João 4

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 — ausente —
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 — ausente —
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 — ausente —
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 Tɛ́ képah wɔ sɔkɔ, à sõ̀ yɩ̃nɛ à Samari gbɛ̃̀nyah kɔ kah.
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Wǎh n yuku, à kyɩ yĩni tɛ̃ Samari kwil yɔ́ sɔkɔ, pè n ye Sikarlɛ. Kénɛ kwil mɛ Nsyosɛfu swãh tnɔ̂, nɛ̂-á lésõ ǹ sú Nsyakɔbɩ à kɔ̃.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Tɛ́ Nsyakɔbɩ kwlɛ̀y sõ̀ mɛ nɛ́npɔ́. Yesu-á wil kɔ́lɔ́ sɔkɔ tɛ́ kwlɔ, à sõ̀ mɛ kyɩ kɔ̃ tɛ̃ kénɛ kwlɛ̀y yõ. Tɛ́ gbĩ sõ̀ mɛ yõ̀tah sírr kénkɔ̃ sɔkɔ.
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 Képah sɔkɔ, Samari pi yɔ́-á pɔ yɔ dí-ńsah, Yesu mɛ à syah nɛ à ninɛ pé kɔ̃ pé wɔ.
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 Tɛ́ légbĩ́nɛ, Yesu tõ̀ sã́hpú sõ̀ mɛ sɔkɔ yõke yáhndwe-ńsah kwil nɩyṍ.
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 Képah sɔkɔ, Samari pi mɛ à syah nɛ, kè se pɩ sɔ̃́ tɛ́ ǹmɔ nɛ̂-á Nsyifulɛ, à kɩ pɔ wɔ wɔ ninɛ n ni péwɔ Samari nɛy tyɩ́ nɩ? Kègbɩ tɛ̃̀ yõ Nsyifunɔ náh ńtyɩ̃́nɔ sõ̀ n pɩ n soh wɛ̃ tyɩ́ ànɛ̂ Samari tãnnɛ.
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 Wǎh yo sɛ̃́, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ: «Liyel-á nɛ̂nɛ névilɛ n kɔ̃, wâh sõ̀ mɛ kélɛ n pnɛ, tɛ́ pɩ̃ nɛ́dúkú nɛ̂-á n yo n mɔ á tyɩ́ yɔ̀, áwɔ ye náhkɩ sõ̀ ni wɔ wɔ ninɛ ǹ tyɩ́, tɛ́ à náhkɩ ninɛ ǹ kɔ̃ nɛ̂-á minnɛ névilɛ n kɔ̃.»
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 Képah sɔkɔ, pi nɛ pé yõ̀tɛ̃̀, kwlɛ̀ndìkì náh mɛ ǹmɔ tyɩ́, tɛ́ kwlɛ̀y-á mó tɔ̃ mɛ súkúlínɔ́lɛ, à se náhkɩ sõ̀ wɛ ńyãh kénɛ ninɛ nɩ?
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 Ńkɛ̃́ pépi náh nɛy Nsyakɔbɩ nɛ̂-á pé kɔ̃ kwlɛ̀y mɛ̀nɛ, tɛ́ ké ni wɔ sɔkɔ ànɛ̂ ǹ wɛ̃́npìlɛ, à tahlɩ ǹ yípɛ̂y tyɩ́, ǹmɔ se kal Nsyakɔbɩ mɛ̀nɛ nɩ?
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 Yesu mɛ nɛ: «Névi nɛ̂-à kwlɛ̀y mɛ̀ ni wɔ, níkì kɩ tɔ̃ pɔ tɛ̃̀ tɛ̃.
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 Ǹtɛ ńmɔ-à ninɛ névi nɛ̂ kɔ̃, tɛ̃̀-à kè wɔ, níkì náh tɔ̃ tɛ̃̀ tɛ̃ n yah n pi póllɛ. Kè kɩ n pɔ n mɔ lègbèr tyɩ́ kɔ̃lɛ tɛ̃̀ sɔkɔ, kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ minnɛ n kɔ̃.»
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 Képah sɔkɔ, pi à syah nɛ pé yõ̀tɛ̃̀, à pé kɔ̃ kénɛ ninɛ, níkì kɔ̃ kè káh tɔ̃ pélɛ n tɛ̃, ànɛ̂ pé káh tɔ̃ pɔ ásõ̂ yɔ tɛ̃̀ di yĩnnɛ.
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 Wǎh yo sɛ̃́, Yesu mɛ nɛ, à kyɩ ǹ pɛ ye pè pɔ ásõ̂.
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 Képah sɔkɔ, pi nɛ pɛ náh mɛ pé tyɩ́. Yesu mɛ nɛ, gbɩ-á à yo nɛ pɛ náh mɛ pé tyɩ́.
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 Pɛbɩ nɛ́pĩ̂ kwâl tyɩ́-á à tɛ̃ yah sɔkɔ, tɛ́ nɛ̂ tyɩ́-á tɔ̃ ǹnɛ núkúnúkú yɔ̀, gbɩ-á à yo, ǹ pɛ náh ǹnɛ.
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 Képah tɛ̃̀nɛ, pi mɛ yo Yesu tyɩ́ nɛ pé yõ̀tɛ̃̀, páh kè kyɔmɩ wɛ nɛ, Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò-á ǹnɛ.
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 Ńkɛ̃́ pépi náh tãn-á Liyellɛ n gbilki ńyãh sɔkɔ, nɛ́npɔ́-á mɛ yɔ̃lɩ mɛ̀ yõ yàhàh. Ǹtɛ pépi Nsyifunɔ wɔlɛ, pépi n nɛ n yo nɛ, Liyel-á yɩ̃nɛ à nɛ n gbilki ńyãh sɔkɔ, nɛ́npɔ́-á mɛ Yerusalɛmɩ sɔkɔ.
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ yo pi tyɩ́ nɛ: «Sɛ̃ ń yõ. Sõ yɔ́ mɛ n pi, nɛy náh tɔ̃ pɔ Sú Liyel gbilki n pi yɔ̃lɩ mɛ̀ yõ, képah náh pɩ, Yerusalɛmɩ ńtɛ̃ sɔkɔ.
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 Yépi Samari tãnnɛ, yě Liyellɛ n gbilki tɛ́ yé náh ǹnɛ n pnɛ. Ǹtɛ ápi Nsyifunɔ tyɩ́ ye Liyel syɔ̃ à pwáhnmɔnɔlɛ n kɔ̃. Képah ye á ǹnɛ n pnɛ, tɛ́ ǹnɛ gbilki.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 Ǹtɛ gbĩ yɔ́ mɛ n pi, nɛ̂-á mɛ tɛ núkúnúkú ńtɛ̃nɛ yɔ̀. Képah sɔkɔ ye Sú Liyel gbílkípú kègblɔ kɩ ǹnɛ n gbilki ǹ Mirki gbõ̀ yõ sɔkɔ ànɛ̂ gbɩ wɛ̃̀kɩ̀ yõ. Gbílkínɔ́ mɛ̀ dùkù pɩ́pú névye ye Sú Liyel n nɛ n yah n kɔ̃.
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 Liyellɛ, Mirki ye ǹnɛ. Képah ye, nónó-á ǹnɛ n gbilki, pè yɩ̃nɛ pè ǹnɛ n gbilki ǹ Mirki gbõ̀ yõ, ànɛ̂ gbɩ wɛ̃̀kɩ̀ yõ.»
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 Képah sɔkɔ, pi à syah nɛ, páh pɩ̃ nɛ Liyel nɛy yáhntɔkɔnɔ-á kɩ n pɔ n pi, nɛ̂-á pè n ye Kristalɛ. Ǹmɔ-à pɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, wǎh kɩ pɔ tyi pól dùkù yo wah pé tyɩ́.
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 Yesu mɛ nɛ: «Ǹmɔ ye ńmɔlɛ, nɛ̂-á n yo n mɔ á tyɩ́ yɔ̀.»
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 Wǎh mɛ képah yónɔ́ sɔkɔ, ǹ tõ̀ sã́hpú mɛ pé syɩ pɔ de. Tɛ́ pǎh pɔ à wɛ à mɛ n yãh ànɛ̂ pilɛ sɛ̃́, kè pé gbã̀n du. Ǹtɛ pé sɔkɔ yɔ́ ńtɛ̃ náh fɛ̃ syi à piki yah nɛ, kwâh nɛ̂ se à n yah n kɔ̃ pi mɛ̀ tyɩ́, képah náh pɩ, tir nɛ̂ se à n yo ǹ tyɩ́ nɩ?
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 Képah tɛ̃̀nɛ, pi ǹ ni pĩ́n sah nɛ́npɔ́, tɛ́ to kyɩ kwil nɩyṍ, à kyɩ tyah n yo no tyɩ́ nɛ,
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 pè pɔ nɛ n yah dĩ́ yɔ́lɛ, à péwɔ tyípɩ́nɩ̀ pól yo pé tyɩ́ lɛ́! Ǹmɔ káh kɩ nɛ̂ Liyel nɛy yáhntɔkɔnɔlɛ dɛ́?
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 Képah sɔkɔ, névye mɛ wil kwil nɩyṍ mɛ n yuku Yesu tnɔ̂.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 Tɛ́ légbĩ́nɛ, Yesu tõ̀ sã́hpú sõ̀ mɛ Yesulɛ n ni nɛ, kwɔ́-ò dĩ́, à yõke yõ kɛ̀!
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 Ǹtɛ Yesu mɛ pè syah nɛ, yõke yɔ́-á mɛ péwɔ tyɩ́ yõ yõ tɛ̃̀nɛ, nɛ̂-à pépi náh kélɛ n pnɛ.
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 Képah sɔkɔ, ǹ tõ̀ sã́hpú sõ̀ mɛ wɛ̃nɛ n piki n yah nɛ, ǹnɩ̂ se kɩ mɛ pɔ yõkelɛ à kɔ̃ nɩ?
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 À mɛ yo pé tyɩ́ nɛ: «Liyel nɛ̂-á tɛkɩ mɔ ńmɔlɛ, wǎh mɛ nɛ̂ tyɩ́, képah pɩ́nɔ́ ànɛ̂ ǹ tõ̀ pɩ́ntɛnɔ ye pɩ ńmɔ yõkelɛ.
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 Yépi náh ńkɛ̃́nɛ nɛ n yo nɛ, ńwɔ̃́lɔ́ ńyã́h-á tɔ̃ wũ tɛ́ sèmukɔ tɔkɔ gbĩ́ kɩ nɔ di? Ǹtɛ ńmɔ wɔ kɩ yo yé tyɩ́ nɛ, yé yé yey yɔ̃ n yah sèmukɔlɛ kòntɛ̃̀nɔ́lɛ swãh sɔkɔ, tɔkɔ tɔkɔ tɛ̃̀nɛ.
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 Névi nɛ̂-à mɛ sèmukɔlɛ n tɔkɔ, ǹ tõ̀ pɩ́nɔ́ lédyáhnɩ́ mɛ tɛ ǹ tyɩ́; sèmukɔ pɔ́rɩ́ nɛ̂-á à n tuke n mɔ, névye ye nónó-á kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ n pi. Képah sɔkɔ, névi nɛ̂-á mɔ sélɛ, ànɛ̂ névi nɛ̂-á sè tɔkɔ, pé pól kɩ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ pɩ wɛ̃ tyɩ́.
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 Képah n wɛ̃kɩ nɛ, gbɩ-á sèmìrkì mɛ̀nɛ, nɛ̂-á n yo nɛ ńkɛ̃́: ‹Ǹnɩ̂ kɩ sèmukɔ mɔ, tɛ́ ǹnɩ̂ kɩ sè tɔkɔ.›
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 Yépi náh swãh nɛ̂ tõ, ńmɔ yé tɛkɩ mɔ nɛ, yé kyɩ képah sèmukɔ tɔkɔ. Nósyɔ́ ye tõ̀ pɩ ké sɔkɔ, yépi kɔ̃ yé pɔ wɛ de pé tõ̀ pɩ́nɔ́ yén sõ̀.»
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 Tɛ́ pi mɛ̀-á sõ̀ wɛy nɛ̂ yo nɛ, dĩ́ mɛ̀-á péwɔ tyípɩ́nɩ̀ pól yo pé tyɩ́, képah yĩnnɛ Samari tãn náhnáh sõ̀ sɛ̃ Yesu yõ kwil mɛ̀ sɔkɔ.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 Képah ye Samari tãn nɔ́pi-á kyɩ Yesu tyɩ́, pè à ni nɛ à wũ pé tyɩ́. Yesu mɛ wũ nɛ́npɔ́ à sèpĩ̀n nínì pɩ.
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 Képah tɛ̃̀nɛ, névye náhnáh tɔ̃ sɛ̃ Yesu yõ wǎh wɛlɔ nónó yo pè noh sépi yĩnnɛ.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 Tɛ́ mɛ tyah n yo pi mɛ̀ tyɩ́ nɛ, ǹmɔ yóré ó yĩn náh tɔ̃ pépi sɛ̃ Yesu yõ dɛ́! Ńkɛ̃́ pépi ńtɛ̃ tɔ-á ǹ wɛy wɛ noh níkílɛ, tɛ́ pɩ̃ nɛ kègbɩ tɛ̃̀ yõ, ǹmɔ-á ńtyɩ̃́nɔ kèkõyṍ pwáhnmɔ-òlɛ.
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 Yesu-á sèpĩ̀n nínì nɔ́pi pɩ tɛ, à yal nɛ́npɔ́ à yuku Kalile gbɛ̃̀nyah sɔkɔ.
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 Tɛ́ à mó tɔ̃ lésõ kè yo nɛ, Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyo-ò náh n tɛ̃ plɛ ǹ sú kwil sɔkɔ.
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 Ǹtɛ Kalile tãn tɔ-á lésõ kyɩ Nsyifunɔ yɔ̃rɩ tyɛ́nɔ́ syáh sɔkɔ Yerusalɛmɩ sɔkɔ, tɛ́ Yesu tyípɩ́nɔ́ wɛ sɛ̃́, képah ye wǎh pɔ pɔ pé gbɛ̃̀nyah sɔkɔ, pè mɛ à tɔ̃ sah tɛ̃.
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 Képah sɔkɔ, Yesu sɔkɔ kénɛ gbɛ̃̀nyah kwil mɛ̀ sɔkɔ, nɛ̂-á pè n ye Kanalɛ. Nɛ́npɔ́ sɔkɔ ye lésõ à ni vi mɔ pɩ dìvɛ̃nɛ. Tɛ́ nɛ́-ǹgbɛ̃ yɔ́ lésõ mɛ yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ yɔ́ tyɩ́ Kapɛrnayumi kwil sɔkɔ. Ǹ pídĩ́ náh lésõ mɛ lènɔlɛ.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Wǎh pɔ noh nɛ, Yesu-á mɛ wil Nsyude gbɛ̃̀nyah sɔkɔ à pɔ Kalile sɔkɔ, à mɛ ǹ nyáh sõ kyɩ à ni nɛ, à tiki pɔ Kapɛrnayumi sɔkɔ, à pɔ pé pídĩ́ dɛ mɔ pé kɔ̃; wǎh mɛ n tyah kúnɔ́lɛ.
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, pè se yɔ́ kɩ fɛ̃ sɛ̃ yah péwɔ yõ; nɛ́ gbǐl ànɛ̂ gbɛ̃̀ndùnì tyi náh pɩ pè wɛ nɩ?
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 Ǹtɛ dĩ́ mɛ tɔ̃ yo ǹ tyɩ́ nɛ, pé yõ̀tɛ̃̀, à tiki pɔ súú péwɔ tĩ̀nnɛ pé dípír káh pɔ ku.
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, à ǹ syɩ sɔkɔ ǹ tĩ̀nnɛ, ǹ pídĩ́-á dɛ. Dĩ́ mɛ sɛ̃ ǹ wɛy mɛ̀ yõ, tɛ́ ǹ syɩ.
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 Wǎh mɛ wɛ̃̀kɩ̀ yõ, ǹ tõ̀npɩbɩ pɔ à yohnɩ, tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ, ǹ pídĩ́-á dɛ.
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 À mɛ pè piki yah nɛ, gbĩ́ nɛ̂ se fàhfàh de ǹ tyɩ́ nɩ? Pè mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, ńnɩ́nɩ́ gbĩ̀ntɔ̃̀ pɔ̃́ sɔkɔ-á wílvyã́hnɩ̀ à fĩn mɔ.
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 Képah sɔkɔ, dípír sú kè kyɔmɩ wɛ nɛ légbĩ́ mɛ̀-ó sɔkɔ-á Yesu yo pé tyɩ́ nɛ, pé nɛ n yuku, pé pídĩ́-á dɛ. À tɔkɔ légbĩ́ tyɩ́, ǹmɔ ànɛ̂ ǹ gbô tãn pól sɛ̃ Yesu yõ.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 Tɛ́ Yesu-á wil Nsyude gbɛ̃̀nyah sɔkɔ, à pɔ Kalile gbɛ̃̀nyah sɔkɔ, képah ye à pɩ gbǐl ní-òlɛ.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.