Atos 15

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Képah tɛ̃̀nɛ, díbí yísyɔ́ wil Nsyude gbɛ̃̀nyah, à pɔ Antyɔsyɩ kwil sɔkɔ. Tɛ́ pɔ tyah Yesu yõ sɛ̃́púlɛ n kwɔ nɛ ńkɛ̃́, nɛ́ pè náh kõ̀kè kõ sɔ̃́-á Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ kè yo sah, pè náh fɛ̃ pwáhnmɔnɔ wɛ n pi.
1 Alguns homens desceram da Judéia para Antioquia e passaram a ensinar aos irmãos: "Se vocês não forem circuncidados conforme o costume ensinado por Moisés, não poderão ser salvos".
2 Ǹtɛ Pole ànɛ̂ Barnabasɩ náh fɛ̃ syi. Kǎh pɩ sɛ̃́, yékã̂b ǹgbɛ̃ de pépi ànɛ̂ díbí nɔ́pi wrɔ́. Képah sɔkɔ, kè yah tɔkɔ nɛ Pole, ànɛ̂ Barnabasɩ, ànɛ̂ pépi túkù-á kɩ dɔkɔ yuku Yerusalɛmɩ kwil. Pǎh kɩ kyɩ wil Yesu tɛ̃ntõ̀ névye ànɛ̂ Yesu yõ sɛ̃́pú yah tãm tyɩ́, pè yĩ mɛ̀ yah wah.
2 Isso levou Paulo e Barnabé a uma grande contenda e discussão com eles. Assim, Paulo e Barnabé foram designados, juntamente com outros, para irem a Jerusalém tratar dessa questão com os apóstolos e com os presbíteros.
3 Tɛ́ mɛ yòhnɩ̀nmɔnɔ pɩ Polepi tyɩ́ kénɛ kɔ́lɔ́ mɛ̀ yĩnnɛ. Polepi-á n sɔkɔ, pè syɔ̃ sɔkɔ Fenisi gbɛ̃̀nyah ànɛ̂ Samari gbɛ̃̀nyah sɔkɔ, mɛ névye tyɩ́lɛ n yãh pé tyɩ́, nónó-á vi mɔ Liyel wɛ̃̀kɩ̀ tɛ̃, tɛ́ Nsyifunɔ náh pélɛ. Kè pɩ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ ǹgbɛ̃nɛ Yesu yõ sɛ̃́pú pól tyɩ́.
3 A igreja os enviou e, ao passarem pela Fenícia e por Samaria, contaram como os gentios tinham se convertido; essas notícias alegravam muito a todos os irmãos.
4 Pǎh kyɩ yĩni tɛ̃ Yerusalɛmɩ kwil, Yesu yõ sɛ̃́pú, ànɛ̂ pé yah tãm, ànɛ̂ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye mɛ pè tɛ̃ pallɛ. Képah sɔkɔ, Liyel-á Polepi yah tɛ̃ pè ǹ tõ̀ pɩ dùkù nɛ̂nɛ, Polepi kè yãh pé tyɩ́.
4 Chegando a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles.
5 Ǹtɛ Farisiyɛ̃ névye nónó-á vi mɔ pɩ Yesu yõ sɛ̃́púlɛ, pépi túkù yuku tyah n yo nɛ ńkɛ̃́, nónó-á sɛ̃ Yesu yõ, tɛ́ Nsyifunɔ náh pélɛ, pǎh yɩ̃nɛ pè kõ̀kè kõ; ànɛ̂ pǎh yɩ̃nɛ kyɩ̃̀nmɔnɔlɛ pè Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́lɛ nɛ n pɩ.
5 Então se levantaram alguns do partido religioso dos fariseus que haviam crido e disseram: "É necessário circuncidá-los e exigir deles que obedeçam à lei de Moisés".
6 Képah tɛ̃̀ sɔkɔ, Yesu tɛ̃ntõ̀ névye ànɛ̂ Yesu yõ sɛ̃́pú yah tãm wɛ̃ wɛ yĩ mɛ̀ tyɩ́ sɔkɔ, à kè yah wɛ̃ tyɩ́.
6 Os apóstolos e os presbíteros se reuniram para considerar essa questão.
7 Kè sõ̀ pɩ yĩ́ĩ́ yékã̂b ǹgbɛ̃nɛ pé wrɔ́, fɔ́ɔ́ Pyɛrɩ pɔ yuku yĩn, tɛ́ yo pé tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́: «Ń yṹnpyé, yépi ńtɛ̃ se kè pɩ̃ nɛ Liyel-á ńmɔ yah wilki yé sɔkɔ di mónɔ́lɛ tɛ́! À nɛ mé Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir yo névye tyɩ́, nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ, pè kɔ̃ pè kè wɛ noh, pè mó sɛ̃ Yesu yõ.
7 Depois de muita discussão, Pedro levantou-se e dirigiu-se a eles: "Irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu dentre vocês para que os gentios ouvissem de meus lábios a mensagem do evangelho e cressem.
8 Ǹtɛ Liyel nɛ̂-á névye fɔkɔ sõnɔlɛ n pnɛ, ǹmɔ ye ǹ Mirkilɛ pè kɔ̃, sɔ̃́-á lésõ à kélɛ ápi tɔ kɔ̃, à kè wɛ̃kɩ nɛ páh pépi tɔ fɛ̃ syi.
8 Deus, que conhece os corações, demonstrou que os aceitou, dando-lhes o Espírito Santo, como antes nos tinha concedido.
9 À náh wǎhkɩ̀ pɩ ápi ànɛ̂ pépi wrɔ́. Pǎh sɛ̃ ǹ yõ, képah ye à pé nnɔ tɔ̃ sah.
9 Ele não fez distinção alguma entre nós e eles, visto que purificou os seus corações pela fé.
10 Tɛ́ núkúnúkú, sɔ̃́ pɩ tɛ́ yé Liyel vyãh sõ̀lɛ n noh, à tɔ́kɔ́pêllɛ n sah Yesu yõ sɛ̃́pú yõ, nónó-á ápi náh tãn ànɛ̂ ápi ńtɛ̃ náh tɛ̃ wɛ sè twah yah?
10 Então, por que agora vocês estão querendo tentar a Deus, impondo sobre os discípulos um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Ǹtɛ ápi sɛ̃ ké yõ nɛ áyáh pwáhnmɔnɔ wɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu pèpɔrɩ gbõ̀ yõ, no nɔ́pi tyɩ́ kɔ̃lɛ.»
11 De modo nenhum! Cremos que somos salvos pela graça de nosso Senhor Jesus, assim como eles também".
12 Kǎh pɩ sɛ̃́, no pól tɛ̃ syɩ́syɩ́, tɛ́ pé ní kwɔ Pole ànɛ̂ Barnabasɩ tyɩ́. Képah sɔkɔ, Liyel-á syɔ̃ Polepi tyɩ́, à gbǐl tyi nónó pɩ névye tyɩ́, nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ, Polepi sè yãh pé tyɩ́.
12 Toda a assembléia ficou em silêncio, enquanto ouvia Barnabé e Paulo falando de todos os sinais e maravilhas que, por meio deles, Deus fizera entre os gentios.
13 Pǎh sè yãh tɛ gbĩ́ nɛ̂nɛ, Nsyakɩ wɛy tɔkɔ, tɛ́ nɛ ńkɛ̃́: «Ń yṹnpyé Nsyifunɔ, yé noh ń tyɩ́ yɔ̀.
13 Quando terminaram de falar, Tiago tomou a palavra e disse: "Irmãos, ouçam-me.
14 Á pól yĩ́ yah ye Simo-Pyɛrɩ kè yo nɛ ńkɛ̃́, ǹgbò dùkù-á Liyel kè yah tɔkɔ, à nósyɔ́ yah wilki névye sɔkɔ, nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ, à pɩ ǹ nolɛ.
14 Simão nos expôs como Deus, no princípio, voltou-se para os gentios a fim de reunir dentre as nações um povo para o seu nome.
15 Tɛ́ wɛy mɛ̀ mó tɔ̃ mɛ yɩ̃́nɛ́nɔ́lɛ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu wɛlɔlɛ. Yé yah, kè mɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ nɛ,
15 Concordam com isso as palavras dos profetas, conforme está escrito:
16 Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Liyel-á nɛ ńkɛ̃́:
16 ‘Depois disso voltarei e reconstruirei a tenda caída de Davi. Reedificarei as suas ruínas, e a restaurarei,
17 Képah sɔkɔ, kèkõyṍ névye tɛ́lɔ́ pól kɩ yuku ńnɛ n yah n kɔ̃.
17 para que o restante dos homens busque o Senhor, e todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome, diz o Senhor, que faz estas coisas’
18 di mónɔ́lɛ.
18 conhecidas desde os tempos antigos.
19 Képah yĩnnɛ, ńmɔ Nsyakɩ tɛ̃̀ sõnɔ sɔkɔ, névye nónó-á vi mɔ Liyel tyɩ́ yõ, tɛ́ Nsyifunɔ náh pélɛ, á náh yɩ̃nɛ à tyilɛ n tɛ̃ n tah pé tyɩ́.
19 "Portanto, julgo que não devemos pôr dificuldades aos gentios que estão se convertendo a Deus.
20 Ǹtɛ á ye sɛ́bɛ́y wãrkɩ n tɛkɩ n mɔ pé tyɩ́ nɛ, pè pé gblɔ̌ynɛ n tɛ̃ sãh fálnɔ́ yîlɛ, ànɛ̂ fɔ̀fɩ́kɩ̀lɛ, ànɛ̂ tṍ kwɛ́-ńkɛ̃̂ kwáhkókè kɔ̀lɛ, ànɛ̂ tṍnɛ, sè kɔ̃ sè káh pɔ pè silki.
20 Pelo contrário, devemos escrever a eles, dizendo-lhes que se abstenham de comida contaminada pelos ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Yé yah kɛ̀, à tɔkɔ ǹgbò dùkù tyɩ́, kénɛ tyi ye ńkɛ̃́nɛ Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ sɔkɔ, pě névyelɛ n kwɔ mɩ mɩ yòh sõnɔ́ póllɛ kwlo kwlo pól Nsyifunɔ Liyel ní-ńtã̂n vɩ̀ sɔkɔ.»
21 Pois, desde os tempos antigos, Moisés é pregado em todas as cidades, sendo lido nas sinagogas todos os sábados".
22 Képah sɔkɔ, Yesu tɛ̃ntõ̀ névye, ànɛ̂ Yesu yõ sɛ̃́pú yah tãm, ànɛ̂ Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkì pól yo sah núkú yõ nɛ, páh kɩ nósyɔ́ yah wilki pé wrɔ́, tɛ́ kɩ pépi tɛkɩ mɔ Pole ànɛ̂ Barnabasɩlɛ Antyɔsyɩ kwil. Képah tɛ̃̀nɛ, Nsyudasɩ, nɛ̂-á pè n ye Barsabasɩlɛ, pè mɛ ǹmɔ ànɛ̂ Silasɩ yah wilki. Pé nímí póllɛ, névye sõ̀ mɛ yõ̀yénnɛ n sah pé yõ.
22 Então os apóstolos e os presbíteros, com toda a igreja, decidiram escolher alguns dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé. Escolheram Judas, chamado Barsabás, e Silas, dois líderes entre os irmãos.
23 Pè mɛ tɛ̃ntõ̀ sɛ́bɛ́y yɔ́ wãrkɩ à dahbɩ pé gbõ̀, nɛ̂ sɔkɔ-á kè mɛ yónɔ́lɛ nɛ ńkɛ̃́: «Á yṹnpyé yépi nónó-á Nsyifunɔ náh yélɛ, tɛ́ mɛ Antyɔsyɩ, Siri gbɛ̃̀nyah sɔkɔ, à tahlɩ Siri gbɛ̃̀nyah kwlo tɛ́lɔ́ tyɩ́, ànɛ̂ Silisi gbɛ̃̀nyahlɛ; ápi Yesu tɛ̃ntõ̀ névye ànɛ̂ yé yṹnpyé Yesu yõ sɛ̃́pú yah tãm ye n wɛkɩ yé tyɩ́.
23 Com eles enviaram a seguinte carta: Os irmãos apóstolos e presbíteros, aos cristãos gentios que estão em Antioquia, na Síria e na Cilícia: Saudações.
24 Á kè noh nɛ, nósyɔ́-á wil ápi sɔkɔ, à kyɩ pé wɛlɔlɛ yé lékã́m vye fɛ̃kɩ, à yé mɔ sah fɔ́kɔ́sõnɔ sɔkɔ. Tɛ́ ápi náh se mó tɔ̃ tõ pélɛ.
24 Soubemos que alguns saíram de nosso meio, sem nossa autorização, e os perturbaram, transtornando suas mentes com o que disseram.
25 Képah ye, á kè yah tɔkɔ wɛ̃ tyɩ́ nɛ, áyáh kɩ névye wilki tɛkɩ mɔ yé tyɩ́. Pè kɩ n pɔ n pi wɛ̃ tyɩ́ ànɛ̂ á nɩ̀gbɛ̀kɩ̀ névye Barnabasɩ ànɛ̂ Polelɛ,
25 Assim, concordamos todos em escolher alguns homens e enviá-los a vocês com nossos amados irmãos Paulo e Barnabé,
26 pépi nónó-á pé min mɔ kũ kɔ̃ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu Krista tõ̀ yĩnnɛ.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Nsyudasɩ ànɛ̂ Silasɩ ye á n tɛkɩ n mɔ yé tyɩ́. Tyi nónó-á á wãrkɩ tɛkɩ mɔ yé tyɩ́, pè kɩ pɔ sè tɔ̃ yo yé tyɩ́ vyãhlɛ.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas para confirmarem verbalmente o que estamos escrevendo.
28 Liyel Mirki ànɛ̂ ápi ye yah tɔkɔ kélɛ nɛ, á káh tɔ̃ tyi yísyɔ́ kõ sah yé kɔ̃, à wil tyi nɔ́pi tyɩ́ sɔkɔ yɔ̀, sépi nónó-á yɩ̃nɛ pɩ́nɔ́lɛ káhkáh:
28 Pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nada além das seguintes exigências necessárias:
29 Yé yé gblɔ̌ynɛ n tɛ̃ sãh fálnɔ́ kɔ̀lɛ, ànɛ̂ tṍnɛ, ànɛ̂ tṍ kwɛ́-ńkɛ̃̂ kwáhkókè kɔ̀lɛ, ànɛ̂ fɔ̀fɩ́kɩ̀ pɩ́nɔ́lɛ. Yâh yé gblɔ̌ynɛ n tɛ̃ n yĩ́ĩ́ sépi pól pɩ́nɔ́lɛ, yé mɛ n pɩ plɛ. Yé tɛ̃̀nɔ!»
29 Abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual. Vocês farão bem em evitar essas coisas. Que tudo lhes vá bem.
30 Képah náh, pè wɛ̃̀kɩ̀lɛ tɛ̃ntõ̀ névye kɔ̃ pè sɔkɔ à kyɩ de Antyɔsyɩ kwil. Pè kyɩ Yesu yõ sɛ̃́pú tɔ́wû tuke mɔ, tɛ́ tɛ̃ntõ̀ sɛ́bɛ́y mɛ̀nɛ pè kɔ̃.
30 Uma vez despedidos, os homens desceram para Antioquia, onde reuniram a igreja e entregaram a carta.
31 Pǎh kè kar, ké sɔkɔ tyíyónɔ́ sṍré mɔ pé sɔkɔ, kè pɩ nɩ̀vɩ̀nɩ̀nɛ pé tyɩ́.
31 Os irmãos a leram e se alegraram com a sua animadora mensagem.
32 Képah sɔkɔ, Nsyudasɩ ànɛ̂ Silasɩpi tɔ-á sõ̀ pɩ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopulɛ sɛ̃́, pépi tyah nolɛ n vi n mɔ, mɛ tyi náhnáhlɛ n yo pé tyɩ́, à sṍrélɛ n mɔ pé sɔkɔ.
32 Judas e Silas, que eram profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Pǎh sèpĩ̀n yísyɔ́ pɩ nɛ́npɔ́, képah náh, no pè fĩn mɔ, tɛ́ wɛkɩ pé tyɩ́ nɛ, pè de lènɔlɛ pé tṍpú tĩ̀nnɛ. [
33 Tendo passado algum tempo ali, foram despedidos pelos irmãos com a bênção da paz para voltarem aos que os tinham enviado.
34 Tɛ́ Silasɩ wɔ mɛ nɛ, péwɔ-á kɩ wũ nɛ́npɔ́.]
34 Mas Silas decidiu ficar ali.
35 Ǹtɛ Pole ànɛ̂ Barnabasɩ tɛ̃̀ wɔ sõ̀ mɛ tɛ̃ Antyɔsyɩ sɔkɔ. Pépi ànɛ̂ névye náhnáh yísyɔ́ sõ̀ mɛ nolɛ n kwɔ, tɛ́ mɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ n yo.
35 Mas Paulo e Barnabé permaneceram em Antioquia, onde, com muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor.
36 Sèpĩ̀n yísyɔ́-á sɔkɔ sɛ̃́, Pole yo Barnabasɩ tyɩ́ nɛ, páh Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ wɛy yo kɔ̃ kwlo nónó pól sɔkɔ, à yɛ pé pé syɩ kyɩ yah pé yṹnpyé Yesu yõ sɛ̃́pú tyɩ́ kénɛ kwlo sɔkɔ, pé tyɩ́-à kɩ mɛ dùkù nɛ̂nɛ.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: "Voltemos para visitar os irmãos em todas as cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como estão indo".
37 Képah sɔkɔ, Nsyɔ̃ nɛ̂-á pè n ye Markɩlɛ, Barnabasɩ sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé ǹ tɔ tɛ̃ pé sɔkɔ.
37 Barnabé queria levar João, também chamado Marcos.
38 Ǹtɛ Pole wɔ náh sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ pé sɔkɔ ǹnɛ; ǹmɔ nɛ̂-á lésõ ǹ gbɛ wil pé sɔkɔ Pãnfili gbɛ̃̀nyah dùkù sɔkɔ, tɛ́ à náh tɔ̃ sõ̀ mɛ n kyɩ n pɔ pélɛ pé tõ̀ sɔkɔ.
38 Mas Paulo não achava prudente levá-lo, pois ele, abandonando-os na Panfília, não permanecera com eles no trabalho.
39 Kǎh pɩ sɛ̃́, yékã̂b ǹgbɛ̃ de Pole ànɛ̂ Barnabasɩ wrɔ́, pè mɛ gbɛkɩ. Barnabasɩ mɛ Nsyɔ̃-Markɩ tɛ̃ tahlɩ ǹ gblɔ̌y tyɩ́, pè de krótókè ǹgbɛ̃ yɔ́ sɔkɔ à sɔkɔ Syipri gbɛ̃̀nyah.
39 Tiveram um desentendimento tão sério que se separaram. Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre,
40 Ǹtɛ Pole wɔ mó Silasɩ yah wilki. Tɛ́ Yesu yõ sɛ̃́pú-á nírí pɩ pé tyɩ́, à pè dahbɩ tɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ gbõ̀ sɔkɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, pè mɛ sɔkɔ wɛ̃ tyɩ́.
40 mas Paulo escolheu Silas e partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Pè Siri gbɛ̃̀nyah ànɛ̂ Silisi gbɛ̃̀nyah pól kɔ kɔ̃, à Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ sṍrélɛ n mɔ n yuku Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkìnɔ́ sɔkɔ.
41 Passou, então, pela Síria e pela Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.