Atos 4

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Képah tɛ̃̀nɛ, Pyɛrɩ ànɛ̂ Nsyɔ̃-á sõ̀ mɛ wɛ́kɩ́nɔ́ sɔkɔ tɔ́wû tyɩ́ sɛ̃́, nósyɔ́ pɔ wil mɔ pé yõ. Sárká syínwìlkìpu yísyɔ́ ye sõ̀, ànɛ̂ Liyel ní-ńsah gbô syɩ́kɩ́pú yõ̀tɛ̃̀nɛ, à tahlɩ Sadusɛ̃ névye yísyɔ́ tyɩ́.
1 Pedro e João ainda estavam falando ao povo quando chegaram alguns sacerdotes, o chefe da guarda do Templo e alguns saduceus .
2 Tɛ́ kénɛ no fɔkɔ sõ̀ mɛ kah vyãh Pyɛrɩ ànɛ̂ Nsyɔ̃nɛ, pǎh sɔ̃́npɩ́lɛ névyelɛ n kwɔ nɛ, Yesu-á ku tɛ́ yilki mɔ, ànɛ̂ lékyɩ̂ tɔ-á kɩ pɔ n yilki n mɔ n pi.
2 Eles ficaram muito aborrecidos porque os dois apóstolos estavam ensinando ao povo que Jesus havia ressuscitado e que isso provava que os mortos vão ressuscitar.
3 Képah sɔkɔ, pè pè tɛ̃. Tɛ́ lékã̂h-á sõ̀ mɛ mɔ n tɛ sɛ̃́, képah ye pè pè dah mɔ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, pópó à pɔ syɩ dĩndal tyɩ́.
3 Então prenderam os dois e os puseram na cadeia para ficarem lá até o dia seguinte, pois já era muito tarde.
4 Ǹtɛ nónó-á Yesu tɛ̃ntõ̀ névye kwɔ́nɔ́ noh, pé náhnáh Liyel wɛ̃̀kɩ̀ tɛ̃. Kǎh pɩ sɛ̃́, Yesu yõ sɛ̃́pú nɔ nɛ́pĩ̂ kèyõ nínɔ́ kyɛgbãm (5 000) kénkɔ̃lɛ.
4 Porém muitas pessoas que ouviram a mensagem creram, e os homens que creram foram mais ou menos cinco mil.
5 Képah sɔkɔ, ké dĩndallɛ, Nsyifunɔ yõ̀tãm, ànɛ̂ kwil yèwàhnɩ̀, ànɛ̂ Liyel tyi kõ̀nsàhnɔ́ kwɔ́pú wɛ̃ tuke Yerusalɛmɩ sɔkɔ.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém as autoridades dos judeus, os líderes do povo e os mestres da Lei.
6 Sárká syínwìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ An sõ̀ mɛ ànɛ̂ ǹ gbô tãn póllɛ. Pépi túkù ye sõ̀ pɩ Kayifilɛ, ànɛ̂ Nsyɔ̃nɛ, ànɛ̂ Alɛkisãdrelɛ.
6 Nessa reunião estavam também Anás, que era o Grande Sacerdote , Caifás, João, Alexandre e os outros que eram da família do Grande Sacerdote.
7 Képah tɛ̃̀nɛ, pè Pyɛrɩ ànɛ̂ Nsyɔ̃ tɛ̃ pɔ pé nɩyṍ, à pɔ pè piki yah nɛ, tɛ̃́nwɛnɔ nɛ̂ gbõ̀ yõ se, képah náh pɩ, nɛ̂ yĩn yõ se pè pɩ dɛ́nmɔnɔ mɛ̀nɛ nɩ?
7 As autoridades puseram os apóstolos em frente deles e perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Képah sɔkɔ, Liyel Mirki gbõ̀ yõ, Pyɛrɩ pè syah nɛ:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu: — Autoridades e líderes do povo!
9 «Kwil yõ̀tãm ànɛ̂ yèwàhnɩ̀, áyáh pèpɔrɩ pɩ sèkùkù dĩ́ yɔ́ tyɩ́, képah yõ sɔkɔ náh yé n piki n yah álɛ kwɛynɛ nɛ, sɔ̃́ se á pɩ, tɛ́ à dɛ mɔ di?
9 Os senhores estão nos perguntando hoje sobre o bem que foi feito a este homem e como ele foi curado.
10 Yépi pól ànɛ̂ Yisrayel tãn pól yɩ̃nɛ yè kè pɩ̃ nɛ, Nasarɛtɩ Yesu Krista yĩn yõ-á dĩ́ mɛ̀nɛ yĩ́nntɛ̃̀nɔ́lɛ yé yah sɔkɔ lènɔlɛ yɔ̀. Yépi ye syɩ Yesulɛ dahnɩ yõ, tɛ́ Liyel mɛ ǹ lékó yilki mɔ.
10 Pois então os senhores e todo o povo de Israel fiquem sabendo que este homem está aqui completamente curado pelo poder do nome de Jesus Cristo, de Nazaré — aquele que os senhores crucificaram e que Deus ressuscitou.
11 Ǹmɔ Yesu tyɩ́ ye yónɔ́lɛ Liyel wɛy sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́: ‹Wɔ̀kɔ̀ mɔ́pú-á yahle dáhkɩ̀ nɛ̂ mɔ́nkõ̀nɔ́lɛ, képah ye pɔ pɩ wɔ̀kɔ̀ dáhgbɩ́lɛ.›»
11 Jesus é aquele de quem as Escrituras Sagradas dizem: “A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram veio a ser a mais importante de todas.”
12 Képah náh, Pyɛrɩ tɔ̃ nɛ: «Yesu ó yĩn kɩ fɛ̃ névye pwah mɔ. Nɛ́ ǹmɔ ó yĩn náh, yĩn yɔ́ ńtɛ̃ náh ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ kɔ̃ kèkõyṍ, nɛ̂-á kɩ fɛ̃ névye min pwah mɔ.»
12 A salvação só pode ser conseguida por meio dele. Pois não há no mundo inteiro nenhum outro que Deus tenha dado aos seres humanos, por meio do qual possamos ser salvos.
13 Tukey tùkèpu sõ̀ pɩ̃ nɛ Pyɛrɩ ànɛ̂ Nsyɔ̃ náh Nsyifunɔ kǎrn ǹgbɛ̃ pɩ, ànɛ̂ pè náh mɛ n mɔ n kõ nɛ́npɔ́ tĩ̀nnɛ. Tɛ́ pǎh n wɛkɩ nɩ̀sãh ànɛ̂ lékã́mnɛ sɛ̃́, képah mɛ pé gbã̀n du. Ǹtɛ pè mó tɔ̃ sõ̀ pɩ̃ nɛ, pépi-á lésõ Yesu kɔ́mûnɛ.
13 Os membros do Conselho Superior ficaram admirados com a coragem de Pedro e de João, pois sabiam que eram homens simples e sem instrução. E reconheceram que eles tinham sido companheiros de Jesus.
14 Tɛ́ pé yĩ́-á mó tɔ̃ sõ̀ mɛ dĩ́ mɛ̀ yõ nɛ̂-á dɛ́nmɔnɔ wɛ, tyíyóné náh tɔ̃ wɛ pé tyɩ́.
14 Mas não podiam dizer nada contra os dois, pois o homem que havia sido curado estava ali de pé, junto com eles.
15 Kǎh pɩ sɛ̃́, pè Pyɛrɩpi kɔ̃ pè wil tukey tùkèpu tĩ̀nkì wrɔ́, tɛ́ pépi mɛ wɛ̃ wɛ pé yahlɛ
15 Em seguida mandaram que Pedro e João saíssem da sala do Conselho e começaram a discutir o assunto.
16 tɛ́ nɛ, sɔ̃́ se pé kɩ pɩ no nɔ́pilɛ nɩ? Ńkɛ̃́, kɔ̃lɩ kɔ̃lɩ tɛ̃̀ náh se mó tɔ̃ kélɛ tɛ́. Yerusalɛmɩ tãn pól-á pɩ̃ nɛ, Pyɛrɩpi-á pɩ gbǐl mɛ̀nɛ.
16 Eles diziam: — O que vamos fazer com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que eles fizeram um grande milagre, e nós não podemos negar isso.
17 Kàh pɩ sɛ̃́, pé ye kè yahle pé tyɩ́ dírí sɔkɔ nɛ, pè káh tɔ̃ Yesu yĩnnɛ n yo ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ tyɩ́. Képah-à pɩ, yĩ mɛ̀ náh n tɔ̃ n mɔ n yuku n pi yahlɛ.
17 Mas, para não deixar que a notícia se espalhe ainda mais entre o povo, vamos ameaçá-los, a fim de que nunca mais falem com ninguém a respeito de Jesus.
18 Képah tɛ̃̀nɛ, pè tɔ̃ pè ye, tɛ́ kè yahle pé tyɩ́ gbógbó nɛ, pé káh tɔ̃ Yesu yĩn noh n yah pé vyɛ̃y yah, ànɛ̂ pè káh tɔ̃ kwɔ́nɔ́ pɩ ǹ yĩn yõ.
18 Então os chamaram e ordenaram duramente que não falassem nem ensinassem nada a respeito de Jesus.
19 Ǹtɛ Pyɛrɩpi pè syah nɛ: «Yépi ńtɛ̃ kè sõ n yah kɛ̀: Kè se mɛ yɩ̃́nɛ́nɔ́lɛ Liyel tyɩ́, áyâh ǹmɔ tyɩ́ yɛ, tɛ́ yépi yóré fɛ̃ syi?
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem diante de Deus: devemos obedecer aos senhores ou a Deus?
20 Ápi tɛ̃̀ wɔlɛ, áyáh nɛ̂ wɛ, tɛ́ nɛ̂ noh, á náh fɛ̃ n yɛ n pi sé yã́hnɔ́lɛ.»
20 Pois não podemos deixar de falar daquilo que temos visto e ouvido.
21 Képah tɛ̃̀nɛ, tukey tùkèpu tɔ̃ dírí gbah wɔ pé tyɩ́, tɛ́ pè fĩn mɔ. Pè náh sõ̀ mɛ vì-ǹsah wɛ pé wɛ fõh fõh tɛ̃̀nɛ, no pól-á sɔ̃́npɩ́lɛ Liyel yĩnnɛ n gbilki Pyɛrɩpi tyípɩ́kɩ̀ mɛ̀ yĩnnɛ.
21 Aí o Conselho Superior os ameaçou com mais dureza ainda e depois os mandou embora. O Conselho não pôde castigá-los porque todo o povo louvava a Deus por causa do que havia acontecido.
22 Tɛ́ dĩ́ nɛ̂ dɛ́nmɔnɔ-á sõ̀ pɩ gbǐllɛ, à kah ye tikininínɛ.
22 O homem que foi curado por esse milagre tinha mais de quarenta anos.
23 Pǎh fyɔ̀ Pyɛrɩ ànɛ̂ Nsyɔ̃ fĩn mɔ, sárká syínwìlkìpu yõ̀tãm ànɛ̂ yèwàhnɩ̀-á nɛ̂ yo pé tyɩ́, pè kyɩ sè pól yãh pé kɔ́mû tyɩ́.
23 Quando Pedro e João foram soltos, voltaram para o seu grupo e contaram tudo o que os chefes dos sacerdotes e os líderes do povo haviam dito.
24 Pé wɛlɔ nóhntɛnɔ náh, pé pól pé sõnɔ pɩ núkúlɛ, à Liyellɛ n ni nɛ ńkɛ̃́: «Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃, áwɔ ye mɔ yĩ̂nyõlɛ, ànɛ̂ sétáhlɛ, ànɛ̂ pnɛ yɔlɛ, à tahlɩ sé sɔkɔ yíyìn pól tyɩ́.
24 Assim que eles ouviram isso, adoraram todos juntos a Deus, dizendo: — Senhor, tu és o Criador do céu, da terra, do mar e de tudo o que existe neles!
25 Ápi náh nɛy Davidi nɛ̂-á á tõ̀npɩlɛ, áwɔ ye à kɔ̃ à kè yo á Mirki gbõ̀ yõ nɛ ńkɛ̃́:
25 Tu falaste por meio do Espírito Santo e do nosso antepassado Davi, teu servo , quando ele disse: “Por que as nações pagãs ficaram furiosas? Por que os povos fizeram planos tão tolos?
26 Kèkõyṍ yõ̀tãm wɛ̃ tyɩ́ mɔ,
26 Os seus reis se prepararam, e os seus governantes se ajuntaram contra o Senhor Deus e contra o
27 Gbɩ yõ, kwil mɛ̀ ńtɛ̃ sɔkɔ, yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Yerɔdɩ ànɛ̂ gbɛ̃̀nyah yah tɛ̃́-ò dĩ́ Põse Pilati ye wɛ̃ tyɩ́ mɔ, à tahlɩ Yisrayel tãn ànɛ̂ kwlo kwlo tɛ́lɔ́ tyɩ́, pè á tõ̀npɩ Yesulɛ n fwo, ǹmɔ nɛ̂-á á nɛy yáhntɔkɔnɔlɛ.
27 — De fato, Herodes e Pôncio Pilatos se juntaram aqui nesta cidade, com os não judeus e com o povo de Israel, contra Jesus, o teu dedicado Servo que escolheste para ser o Messias.
28 Yah, wáh lésõ á tɛ̃́nwɛnɔ sɔkɔ tyi nónó yah tɔkɔ sah á dyɔ dyɔ tɛ̃̀nɛ, sépi ye pè pɩ.
28 Eles se reuniram para fazer tudo o que, pelo teu poder e pela tua vontade, já havias resolvido que ia acontecer.
29 Ǹtɛ núkúnúkú, yah pè ápilɛ n kyĩ n kɔ̃ kɛ̀! Nɩ̀sãh ǹgbɛ̃nɛ á kɔ̃, à á wɛynɛ n yah n yo, ápi nónó-á á tõ̀npɩbɩlɛ.
29 Agora, Senhor, olha para a ameaça deles. Dá aos teus servos confiança para anunciarem corajosamente a tua palavra.
30 Tɛ̃́nwɛnɔlɛ á kɔ̃, à yámpúlɛ n dɛ n mɔ, à mó gbǐl tyilɛ n pɩ, á tõ̀npɩ Yesu yĩn yõ.»
30 Estende a mão para curar, a fim de que, por meio do poder do nome do teu dedicado Servo Jesus, milagres e maravilhas sejam feitos.
31 Tɛ́ fɩ̃́ nɛ̂ sɔkɔ-á sõ̀ pélɛ tùkènmɔnɔlɛ, nírí-á fyɔ̀ n tyɛ, nɛ́npɔ́ núkú yike. Képah tɛ̃̀nɛ, Liyel Mirki pé pól tɔkɔ, pè tyah Liyel wɛynɛ n yah n yo n kɔ̃ nɩ̀sãhlɛ.
31 Quando terminaram de fazer essa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu. Então todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a anunciar corajosamente a palavra de Deus.
32 Yesu yõ sɛ̃́pú pól sõ̀ mɛ n sõ dùkù núkúlɛ, tɛ́ mɛ ké tyɩ́ nɛ pé nɛ n pɩ dùkù núkúlɛ. Pé sɔkɔ yɔ́ ńtɛ̃ náh sõ̀ mɛ n yo nɛ, pé gbã̀n yîlɛ, pé gblɔ̌y núkúní tyɩ́-á sélɛ. Tɛ́ pé wɛ̃ wrɔ́, pé pól gbã̀n yî sõ̀ pɩ tɔ́wû tyɩ́lɛ.
32 Todos os que creram pensavam e sentiam do mesmo modo. Ninguém dizia que as coisas que possuía eram somente suas, mas todos repartiam uns com os outros tudo o que tinham.
33 Tɛ́ tɛ̃́nwɛnɔ ǹgbɛ̃ sɔkɔ ye sõ̀ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye pɩ ǹ tyɩ́ yónwàhpu kègblɔlɛ, à ǹ tyɩ́lɛ n yo n kɔ̃ nɛ, wǎh ku tɛ́ yilki mɔ. Tɛ́ Liyel pèpɔrɩ ǹgbɛ̃ sõ̀ mɛ pé pól yõ.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e Deus derramava muitas bênçãos sobre todos.
34 — ausente —
34 Não havia entre eles nenhum necessitado, pois todos os que tinham terras ou casas as vendiam, traziam o dinheiro
35 — ausente —
35 e o entregavam aos apóstolos. E cada pessoa recebia uma parte, de acordo com a sua necessidade.
36 Tɛ́ légbĩ́nɛ, Nsyosɛfu yɔ́ sõ̀ mɛ, nɛ̂-á dubi Syipri gbɛ̃̀nyah. Levi yìkì nɛy ye sõ̀ ǹnɛ. Tɛ́ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye mɛ yĩn dyɩ à kɔ̃ Barnabasɩlɛ, nɛ̂ kɔ́r-á sṍré mɔ́-òlɛ.
36 — ausente —
37 Ǹmɔ mɛ ǹ swãh yãm, tɛ́ mɛ pɔ ké pɔ́lɛ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye gbõ̀ dahbɩ.
37 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.