João 11
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NAA
1 Dĩ́ yɔ́ lésõ mɛ ńyân syɩkɩ, pè n ye Lasarɩlɛ. À sõ̀ mɛ Betani kwil sɔkɔ, képah nɛ̂ sɔkɔ-á sõ̀ ǹ dósyɔ́lɛ, pè n ye Mari ànɛ̂ Martɩlɛ.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Kénɛ Mari mɛ̀ wɔ ye lésõ làsèkwěl yɔ́ kwɛ mɔ Yesu gbyẽ̂h yõ, tɛ́ sè kele ǹ yõ̀yénnɛ. Ǹmɔ dódĩ́ Lasarɩ ye sõ̀ n yɔ.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Képah sɔkɔ, ǹ dósyɔ́ mɛ tɛ̃ntõ̀ mɔ Yesu tyɩ́ nɛ, pé yõ̀tɛ̃̀, ǹ kódĩ́ Lasarɩ náh mɛ lènɔlɛ.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Yesu-á képah noh, à nɛ ńkɛ̃́, Lasarɩ ńyân mɛ̀ náh pɩ ǹ ko ko ńyânnɛ. Ǹtɛ kǎh kɩ Liyel yõ̀tɔ̃rɩ́ wɛ̃kɩ, tɛ́ kɩ tɔ̃ ǹ Pídĩ́ yõ̀tɔ̃rɩ́ wɛ̃kɩ.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Tɛ́ Martɩ, ànɛ̂ Mari, ànɛ̂ pé dódĩ́ Lasarɩ tyɩ́ sõ̀ nɔ yĩ́ĩ́ Yesu tyɩ́.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Ǹtɛ ńyãh sɔkɔ-á sõ̀ Yesulɛ tɛ́ pè pɔ Lasarɩ ńyân tyɩ́ yo ǹ tyɩ́, à tɔ̃ wũ nɛ́npɔ́ à sèpĩ̀n nínì pɩ.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Képah náh, à yo ǹ tõ̀ sã́hpú tyɩ́ nɛ, pè yɛ pé pé syɩ n yuku Nsyude gbɛ̃̀nyah sɔkɔ.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Wǎh yo sɛ̃́, pè mɛ nɛ, kwɔ́-ò dĩ́, nɛ́npɔ́ sɔkɔ kó lésõ pè n yah n kɔ̃ ǹ mínkò-ǹsahlɛ dyêhlɛ sɛ̃́ yɔ̀ sɛ̃́ yɔ̀, tɛ́ à tɔ̃ n yah n kɔ̃ ǹ syɩ́nyuku-ńsahlɛ nɛ́npɔ́ sɔkɔ nɩ?
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 À mɛ yo pé tyɩ́ nɛ, lɛ́rɩ́nɔ́ gbɔ̃ninɔ́ kó gbĩ̀yĩ̀kì sɔkɔ nɩ? Névi nɛ̂-à n kɔ tyah kyòolɛ, kèkõyṍ kyòo-á à n nɛ n yah. Képah-á, tɛ̃̀ gbáhkɩ̀ mɩ́nɔ́ náh nɔ.
9 Jesus respondeu:
10 Ǹtɛ névi nɛ̂-à n kɔ lékã̂hnɛ kyòo kɛ̃́nɛ, tɛ̃̌ ǹ gbáhkɩ̀lɛ n mɩ.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Wɛlɔ nɔ́pi yóntɛnɔ náh, Yesu tɔ̃ yo pé tyɩ́ nɛ, pépi kódĩ́-á mɛ dɔy sɔkɔ, ǹtɛ páh kɩ kyɩ à yilki mɔ.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Képah sɔkɔ, ǹ tõ̀ sã́hpú mó nɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃, dɔy sɔkɔ-à kɩ nɛ̂ Lasarɩlɛ, wǎh kɩ dɛ.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ǹtɛ Yesu wɛy sɔkɔ, Lasarɩ kúnɔ́ tyɩ́ ye à yo, tɛ́ ǹ tõ̀ sã́hpú wɔ mó wɛ nɛ dɔy gbɔy tyɩ́-á à yo.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Kǎh pɩ sɛ̃́, Yesu kè yo yɩkɩ mɔ pé tyɩ́ nɛ Lasarɩ-á ku.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Ǹtɛ péwɔ mɛ́-ńkɛ̃̂nɛ sõ̀ nɛ́npɔ́, képah-á mɛ nɔ yĩ́ĩ́ péwɔ tyɩ́ pépi yĩnnɛ. Kǎh pɩ sɛ̃́, pǎh kɩ sɛ̃ yĩ́ĩ́ péwɔ yõ. Tɛ́ núkúnúkú, pè yɛ pé sɔkɔ ǹ tnɔ̂.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Képah sɔkɔ, Toma nɛ̂-á pè n ye Didiminɛ, ǹmɔ pé no syah nɛ, pè yɛ pépi tɔ kyɩ ku ǹnɛ wɛ̃ tyɩ́.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Yesu-á yĩni tɛ̃ nɛ́npɔ́ gbĩ́ nɛ̂nɛ, à kyɩ nɛ yah Lasarɩ lékó sõ̀ sèpĩ̀n ǹyẽ̂h pɩ tɛ diki sɔkɔ.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Yé yah, Betani ànɛ̂ Yerusalɛmɩ wrɔ́ náh sõ̀ mɛ kah gbɛ mɔ. Kè sõ̀ mɛ kílónɔ́ tɔ̃́nɔ́ kénkɔ̃lɛ.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Képah ye, Yerusalɛmɩ tãn náhnáh sõ̀ mɛ pɔ Martɩ ànɛ̂ Mari yétĩ kélé-ńsah pé dódĩ́ yáhnkwlɔnɔ sɔkɔ.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Martɩ-á fyɔ̀ noh nɛ Yesu-á mɛ n pi, à kyɩ à yohnɩ. Tɛ́ Mari wɔ sõ̀ mɛ kɔ̃́ntɛ̃̀nɔ́lɛ gbô sɔkɔ.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Képah sɔkɔ, Martɩ mɛ yo Yesu tyɩ́ nɛ, pé yõ̀tɛ̃̀, wàh sõ̀ mɛ ásõ̂ sɔkɔ, pé dódĩ́ náh náhkɩ n ku n pi.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Ǹtɛ núkúnúkú ńtɛ̃ fyé sɔkɔ, páh pɩ̃ nɛ wàh kɩ sɔ̃́ tir dùkù nɛ̂ yah kɔ̃ Liyel tyɩ́, wǎh kɩ kè pɩ ǹ tyɩ́.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Képah sɔkɔ, Yesu mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ: «Á dódĩ́ lékó kɩ yilki mɔ.»
23 Jesus disse a ela:
24 Wǎh yo sɛ̃́, Martɩ nɛ, páh pɩ̃ nɛ lékyɩ̂-à kɩ pɔ n yilki n mɔ gbĩ̀yĩ̀kì tɛ́y sõlɛ, ǹ tɔ lékó-á kɩ yilki mɔ.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Képah tɛ̃̀nɛ, Yesu yo ǹ tyɩ́ nɛ: «Ńmɔ ye lékyɩ̂ yílkínmɔ-ò ànɛ̂ minnɛ. Névi nɛ̂-à sɛ̃ ńmɔ yõ, tɛ̃̀-à sɔ̃́ ku, à kɩ tyɛ́-ńkɛ̃̂ min wɛ;
25 Então Jesus declarou:
26 ànɛ̂ névi nɛ̂-à mɛ min sɔkɔ tɛ́ sɛ̃ ńmɔ yõ, tɛ̃̀ náh tɔ̃ n ku n yah n pi Liyel tyɩ́ tĩ̀nnɛ. Á se sɛ̃ képah yõ, Martɩ?»
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Martɩ mɛ nɛ, àwe-á Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃, páh sɛ̃ ké yõ nɛ ǹmɔ-á Liyel nɛy yáhntɔkɔnɔlɛ, nɛ̂-á ǹ Pídĩ́nɛ, ǹmɔ nɛ̂-á sõ̀ yɩ̃nɛ à pɔ kèkõyṍ.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Képah yóntɛnɔ náh, à ǹ syɩ kyɩ plɔ yo ǹ gbɛ̃̀nsê Mari tyɩ́ nɛ, kwɔ́-ò dĩ́-á mɛ de n tɛ. Tɛ́ wǎh mɛ ǹnɛ n ye.
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Mari-á fyɔ̀ képah noh, à núkú yuku à sɔkɔ Yesu tnɔ̂.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Yesu náh tɔ̃̌nɩ̀ sõ̀ mɛ de kwil sɔkɔ. À sõ̀ mɛ fɩ̃́ nɛ̂ sɔkɔ-á sõ̀ Martɩ pɔ à yohnɩ.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Tɛ́ Yerusalɛmɩ tãn nónó-á sõ̀ mɛ Mari tnɔ̂ gbô sɔkɔ, mɛ ǹ yétĩnɛ n kele, pépi-á à wɛ à yuku wil súú sɛ̃́, pè ǹ sõ̀ tɛ̃. Pè sõ̀ mɛ n sõ nɛ, pɔ̀ gbó-ńsah-á à n yuku diki yõ.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Ǹtɛ Mari-á kyɩ yĩni tɛ̃ Yesu mɛ́-ńsah sɔkɔ, tɛ́ à wɛ, à gbètukunɔ di Yesu yah sɔkɔ tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ, pé yõ̀tɛ̃̀, wàh sõ̀ mɛ ásõ̂ sɔkɔ, pé dódĩ́ náh náhkɩ n ku n pi.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Képah sɔkɔ, Yesu-á à wɛ à mɛ n gbo à tahlɩ ǹ tɛ́kɩ́nmɔpu tyɩ́, kè ǹ nɩ kah tɛ̃ képékèyɔ̂, ǹ yah kwɔ.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 À mɛ nɛ, ńyãh sɔkɔ se pè yɩ̃ ǹ lékólɛ nɩ? Pè mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ, pé yõ̀tɛ̃̀, à pɔ kyɩ yah.
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Képah sɔkɔ, Yesu yétĩ kwɛ.
35 Jesus chorou.
36 Képah tɛ̃̀nɛ, ǹ tɛ́kɩ́nmɔpu nɛ, pè yah, ǹ tyɩ́-á sõ̀ mɛ nɔ yĩ́ĩ́ ǹ tyɩ́ dɛ́!
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Tɛ́ tɔ̃ mɛ n yo nɛ, ǹmɔ nɛ̂-á yɩ̃́tũ̂ dĩ́ yɩ̃́ yɩkɩ, à kó sõ̀ fɛ̃ kũ yah kõ n pi Lasarɩ tyɩ́ nɩ?
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Képah sɔkɔ, kè tɔ̃ Yesu nɩ kah tɛ̃ képékèyɔ̂, à mɛ sɔkɔ diki yõ. Tɛkɩ diki ye sõ̀ kélɛ, tɛ́ ké yah mɛ víkénɔ́lɛ dáh-ǹgbɛ̃ yɔ́lɛ.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Yesu mɛ yo no tyɩ́ nɛ, pè dáhkɩ̀ mɛ̀ tɔkɔ tɛ̃ yõ. Lékókè dósê Martɩ mɛ à syah nɛ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃, ǹ yɩ̃́nɔ́ sèpĩ̀n ǹyẽ̂h-á yɔ̀. Wǎh kɩ mɛ n põ dò.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Képah sɔkɔ, Yesu yo ǹ tyɩ́ nɛ: «Mé náh kè yo á tyɩ́ nɛ, wáh kɩ sɛ̃ ń yõ, á yĩ́-á kɩ tɛ̃ Liyel yõ̀tɔ̃rɩ́ yõ di?»
40 Jesus respondeu:
41 Képah tɛ̃̀nɛ, no mɛ dáhkɩ̀ tɛ̃ yõ. Yesu mɛ ǹ yah yɔ̃ yĩ̂nyõ tɛ́ nɛ: «Bɔ̌, mé n wɛkɩ á tyɩ́ wáh sɔ̃́npɩ́ ń nírí tɛ̃.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Mé pɩ̃ nɛ wáh mɛ ń nírílɛ n tɛ̃ gbĩ́mɛgbĩ́. Ǹtɛ mé kélɛ n yo tɔ́wû mɛ̀ yĩnnɛ nɛ̂-á ń mɔ gbɩ̃ sah yɔ̀, nɛ pè sɛ̃ ké yõ nɛ, áwɔ-á tɛkɩ mɔ ńnɛ.»
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Képah yóntɛnɔ náh, à kah yo mɔ nɛ ńkɛ̃́: «Lasarɩ, wil nɛ́npɔ́!»
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Képah sɔkɔ, Lasarɩ nɛ̂-á sõ̀ ku, à yuku wil ǹ gbyẽ̂h ànɛ̂ ǹ gbã̀nnɛ púkúbínɔ́lɛ fwɔ gbrólɛ; tɛ́ ǹ yèpɔ mɛ fɔ́kɔ́nɔ́lɛ fwɔlɛ. Yesu mɛ yo pé tyɩ́ nɛ, pè à wah mɔ, pè mó yɛ à kɔ̃ à nɛ n yuku.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Névye nónó-á sõ̀ mɛ pɔ Mari tnɔ̂, tɛ́ pɔ Yesu tyípɩ́nɩ́ mɛ̀ wɛ sɛ̃́, pé náhnáh sɛ̃ Yesu yõ.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Ǹtɛ pé túkù wɔ mó kyɩ ǹ tyípɩ́nɩ́ mɛ̀ sèsahrɩ yah sah Farisi wɛ̃̀kɩ̀ kɔ́pú tyɩ́.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Kǎh mó pɩ sɛ̃́, Farisi wɛ̃̀kɩ̀ kɔ́pú ànɛ̂ sárká syínwìlkìpu yõ̀tãm mɛ pé no tukey tùkèpu tĩ̀nkì ye, pè kɔ̃ tɛ̃ ké tyɩ́ sɔkɔ. Pè wɛ̃ syah nɛ, dĩ́ mɛ̀-á mɛ gbǐl tyilɛ n kah n pɩ dɛ́, sɔ̃́ se pé kɩ pɩ nɩ?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Páh kɩ à sah à yɔ̃ sɔkɔ sélɛ n pɩ sɛ̃́ yɔ̀, no pól-á kɩ sɛ̃ ǹ yõ. Ǹtɛ képah-à pɩ, Wrome tãn-á kɩ yuku pépi Liyel ní-ńsah gbô sɔ, tɛ́ kɩ pépi yìkì tyɩ́ yɩkɩ.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ǹtɛ pé sɔkɔ yɔ́ lésõ mɛ, pè n ye Kayifilɛ. Léyílɛ, ǹmɔ ye lésõ sárká syínwìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃nɛ. Ǹmɔ mɛ pé no syah nɛ: «Yé náh kwâh yɔ́lɛ n pnɛ dɛ́!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Yé náh pɩ̃ nɛ, dĩ́ nɛ́núkù-à kɩ ko mɔ ápi yìkì swɔ kè kɔ̃ kè wɛ pwah, képah-á kɩ nɛkɩ kal ápilɛ ǹ tɛ̃̀nɔ́lɛ min sɔkɔ, tɛ́ á yìkì pól tyɩ́ mó pɔ yɩkɩ di?»
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ǹtɛ ǹmɔ yah yĩ́ĩ́ náh sõ̀ à yo tyi nɔ́pilɛ dɛ́! Wǎh sõ̀ mɛ sárká syínwìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃nɛ léyílɛ sɛ̃́, képah ye Liyel mɛ tɛ̃ntõ̀lɛ à kɔ̃ à syi yo sah nɛ, Yesu-á yɩ̃nɛ à ku ǹ yìkì névye yĩnnɛ.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Tɛ́ ǹ yìkì névye ó yĩn náh à kɩ n ku n pi dɛ́, ǹ kúnɔ́ kɩ Liyel wɛ̃́npì pól tɔ tuke mɔ pɩ núkúlɛ, pépi nónó-á mɛ karkɩ tɛ̃ tɛ̃ kɔ̃.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Kayifi-á fyɔ̀ képah yo, à tɔkɔ lésõ tyɩ́, pè núkú Yesu kònmɔnɔ sah gbáhkɩ̀ yõ.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Kǎh pɩ sɛ̃́, Yesu náh tɔ̃ mɛ n gblɔ̌ynɛ n wilki n mɔ kwèyy Nsyifunɔ yah. À yal ànɛ̂ ǹ tõ̀ sã́hpúlɛ, pè kyɩ tɛ̃ kwil yɔ́ sɔkɔ, pè n ye Yefrayiminɛ. Képah sõ̀ mɛ gbɛ̃̀nyah yɔ́ sɔkɔ, nɛ̂-á mɛ gbɛ̃́nnɩ tnɔ̂.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Ǹtɛ Nsyifunɔ yɔ̃rɩ tyɛ́nɔ́ syáh-á sõ̀ mɛ de n tɛ sɛ̃́, névye náhnáh sõ̀ mɛ n wil gbnɔ sɔkɔ, tɛ́ mɛ n dɔkɔ n yuku Yerusalɛmɩ kwil sɔkɔ. Pè sõ̀ mɛ syáh mɛ̀ dyàh tɛ̃, nɛ pé kyɩ pé gblɔ̌y tɔ̃ n sah, à yɩ̃nɛ pé tyi kõ̀nsàhnɔ́ wã̀llɛ.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Pǎh sõ̀ mɛ Liyel ní-ńsah gbô sɔkɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, pè sõ̀ mɛ Yesulɛ n yah n kɔ̃, tɛ́ mɛ wɛ̃nɛ n piki n yah nɛ ńkɛ̃́, kè se mɛ sɔ̃́ nɩ? À se kɩ pyě yɛ wũ syáh mɛ̀ sɔkɔ pɔ́nɔ́lɛ nɩ?
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Tɛ́ sárká syínwìlkìpu yõ̀tãm ànɛ̂ Farisi wɛ̃̀kɩ̀ kɔ́pú lésõ mɛ ké gbah yo sah tɛ névye tyɩ́ nɛ, nɛ̂-à fyɔ̀ Yesu mɛ́-ńsah pɩ̃, tɛ̃̀ pɔ kè yo pé syah, pé kɔ̃ pé à wɛ tɛ̃.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.