Atos 4

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Képah tɛ̃̀nɛ, Pyɛrɩ ànɛ̂ Nsyɔ̃-á sõ̀ mɛ wɛ́kɩ́nɔ́ sɔkɔ tɔ́wû tyɩ́ sɛ̃́, nósyɔ́ pɔ wil mɔ pé yõ. Sárká syínwìlkìpu yísyɔ́ ye sõ̀, ànɛ̂ Liyel ní-ńsah gbô syɩ́kɩ́pú yõ̀tɛ̃̀nɛ, à tahlɩ Sadusɛ̃ névye yísyɔ́ tyɩ́.
1 Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Tɛ́ kénɛ no fɔkɔ sõ̀ mɛ kah vyãh Pyɛrɩ ànɛ̂ Nsyɔ̃nɛ, pǎh sɔ̃́npɩ́lɛ névyelɛ n kwɔ nɛ, Yesu-á ku tɛ́ yilki mɔ, ànɛ̂ lékyɩ̂ tɔ-á kɩ pɔ n yilki n mɔ n pi.
2 ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;
3 Képah sɔkɔ, pè pè tɛ̃. Tɛ́ lékã̂h-á sõ̀ mɛ mɔ n tɛ sɛ̃́, képah ye pè pè dah mɔ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, pópó à pɔ syɩ dĩndal tyɩ́.
3 e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Ǹtɛ nónó-á Yesu tɛ̃ntõ̀ névye kwɔ́nɔ́ noh, pé náhnáh Liyel wɛ̃̀kɩ̀ tɛ̃. Kǎh pɩ sɛ̃́, Yesu yõ sɛ̃́pú nɔ nɛ́pĩ̂ kèyõ nínɔ́ kyɛgbãm (5 000) kénkɔ̃lɛ.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.
5 Képah sɔkɔ, ké dĩndallɛ, Nsyifunɔ yõ̀tãm, ànɛ̂ kwil yèwàhnɩ̀, ànɛ̂ Liyel tyi kõ̀nsàhnɔ́ kwɔ́pú wɛ̃ tuke Yerusalɛmɩ sɔkɔ.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas
6 Sárká syínwìlkìpu yõ̀tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ An sõ̀ mɛ ànɛ̂ ǹ gbô tãn póllɛ. Pépi túkù ye sõ̀ pɩ Kayifilɛ, ànɛ̂ Nsyɔ̃nɛ, ànɛ̂ Alɛkisãdrelɛ.
6 com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;
7 Képah tɛ̃̀nɛ, pè Pyɛrɩ ànɛ̂ Nsyɔ̃ tɛ̃ pɔ pé nɩyṍ, à pɔ pè piki yah nɛ, tɛ̃́nwɛnɔ nɛ̂ gbõ̀ yõ se, képah náh pɩ, nɛ̂ yĩn yõ se pè pɩ dɛ́nmɔnɔ mɛ̀nɛ nɩ?
7 e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Képah sɔkɔ, Liyel Mirki gbõ̀ yõ, Pyɛrɩ pè syah nɛ:
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,
9 «Kwil yõ̀tãm ànɛ̂ yèwàhnɩ̀, áyáh pèpɔrɩ pɩ sèkùkù dĩ́ yɔ́ tyɩ́, képah yõ sɔkɔ náh yé n piki n yah álɛ kwɛynɛ nɛ, sɔ̃́ se á pɩ, tɛ́ à dɛ mɔ di?
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,
10 Yépi pól ànɛ̂ Yisrayel tãn pól yɩ̃nɛ yè kè pɩ̃ nɛ, Nasarɛtɩ Yesu Krista yĩn yõ-á dĩ́ mɛ̀nɛ yĩ́nntɛ̃̀nɔ́lɛ yé yah sɔkɔ lènɔlɛ yɔ̀. Yépi ye syɩ Yesulɛ dahnɩ yõ, tɛ́ Liyel mɛ ǹ lékó yilki mɔ.
10 tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.
11 Ǹmɔ Yesu tyɩ́ ye yónɔ́lɛ Liyel wɛy sɔkɔ nɛ ńkɛ̃́: ‹Wɔ̀kɔ̀ mɔ́pú-á yahle dáhkɩ̀ nɛ̂ mɔ́nkõ̀nɔ́lɛ, képah ye pɔ pɩ wɔ̀kɔ̀ dáhgbɩ́lɛ.›»
11 Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.
12 Képah náh, Pyɛrɩ tɔ̃ nɛ: «Yesu ó yĩn kɩ fɛ̃ névye pwah mɔ. Nɛ́ ǹmɔ ó yĩn náh, yĩn yɔ́ ńtɛ̃ náh ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ kɔ̃ kèkõyṍ, nɛ̂-á kɩ fɛ̃ névye min pwah mɔ.»
12 E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Tukey tùkèpu sõ̀ pɩ̃ nɛ Pyɛrɩ ànɛ̂ Nsyɔ̃ náh Nsyifunɔ kǎrn ǹgbɛ̃ pɩ, ànɛ̂ pè náh mɛ n mɔ n kõ nɛ́npɔ́ tĩ̀nnɛ. Tɛ́ pǎh n wɛkɩ nɩ̀sãh ànɛ̂ lékã́mnɛ sɛ̃́, képah mɛ pé gbã̀n du. Ǹtɛ pè mó tɔ̃ sõ̀ pɩ̃ nɛ, pépi-á lésõ Yesu kɔ́mûnɛ.
13 Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.
14 Tɛ́ pé yĩ́-á mó tɔ̃ sõ̀ mɛ dĩ́ mɛ̀ yõ nɛ̂-á dɛ́nmɔnɔ wɛ, tyíyóné náh tɔ̃ wɛ pé tyɩ́.
14 Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Kǎh pɩ sɛ̃́, pè Pyɛrɩpi kɔ̃ pè wil tukey tùkèpu tĩ̀nkì wrɔ́, tɛ́ pépi mɛ wɛ̃ wɛ pé yahlɛ
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,
16 tɛ́ nɛ, sɔ̃́ se pé kɩ pɩ no nɔ́pilɛ nɩ? Ńkɛ̃́, kɔ̃lɩ kɔ̃lɩ tɛ̃̀ náh se mó tɔ̃ kélɛ tɛ́. Yerusalɛmɩ tãn pól-á pɩ̃ nɛ, Pyɛrɩpi-á pɩ gbǐl mɛ̀nɛ.
16 dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;
17 Kàh pɩ sɛ̃́, pé ye kè yahle pé tyɩ́ dírí sɔkɔ nɛ, pè káh tɔ̃ Yesu yĩnnɛ n yo ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ tyɩ́. Képah-à pɩ, yĩ mɛ̀ náh n tɔ̃ n mɔ n yuku n pi yahlɛ.
17 mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.
18 Képah tɛ̃̀nɛ, pè tɔ̃ pè ye, tɛ́ kè yahle pé tyɩ́ gbógbó nɛ, pé káh tɔ̃ Yesu yĩn noh n yah pé vyɛ̃y yah, ànɛ̂ pè káh tɔ̃ kwɔ́nɔ́ pɩ ǹ yĩn yõ.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.
19 Ǹtɛ Pyɛrɩpi pè syah nɛ: «Yépi ńtɛ̃ kè sõ n yah kɛ̀: Kè se mɛ yɩ̃́nɛ́nɔ́lɛ Liyel tyɩ́, áyâh ǹmɔ tyɩ́ yɛ, tɛ́ yépi yóré fɛ̃ syi?
19 Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;
20 Ápi tɛ̃̀ wɔlɛ, áyáh nɛ̂ wɛ, tɛ́ nɛ̂ noh, á náh fɛ̃ n yɛ n pi sé yã́hnɔ́lɛ.»
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Képah tɛ̃̀nɛ, tukey tùkèpu tɔ̃ dírí gbah wɔ pé tyɩ́, tɛ́ pè fĩn mɔ. Pè náh sõ̀ mɛ vì-ǹsah wɛ pé wɛ fõh fõh tɛ̃̀nɛ, no pól-á sɔ̃́npɩ́lɛ Liyel yĩnnɛ n gbilki Pyɛrɩpi tyípɩ́kɩ̀ mɛ̀ yĩnnɛ.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.
22 Tɛ́ dĩ́ nɛ̂ dɛ́nmɔnɔ-á sõ̀ pɩ gbǐllɛ, à kah ye tikininínɛ.
22 Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.
23 Pǎh fyɔ̀ Pyɛrɩ ànɛ̂ Nsyɔ̃ fĩn mɔ, sárká syínwìlkìpu yõ̀tãm ànɛ̂ yèwàhnɩ̀-á nɛ̂ yo pé tyɩ́, pè kyɩ sè pól yãh pé kɔ́mû tyɩ́.
23 Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Pé wɛlɔ nóhntɛnɔ náh, pé pól pé sõnɔ pɩ núkúlɛ, à Liyellɛ n ni nɛ ńkɛ̃́: «Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃, áwɔ ye mɔ yĩ̂nyõlɛ, ànɛ̂ sétáhlɛ, ànɛ̂ pnɛ yɔlɛ, à tahlɩ sé sɔkɔ yíyìn pól tyɩ́.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
25 Ápi náh nɛy Davidi nɛ̂-á á tõ̀npɩlɛ, áwɔ ye à kɔ̃ à kè yo á Mirki gbõ̀ yõ nɛ ńkɛ̃́:
25 que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Kèkõyṍ yõ̀tãm wɛ̃ tyɩ́ mɔ,
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;
27 Gbɩ yõ, kwil mɛ̀ ńtɛ̃ sɔkɔ, yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Yerɔdɩ ànɛ̂ gbɛ̃̀nyah yah tɛ̃́-ò dĩ́ Põse Pilati ye wɛ̃ tyɩ́ mɔ, à tahlɩ Yisrayel tãn ànɛ̂ kwlo kwlo tɛ́lɔ́ tyɩ́, pè á tõ̀npɩ Yesulɛ n fwo, ǹmɔ nɛ̂-á á nɛy yáhntɔkɔnɔlɛ.
27 porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,
28 Yah, wáh lésõ á tɛ̃́nwɛnɔ sɔkɔ tyi nónó yah tɔkɔ sah á dyɔ dyɔ tɛ̃̀nɛ, sépi ye pè pɩ.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;
29 Ǹtɛ núkúnúkú, yah pè ápilɛ n kyĩ n kɔ̃ kɛ̀! Nɩ̀sãh ǹgbɛ̃nɛ á kɔ̃, à á wɛynɛ n yah n yo, ápi nónó-á á tõ̀npɩbɩlɛ.
29 agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Tɛ̃́nwɛnɔlɛ á kɔ̃, à yámpúlɛ n dɛ n mɔ, à mó gbǐl tyilɛ n pɩ, á tõ̀npɩ Yesu yĩn yõ.»
30 enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Tɛ́ fɩ̃́ nɛ̂ sɔkɔ-á sõ̀ pélɛ tùkènmɔnɔlɛ, nírí-á fyɔ̀ n tyɛ, nɛ́npɔ́ núkú yike. Képah tɛ̃̀nɛ, Liyel Mirki pé pól tɔkɔ, pè tyah Liyel wɛynɛ n yah n yo n kɔ̃ nɩ̀sãhlɛ.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.
32 Yesu yõ sɛ̃́pú pól sõ̀ mɛ n sõ dùkù núkúlɛ, tɛ́ mɛ ké tyɩ́ nɛ pé nɛ n pɩ dùkù núkúlɛ. Pé sɔkɔ yɔ́ ńtɛ̃ náh sõ̀ mɛ n yo nɛ, pé gbã̀n yîlɛ, pé gblɔ̌y núkúní tyɩ́-á sélɛ. Tɛ́ pé wɛ̃ wrɔ́, pé pól gbã̀n yî sõ̀ pɩ tɔ́wû tyɩ́lɛ.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Tɛ́ tɛ̃́nwɛnɔ ǹgbɛ̃ sɔkɔ ye sõ̀ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye pɩ ǹ tyɩ́ yónwàhpu kègblɔlɛ, à ǹ tyɩ́lɛ n yo n kɔ̃ nɛ, wǎh ku tɛ́ yilki mɔ. Tɛ́ Liyel pèpɔrɩ ǹgbɛ̃ sõ̀ mɛ pé pól yõ.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 — ausente —
34 Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 — ausente —
35 e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.
36 Tɛ́ légbĩ́nɛ, Nsyosɛfu yɔ́ sõ̀ mɛ, nɛ̂-á dubi Syipri gbɛ̃̀nyah. Levi yìkì nɛy ye sõ̀ ǹnɛ. Tɛ́ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye mɛ yĩn dyɩ à kɔ̃ Barnabasɩlɛ, nɛ̂ kɔ́r-á sṍré mɔ́-òlɛ.
36 José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,
37 Ǹmɔ mɛ ǹ swãh yãm, tɛ́ mɛ pɔ ké pɔ́lɛ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye gbõ̀ dahbɩ.
37 como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.