Atos 12

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ké légbĩ́ mɛ̀ sɔkɔ, yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Yerɔdɩ tyah Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkì névye túkù fṍhnɔ́lɛ Yerusalɛmɩ kwil.
1 E por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 À Nsyɔ̃ nɛ́nkyɩ́ dĩ́ Nsyakɩ ko mɔ kèkírkìlɛ.
2 E matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Tɛ́ wǎh kè wɛ yĩ mɛ̀ nɔ Nsyifunɔ tyɩ́ sɛ̃́, à tɔ̃ Pyɛrɩ tɔ tɛ̃. Légbĩ́ pɔ yɩ̃nɛ Nsyifunɔ búrn sɛ̃̀-ǹkɛ̃̂ syáh syáhnɔ́lɛ.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos ázimos.
4 Wǎh Pyɛrɩ tɛ̃ sɛ̃́, à mɛ à dah mɔ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, tɛ́ sràsyíbí nɛ́pĩ̂ ǹyẽ̂h tĩ̀nkìnɔ́ ńyã́h névye kɔ̃ pè wɛ̃nɛ n sah, à ǹnɛ n syɩkɩ. À sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ, búrn sɛ̃̀-ǹkɛ̃̂ syáh-à kɩ sɔkɔ tɛ, pé à tuke no pól yĩ́ yah.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando-o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Pyɛrɩ yah sõ̀ mɛ víkénɔ́lɛ wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, ǹtɛ Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkì mó mɛ Liyellɛ n gbah n ni ǹ tyɩ́.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Tɛ́ sõ nɛ̂ dĩndal-á Yerɔdɩ kɩ Pyɛrɩ tuke n pi, ké lékã̂hnɛ, Pyɛrɩ sõ̀ mɛ púkúbínsàhnɔ́lɛ kɛ̃́lɔ́ plɔ́ nínɔ́lɛ, tɛ́ mɛ n dɔ sràsyíbí nɛ́pĩ̂ nímí wrɔ́. Tɛ́ wɔ̀kɔ̀npèkè mɛ̀ syɩ́kɩ́pú sõ̀ mɛ ké yah, mɛ kélɛ n syɩkɩ.
6 E quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Ǹtɛ nɛ́npɔ́ swɔ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ yĩ̂nyõ tõ̀npɩ yɔ́ núkú wil mɔ wɔ̀kɔ̀npèkè mɛ̀ sɔkɔ, ké sɔkɔ pól piki pěrr. Yĩ̂nyõ tõ̀npɩ mɛ̀ mɛ Pyɛrɩ mɩ mɩ ǹ gbɔ̀pɔ tyɩ́ à à yilki mɔ, tɛ́ yo ǹ tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, à yuku súú. Képah sɔkɔ, kɛ̃́lɔ́ nɔ́pi núkú kɔ̃lɩ to Pyɛrɩ gbã̀n tyɩ́, à kwɛ sétáh.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro na ilharga, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Képah tɛ̃̀nɛ, yĩ̂nyõ tõ̀npɩ tɔ̃ yo ǹ tyɩ́ nɛ, à ǹ kɔ̃ dyɩ ànɛ̂ ǹ lékyêhlɛ. À mɛ kè pɩ sɛ̃́. Yĩ̂nyõ tõ̀npɩ mɛ̀ tɔ̃ yo ǹ tyɩ́ nɛ, à ǹ fwɔ̀mɔ̀-ǹgbɛ̃ mɔ, à mó pé sõ̀ tɛ̃.
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te, e ata as tuas alparcas. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa, e segue-me.
9 Pyɛrɩ mɛ ǹ sõ̀ tɛ̃, à wil. Tɛ́ yĩ̂nyõ tõ̀npɩ-á tyi nónónɛ n pɩ, Pyɛrɩ náh sõ̀ mɛ sɛ̃ sé yõ nɛ gblɔ-á sélɛ. À sõ̀ wɛ nɛ dɛ́kɩ́-á pé n dɔ.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Pè wɔ̀kɔ̀npèkè syɩ́kɩ́-ńsah gben kal sɔkɔ, tɛ́ ké ní-ò tɔ kal sɔkɔ, tɛ́ kyɩ syɩ vyɔrɩ wùkah gbɩ̃́nɩ́ tyɩ́. Képah yah sõ̀ mɛ mɔ́nɔ́lɛ kwil nɩyṍ tĩ̀nnɛ. Ké tɔ núkú yɩkɩ mɔ ké gblɔ̌y. Pè mɛ wil à wɛ̃̀kɩ̀ tɛ̃ n yuku. Dǒ, Pyɛrɩ núkú yĩ̂nyõ tõ̀npɩ mɛ̀ yah kwlɔ.
10 E, quando passaram a primeira e segunda guarda, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ yah pyě pɩ kyòo yĩ mɛ̀nɛ. À mɛ nɛ núkúnúkú, páh pyě kè pɩ̃ yĩ́ĩ́ nɛ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃-á tõ ǹ yĩ̂nyõ tõ̀npɩlɛ à pɔ pé pwah mɔ wilki Yerɔdɩ gbõ̀ ànɛ̂ Nsyifunɔ-á sõ̀ mɛ pèl nónónɛ n syɩkɩ nɛ, sè péwɔ nɔ.
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes, e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Tɛ́ Nsyɔ̃ nɛ̂-á pè n ye Markɩlɛ, Pyɛrɩ-á ǹ fɔkɔ sõ yah, à sɔkɔ ǹmɔ yṹ Mari gbô. Nírí pɩ́pú náhnáh sõ̀ mɛ tuke mɔ tɛ̃ nɛ́npɔ́, mɛ Liyellɛ n ni.
12 E, considerando ele nisto, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Tɛ́ Pyɛrɩ-á pɔ gbô yah mɩ, tõ̀npɩ pípír yɔ́ mɛ pè n ye Wrodelɛ, ǹmɔ mɛ nɔ de kélɛ, tɛ́ píkínyahnɔ pɩ nɛ, nɛ̂ se nɩ?
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar;
14 Képah sɔkɔ, Pyɛrɩ-á yo mɔ, à ǹ yĩ́ pɩ̃. Ké nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tɛ̃̀ tyɩ́, à pyě gbô yah sah yɩ́kɩ́nmɔ-ńkɛ̃̂nɛ tɛ́ ǹ syɩ to kyɩ kè yo no tɛ́lɔ́ tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, Pyɛrɩ-á mɛ yĩ́nntɛ̃̀nɔ́lɛ gbô yah.
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Ǹtɛ pè pyě nɛ, pípír yõ̀gbèkè-á yuku. Tɛ́ wǎh mɛ kélɛ n gbah n yo nɛ gbɩ-á pé n yo, pè tɔ̃ nɛ ńkɛ̃́, Pyɛrɩ mírkí-á kɩ nɛ̂ à wɛ.
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Ǹtɛ Pyɛrɩ wɔ mó mɛ wùkahlɛ n tɔ̃ n mɩ sɛ̃́. Képah sɔkɔ, pǎh pópó pɔ wùkah yɩkɩ mɔ, pè kè wɛ kè pɩ ǹmɔlɛ ńtyɩ̃́nɔ. Kè pɩ pé tyɩ́ gbɛ̃̀ndùnìnɛ.
16 Mas Pedro perseverava em bater e, quando abriram, viram-no, e se espantaram.
17 Pyɛrɩ mɛ ǹ gbõ̀ pɩ mɔ pé tyɩ́ nɛ, pè pé vyɛ̃y vike. Tɛ́ Liyel-á à yohnɩ mɔ dùkù nɛ̂nɛ à kɔ̃ à wil wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ, à de ké sɔkɔ à kè yãh pé tyɩ́. Tɛ́ yo pé tyɩ́ nɛ ńkɛ̃́, pè kyɩ kè yãh Nsyakɩ ànɛ̂ pé yṹnpyé Yesu yõ sɛ̃́pú tɛ́lɔ́ tyɩ́. Képah náh, à pyě wil sɔkɔ fɩ̃́ yɔ́.
17 E acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Ǹtɛ tyah-á pɔ dal, sràsyíbí fɔkɔ fil Pyɛrɩ tyɩ́lɛ. Képah sɔkɔ, pè wɛ̃nɛ n piki n yah nɛ, ǹ tyɩ́ se pɩ sɔ̃́ nɩ?
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Képah tɛ̃̀nɛ, Yerɔdɩ pè kɔ̃ pè mɩ de Pyɛrɩ sóhnkɔ̃nɔ sɔkɔ. Ǹtɛ pè náh à wɛ. Kǎh pɩ sɛ̃́, à mɛ wɔ̀kɔ̀npèkè syɩ́kɩ́pú ye pɔ piki yah, tɛ́ nɛ, pè pè ko mɔ. Képah náh, Yerɔdɩ wil Nsyude gbɛ̃̀nyah sɔkɔ à kyɩ sèpĩ̀n yísyɔ́ pɩ Sesarɩ kwil.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judéia para Cesaréia, ficou ali.
20 Tiri kwil ànɛ̂ Sidõ kwil tãn-á sõ̀ mɛ gbɛ̃̀nyah nɛ̂ sɔkɔ, ké yõke lésõ mɛ n wil yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Yerɔdɩ gbɛ̃̀nyah sɔkɔ. Tɛ́ yékã̂b-á pɔ wɛ pé wrɔ́ ànɛ̂ Yerɔdɩlɛ, Yerɔdɩ fɔkɔ kah vyãh pélɛ. Kǎh pɩ sɛ̃́, pépi mɛ yo sah núkú yõ nɛ, páh kɩ kyɩ wil Yerɔdɩ tyɩ́. Képah yĩnnɛ, pè kyɩ pé sõnɔ pɩ núkúlɛ ànɛ̂ Yerɔdɩ sɛ̃́-ńsah wɔ̀kɔ̀ yõ̀tɛ̃̀nɛ, nɛ̂-á pè n ye Blasɩtusilɛ, nɛ pé kyɩ yégbékè kwrɔ́nmɔnɔ yah kɔ̃ Yerɔdɩ tyɩ́.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele, e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz; porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Pǎh gbĩ̀yĩ̀kì nɛ̂ yah tɔkɔ, ké lésõ-á nɔ, Yerɔdɩ ǹ yõ̀tɔ̃rɩ́ flɔ mɔ pɔ kɔ̃ tɛ̃ ǹ yõ̀tɔ̃rɩ́ kǒ yõ, à tyah wɛy yɔ́lɛ n yo tɔ́wû tyɩ́.
21 E num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes fez uma prática.
22 Képah tɛ̃̀nɛ, névye tyah n gbo mɔ nɛ, névi tɛ̃̀ wɔ náh n wɛkɩ yɔ̀ dɛ́, Liyel-á!
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem.
23 Képah sɔkɔ, Yerɔdɩ-á sɔ̃́npɩ́ gbílkínɔ́ mɛ̀ fɛ̃ syi, nɛ̂-á sõ̀ yɩ̃nɛ sàhnɔ́lɛ Liyel yõ, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ yĩ̂nyõ tõ̀npɩ yɔ́ núkú à mɩ, kèfyɔ̃ mɛ gbɔ ǹ sɔkɔ, à à yõ ko.
23 E no mesmo instante feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus e, comido de bichos, expirou.
24 Ǹtɛ Liyel wɛy sõ̀ mɛ n gbah n tɔ̃ mɔ n yuku ólɛ.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Tɛ́ Barnabasɩ ànɛ̂ Sole wɔ-á pé tõ̀ pɩ tɛ Yerusalɛmɩ kwil, pè Nsyɔ̃-Markɩ tɛ̃ pé syɩ sɔkɔ Antyɔsyɩ kwil.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.