Atos 12

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ké légbĩ́ mɛ̀ sɔkɔ, yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Yerɔdɩ tyah Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkì névye túkù fṍhnɔ́lɛ Yerusalɛmɩ kwil.
1 Nessa ocasião, o rei Herodes prendeu alguns que pertenciam à igreja, com a intenção de maltratá-los,
2 À Nsyɔ̃ nɛ́nkyɩ́ dĩ́ Nsyakɩ ko mɔ kèkírkìlɛ.
2 e mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Tɛ́ wǎh kè wɛ yĩ mɛ̀ nɔ Nsyifunɔ tyɩ́ sɛ̃́, à tɔ̃ Pyɛrɩ tɔ tɛ̃. Légbĩ́ pɔ yɩ̃nɛ Nsyifunɔ búrn sɛ̃̀-ǹkɛ̃̂ syáh syáhnɔ́lɛ.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, prosseguiu, prendendo também Pedro, durante a festa dos pães sem fermento.
4 Wǎh Pyɛrɩ tɛ̃ sɛ̃́, à mɛ à dah mɔ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, tɛ́ sràsyíbí nɛ́pĩ̂ ǹyẽ̂h tĩ̀nkìnɔ́ ńyã́h névye kɔ̃ pè wɛ̃nɛ n sah, à ǹnɛ n syɩkɩ. À sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ, búrn sɛ̃̀-ǹkɛ̃̂ syáh-à kɩ sɔkɔ tɛ, pé à tuke no pól yĩ́ yah.
4 Tendo-o prendido, lançou-o no cárcere, entregando-o para ser guardado por quatro escoltas de quatro soldados cada uma. Herodes pretendia submetê-lo a julgamento público depois da Páscoa.
5 Pyɛrɩ yah sõ̀ mɛ víkénɔ́lɛ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, ǹtɛ Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkì mó mɛ Liyellɛ n gbah n ni ǹ tyɩ́.
5 Pedro, então, ficou detido na prisão, mas a igreja orava intensamente a Deus por ele.
6 Tɛ́ sõ nɛ̂ dĩndal-á Yerɔdɩ kɩ Pyɛrɩ tuke n pi, ké lékã̂hnɛ, Pyɛrɩ sõ̀ mɛ púkúbínsàhnɔ́lɛ kɛ̃́lɔ́ plɔ́ nínɔ́lɛ, tɛ́ mɛ n dɔ sràsyíbí nɛ́pĩ̂ nímí wrɔ́. Tɛ́ wɔ̀kɔ̀npèkè mɛ̀ syɩ́kɩ́pú sõ̀ mɛ ké yah, mɛ kélɛ n syɩkɩ.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes iria submetê-lo a julgamento, Pedro estava dormindo entre dois soldados, preso com duas algemas, e sentinelas montavam guarda à entrada do cárcere.
7 Ǹtɛ nɛ́npɔ́ swɔ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ yĩ̂nyõ tõ̀npɩ yɔ́ núkú wil mɔ wɔ̀kɔ̀npèkè mɛ̀ sɔkɔ, ké sɔkɔ pól piki pěrr. Yĩ̂nyõ tõ̀npɩ mɛ̀ mɛ Pyɛrɩ mɩ mɩ ǹ gbɔ̀pɔ tyɩ́ à à yilki mɔ, tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, à yuku súú. Képah sɔkɔ, kɛ̃́lɔ́ nɔ́pi núkú kɔ̃lɩ to Pyɛrɩ gbã̀n tyɩ́, à kwɛ sétáh.
7 Repentinamente apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou na cela. Ele tocou no lado de Pedro e o acordou. "Depressa, levante-se! ", disse ele. Então as algemas caíram dos punhos de Pedro.
8 Képah tɛ̃̀nɛ, yĩ̂nyõ tõ̀npɩ tɔ̃ yo ǹ tyɩ́ nɛ, à ǹ kɔ̃ dyɩ ànɛ̂ ǹ lékyêhlɛ. À mɛ kè pɩ sɛ̃́. Yĩ̂nyõ tõ̀npɩ mɛ̀ tɔ̃ yo ǹ tyɩ́ nɛ, à ǹ fwɔ̀mɔ̀-ǹgbɛ̃ mɔ, à mó pé sõ̀ tɛ̃.
8 O anjo lhe disse: "Vista-se e calce as sandálias". E Pedro assim fez. Disse-lhe ainda o anjo: "Ponha a capa e siga-me".
9 Pyɛrɩ mɛ ǹ sõ̀ tɛ̃, à wil. Tɛ́ yĩ̂nyõ tõ̀npɩ-á tyi nónónɛ n pɩ, Pyɛrɩ náh sõ̀ mɛ sɛ̃ sé yõ nɛ gblɔ-á sélɛ. À sõ̀ wɛ nɛ dɛ́kɩ́-á pé n dɔ.
9 E, saindo, Pedro o seguiu, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; tudo lhe parecia uma visão.
10 Pè wɔ̀kɔ̀npèkè syɩ́kɩ́-ńsah gben kal sɔkɔ, tɛ́ ké ní-ò tɔ kal sɔkɔ, tɛ́ kyɩ syɩ vyɔrɩ wùkah gbɩ̃́nɩ́ tyɩ́. Képah yah sõ̀ mɛ mɔ́nɔ́lɛ kwil nɩyṍ tĩ̀nnɛ. Ké tɔ núkú yɩkɩ mɔ ké gblɔ̌y. Pè mɛ wil à wɛ̃̀kɩ̀ tɛ̃ n yuku. Dǒ, Pyɛrɩ núkú yĩ̂nyõ tõ̀npɩ mɛ̀ yah kwlɔ.
10 Passaram a primeira e a segunda guarda, e chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade. Este se abriu por si mesmo para eles, e passaram. Tendo saído, caminharam ao longo de uma rua, e de repente, o anjo o deixou.
11 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ yah pyě pɩ kyòo yĩ mɛ̀nɛ. À mɛ nɛ núkúnúkú, páh pyě kè pɩ̃ yĩ́ĩ́ nɛ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃-á tõ ǹ yĩ̂nyõ tõ̀npɩlɛ à pɔ pé pwah mɔ wilki Yerɔdɩ gbõ̀ ànɛ̂ Nsyifunɔ-á sõ̀ mɛ pèl nónónɛ n syɩkɩ nɛ, sè péwɔ nɔ.
11 Então Pedro caiu em si e disse: "Agora sei, sem nenhuma dúvida, que o Senhor enviou o seu anjo e me libertou das mãos de Herodes e de tudo o que o povo judeu esperava".
12 Tɛ́ Nsyɔ̃ nɛ̂-á pè n ye Markɩlɛ, Pyɛrɩ-á ǹ fɔkɔ sõ yah, à sɔkɔ ǹmɔ yṹ Mari gbô. Nírí pɩ́pú náhnáh sõ̀ mɛ tuke mɔ tɛ̃ nɛ́npɔ́, mɛ Liyellɛ n ni.
12 Percebendo isso, ele se dirigiu à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muita gente se havia reunido e estava orando.
13 Tɛ́ Pyɛrɩ-á pɔ gbô yah mɩ, tõ̀npɩ pípír yɔ́ mɛ pè n ye Wrodelɛ, ǹmɔ mɛ nɔ de kélɛ, tɛ́ píkínyahnɔ pɩ nɛ, nɛ̂ se nɩ?
13 Pedro bateu à porta do alpendre, e uma serva chamada Rode veio atender.
14 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ-á yo mɔ, à ǹ yĩ́ pɩ̃. Ké nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tɛ̃̀ tyɩ́, à pyě gbô yah sah yɩ́kɩ́nmɔ-ńkɛ̃̂nɛ tɛ́ ǹ syɩ to kyɩ kè yo no tɛ́lɔ́ tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, Pyɛrɩ-á mɛ yĩ́nntɛ̃̀nɔ́lɛ gbô yah.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, tomada de alegria, ela correu de volta, sem abrir a porta, e exclamou: "Pedro está à porta! "
15 Ǹtɛ pè pyě nɛ, pípír yõ̀gbèkè-á yuku. Tɛ́ wǎh mɛ kélɛ n gbah n yo nɛ gbɩ-á pé n yo, pè tɔ̃ nɛ ńkɛ̃́, Pyɛrɩ mírkí-á kɩ nɛ̂ à wɛ.
15 Eles porém lhe disseram: "Você está fora de si! " Insistindo ela em afirmar que era Pedro, disseram-lhe: "Deve ser o anjo dele".
16 Ǹtɛ Pyɛrɩ wɔ mó mɛ wùkahlɛ n tɔ̃ n mɩ sɛ̃́. Képah sɔkɔ, pǎh pópó pɔ wùkah yɩkɩ mɔ, pè kè wɛ kè pɩ ǹmɔlɛ ńtyɩ̃́nɔ. Kè pɩ pé tyɩ́ gbɛ̃̀ndùnìnɛ.
16 Mas Pedro continuou batendo e, quando abriram a porta e o viram, ficaram perplexos.
17 Pyɛrɩ mɛ ǹ gbõ̀ pɩ mɔ pé tyɩ́ nɛ, pè pé vyɛ̃y vike. Tɛ́ Liyel-á à yohnɩ mɔ dùkù nɛ̂nɛ à kɔ̃ à wil wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, à de ké sɔkɔ à kè yãh pé tyɩ́. Tɛ́ yo pé tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, pè kyɩ kè yãh Nsyakɩ ànɛ̂ pé yṹnpyé Yesu yõ sɛ̃́pú tɛ́lɔ́ tyɩ́. Képah náh, à pyě wil sɔkɔ fɩ̃́ yɔ́.
17 Mas ele, fazendo-lhes sinal para que se calassem, descreveu como o Senhor o havia tirado da prisão e disse: "Contem isso a Tiago e aos irmãos". Então saiu e foi para outro lugar.
18 Ǹtɛ tyah-á pɔ dal, sràsyíbí fɔkɔ fil Pyɛrɩ tyɩ́lɛ. Képah sɔkɔ, pè wɛ̃nɛ n piki n yah nɛ, ǹ tyɩ́ se pɩ sɔ̃́ nɩ?
18 De manhã, não foi pequeno o alvoroço entre os soldados quanto ao que tinha acontecido a Pedro.
19 Képah tɛ̃̀nɛ, Yerɔdɩ pè kɔ̃ pè mɩ de Pyɛrɩ sóhnkɔ̃nɔ sɔkɔ. Ǹtɛ pè náh à wɛ. Kǎh pɩ sɛ̃́, à mɛ wɔ̀kɔ̀npèkè syɩ́kɩ́pú ye pɔ piki yah, tɛ́ nɛ, pè pè ko mɔ. Képah náh, Yerɔdɩ wil Nsyude gbɛ̃̀nyah sɔkɔ à kyɩ sèpĩ̀n yísyɔ́ pɩ Sesarɩ kwil.
19 Fazendo uma busca completa e não o encontrando, Herodes fez uma investigação entre os guardas e ordenou que fossem executados. Depois Herodes foi da Judéia para Cesaréia e permaneceu ali durante algum tempo.
20 Tiri kwil ànɛ̂ Sidõ kwil tãn-á sõ̀ mɛ gbɛ̃̀nyah nɛ̂ sɔkɔ, ké yõke lésõ mɛ n wil yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Yerɔdɩ gbɛ̃̀nyah sɔkɔ. Tɛ́ yékã̂b-á pɔ wɛ pé wrɔ́ ànɛ̂ Yerɔdɩlɛ, Yerɔdɩ fɔkɔ kah vyãh pélɛ. Kǎh pɩ sɛ̃́, pépi mɛ yo sah núkú yõ nɛ, páh kɩ kyɩ wil Yerɔdɩ tyɩ́. Képah yĩnnɛ, pè kyɩ pé sõnɔ pɩ núkúlɛ ànɛ̂ Yerɔdɩ sɛ̃́-ńsah wɔ̀kɔ̀ yõ̀tɛ̃̀nɛ, nɛ̂-á pè n ye Blasɩtusilɛ, nɛ pé kyɩ yégbékè kwrɔ́nmɔnɔ yah kɔ̃ Yerɔdɩ tyɩ́.
20 Ele estava cheio de ira contra o povo de Tiro e Sidom; contudo, eles haviam se reunido e procuravam ter uma audiência com ele. Tendo conseguido o apoio de Blasto, homem de confiança do rei, pediram paz, porque dependiam das terras do rei para obter alimento.
21 Pǎh gbĩ̀yĩ̀kì nɛ̂ yah tɔkɔ, ké lésõ-á nɔ, Yerɔdɩ ǹ yõ̀tɔ̃rɩ́ flɔ mɔ pɔ kɔ̃ tɛ̃ ǹ yõ̀tɔ̃rɩ́ kǒ yõ, à tyah wɛy yɔ́lɛ n yo tɔ́wû tyɩ́.
21 No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso ao povo.
22 Képah tɛ̃̀nɛ, névye tyah n gbo mɔ nɛ, névi tɛ̃̀ wɔ náh n wɛkɩ yɔ̀ dɛ́, Liyel-á!
22 Eles começaram a gritar: "É voz de deus, e não de homem".
23 Képah sɔkɔ, Yerɔdɩ-á sɔ̃́npɩ́ gbílkínɔ́ mɛ̀ fɛ̃ syi, nɛ̂-á sõ̀ yɩ̃nɛ sàhnɔ́lɛ Liyel yõ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ yĩ̂nyõ tõ̀npɩ yɔ́ núkú à mɩ, kèfyɔ̃ mɛ gbɔ ǹ sɔkɔ, à à yõ ko.
23 Visto que Herodes não glorificou a Deus, imediatamente um anjo do Senhor o feriu; e ele morreu comido por vermes.
24 Ǹtɛ Liyel wɛy sõ̀ mɛ n gbah n tɔ̃ mɔ n yuku ólɛ.
24 Entretanto, a palavra de Deus continuava a crescer e a espalhar-se.
25 Tɛ́ Barnabasɩ ànɛ̂ Sole wɔ-á pé tõ̀ pɩ tɛ Yerusalɛmɩ kwil, pè Nsyɔ̃-Markɩ tɛ̃ pé syɩ sɔkɔ Antyɔsyɩ kwil.
25 Tendo terminado sua missão, Barnabé e Saulo voltaram de Jerusalém, levando consigo João, também chamado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.