João 4

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 — ausente —
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 — ausente —
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Tɛ́ képah wɔ sɔkɔ, à sõ̀ yɩ̃nɛ à Samari gbɛ̃̀nyah kɔ kah.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Wǎh n yuku, à kyɩ yĩni tɛ̃ Samari kwil yɔ́ sɔkɔ, pè n ye Sikarlɛ. Kénɛ kwil mɛ Nsyosɛfu swãh tnɔ̂, nɛ̂-á lésõ ǹ sú Nsyakɔbɩ à kɔ̃.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Tɛ́ Nsyakɔbɩ kwlɛ̀y sõ̀ mɛ nɛ́npɔ́. Yesu-á wil kɔ́lɔ́ sɔkɔ tɛ́ kwlɔ, à sõ̀ mɛ kyɩ kɔ̃ tɛ̃ kénɛ kwlɛ̀y yõ. Tɛ́ gbĩ sõ̀ mɛ yõ̀tah sírr kénkɔ̃ sɔkɔ.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Képah sɔkɔ, Samari pi yɔ́-á pɔ yɔ dí-ńsah, Yesu mɛ à syah nɛ à ninɛ pé kɔ̃ pé wɔ.
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Tɛ́ légbĩ́nɛ, Yesu tõ̀ sã́hpú sõ̀ mɛ sɔkɔ yõke yáhndwe-ńsah kwil nɩyṍ.
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Képah sɔkɔ, Samari pi mɛ à syah nɛ, kè se pɩ sɔ̃́ tɛ́ ǹmɔ nɛ̂-á Nsyifulɛ, à kɩ pɔ wɔ wɔ ninɛ n ni péwɔ Samari nɛy tyɩ́ nɩ? Kègbɩ tɛ̃̀ yõ Nsyifunɔ náh ńtyɩ̃́nɔ sõ̀ n pɩ n soh wɛ̃ tyɩ́ ànɛ̂ Samari tãnnɛ.
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Wǎh yo sɛ̃́, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ: «Liyel-á nɛ̂nɛ névilɛ n kɔ̃, wâh sõ̀ mɛ kélɛ n pnɛ, tɛ́ pɩ̃ nɛ́dúkú nɛ̂-á n yo n mɔ á tyɩ́ yɔ̀, áwɔ ye náhkɩ sõ̀ ni wɔ wɔ ninɛ ǹ tyɩ́, tɛ́ à náhkɩ ninɛ ǹ kɔ̃ nɛ̂-á minnɛ névilɛ n kɔ̃.»
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Képah sɔkɔ, pi nɛ pé yõ̀tɛ̃̀, kwlɛ̀ndìkì náh mɛ ǹmɔ tyɩ́, tɛ́ kwlɛ̀y-á mó tɔ̃ mɛ súkúlínɔ́lɛ, à se náhkɩ sõ̀ wɛ ńyãh kénɛ ninɛ nɩ?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Ńkɛ̃́ pépi náh nɛy Nsyakɔbɩ nɛ̂-á pé kɔ̃ kwlɛ̀y mɛ̀nɛ, tɛ́ ké ni wɔ sɔkɔ ànɛ̂ ǹ wɛ̃́npìlɛ, à tahlɩ ǹ yípɛ̂y tyɩ́, ǹmɔ se kal Nsyakɔbɩ mɛ̀nɛ nɩ?
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Yesu mɛ nɛ: «Névi nɛ̂-à kwlɛ̀y mɛ̀ ni wɔ, níkì kɩ tɔ̃ pɔ tɛ̃̀ tɛ̃.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Ǹtɛ ńmɔ-à ninɛ névi nɛ̂ kɔ̃, tɛ̃̀-à kè wɔ, níkì náh tɔ̃ tɛ̃̀ tɛ̃ n yah n pi póllɛ. Kè kɩ n pɔ n mɔ lègbèr tyɩ́ kɔ̃lɛ tɛ̃̀ sɔkɔ, kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ minnɛ n kɔ̃.»
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Képah sɔkɔ, pi à syah nɛ pé yõ̀tɛ̃̀, à pé kɔ̃ kénɛ ninɛ, níkì kɔ̃ kè káh tɔ̃ pélɛ n tɛ̃, ànɛ̂ pé káh tɔ̃ pɔ ásõ̂ yɔ tɛ̃̀ di yĩnnɛ.
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Wǎh yo sɛ̃́, Yesu mɛ nɛ, à kyɩ ǹ pɛ ye pè pɔ ásõ̂.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Képah sɔkɔ, pi nɛ pɛ náh mɛ pé tyɩ́. Yesu mɛ nɛ, gbɩ-á à yo nɛ pɛ náh mɛ pé tyɩ́.
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Pɛbɩ nɛ́pĩ̂ kwâl tyɩ́-á à tɛ̃ yah sɔkɔ, tɛ́ nɛ̂ tyɩ́-á tɔ̃ ǹnɛ núkúnúkú yɔ̀, gbɩ-á à yo, ǹ pɛ náh ǹnɛ.
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Képah tɛ̃̀nɛ, pi mɛ yo Yesu tyɩ́ nɛ pé yõ̀tɛ̃̀, páh kè kyɔmɩ wɛ nɛ, Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò-á ǹnɛ.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Ńkɛ̃́ pépi náh tãn-á Liyellɛ n gbilki ńyãh sɔkɔ, nɛ́npɔ́-á mɛ yɔ̃lɩ mɛ̀ yõ yàhàh. Ǹtɛ pépi Nsyifunɔ wɔlɛ, pépi n nɛ n yo nɛ, Liyel-á yɩ̃nɛ à nɛ n gbilki ńyãh sɔkɔ, nɛ́npɔ́-á mɛ Yerusalɛmɩ sɔkɔ.
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ yo pi tyɩ́ nɛ: «Sɛ̃ ń yõ. Sõ yɔ́ mɛ n pi, nɛy náh tɔ̃ pɔ Sú Liyel gbilki n pi yɔ̃lɩ mɛ̀ yõ, képah náh pɩ, Yerusalɛmɩ ńtɛ̃ sɔkɔ.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Yépi Samari tãnnɛ, yě Liyellɛ n gbilki tɛ́ yé náh ǹnɛ n pnɛ. Ǹtɛ ápi Nsyifunɔ tyɩ́ ye Liyel syɔ̃ à pwáhnmɔnɔlɛ n kɔ̃. Képah ye á ǹnɛ n pnɛ, tɛ́ ǹnɛ gbilki.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ǹtɛ gbĩ yɔ́ mɛ n pi, nɛ̂-á mɛ tɛ núkúnúkú ńtɛ̃nɛ yɔ̀. Képah sɔkɔ ye Sú Liyel gbílkípú kègblɔ kɩ ǹnɛ n gbilki ǹ Mirki gbõ̀ yõ sɔkɔ ànɛ̂ gbɩ wɛ̃̀kɩ̀ yõ. Gbílkínɔ́ mɛ̀ dùkù pɩ́pú névye ye Sú Liyel n nɛ n yah n kɔ̃.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Liyellɛ, Mirki ye ǹnɛ. Képah ye, nónó-á ǹnɛ n gbilki, pè yɩ̃nɛ pè ǹnɛ n gbilki ǹ Mirki gbõ̀ yõ, ànɛ̂ gbɩ wɛ̃̀kɩ̀ yõ.»
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Képah sɔkɔ, pi à syah nɛ, páh pɩ̃ nɛ Liyel nɛy yáhntɔkɔnɔ-á kɩ n pɔ n pi, nɛ̂-á pè n ye Kristalɛ. Ǹmɔ-à pɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, wǎh kɩ pɔ tyi pól dùkù yo wah pé tyɩ́.
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Yesu mɛ nɛ: «Ǹmɔ ye ńmɔlɛ, nɛ̂-á n yo n mɔ á tyɩ́ yɔ̀.»
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Wǎh mɛ képah yónɔ́ sɔkɔ, ǹ tõ̀ sã́hpú mɛ pé syɩ pɔ de. Tɛ́ pǎh pɔ à wɛ à mɛ n yãh ànɛ̂ pilɛ sɛ̃́, kè pé gbã̀n du. Ǹtɛ pé sɔkɔ yɔ́ ńtɛ̃ náh fɛ̃ syi à piki yah nɛ, kwâh nɛ̂ se à n yah n kɔ̃ pi mɛ̀ tyɩ́, képah náh pɩ, tir nɛ̂ se à n yo ǹ tyɩ́ nɩ?
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Képah tɛ̃̀nɛ, pi ǹ ni pĩ́n sah nɛ́npɔ́, tɛ́ to kyɩ kwil nɩyṍ, à kyɩ tyah n yo no tyɩ́ nɛ,
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 pè pɔ nɛ n yah dĩ́ yɔ́lɛ, à péwɔ tyípɩ́nɩ̀ pól yo pé tyɩ́ lɛ́! Ǹmɔ káh kɩ nɛ̂ Liyel nɛy yáhntɔkɔnɔlɛ dɛ́?
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Képah sɔkɔ, névye mɛ wil kwil nɩyṍ mɛ n yuku Yesu tnɔ̂.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Tɛ́ légbĩ́nɛ, Yesu tõ̀ sã́hpú sõ̀ mɛ Yesulɛ n ni nɛ, kwɔ́-ò dĩ́, à yõke yõ kɛ̀!
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Ǹtɛ Yesu mɛ pè syah nɛ, yõke yɔ́-á mɛ péwɔ tyɩ́ yõ yõ tɛ̃̀nɛ, nɛ̂-à pépi náh kélɛ n pnɛ.
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Képah sɔkɔ, ǹ tõ̀ sã́hpú sõ̀ mɛ wɛ̃nɛ n piki n yah nɛ, ǹnɩ̂ se kɩ mɛ pɔ yõkelɛ à kɔ̃ nɩ?
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 À mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Liyel nɛ̂-á tɛkɩ mɔ ńmɔlɛ, wǎh mɛ nɛ̂ tyɩ́, képah pɩ́nɔ́ ànɛ̂ ǹ tõ̀ pɩ́ntɛnɔ ye pɩ ńmɔ yõkelɛ.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Yépi náh ńkɛ̃́nɛ nɛ n yo nɛ, ńwɔ̃́lɔ́ ńyã́h-á tɔ̃ wũ tɛ́ sèmukɔ tɔkɔ gbĩ́ kɩ nɔ di? Ǹtɛ ńmɔ wɔ kɩ yo yé tyɩ́ nɛ, yé yé yey yɔ̃ n yah sèmukɔlɛ kòntɛ̃̀nɔ́lɛ swãh sɔkɔ, tɔkɔ tɔkɔ tɛ̃̀nɛ.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Névi nɛ̂-à mɛ sèmukɔlɛ n tɔkɔ, ǹ tõ̀ pɩ́nɔ́ lédyáhnɩ́ mɛ tɛ ǹ tyɩ́; sèmukɔ pɔ́rɩ́ nɛ̂-á à n tuke n mɔ, névye ye nónó-á kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ n pi. Képah sɔkɔ, névi nɛ̂-á mɔ sélɛ, ànɛ̂ névi nɛ̂-á sè tɔkɔ, pé pól kɩ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ pɩ wɛ̃ tyɩ́.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Képah n wɛ̃kɩ nɛ, gbɩ-á sèmìrkì mɛ̀nɛ, nɛ̂-á n yo nɛ ńkɛ̃́: ‹Ǹnɩ̂ kɩ sèmukɔ mɔ, tɛ́ ǹnɩ̂ kɩ sè tɔkɔ.›
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Yépi náh swãh nɛ̂ tõ, ńmɔ yé tɛkɩ mɔ nɛ, yé kyɩ képah sèmukɔ tɔkɔ. Nósyɔ́ ye tõ̀ pɩ ké sɔkɔ, yépi kɔ̃ yé pɔ wɛ de pé tõ̀ pɩ́nɔ́ yén sõ̀.»
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Tɛ́ pi mɛ̀-á sõ̀ wɛy nɛ̂ yo nɛ, dĩ́ mɛ̀-á péwɔ tyípɩ́nɩ̀ pól yo pé tyɩ́, képah yĩnnɛ Samari tãn náhnáh sõ̀ sɛ̃ Yesu yõ kwil mɛ̀ sɔkɔ.
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Képah ye Samari tãn nɔ́pi-á kyɩ Yesu tyɩ́, pè à ni nɛ à wũ pé tyɩ́. Yesu mɛ wũ nɛ́npɔ́ à sèpĩ̀n nínì pɩ.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Képah tɛ̃̀nɛ, névye náhnáh tɔ̃ sɛ̃ Yesu yõ wǎh wɛlɔ nónó yo pè noh sépi yĩnnɛ.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Tɛ́ mɛ tyah n yo pi mɛ̀ tyɩ́ nɛ, ǹmɔ yóré ó yĩn náh tɔ̃ pépi sɛ̃ Yesu yõ dɛ́! Ńkɛ̃́ pépi ńtɛ̃ tɔ-á ǹ wɛy wɛ noh níkílɛ, tɛ́ pɩ̃ nɛ kègbɩ tɛ̃̀ yõ, ǹmɔ-á ńtyɩ̃́nɔ kèkõyṍ pwáhnmɔ-òlɛ.
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Yesu-á sèpĩ̀n nínì nɔ́pi pɩ tɛ, à yal nɛ́npɔ́ à yuku Kalile gbɛ̃̀nyah sɔkɔ.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Tɛ́ à mó tɔ̃ lésõ kè yo nɛ, Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò náh n tɛ̃ plɛ ǹ sú kwil sɔkɔ.
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Ǹtɛ Kalile tãn tɔ-á lésõ kyɩ Nsyifunɔ yɔ̃rɩ tyɛ́nɔ́ syáh sɔkɔ Yerusalɛmɩ sɔkɔ, tɛ́ Yesu tyípɩ́nɔ́ wɛ sɛ̃́, képah ye wǎh pɔ pɔ pé gbɛ̃̀nyah sɔkɔ, pè mɛ à tɔ̃ sah tɛ̃.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Képah sɔkɔ, Yesu sɔkɔ kénɛ gbɛ̃̀nyah kwil mɛ̀ sɔkɔ, nɛ̂-á pè n ye Kanalɛ. Nɛ́npɔ́ sɔkɔ ye lésõ à ni vi mɔ pɩ dìvɛ̃nɛ. Tɛ́ nɛ́-ǹgbɛ̃ yɔ́ lésõ mɛ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ yɔ́ tyɩ́ Kapɛrnayumi kwil sɔkɔ. Ǹ pídĩ́ náh lésõ mɛ lènɔlɛ.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Wǎh pɔ noh nɛ, Yesu-á mɛ wil Nsyude gbɛ̃̀nyah sɔkɔ à pɔ Kalile sɔkɔ, à mɛ ǹ nyáh sõ kyɩ à ni nɛ, à tiki pɔ Kapɛrnayumi sɔkɔ, à pɔ pé pídĩ́ dɛ mɔ pé kɔ̃; wǎh mɛ n tyah kúnɔ́lɛ.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, pè se yɔ́ kɩ fɛ̃ sɛ̃ yah péwɔ yõ; nɛ́ gbǐl ànɛ̂ gbɛ̃̀ndùnì tyi náh pɩ pè wɛ nɩ?
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Ǹtɛ dĩ́ mɛ tɔ̃ yo ǹ tyɩ́ nɛ, pé yõ̀tɛ̃̀, à tiki pɔ súú péwɔ tĩ̀nnɛ pé dípír káh pɔ ku.
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, à ǹ syɩ sɔkɔ ǹ tĩ̀nnɛ, ǹ pídĩ́-á dɛ. Dĩ́ mɛ sɛ̃ ǹ wɛy mɛ̀ yõ, tɛ́ ǹ syɩ.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Wǎh mɛ wɛ̃̀kɩ̀ yõ, ǹ tõ̀npɩbɩ pɔ à yohnɩ, tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ, ǹ pídĩ́-á dɛ.
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 À mɛ pè piki yah nɛ, gbĩ́ nɛ̂ se fàhfàh de ǹ tyɩ́ nɩ? Pè mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, ńnɩ́nɩ́ gbĩ̀ntɔ̃̀ pɔ̃́ sɔkɔ-á wílvyã́hnɩ̀ à fĩn mɔ.
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Képah sɔkɔ, dípír sú kè kyɔmɩ wɛ nɛ légbĩ́ mɛ̀-ó sɔkɔ-á Yesu yo pé tyɩ́ nɛ, pé nɛ n yuku, pé pídĩ́-á dɛ. À tɔkɔ légbĩ́ tyɩ́, ǹmɔ ànɛ̂ ǹ gbô tãn pól sɛ̃ Yesu yõ.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Tɛ́ Yesu-á wil Nsyude gbɛ̃̀nyah sɔkɔ, à pɔ Kalile gbɛ̃̀nyah sɔkɔ, képah ye à pɩ gbǐl ní-òlɛ.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.