João 4

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 — ausente —
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Tɛ́ képah wɔ sɔkɔ, à sõ̀ yɩ̃nɛ à Samari gbɛ̃̀nyah kɔ kah.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Wǎh n yuku, à kyɩ yĩni tɛ̃ Samari kwil yɔ́ sɔkɔ, pè n ye Sikarlɛ. Kénɛ kwil mɛ Nsyosɛfu swãh tnɔ̂, nɛ̂-á lésõ ǹ sú Nsyakɔbɩ à kɔ̃.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Tɛ́ Nsyakɔbɩ kwlɛ̀y sõ̀ mɛ nɛ́npɔ́. Yesu-á wil kɔ́lɔ́ sɔkɔ tɛ́ kwlɔ, à sõ̀ mɛ kyɩ kɔ̃ tɛ̃ kénɛ kwlɛ̀y yõ. Tɛ́ gbĩ sõ̀ mɛ yõ̀tah sírr kénkɔ̃ sɔkɔ.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Képah sɔkɔ, Samari pi yɔ́-á pɔ yɔ dí-ńsah, Yesu mɛ à syah nɛ à ninɛ pé kɔ̃ pé wɔ.
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 Tɛ́ légbĩ́nɛ, Yesu tõ̀ sã́hpú sõ̀ mɛ sɔkɔ yõke yáhndwe-ńsah kwil nɩyṍ.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Képah sɔkɔ, Samari pi mɛ à syah nɛ, kè se pɩ sɔ̃́ tɛ́ ǹmɔ nɛ̂-á Nsyifulɛ, à kɩ pɔ wɔ wɔ ninɛ n ni péwɔ Samari nɛy tyɩ́ nɩ? Kègbɩ tɛ̃̀ yõ Nsyifunɔ náh ńtyɩ̃́nɔ sõ̀ n pɩ n soh wɛ̃ tyɩ́ ànɛ̂ Samari tãnnɛ.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Wǎh yo sɛ̃́, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ: «Liyel-á nɛ̂nɛ névilɛ n kɔ̃, wâh sõ̀ mɛ kélɛ n pnɛ, tɛ́ pɩ̃ nɛ́dúkú nɛ̂-á n yo n mɔ á tyɩ́ yɔ̀, áwɔ ye náhkɩ sõ̀ ni wɔ wɔ ninɛ ǹ tyɩ́, tɛ́ à náhkɩ ninɛ ǹ kɔ̃ nɛ̂-á minnɛ névilɛ n kɔ̃.»
10 Jesus respondeu:
11 Képah sɔkɔ, pi nɛ pé yõ̀tɛ̃̀, kwlɛ̀ndìkì náh mɛ ǹmɔ tyɩ́, tɛ́ kwlɛ̀y-á mó tɔ̃ mɛ súkúlínɔ́lɛ, à se náhkɩ sõ̀ wɛ ńyãh kénɛ ninɛ nɩ?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Ńkɛ̃́ pépi náh nɛy Nsyakɔbɩ nɛ̂-á pé kɔ̃ kwlɛ̀y mɛ̀nɛ, tɛ́ ké ni wɔ sɔkɔ ànɛ̂ ǹ wɛ̃́npìlɛ, à tahlɩ ǹ yípɛ̂y tyɩ́, ǹmɔ se kal Nsyakɔbɩ mɛ̀nɛ nɩ?
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Yesu mɛ nɛ: «Névi nɛ̂-à kwlɛ̀y mɛ̀ ni wɔ, níkì kɩ tɔ̃ pɔ tɛ̃̀ tɛ̃.
13 Jesus respondeu:
14 Ǹtɛ ńmɔ-à ninɛ névi nɛ̂ kɔ̃, tɛ̃̀-à kè wɔ, níkì náh tɔ̃ tɛ̃̀ tɛ̃ n yah n pi póllɛ. Kè kɩ n pɔ n mɔ lègbèr tyɩ́ kɔ̃lɛ tɛ̃̀ sɔkɔ, kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ minnɛ n kɔ̃.»
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Képah sɔkɔ, pi à syah nɛ pé yõ̀tɛ̃̀, à pé kɔ̃ kénɛ ninɛ, níkì kɔ̃ kè káh tɔ̃ pélɛ n tɛ̃, ànɛ̂ pé káh tɔ̃ pɔ ásõ̂ yɔ tɛ̃̀ di yĩnnɛ.
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Wǎh yo sɛ̃́, Yesu mɛ nɛ, à kyɩ ǹ pɛ ye pè pɔ ásõ̂.
16 Jesus disse:
17 Képah sɔkɔ, pi nɛ pɛ náh mɛ pé tyɩ́. Yesu mɛ nɛ, gbɩ-á à yo nɛ pɛ náh mɛ pé tyɩ́.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Pɛbɩ nɛ́pĩ̂ kwâl tyɩ́-á à tɛ̃ yah sɔkɔ, tɛ́ nɛ̂ tyɩ́-á tɔ̃ ǹnɛ núkúnúkú yɔ̀, gbɩ-á à yo, ǹ pɛ náh ǹnɛ.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Képah tɛ̃̀nɛ, pi mɛ yo Yesu tyɩ́ nɛ pé yõ̀tɛ̃̀, páh kè kyɔmɩ wɛ nɛ, Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò-á ǹnɛ.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Ńkɛ̃́ pépi náh tãn-á Liyellɛ n gbilki ńyãh sɔkɔ, nɛ́npɔ́-á mɛ yɔ̃lɩ mɛ̀ yõ yàhàh. Ǹtɛ pépi Nsyifunɔ wɔlɛ, pépi n nɛ n yo nɛ, Liyel-á yɩ̃nɛ à nɛ n gbilki ńyãh sɔkɔ, nɛ́npɔ́-á mɛ Yerusalɛmɩ sɔkɔ.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ yo pi tyɩ́ nɛ: «Sɛ̃ ń yõ. Sõ yɔ́ mɛ n pi, nɛy náh tɔ̃ pɔ Sú Liyel gbilki n pi yɔ̃lɩ mɛ̀ yõ, képah náh pɩ, Yerusalɛmɩ ńtɛ̃ sɔkɔ.
21 Jesus respondeu:
22 Yépi Samari tãnnɛ, yě Liyellɛ n gbilki tɛ́ yé náh ǹnɛ n pnɛ. Ǹtɛ ápi Nsyifunɔ tyɩ́ ye Liyel syɔ̃ à pwáhnmɔnɔlɛ n kɔ̃. Képah ye á ǹnɛ n pnɛ, tɛ́ ǹnɛ gbilki.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ǹtɛ gbĩ yɔ́ mɛ n pi, nɛ̂-á mɛ tɛ núkúnúkú ńtɛ̃nɛ yɔ̀. Képah sɔkɔ ye Sú Liyel gbílkípú kègblɔ kɩ ǹnɛ n gbilki ǹ Mirki gbõ̀ yõ sɔkɔ ànɛ̂ gbɩ wɛ̃̀kɩ̀ yõ. Gbílkínɔ́ mɛ̀ dùkù pɩ́pú névye ye Sú Liyel n nɛ n yah n kɔ̃.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Liyellɛ, Mirki ye ǹnɛ. Képah ye, nónó-á ǹnɛ n gbilki, pè yɩ̃nɛ pè ǹnɛ n gbilki ǹ Mirki gbõ̀ yõ, ànɛ̂ gbɩ wɛ̃̀kɩ̀ yõ.»
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Képah sɔkɔ, pi à syah nɛ, páh pɩ̃ nɛ Liyel nɛy yáhntɔkɔnɔ-á kɩ n pɔ n pi, nɛ̂-á pè n ye Kristalɛ. Ǹmɔ-à pɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, wǎh kɩ pɔ tyi pól dùkù yo wah pé tyɩ́.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Yesu mɛ nɛ: «Ǹmɔ ye ńmɔlɛ, nɛ̂-á n yo n mɔ á tyɩ́ yɔ̀.»
26 Então Jesus disse:
27 Wǎh mɛ képah yónɔ́ sɔkɔ, ǹ tõ̀ sã́hpú mɛ pé syɩ pɔ de. Tɛ́ pǎh pɔ à wɛ à mɛ n yãh ànɛ̂ pilɛ sɛ̃́, kè pé gbã̀n du. Ǹtɛ pé sɔkɔ yɔ́ ńtɛ̃ náh fɛ̃ syi à piki yah nɛ, kwâh nɛ̂ se à n yah n kɔ̃ pi mɛ̀ tyɩ́, képah náh pɩ, tir nɛ̂ se à n yo ǹ tyɩ́ nɩ?
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Képah tɛ̃̀nɛ, pi ǹ ni pĩ́n sah nɛ́npɔ́, tɛ́ to kyɩ kwil nɩyṍ, à kyɩ tyah n yo no tyɩ́ nɛ,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 pè pɔ nɛ n yah dĩ́ yɔ́lɛ, à péwɔ tyípɩ́nɩ̀ pól yo pé tyɩ́ lɛ́! Ǹmɔ káh kɩ nɛ̂ Liyel nɛy yáhntɔkɔnɔlɛ dɛ́?
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Képah sɔkɔ, névye mɛ wil kwil nɩyṍ mɛ n yuku Yesu tnɔ̂.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Tɛ́ légbĩ́nɛ, Yesu tõ̀ sã́hpú sõ̀ mɛ Yesulɛ n ni nɛ, kwɔ́-ò dĩ́, à yõke yõ kɛ̀!
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Ǹtɛ Yesu mɛ pè syah nɛ, yõke yɔ́-á mɛ péwɔ tyɩ́ yõ yõ tɛ̃̀nɛ, nɛ̂-à pépi náh kélɛ n pnɛ.
32 Mas ele lhes disse:
33 Képah sɔkɔ, ǹ tõ̀ sã́hpú sõ̀ mɛ wɛ̃nɛ n piki n yah nɛ, ǹnɩ̂ se kɩ mɛ pɔ yõkelɛ à kɔ̃ nɩ?
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 À mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Liyel nɛ̂-á tɛkɩ mɔ ńmɔlɛ, wǎh mɛ nɛ̂ tyɩ́, képah pɩ́nɔ́ ànɛ̂ ǹ tõ̀ pɩ́ntɛnɔ ye pɩ ńmɔ yõkelɛ.
34 Jesus lhes declarou:
35 Yépi náh ńkɛ̃́nɛ nɛ n yo nɛ, ńwɔ̃́lɔ́ ńyã́h-á tɔ̃ wũ tɛ́ sèmukɔ tɔkɔ gbĩ́ kɩ nɔ di? Ǹtɛ ńmɔ wɔ kɩ yo yé tyɩ́ nɛ, yé yé yey yɔ̃ n yah sèmukɔlɛ kòntɛ̃̀nɔ́lɛ swãh sɔkɔ, tɔkɔ tɔkɔ tɛ̃̀nɛ.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Névi nɛ̂-à mɛ sèmukɔlɛ n tɔkɔ, ǹ tõ̀ pɩ́nɔ́ lédyáhnɩ́ mɛ tɛ ǹ tyɩ́; sèmukɔ pɔ́rɩ́ nɛ̂-á à n tuke n mɔ, névye ye nónó-á kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ n pi. Képah sɔkɔ, névi nɛ̂-á mɔ sélɛ, ànɛ̂ névi nɛ̂-á sè tɔkɔ, pé pól kɩ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ pɩ wɛ̃ tyɩ́.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Képah n wɛ̃kɩ nɛ, gbɩ-á sèmìrkì mɛ̀nɛ, nɛ̂-á n yo nɛ ńkɛ̃́: ‹Ǹnɩ̂ kɩ sèmukɔ mɔ, tɛ́ ǹnɩ̂ kɩ sè tɔkɔ.›
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Yépi náh swãh nɛ̂ tõ, ńmɔ yé tɛkɩ mɔ nɛ, yé kyɩ képah sèmukɔ tɔkɔ. Nósyɔ́ ye tõ̀ pɩ ké sɔkɔ, yépi kɔ̃ yé pɔ wɛ de pé tõ̀ pɩ́nɔ́ yén sõ̀.»
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Tɛ́ pi mɛ̀-á sõ̀ wɛy nɛ̂ yo nɛ, dĩ́ mɛ̀-á péwɔ tyípɩ́nɩ̀ pól yo pé tyɩ́, képah yĩnnɛ Samari tãn náhnáh sõ̀ sɛ̃ Yesu yõ kwil mɛ̀ sɔkɔ.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Képah ye Samari tãn nɔ́pi-á kyɩ Yesu tyɩ́, pè à ni nɛ à wũ pé tyɩ́. Yesu mɛ wũ nɛ́npɔ́ à sèpĩ̀n nínì pɩ.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Képah tɛ̃̀nɛ, névye náhnáh tɔ̃ sɛ̃ Yesu yõ wǎh wɛlɔ nónó yo pè noh sépi yĩnnɛ.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Tɛ́ mɛ tyah n yo pi mɛ̀ tyɩ́ nɛ, ǹmɔ yóré ó yĩn náh tɔ̃ pépi sɛ̃ Yesu yõ dɛ́! Ńkɛ̃́ pépi ńtɛ̃ tɔ-á ǹ wɛy wɛ noh níkílɛ, tɛ́ pɩ̃ nɛ kègbɩ tɛ̃̀ yõ, ǹmɔ-á ńtyɩ̃́nɔ kèkõyṍ pwáhnmɔ-òlɛ.
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Yesu-á sèpĩ̀n nínì nɔ́pi pɩ tɛ, à yal nɛ́npɔ́ à yuku Kalile gbɛ̃̀nyah sɔkɔ.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Tɛ́ à mó tɔ̃ lésõ kè yo nɛ, Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò náh n tɛ̃ plɛ ǹ sú kwil sɔkɔ.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Ǹtɛ Kalile tãn tɔ-á lésõ kyɩ Nsyifunɔ yɔ̃rɩ tyɛ́nɔ́ syáh sɔkɔ Yerusalɛmɩ sɔkɔ, tɛ́ Yesu tyípɩ́nɔ́ wɛ sɛ̃́, képah ye wǎh pɔ pɔ pé gbɛ̃̀nyah sɔkɔ, pè mɛ à tɔ̃ sah tɛ̃.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Képah sɔkɔ, Yesu sɔkɔ kénɛ gbɛ̃̀nyah kwil mɛ̀ sɔkɔ, nɛ̂-á pè n ye Kanalɛ. Nɛ́npɔ́ sɔkɔ ye lésõ à ni vi mɔ pɩ dìvɛ̃nɛ. Tɛ́ nɛ́-ǹgbɛ̃ yɔ́ lésõ mɛ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ yɔ́ tyɩ́ Kapɛrnayumi kwil sɔkɔ. Ǹ pídĩ́ náh lésõ mɛ lènɔlɛ.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Wǎh pɔ noh nɛ, Yesu-á mɛ wil Nsyude gbɛ̃̀nyah sɔkɔ à pɔ Kalile sɔkɔ, à mɛ ǹ nyáh sõ kyɩ à ni nɛ, à tiki pɔ Kapɛrnayumi sɔkɔ, à pɔ pé pídĩ́ dɛ mɔ pé kɔ̃; wǎh mɛ n tyah kúnɔ́lɛ.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, pè se yɔ́ kɩ fɛ̃ sɛ̃ yah péwɔ yõ; nɛ́ gbǐl ànɛ̂ gbɛ̃̀ndùnì tyi náh pɩ pè wɛ nɩ?
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ǹtɛ dĩ́ mɛ tɔ̃ yo ǹ tyɩ́ nɛ, pé yõ̀tɛ̃̀, à tiki pɔ súú péwɔ tĩ̀nnɛ pé dípír káh pɔ ku.
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, à ǹ syɩ sɔkɔ ǹ tĩ̀nnɛ, ǹ pídĩ́-á dɛ. Dĩ́ mɛ sɛ̃ ǹ wɛy mɛ̀ yõ, tɛ́ ǹ syɩ.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Wǎh mɛ wɛ̃̀kɩ̀ yõ, ǹ tõ̀npɩbɩ pɔ à yohnɩ, tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ, ǹ pídĩ́-á dɛ.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 À mɛ pè piki yah nɛ, gbĩ́ nɛ̂ se fàhfàh de ǹ tyɩ́ nɩ? Pè mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, ńnɩ́nɩ́ gbĩ̀ntɔ̃̀ pɔ̃́ sɔkɔ-á wílvyã́hnɩ̀ à fĩn mɔ.
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Képah sɔkɔ, dípír sú kè kyɔmɩ wɛ nɛ légbĩ́ mɛ̀-ó sɔkɔ-á Yesu yo pé tyɩ́ nɛ, pé nɛ n yuku, pé pídĩ́-á dɛ. À tɔkɔ légbĩ́ tyɩ́, ǹmɔ ànɛ̂ ǹ gbô tãn pól sɛ̃ Yesu yõ.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Tɛ́ Yesu-á wil Nsyude gbɛ̃̀nyah sɔkɔ, à pɔ Kalile gbɛ̃̀nyah sɔkɔ, képah ye à pɩ gbǐl ní-òlɛ.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.