Atos 16
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARC
1 Képah náh, Polepi-á wil Siri ànɛ̂ Silisi gbɛ̃̀nyah sɔkɔ, pè yɔ̃ sɔkɔ Dɛrɩbɩ kwil. Pǎh wil nɛ́npɔ́, pè yuku Lisitir kwil. Pè kyɩ Yesu tõ̀ sã́h-ò yɔ́ wɛ nɛ́npɔ́ pè n ye Timotelɛ. Ǹ yṹnɛ, Nsyifu nɛy ye sõ̀ ǹnɛ, nɛ̂-á mɛ Yesu wɛ̃̀kɩ̀lɛ n kɔ, tɛ́ ǹ sú mɛ Krɛkɩ nɛynɛ.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego,
2 Tɛ́ Yesu yõ sɛ̃́pú nónó-á sõ̀ mɛ Lisitir sɔkɔ ànɛ̂ Yikonyumi kwil, pè sõ̀ mɛ Timote yĩ́ngbɩ́lɛ n yo.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Képah sɔkɔ, Pole sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ pé à tɛ̃ sɔkɔ pé kɔ́lɔ́ sɔkɔ. Tɛ́ Nsyifunɔ nónó-á sõ̀ mɛ kénɛ kwlo sɔkɔ, pè sõ̀ pɩ̃ nɛ, Krɛkɩ nɛy-á Timote súlɛ. Pépi yĩnnɛ, Pole mɛ Timote kõ.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Képah sɔkɔ, Polepi-à fyɔ̀ n sɔkɔ kwlo nónó sɔkɔ, Yesu tɛ̃ntõ̀ névye ànɛ̂ Yerusalɛmɩ kwil Yesu yõ sɛ̃́pú yah tãm-á tyi nónó yah tɔkɔ, pě sélɛ n yãh kénɛ kwlo Yesu yõ sɛ̃́pú tyɩ́ nɛ, pè nɛ n kɔ sé wã̀l yõ.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém,
5 Kǎh pɩ sɛ̃́, Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkìnɔ́ sõ̀ mɛ n gbah n sɛ̃ Liyel yõ, tɛ́ wãn tɔ̃ mɛ n mɔ pé nɛ́dán tɔ yõ sõmɛsṍ.
5 de sorte que as igrejas eram confirmadas na fé e cada dia cresciam em número.
6 Képah náh, Polepi sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ pé kyɩ Liyel wɛy yo Asi gbɛ̃̀nyah sɔkɔ, ǹtɛ Liyel Mirki kè yahle pé tyɩ́. Kǎh pɩ sɛ̃́, pè mɛ kah syɔ̃ Frisyi gbɛ̃̀nyah ànɛ̂ Kalasi gbɛ̃̀nyahlɛ.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 Pǎh kyɩ yĩni tɛ̃ n tɛ Misi gbɛ̃̀nyahlɛ, pè tɔ̃ kè yah tɔkɔ nɛ, páh kɩ yuku Bitini gbɛ̃̀nyah. Ǹtɛ Yesu Mirki kè yahle pé tyɩ́.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Kǎh pɩ sɛ̃́, pè Misi kɔ kah, à tiki yuku Turasɩ kwil.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Tɛ́ lékã̂hnɛ, Pole wɛ̃́kɩ́nɔ́ yɔ́ wɛ. Wɛ̃́kɩ́nɔ́ mɛ̀ sɔkɔ, à Masedonɩ gbɛ̃̀nyah dĩ́ yɔ́ wɛ yĩ́nntɛ̃̀nɔ́lɛ, tɛ́ tɛ̃̀ mɛ ǹnɛ n ni nɛ ńkɛ̃́, à pɔ Masedonɩ sɔkɔ, à pɔ pépi yohnɩ n mɔ.
9 E Paulo teve, de noite, uma visão em que se apresentava um varão da Macedônia e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos!
10 Pole-á fyɔ̀ wɛ̃́kɩ́nɔ́ mɛ̀ wɛ sɛ̃́, á mɛ kè pɩ̃ yĩ́ĩ́ nɛ, Liyel-á ye álɛ nɛ, á kyɩ pé Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir yo Masedonɩ tãn tyɩ́. Kǎh pɩ sɛ̃́, á núkú á vi nɛ áyáh kɩ sɔkɔ nɛ́npɔ́.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Képah sɔkɔ, á de krótókè ǹgbɛ̃ yɔ́ sɔkɔ Turasɩ kwil, à yɔ̃ sɔkɔ gbɛ̃̀nyah yɔ́ sɔkɔ, nɛ̂-á mɛ pnɛ yɔ nɩyṍ pè n ye Samotrasɩlɛ, á náh kwɔ dah fɩ̃́ yɔ́ ńtɛ̃ sɔkɔ. Tɛ́ ké dĩndallɛ, á yuku Neyapolisi kwil.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 Áyáh yal nɛ́npɔ́, á yuku kwíl-ǹgbɛ̃ yɔ́ sɔkɔ pè n ye Filipilɛ, Masedonɩ gbɛ̃̀nyah sɔkɔ. Kénɛ kwil yõ̀tɔ̃rɩ́ sõ̀ mɛ Wrome tãn gbõ̀. Á mɛ tɛ̃ nɛ́npɔ́, à sèpĩ̀n yísyɔ́ pɩ.
12 e dali, para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Nsyifunɔ mɩ mɩ yòh sõ-á pɔ nɔ, á kè sõ nɛ, pé Liyel ní-ńsah-á kɩ wɛ yɔ́ngbalɩ sɔkɔ. Kǎh pɩ sɛ̃́, á wil kwil nɩyṍ, à nɛ́npɔ́ nyáh sõ. Á kyɩ syɔ́ yísyɔ́ wɛ tùkènmɔntɛ̃̀nɔ́lɛ nɛ́npɔ́. Á mɛ kɔ̃ tɛ̃ pé tnɔ̂, à yã́hkɩ̀ yãh pélɛ Liyel wɛy tyɩ́ yõ.
13 No dia de sábado, saímos fora das portas, para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar para oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Tɛ́ pi yɔ́ sõ̀ mɛ syɔ́ nɔ́pi sɔkɔ pè n ye Lidilɛ. Fwɔ̀sãhlɔ dɛ́nkɔ́kɔ́nɩ̀ gbɔ̀ yɩ̃́-ò ye sõ̀ ǹnɛ. À n wil Tyatiri kwil, tɛ́ à sõ̀ mɛ Nsyifunɔ Liyel wɛ̃̀kɩ̀lɛ n kɔ. Tɛ́ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ mɛ wɛkɩ pi mɛ̀ nɩ sɔkɔ à kɔ̃ à ǹ níkí kwɔ, à Pole wɛlɔ noh pallɛ.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Kǎh pɩ sɛ̃́, ǹmɔ ànɛ̂ ǹ kéte tãn pól mɛ wèlnwìlkìnɔ́ wɛ ni sɔkɔ. Képah sɔkɔ, pi mɛ kè yah kɔ̃ ápi tyɩ́ nɛ, áyâh kɩ mɛ sɛ̃ ké yõ nɛ péwɔ-á pɩ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu yõ sɛ̃́-òlɛ, á pɔ n kyɩ n twah pé tyɩ́ pé gbô. Tɛ́ á gbah tɛ̃ pópó, á pɔ sah ǹ tyɩ́ yõ.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Képah sɔkɔ, sõ yɔ́lɛ á mɛ n yuku nírí pɩ́-ńsah, tɛ́ tõ̀npɩ pípír yɔ́ pɔ á yohnɩ. Sétõ sõ̀ mɛ kénɛ pípír gbil à kɔ̃ à tyísnɔ́lɛ n wɛ n yo. À sõ̀ mɛ pɔ́ náhnáhlɛ n wɛ ǹ yõ̀tãmnɛ n kɔ̃ kénɛ tyísnɔ́ wɛ́nyonɔ sɔkɔ.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Kénɛ pípír mɛ yuku, à ápi ànɛ̂ Pole sõ̀ tɛ̃, tɛ́ mɛ yo tũ léyy no tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, díbí nɔ́pilɛ, yõ̀tah Liyel tõ̀npɩbɩ-á pélɛ. Pwáhnmɔnɔ wɛ̃̀kɩ̀ tyɩ́-á pè pɔ n yo pé tyɩ́.
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 À sõ̀ mɛ képah tɛ̃̀nɛ n pɩ sɛ̃́, sèpĩ̀n náhnáh sɔkɔ. Kǎh pɔ Pole gblɔ́lɛ n vyãh, à ǹ yah vi yo sétõ mɛ̀ tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, Yesu Krista yĩn yõ, à pípír mɛ̀ fĩn mɔ. Wǎh yo sɛ̃́, nɛ́npɔ́ swɔ sétõ núkú pípír fĩn mɔ.
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E, na mesma hora, saiu.
19 Képah sɔkɔ, pípír yõ̀tãm-á kè wɛ nɛ, pé sõnɔ-á sõ̀ mɛ pɔ́ nɛ̂ wɛ́nɔ́ yõ ǹmɔ gbõ̀ yõ kǎh kɩ yĩn mɔ, pè Pole ànɛ̂ Silasɩ tɛ̃, tɛ́ yuku pélɛ yõ̀tãm tyɩ́, tɔ́wû tùkè-ǹsah sɔkɔ.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 Képah náh, pè mɛ kyɩ pélɛ Wrome tãn yísyɔ́ tyɩ́ nónó-á pé yõ̀tãmnɛ, tɛ́ kyɩ tyah n yo nɛ ńkɛ̃́, díbí nɔ́pi-á mɛ fɛ̃̀kɩ̀nɔ́lɛ n pɩ pépi kwil. Nsyifunɔ-á pélɛ,
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade.
21 tɛ́ pǎh mɛ pɔ wã̀l yísyɔ́lɛ névyelɛ n kwɔ nónó-á sé wã̀l náh mɛ pépi Wrome tãn ńtɛ̃ tyɩ́ kɩ sè fɛ̃ syi, képah náh pɩ, kɩ sè pɩ n pi.
21 E nos expõem costumes que nos não é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Képah tɛ̃̀nɛ, tɔ́wû tɔ núkú yuku Polepi yõ. Yõ̀tãm nɔ́pi mɛ pè kɔ̃ pè Polepi flɔ dɛ, tɛ́ nɛ pè pè ko yèfõhlɛ.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá- los com varas.
23 Képah sɔkɔ, pǎh yèfõh yɩ̃́ náhnáhlɛ pè ko tɛ, pè pè dah mɔ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, tɛ́ yo ké syɩ́kɩ́-ò dĩ́ tyɩ́ nɛ, à pélɛ n kyɔmɩ pallɛ.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança,
24 Dĩ́-á fyɔ̀ képah noh sɛ̃́, à mó pè tɛ̃ dah mɔ wɔ̀kɔ̀npèkè nɩyṍ wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ, tɛ́ sésár kârn mɔ pé gbyẽ̂h tyɩ́.
24 o qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Ǹtɛ lénɩ mɔ́nɔ́ wrɔ́ sɔkɔ, Pole ànɛ̂ Silasɩ sõ̀ mɛ nírílɛ n pɩ, tɛ́ mɛ yɩ̀lɛ n gbɩ à Liyel yĩnnɛ n gbilki, tɛ́ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ névye tɛ́lɔ́ mó mɛ n nohnɩ pé tyɩ́.
25 Perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Képah tɛ̃̀nɛ, sétáh syahrɩ ǹgbɛ̃ núkú pɩ nɛ́npɔ́ swɔ, à wɔ̀kɔ̀npèkè sètyah yike. Ké vɩ̀ yey pól núkú yɩkɩ mɔ, ké sɔkɔ névye pól gbyẽ̂h sɔkɔ kârnnɔ́ pól kɔ̃lɩ kwɛ.
26 E, de repente, sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Wɔ̀kɔ̀npèkè syɩ́kɩ́-ò dĩ́-á pópó dɔ yuku, tɛ́ ké vɩ̀ yey wɛ yɩ́kɩ́nmɔnɔlɛ sɛ̃́, à wɛ nɛ ké sɔkɔ névye-á to wil. Képah tɛ̃̀nɛ, à núkú ǹ kèkírkì yɔrɩ dɛ nɛ, pé pé gblɔ̌y ko mɔ.
27 Acordando o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Ǹtɛ Pole mɛ yo mɔ ǹ tyɩ́ yĩ́npɔ̃́ ǹgbɛ̃nɛ nɛ, à káh dlo yɔ́ ńtɛ̃nɛ ǹ gblɔ̌y nɔ, pé pól-á mɛ ásõ̂.
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Képah sɔkɔ, wɔ̀kɔ̀npèkè syɩ́kɩ́-ò dĩ́ pè kɔ̃ pè pɔ fɔ̀tnɔ̀lɛ à kɔ̃, à de yuku súú wɔ̀kɔ̀npèkè nɩyṍ wɔ̀kɔ̀ sɔkɔ, tɛ́ ǹ gbètukunɔ di Pole ànɛ̂ Silasɩ yah wílsyahrɩ sɔkɔ.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 Tɛ́ mɛ pè tɛ̃ wil kégbɔ́, tɛ́ pè piki yah nɛ, pé nɛ́nkyɩ́bɩ́, sɔ̃́ se pé yɩ̃nɛ pé pɩ pé mó pwáhnmɔnɔ wɛ nɩ?
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Pè mɛ yo ǹ tyɩ́ nɛ: «Sɛ̃ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu yõ, á kɩ pwáhnmɔnɔ wɛ, áwɔ ànɛ̂ á nolɛ.»
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Képah sɔkɔ, Polepi Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu wɛy yo ǹmɔ ànɛ̂ ǹ gbô tãn pól tyɩ́.
32 E lhe pregaram a palavra do Senhor e a todos os que estavam em sua casa.
33 Dĩ́ mɛ Polepi tɛ̃ légbĩ́ mɛ̀ ó sɔkɔ lékã̂hnɛ, à kyɩ pé nɩ́y wu; tɛ́ nɛ́npɔ́ swɔ, ǹmɔ ànɛ̂ ǹ gbô tãn pól mɛ wèlnwìlkìnɔ́ wɛ ni sɔkɔ.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Képah náh, à Pole ànɛ̂ Silasɩ tɛ̃ yuku ǹ gbô sɔkɔ, à kyɩ yõkelɛ pè kɔ̃ pè yõ. Tɛ́ ǹmɔ ànɛ̂ ǹ no pól nɩ sõ̀ mɛ vɩ yĩ́ĩ́ pé wɛ́nsɛ̃nɔ yĩnnɛ Liyel yõ sɔkɔ.
34 Então, levando-os a sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Képah sɔkɔ, tyah-á pɔ dal, yõ̀tãm nɔ́pi tɛ̃ntõ̀ névye tɛkɩ mɔ nɛ, pè kyɩ yo wɔ̀kɔ̀npèkè syɩ́kɩ́-ò dĩ́ tyɩ́ nɛ, à díbí nɔ́pi fĩn mɔ.
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Dĩ́ mɛ kyɩ kè yo Pole tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, yõ̀tãm-á tɛ̃ntõ̀ mɔ pé tyɩ́ nɛ, pé pè fĩn mɔ. Kǎh pɩ sɛ̃́, núkúnúkú pǎh kɩ fɛ̃ wil kɩ n yuku yèvɩnɩ sɔkɔ.
36 O carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Ǹtɛ Pole mɛ pè syah nɛ, pépi nónó-á gbõ̀ mɔ yõ Wrome tãn tyɩ́, pépi kó pè tɛ̃ ko tɔ́wû yĩ́ yah pé tùkè-ǹkɛ̃̂nɛ; tɛ́ pé dah mɔ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ nɩ? Tɛ́ núkúnúkú, pè tɔ̃ mɛ n yah n kɔ̃ pé wìlkìnfĩnnmɔ-ńsahlɛ sètĩ̀n sõ̀ sɔkɔ nɩ? Képah náh fɛ̃ n pɩ n pi dɛ́! Ńkɛ̃́, fɔ́ɔ́ pé dáhnmɔpu-á kɩ pɔ pé fĩn mɔ pé gblɔ̌y.
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente, e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora, encobertamente, nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Képah tɛ̃̀nɛ, tɛ̃ntõ̀ névye nɔ́pi mɛ pé syɩ kyɩ wɛlɔ nɔ́pi yo yõ̀tãm nɔ́pi tyɩ́. Pépi-á képah tɛ̃̀ noh sɛ̃́ nɛ, Pole ànɛ̂ Silasɩlɛ, Wrome tãn gbõ̀nmɔ̀nyõbe-á pélɛ, tíkí pè tɛ̃.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Pè pɔ gblɔ̌y yɛ yah kɔ̃ Polepi tyɩ́, tɛ́ pè fĩn mɔ, tɛ́ mɛ pè ni nɛ pè wil kwil sɔkɔ.
39 Então, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Polepi-á wil wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, pè yuku Lidi tĩ̀nnɛ. Pǎh kyɩ Yesu yõ sɛ̃́pú wɛ, pè sṍré mɔ pé sɔkɔ tɛ́ sɔkɔ.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.