Atos 15
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARC
1 Képah tɛ̃̀nɛ, díbí yísyɔ́ wil Nsyude gbɛ̃̀nyah, à pɔ Antyɔsyɩ kwil sɔkɔ. Tɛ́ pɔ tyah Yesu yõ sɛ̃́púlɛ n kwɔ nɛ ńkɛ̃́, nɛ́ pè náh kõ̀kè kõ sɔ̃́-á Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ kè yo sah, pè náh fɛ̃ pwáhnmɔnɔ wɛ n pi.
1 Então, alguns que tinham descido da Judeia ensinavam assim os irmãos: Se vos não circuncidardes, conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 Ǹtɛ Pole ànɛ̂ Barnabasɩ náh fɛ̃ syi. Kǎh pɩ sɛ̃́, yékã̂b ǹgbɛ̃ de pépi ànɛ̂ díbí nɔ́pi wrɔ́. Képah sɔkɔ, kè yah tɔkɔ nɛ Pole, ànɛ̂ Barnabasɩ, ànɛ̂ pépi túkù-á kɩ dɔkɔ yuku Yerusalɛmɩ kwil. Pǎh kɩ kyɩ wil Yesu tɛ̃ntõ̀ névye ànɛ̂ Yesu yõ sɛ̃́pú yah tãm tyɩ́, pè yĩ mɛ̀ yah wah.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo, Barnabé e alguns dentre eles subissem a Jerusalém aos apóstolos e aos anciãos sobre aquela questão.
3 Tɛ́ mɛ yòhnɩ̀nmɔnɔ pɩ Polepi tyɩ́ kénɛ kɔ́lɔ́ mɛ̀ yĩnnɛ. Polepi-á n sɔkɔ, pè syɔ̃ sɔkɔ Fenisi gbɛ̃̀nyah ànɛ̂ Samari gbɛ̃̀nyah sɔkɔ, mɛ névye tyɩ́lɛ n yãh pé tyɩ́, nónó-á vi mɔ Liyel wɛ̃̀kɩ̀ tɛ̃, tɛ́ Nsyifunɔ náh pélɛ. Kè pɩ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ ǹgbɛ̃nɛ Yesu yõ sɛ̃́pú pól tyɩ́.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passaram pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios, e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Pǎh kyɩ yĩni tɛ̃ Yerusalɛmɩ kwil, Yesu yõ sɛ̃́pú, ànɛ̂ pé yah tãm, ànɛ̂ Yesu tɛ̃ntõ̀ névye mɛ pè tɛ̃ pallɛ. Képah sɔkɔ, Liyel-á Polepi yah tɛ̃ pè ǹ tõ̀ pɩ dùkù nɛ̂nɛ, Polepi kè yãh pé tyɩ́.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 Ǹtɛ Farisiyɛ̃ névye nónó-á vi mɔ pɩ Yesu yõ sɛ̃́púlɛ, pépi túkù yuku tyah n yo nɛ ńkɛ̃́, nónó-á sɛ̃ Yesu yõ, tɛ́ Nsyifunɔ náh pélɛ, pǎh yɩ̃nɛ pè kõ̀kè kõ; ànɛ̂ pǎh yɩ̃nɛ kyɩ̃̀nmɔnɔlɛ pè Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́lɛ nɛ n pɩ.
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus que tinham crido se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar- lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 Képah tɛ̃̀ sɔkɔ, Yesu tɛ̃ntõ̀ névye ànɛ̂ Yesu yõ sɛ̃́pú yah tãm wɛ̃ wɛ yĩ mɛ̀ tyɩ́ sɔkɔ, à kè yah wɛ̃ tyɩ́.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Kè sõ̀ pɩ yĩ́ĩ́ yékã̂b ǹgbɛ̃nɛ pé wrɔ́, fɔ́ɔ́ Pyɛrɩ pɔ yuku yĩn, tɛ́ yo pé tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́: «Ń yṹnpyé, yépi ńtɛ̃ se kè pɩ̃ nɛ Liyel-á ńmɔ yah wilki yé sɔkɔ di mónɔ́lɛ tɛ́! À nɛ mé Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir yo névye tyɩ́, nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ, pè kɔ̃ pè kè wɛ noh, pè mó sɛ̃ Yesu yõ.
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Varões irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Ǹtɛ Liyel nɛ̂-á névye fɔkɔ sõnɔlɛ n pnɛ, ǹmɔ ye ǹ Mirkilɛ pè kɔ̃, sɔ̃́-á lésõ à kélɛ ápi tɔ kɔ̃, à kè wɛ̃kɩ nɛ páh pépi tɔ fɛ̃ syi.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 À náh wǎhkɩ̀ pɩ ápi ànɛ̂ pépi wrɔ́. Pǎh sɛ̃ ǹ yõ, képah ye à pé nnɔ tɔ̃ sah.
9 e não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando o seu coração pela fé.
10 Tɛ́ núkúnúkú, sɔ̃́ pɩ tɛ́ yé Liyel vyãh sõ̀lɛ n noh, à tɔ́kɔ́pêllɛ n sah Yesu yõ sɛ̃́pú yõ, nónó-á ápi náh tãn ànɛ̂ ápi ńtɛ̃ náh tɛ̃ wɛ sè twah yah?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós podemos suportar?
11 Ǹtɛ ápi sɛ̃ ké yõ nɛ áyáh pwáhnmɔnɔ wɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu pèpɔrɩ gbõ̀ yõ, no nɔ́pi tyɩ́ kɔ̃lɛ.»
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Kǎh pɩ sɛ̃́, no pól tɛ̃ syɩ́syɩ́, tɛ́ pé ní kwɔ Pole ànɛ̂ Barnabasɩ tyɩ́. Képah sɔkɔ, Liyel-á syɔ̃ Polepi tyɩ́, à gbǐl tyi nónó pɩ névye tyɩ́, nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ, Polepi sè yãh pé tyɩ́.
12 Então, toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Pǎh sè yãh tɛ gbĩ́ nɛ̂nɛ, Nsyakɩ wɛy tɔkɔ, tɛ́ nɛ ńkɛ̃́: «Ń yṹnpyé Nsyifunɔ, yé noh ń tyɩ́ yɔ̀.
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Varões irmãos, ouvi-me.
14 Á pól yĩ́ yah ye Simo-Pyɛrɩ kè yo nɛ ńkɛ̃́, ǹgbò dùkù-á Liyel kè yah tɔkɔ, à nósyɔ́ yah wilki névye sɔkɔ, nónó náh pɩ Nsyifunɔlɛ, à pɩ ǹ nolɛ.
14 Simão relatou como, primeiramente, Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 Tɛ́ wɛy mɛ̀ mó tɔ̃ mɛ yɩ̃́nɛ́nɔ́lɛ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopu wɛlɔlɛ. Yé yah, kè mɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ nɛ,
15 E com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Liyel-á nɛ ńkɛ̃́:
16 Depois disto, voltarei e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; levantá-lo-ei das suas ruínas e tornarei a edificá-lo.
17 Képah sɔkɔ, kèkõyṍ névye tɛ́lɔ́ pól kɩ yuku ńnɛ n yah n kɔ̃.
17 Para que o resto dos homens busque ao Senhor, e também todos os gentios sobre os quais o meu nome é invocado, diz o Senhor, que faz todas estas coisas
18 di mónɔ́lɛ.
18 que são conhecidas desde toda a eternidade.
19 Képah yĩnnɛ, ńmɔ Nsyakɩ tɛ̃̀ sõnɔ sɔkɔ, névye nónó-á vi mɔ Liyel tyɩ́ yõ, tɛ́ Nsyifunɔ náh pélɛ, á náh yɩ̃nɛ à tyilɛ n tɛ̃ n tah pé tyɩ́.
19 Pelo que julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Ǹtɛ á ye sɛ́bɛ́y wãrkɩ n tɛkɩ n mɔ pé tyɩ́ nɛ, pè pé gblɔ̌ynɛ n tɛ̃ sãh fálnɔ́ yîlɛ, ànɛ̂ fɔ̀fɩ́kɩ̀lɛ, ànɛ̂ tṍ kwɛ́-ńkɛ̃̂ kwáhkókè kɔ̀lɛ, ànɛ̂ tṍnɛ, sè kɔ̃ sè káh pɔ pè silki.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Yé yah kɛ̀, à tɔkɔ ǹgbò dùkù tyɩ́, kénɛ tyi ye ńkɛ̃́nɛ Moyisi tyi kõ̀nsàhnɔ́ sɔkɔ, pě névyelɛ n kwɔ mɩ mɩ yòh sõnɔ́ póllɛ kwlo kwlo pól Nsyifunɔ Liyel ní-ńtã̂n vɩ̀ sɔkɔ.»
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue e, cada sábado, é lido nas sinagogas.
22 Képah sɔkɔ, Yesu tɛ̃ntõ̀ névye, ànɛ̂ Yesu yõ sɛ̃́pú yah tãm, ànɛ̂ Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkì pól yo sah núkú yõ nɛ, páh kɩ nósyɔ́ yah wilki pé wrɔ́, tɛ́ kɩ pépi tɛkɩ mɔ Pole ànɛ̂ Barnabasɩlɛ Antyɔsyɩ kwil. Képah tɛ̃̀nɛ, Nsyudasɩ, nɛ̂-á pè n ye Barsabasɩlɛ, pè mɛ ǹmɔ ànɛ̂ Silasɩ yah wilki. Pé nímí póllɛ, névye sõ̀ mɛ yõ̀yénnɛ n sah pé yõ.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger varões dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, varões distintos entre os irmãos.
23 Pè mɛ tɛ̃ntõ̀ sɛ́bɛ́y yɔ́ wãrkɩ à dahbɩ pé gbõ̀, nɛ̂ sɔkɔ-á kè mɛ yónɔ́lɛ nɛ ńkɛ̃́: «Á yṹnpyé yépi nónó-á Nsyifunɔ náh yélɛ, tɛ́ mɛ Antyɔsyɩ, Siri gbɛ̃̀nyah sɔkɔ, à tahlɩ Siri gbɛ̃̀nyah kwlo tɛ́lɔ́ tyɩ́, ànɛ̂ Silisi gbɛ̃̀nyahlɛ; ápi Yesu tɛ̃ntõ̀ névye ànɛ̂ yé yṹnpyé Yesu yõ sɛ̃́pú yah tãm ye n wɛkɩ yé tyɩ́.
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos, e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, Síria e Cilícia, saúde.
24 Á kè noh nɛ, nósyɔ́-á wil ápi sɔkɔ, à kyɩ pé wɛlɔlɛ yé lékã́m vye fɛ̃kɩ, à yé mɔ sah fɔ́kɔ́sõnɔ sɔkɔ. Tɛ́ ápi náh se mó tɔ̃ tõ pélɛ.
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras e transtornaram a vossa alma (não lhes tendo nós dado mandamento),
25 Képah ye, á kè yah tɔkɔ wɛ̃ tyɩ́ nɛ, áyáh kɩ névye wilki tɛkɩ mɔ yé tyɩ́. Pè kɩ n pɔ n pi wɛ̃ tyɩ́ ànɛ̂ á nɩ̀gbɛ̀kɩ̀ névye Barnabasɩ ànɛ̂ Polelɛ,
25 pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns varões e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 pépi nónó-á pé min mɔ kũ kɔ̃ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu Krista tõ̀ yĩnnɛ.
26 homens que já expuseram a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Nsyudasɩ ànɛ̂ Silasɩ ye á n tɛkɩ n mɔ yé tyɩ́. Tyi nónó-á á wãrkɩ tɛkɩ mɔ yé tyɩ́, pè kɩ pɔ sè tɔ̃ yo yé tyɩ́ vyãhlɛ.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais de boca vos anunciarão também o mesmo.
28 Liyel Mirki ànɛ̂ ápi ye yah tɔkɔ kélɛ nɛ, á káh tɔ̃ tyi yísyɔ́ kõ sah yé kɔ̃, à wil tyi nɔ́pi tyɩ́ sɔkɔ yɔ̀, sépi nónó-á yɩ̃nɛ pɩ́nɔ́lɛ káhkáh:
28 Na verdade, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 Yé yé gblɔ̌ynɛ n tɛ̃ sãh fálnɔ́ kɔ̀lɛ, ànɛ̂ tṍnɛ, ànɛ̂ tṍ kwɛ́-ńkɛ̃̂ kwáhkókè kɔ̀lɛ, ànɛ̂ fɔ̀fɩ́kɩ̀ pɩ́nɔ́lɛ. Yâh yé gblɔ̌ynɛ n tɛ̃ n yĩ́ĩ́ sépi pól pɩ́nɔ́lɛ, yé mɛ n pɩ plɛ. Yé tɛ̃̀nɔ!»
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Bem vos vá.
30 Képah náh, pè wɛ̃̀kɩ̀lɛ tɛ̃ntõ̀ névye kɔ̃ pè sɔkɔ à kyɩ de Antyɔsyɩ kwil. Pè kyɩ Yesu yõ sɛ̃́pú tɔ́wû tuke mɔ, tɛ́ tɛ̃ntõ̀ sɛ́bɛ́y mɛ̀nɛ pè kɔ̃.
30 Tendo-se eles, então, despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 Pǎh kè kar, ké sɔkɔ tyíyónɔ́ sṍré mɔ pé sɔkɔ, kè pɩ nɩ̀vɩ̀nɩ̀nɛ pé tyɩ́.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 Képah sɔkɔ, Nsyudasɩ ànɛ̂ Silasɩpi tɔ-á sõ̀ pɩ Liyel tɛ̃ntõ̀ syínyopulɛ sɛ̃́, pépi tyah nolɛ n vi n mɔ, mɛ tyi náhnáhlɛ n yo pé tyɩ́, à sṍrélɛ n mɔ pé sɔkɔ.
32 Depois, Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 Pǎh sèpĩ̀n yísyɔ́ pɩ nɛ́npɔ́, képah náh, no pè fĩn mɔ, tɛ́ wɛkɩ pé tyɩ́ nɛ, pè de lènɔlɛ pé tṍpú tĩ̀nnɛ. [
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos,
34 Tɛ́ Silasɩ wɔ mɛ nɛ, péwɔ-á kɩ wũ nɛ́npɔ́.]
34 mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 Ǹtɛ Pole ànɛ̂ Barnabasɩ tɛ̃̀ wɔ sõ̀ mɛ tɛ̃ Antyɔsyɩ sɔkɔ. Pépi ànɛ̂ névye náhnáh yísyɔ́ sõ̀ mɛ nolɛ n kwɔ, tɛ́ mɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ n yo.
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Sèpĩ̀n yísyɔ́-á sɔkɔ sɛ̃́, Pole yo Barnabasɩ tyɩ́ nɛ, páh Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ wɛy yo kɔ̃ kwlo nónó pól sɔkɔ, à yɛ pé pé syɩ kyɩ yah pé yṹnpyé Yesu yõ sɛ̃́pú tyɩ́ kénɛ kwlo sɔkɔ, pé tyɩ́-à kɩ mɛ dùkù nɛ̂nɛ.
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Képah sɔkɔ, Nsyɔ̃ nɛ̂-á pè n ye Markɩlɛ, Barnabasɩ sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ, pé ǹ tɔ tɛ̃ pé sɔkɔ.
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 Ǹtɛ Pole wɔ náh sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ pé sɔkɔ ǹnɛ; ǹmɔ nɛ̂-á lésõ ǹ gbɛ wil pé sɔkɔ Pãnfili gbɛ̃̀nyah dùkù sɔkɔ, tɛ́ à náh tɔ̃ sõ̀ mɛ n kyɩ n pɔ pélɛ pé tõ̀ sɔkɔ.
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 Kǎh pɩ sɛ̃́, yékã̂b ǹgbɛ̃ de Pole ànɛ̂ Barnabasɩ wrɔ́, pè mɛ gbɛkɩ. Barnabasɩ mɛ Nsyɔ̃-Markɩ tɛ̃ tahlɩ ǹ gblɔ̌y tyɩ́, pè de krótókè ǹgbɛ̃ yɔ́ sɔkɔ à sɔkɔ Syipri gbɛ̃̀nyah.
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Ǹtɛ Pole wɔ mó Silasɩ yah wilki. Tɛ́ Yesu yõ sɛ̃́pú-á nírí pɩ pé tyɩ́, à pè dahbɩ tɛ Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ gbõ̀ sɔkɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, pè mɛ sɔkɔ wɛ̃ tyɩ́.
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 Pè Siri gbɛ̃̀nyah ànɛ̂ Silisi gbɛ̃̀nyah pól kɔ kɔ̃, à Liyel yõ sɛ̃́nɔ́ sṍrélɛ n mɔ n yuku Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkìnɔ́ sɔkɔ.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.