Atos 16

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Képah náh, Polepi-á wil Siri ànɛ̂ Silisi gbɛ̃̀nyah sɔkɔ, pè yɔ̃ sɔkɔ Dɛrɩbɩ kwil. Pǎh wil nɛ́npɔ́, pè yuku Lisitir kwil. Pè kyɩ Yesu tõ̀ sã́h-ò yɔ́ wɛ nɛ́npɔ́ pè n ye Timotelɛ. Ǹ yṹnɛ, Nsyifu nɛy ye sõ̀ ǹnɛ, nɛ̂-á mɛ Yesu wɛ̃̀kɩ̀lɛ n kɔ, tɛ́ ǹ sú mɛ Krɛkɩ nɛynɛ.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Tɛ́ Yesu yõ sɛ̃́pú nónó-á sõ̀ mɛ Lisitir sɔkɔ ànɛ̂ Yikonyumi kwil, pè sõ̀ mɛ Timote yĩ́ngbɩ́lɛ n yo.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Képah sɔkɔ, Pole sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ pé à tɛ̃ sɔkɔ pé kɔ́lɔ́ sɔkɔ. Tɛ́ Nsyifunɔ nónó-á sõ̀ mɛ kénɛ kwlo sɔkɔ, pè sõ̀ pɩ̃ nɛ, Krɛkɩ nɛy-á Timote súlɛ. Pépi yĩnnɛ, Pole mɛ Timote kõ.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Képah sɔkɔ, Polepi-à fyɔ̀ n sɔkɔ kwlo nónó sɔkɔ, Yesu tɛ̃ntõ̀ névye ànɛ̂ Yerusalɛmɩ kwil Yesu yõ sɛ̃́pú yah tãm-á tyi nónó yah tɔkɔ, pě sélɛ n yãh kénɛ kwlo Yesu yõ sɛ̃́pú tyɩ́ nɛ, pè nɛ n kɔ sé wã̀l yõ.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 Kǎh pɩ sɛ̃́, Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkìnɔ́ sõ̀ mɛ n gbah n sɛ̃ Liyel yõ, tɛ́ wãn tɔ̃ mɛ n mɔ pé nɛ́dán tɔ yõ sõmɛsṍ.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Képah náh, Polepi sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ pé kyɩ Liyel wɛy yo Asi gbɛ̃̀nyah sɔkɔ, ǹtɛ Liyel Mirki kè yahle pé tyɩ́. Kǎh pɩ sɛ̃́, pè mɛ kah syɔ̃ Frisyi gbɛ̃̀nyah ànɛ̂ Kalasi gbɛ̃̀nyahlɛ.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Pǎh kyɩ yĩni tɛ̃ n tɛ Misi gbɛ̃̀nyahlɛ, pè tɔ̃ kè yah tɔkɔ nɛ, páh kɩ yuku Bitini gbɛ̃̀nyah. Ǹtɛ Yesu Mirki kè yahle pé tyɩ́.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 Kǎh pɩ sɛ̃́, pè Misi kɔ kah, à tiki yuku Turasɩ kwil.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Tɛ́ lékã̂hnɛ, Pole wɛ̃́kɩ́nɔ́ yɔ́ wɛ. Wɛ̃́kɩ́nɔ́ mɛ̀ sɔkɔ, à Masedonɩ gbɛ̃̀nyah dĩ́ yɔ́ wɛ yĩ́nntɛ̃̀nɔ́lɛ, tɛ́ tɛ̃̀ mɛ ǹnɛ n ni nɛ ńkɛ̃́, à pɔ Masedonɩ sɔkɔ, à pɔ pépi yohnɩ n mɔ.
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Pole-á fyɔ̀ wɛ̃́kɩ́nɔ́ mɛ̀ wɛ sɛ̃́, á mɛ kè pɩ̃ yĩ́ĩ́ nɛ, Liyel-á ye álɛ nɛ, á kyɩ pé Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir yo Masedonɩ tãn tyɩ́. Kǎh pɩ sɛ̃́, á núkú á vi nɛ áyáh kɩ sɔkɔ nɛ́npɔ́.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 Képah sɔkɔ, á de krótókè ǹgbɛ̃ yɔ́ sɔkɔ Turasɩ kwil, à yɔ̃ sɔkɔ gbɛ̃̀nyah yɔ́ sɔkɔ, nɛ̂-á mɛ pnɛ yɔ nɩyṍ pè n ye Samotrasɩlɛ, á náh kwɔ dah fɩ̃́ yɔ́ ńtɛ̃ sɔkɔ. Tɛ́ ké dĩndallɛ, á yuku Neyapolisi kwil.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 Áyáh yal nɛ́npɔ́, á yuku kwíl-ǹgbɛ̃ yɔ́ sɔkɔ pè n ye Filipilɛ, Masedonɩ gbɛ̃̀nyah sɔkɔ. Kénɛ kwil yõ̀tɔ̃rɩ́ sõ̀ mɛ Wrome tãn gbõ̀. Á mɛ tɛ̃ nɛ́npɔ́, à sèpĩ̀n yísyɔ́ pɩ.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 Nsyifunɔ mɩ mɩ yòh sõ-á pɔ nɔ, á kè sõ nɛ, pé Liyel ní-ńsah-á kɩ wɛ yɔ́ngbalɩ sɔkɔ. Kǎh pɩ sɛ̃́, á wil kwil nɩyṍ, à nɛ́npɔ́ nyáh sõ. Á kyɩ syɔ́ yísyɔ́ wɛ tùkènmɔntɛ̃̀nɔ́lɛ nɛ́npɔ́. Á mɛ kɔ̃ tɛ̃ pé tnɔ̂, à yã́hkɩ̀ yãh pélɛ Liyel wɛy tyɩ́ yõ.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Tɛ́ pi yɔ́ sõ̀ mɛ syɔ́ nɔ́pi sɔkɔ pè n ye Lidilɛ. Fwɔ̀sãhlɔ dɛ́nkɔ́kɔ́nɩ̀ gbɔ̀ yɩ̃́-ò ye sõ̀ ǹnɛ. À n wil Tyatiri kwil, tɛ́ à sõ̀ mɛ Nsyifunɔ Liyel wɛ̃̀kɩ̀lɛ n kɔ. Tɛ́ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ mɛ wɛkɩ pi mɛ̀ nɩ sɔkɔ à kɔ̃ à ǹ níkí kwɔ, à Pole wɛlɔ noh pallɛ.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 Kǎh pɩ sɛ̃́, ǹmɔ ànɛ̂ ǹ kéte tãn pól mɛ wèlnwìlkìnɔ́ wɛ ni sɔkɔ. Képah sɔkɔ, pi mɛ kè yah kɔ̃ ápi tyɩ́ nɛ, áyâh kɩ mɛ sɛ̃ ké yõ nɛ péwɔ-á pɩ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu yõ sɛ̃́-òlɛ, á pɔ n kyɩ n twah pé tyɩ́ pé gbô. Tɛ́ á gbah tɛ̃ pópó, á pɔ sah ǹ tyɩ́ yõ.
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Képah sɔkɔ, sõ yɔ́lɛ á mɛ n yuku nírí pɩ́-ńsah, tɛ́ tõ̀npɩ pípír yɔ́ pɔ á yohnɩ. Sétõ sõ̀ mɛ kénɛ pípír gbil à kɔ̃ à tyísnɔ́lɛ n wɛ n yo. À sõ̀ mɛ pɔ́ náhnáhlɛ n wɛ ǹ yõ̀tãmnɛ n kɔ̃ kénɛ tyísnɔ́ wɛ́nyonɔ sɔkɔ.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 Kénɛ pípír mɛ yuku, à ápi ànɛ̂ Pole sõ̀ tɛ̃, tɛ́ mɛ yo tũ léyy no tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, díbí nɔ́pilɛ, yõ̀tah Liyel tõ̀npɩbɩ-á pélɛ. Pwáhnmɔnɔ wɛ̃̀kɩ̀ tyɩ́-á pè pɔ n yo pé tyɩ́.
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 À sõ̀ mɛ képah tɛ̃̀nɛ n pɩ sɛ̃́, sèpĩ̀n náhnáh sɔkɔ. Kǎh pɔ Pole gblɔ́lɛ n vyãh, à ǹ yah vi yo sétõ mɛ̀ tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, Yesu Krista yĩn yõ, à pípír mɛ̀ fĩn mɔ. Wǎh yo sɛ̃́, nɛ́npɔ́ swɔ sétõ núkú pípír fĩn mɔ.
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 Képah sɔkɔ, pípír yõ̀tãm-á kè wɛ nɛ, pé sõnɔ-á sõ̀ mɛ pɔ́ nɛ̂ wɛ́nɔ́ yõ ǹmɔ gbõ̀ yõ kǎh kɩ yĩn mɔ, pè Pole ànɛ̂ Silasɩ tɛ̃, tɛ́ yuku pélɛ yõ̀tãm tyɩ́, tɔ́wû tùkè-ǹsah sɔkɔ.
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 Képah náh, pè mɛ kyɩ pélɛ Wrome tãn yísyɔ́ tyɩ́ nónó-á pé yõ̀tãmnɛ, tɛ́ kyɩ tyah n yo nɛ ńkɛ̃́, díbí nɔ́pi-á mɛ fɛ̃̀kɩ̀nɔ́lɛ n pɩ pépi kwil. Nsyifunɔ-á pélɛ,
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 tɛ́ pǎh mɛ pɔ wã̀l yísyɔ́lɛ névyelɛ n kwɔ nónó-á sé wã̀l náh mɛ pépi Wrome tãn ńtɛ̃ tyɩ́ kɩ sè fɛ̃ syi, képah náh pɩ, kɩ sè pɩ n pi.
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Képah tɛ̃̀nɛ, tɔ́wû tɔ núkú yuku Polepi yõ. Yõ̀tãm nɔ́pi mɛ pè kɔ̃ pè Polepi flɔ dɛ, tɛ́ nɛ pè pè ko yèfõhlɛ.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Képah sɔkɔ, pǎh yèfõh yɩ̃́ náhnáhlɛ pè ko tɛ, pè pè dah mɔ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, tɛ́ yo ké syɩ́kɩ́-ò dĩ́ tyɩ́ nɛ, à pélɛ n kyɔmɩ pallɛ.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Dĩ́-á fyɔ̀ képah noh sɛ̃́, à mó pè tɛ̃ dah mɔ wɔ̀kɔ̀npèkè nɩyṍ wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ, tɛ́ sésár kârn mɔ pé gbyẽ̂h tyɩ́.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Ǹtɛ lénɩ mɔ́nɔ́ wrɔ́ sɔkɔ, Pole ànɛ̂ Silasɩ sõ̀ mɛ nírílɛ n pɩ, tɛ́ mɛ yɩ̀lɛ n gbɩ à Liyel yĩnnɛ n gbilki, tɛ́ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ névye tɛ́lɔ́ mó mɛ n nohnɩ pé tyɩ́.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 Képah tɛ̃̀nɛ, sétáh syahrɩ ǹgbɛ̃ núkú pɩ nɛ́npɔ́ swɔ, à wɔ̀kɔ̀npèkè sètyah yike. Ké vɩ̀ yey pól núkú yɩkɩ mɔ, ké sɔkɔ névye pól gbyẽ̂h sɔkɔ kârnnɔ́ pól kɔ̃lɩ kwɛ.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Wɔ̀kɔ̀npèkè syɩ́kɩ́-ò dĩ́-á pópó dɔ yuku, tɛ́ ké vɩ̀ yey wɛ yɩ́kɩ́nmɔnɔlɛ sɛ̃́, à wɛ nɛ ké sɔkɔ névye-á to wil. Képah tɛ̃̀nɛ, à núkú ǹ kèkírkì yɔrɩ dɛ nɛ, pé pé gblɔ̌y ko mɔ.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Ǹtɛ Pole mɛ yo mɔ ǹ tyɩ́ yĩ́npɔ̃́ ǹgbɛ̃nɛ nɛ, à káh dlo yɔ́ ńtɛ̃nɛ ǹ gblɔ̌y nɔ, pé pól-á mɛ ásõ̂.
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Képah sɔkɔ, wɔ̀kɔ̀npèkè syɩ́kɩ́-ò dĩ́ pè kɔ̃ pè pɔ fɔ̀tnɔ̀lɛ à kɔ̃, à de yuku súú wɔ̀kɔ̀npèkè nɩyṍ wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ, tɛ́ ǹ gbètukunɔ di Pole ànɛ̂ Silasɩ yah wílsyahrɩ sɔkɔ.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Tɛ́ mɛ pè tɛ̃ wil kégbɔ́, tɛ́ pè piki yah nɛ, pé nɛ́nkyɩ́bɩ́, sɔ̃́ se pé yɩ̃nɛ pé pɩ pé mó pwáhnmɔnɔ wɛ nɩ?
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 Pè mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ: «Sɛ̃ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu yõ, á kɩ pwáhnmɔnɔ wɛ, áwɔ ànɛ̂ á nolɛ.»
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Képah sɔkɔ, Polepi Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu wɛy yo ǹmɔ ànɛ̂ ǹ gbô tãn pól tyɩ́.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 Dĩ́ mɛ Polepi tɛ̃ légbĩ́ mɛ̀ ó sɔkɔ lékã̂hnɛ, à kyɩ pé nɩ́y wu; tɛ́ nɛ́npɔ́ swɔ, ǹmɔ ànɛ̂ ǹ gbô tãn pól mɛ wèlnwìlkìnɔ́ wɛ ni sɔkɔ.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Képah náh, à Pole ànɛ̂ Silasɩ tɛ̃ yuku ǹ gbô sɔkɔ, à kyɩ yõkelɛ pè kɔ̃ pè yõ. Tɛ́ ǹmɔ ànɛ̂ ǹ no pól nɩ sõ̀ mɛ vɩ yĩ́ĩ́ pé wɛ́nsɛ̃nɔ yĩnnɛ Liyel yõ sɔkɔ.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Képah sɔkɔ, tyah-á pɔ dal, yõ̀tãm nɔ́pi tɛ̃ntõ̀ névye tɛkɩ mɔ nɛ, pè kyɩ yo wɔ̀kɔ̀npèkè syɩ́kɩ́-ò dĩ́ tyɩ́ nɛ, à díbí nɔ́pi fĩn mɔ.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Dĩ́ mɛ kyɩ kè yo Pole tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, yõ̀tãm-á tɛ̃ntõ̀ mɔ pé tyɩ́ nɛ, pé pè fĩn mɔ. Kǎh pɩ sɛ̃́, núkúnúkú pǎh kɩ fɛ̃ wil kɩ n yuku yèvɩnɩ sɔkɔ.
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Ǹtɛ Pole mɛ pè syah nɛ, pépi nónó-á gbõ̀ mɔ yõ Wrome tãn tyɩ́, pépi kó pè tɛ̃ ko tɔ́wû yĩ́ yah pé tùkè-ǹkɛ̃̂nɛ; tɛ́ pé dah mɔ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ nɩ? Tɛ́ núkúnúkú, pè tɔ̃ mɛ n yah n kɔ̃ pé wìlkìnfĩnnmɔ-ńsahlɛ sètĩ̀n sõ̀ sɔkɔ nɩ? Képah náh fɛ̃ n pɩ n pi dɛ́! Ńkɛ̃́, fɔ́ɔ́ pé dáhnmɔpu-á kɩ pɔ pé fĩn mɔ pé gblɔ̌y.
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Képah tɛ̃̀nɛ, tɛ̃ntõ̀ névye nɔ́pi mɛ pé syɩ kyɩ wɛlɔ nɔ́pi yo yõ̀tãm nɔ́pi tyɩ́. Pépi-á képah tɛ̃̀ noh sɛ̃́ nɛ, Pole ànɛ̂ Silasɩlɛ, Wrome tãn gbõ̀nmɔ̀nyõbe-á pélɛ, tíkí pè tɛ̃.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Pè pɔ gblɔ̌y yɛ yah kɔ̃ Polepi tyɩ́, tɛ́ pè fĩn mɔ, tɛ́ mɛ pè ni nɛ pè wil kwil sɔkɔ.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Polepi-á wil wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, pè yuku Lidi tĩ̀nnɛ. Pǎh kyɩ Yesu yõ sɛ̃́pú wɛ, pè sṍré mɔ pé sɔkɔ tɛ́ sɔkɔ.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.