɛ́ kyɩ dĩ́ yõ dɔkɔ. Ǹmɔ wɔ-á à wɛ sɛ̃́, ǹ yãm à tɛ̃.
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou perto dele e, vendo-o, encheu-se de compaixão;
34 À mɛ nɔ de ǹ tnɔ̂, tɛ́ dìvɛ̃ ànɛ̂ nɩrɩ mɔ ǹ nɩ́y yah, tɛ́ sè pukubi. Tɛ́ mɛ à dɔkɔ mɔ ǹ yɛ̃́ngbɛ̃́ ńkwɛ̃́ndyɩ́kɩ̀ yõ, à yuku ǹnɛ nɛ́pân twáh-ńsah yɔ́ sɔkɔ, à kyɩ yah dah mɔ ǹ tyɩ́ sɔkɔ.
34 e aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; e pondo-o sobre a sua cavalgadura, levou-o para uma estalagem e cuidou dele.
35 Ké dendallɛ, à mɛ pɔ́ plɔ́ nínɔ́ wilki nɛ́pân twáh-ńsah yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ kɔ̃, tɛ́ nɛ, à nɛ n yah n dah n mɔ dĩ́ mɛ̀ tyɩ́ sɔkɔ. Ńkɛ̃́, wàh kɩ sɔ̃́ gbõ̀ wilki à kah mɔ képah yõ, pâh pé syɩ pɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, páh kɩ à dyah kélɛ.»
35 No dia seguinte tirou dois denários, deu-os ao hospedeiro e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que gastares a mais, eu to pagarei quando voltar.
36 Képah yóntɛnɔ náh, Yesu dĩ́ piki yah nɛ, ǹmɔ tɛ̃̀ sõnɔ sɔkɔ, yɩ̃́pú-á dĩ́ nɛ̂ pɩ yɔ, ǹmɔ ní-ò se nɛ̂ tɛ̃̀nɛ nɛ́pĩ̂ tɔ̃́mɩ́ nɔ́pi sɔkɔ nɩ?
36 Qual, pois, destes três te parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Liyel ǹgbò wɛ̃̀kɩ̀ kwɔ́-ò mɛ à syah nɛ, nɛ̂-á ǹ yãm yah, ǹmɔ-á. Képah tɛ̃̀nɛ, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́: «Á tɔ kyɩ sɛ̃́nkɔ̃lɛ n pɩ.»
37 Respondeu o doutor da lei: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Disse-lhe, pois, Jesus: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Tɛ́ Yesu ànɛ̂ ǹ tõ̀ sã́hpú-á sõ̀ mɛ wɛ̃̀kɩ̀ yõ sɛ̃́, à kyɩ de kwílpír yɔ́ sɔkɔ. Tɛ́ kénɛ kwil sê yɔ́ sõ̀ mɛ, pè n ye Martɩlɛ. Ǹmɔ mɛ Yesu tɛ̃ plɛ ǹ gbô.
38 Ora, quando iam de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Tɛ́ gbɛ̃̀ sê yɔ́ sõ̀ mɛ ǹ tyɩ́, pè n ye Marilɛ. Ǹmɔ sõ̀ mɛ pɔ tɛ̃ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu tnɔ̂, à ǹ wɛlɔlɛ n nohnɩ.
39 Tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, sentando-se aos pés do Senhor, ouvia a sua palavra.
40 Légbĩ́nɛ, Martɩ yah mɛ n vyãh Yesu fèn pɩ́nɔ́ sɔkɔ. À mɛ pɔ yo Yesu tyɩ́ nɛ, pé Yõ̀tɛ̃̀, pé gbɛ̃̀ sê-á tõ̀ pól sah péwɔ ó kɔ̃, tɛ́ pɔ tɛ̃ ǹ tnɔ̂, kè kó mɛ tirlɛ ǹ yah nɩ? À kó n yo ǹ tyɩ́, à pélɛ n yohnɩ n mɔ nɩ?
40 Marta, porém, andava preocupada com muito serviço; e aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá que minha irmã me tenha deixado a servir sozinha? Dize-lhe, pois, que me ajude.
41 Ǹtɛ, à mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ: «Martɩ, áwɔ mɛ á gblɔ̌ynɛ n kwlɔ, mɛ á fɔkɔlɛ n sõ tyi náhnáh tyɩ́lɛ.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, estás ansiosa e perturbada com muitas coisas;
42 Ǹtɛ, tir núkú ó tyɩ́ ye yõrelɛ. Mari ye ké pèpɛy yah tɔkɔ, nɛ̂-á kè náh n tɛ̃ n syi n yah n pi ǹ tyɩ́.»
42 entretanto poucas são necessárias, ou mesmo uma só; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.