2 Coríntios 2
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs BKJ
1 Ńmɔ kè yah ń gblɔ̌y nɛ yõ náh mɛ ké tyɩ́ mé n syɩ n pɔ yé tĩ̀nnɛ mé pɔ yèkwɔrɩ yɔrɩ mɔ yé yõ ńtɔ̃.
1 Mas eu determinei isto comigo mesmo: que não irei outra vez a vós com tristeza.
2 Ńmɔ-à kɩ yèkwɔrɩ mɔ yépi sɔkɔ, nɛ̂ kɩ pɩ ńmɔ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ yõlɛ, nɛ́ yépi náh máh yèkwɔrɩ mɔ yépi nónó sɔkɔ?
2 Porque se eu vos entristeço, quem é que me alegrará, senão o mesmo que foi entristecido por mim?
3 Mé sɛ́bɛ́y mɛ̀ wãrkɩ tɛkɩ mɔ yé tyɩ́, sɔ̃̀nko mé káh pɔ yé tĩ̀nnɛ yé túkù kɔ̃ pè yèkwɔrɩ mɔ ń sɔkɔ, pépi nónó-á sõ̀ yɩ̃nɛ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ mɔ́nɔ́lɛ ń sɔkɔ. Mé kè pɩ̃ yĩ́ĩ́ nɛ, mâh mɛ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ sɔkɔ, kè n pɩ nɩ̀vɩ̀nɩ̀nɛ yépi tɔ tyɩ́.
3 E eu escrevi isto mesmo a vós, para que, ao chegar, não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; tendo confiança em todos vós, que a minha alegria é a alegria de todos vós.
4 Ńmɔ-á sɛ́bɛ́y mɛ̀nɛ n wãrkɩ gbĩ́ nɛ̂nɛ, ń nɩ sõ̀ mɛ yɩ́kɩ́nɔ́lɛ, ń lékã́m sõ̀ mɛ vye fɛ̃kɩ tɛ́ yétĩ mɛ n kah n kwɛ. Yèkwɔrɩ náh sõ̀ mé n yah n kɔ̃ mɔ́-ńsahlɛ yé sɔkɔ dɛ́, mé sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ yé pɩ̃, yé tyɩ́-á mɛ nɔ ń tyɩ́ à kyɩ syɩ ńyãh tyɩ́.
4 Porque em muita aflição e angústia do coração eu vos escrevi, com muitas lágrimas; não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que eu tenho mais abundantemente por vós.
5 Yèkwɔrɩ-à wɛ ǹnɩ̂ yɔ́ gbõ̀ yõ, ńmɔ tyɩ́ náh tɛ̃̀ pɩ dɛ́, yé pól yõ ye tɛ̃̀ yɔrɩ mɔ kélɛ. Ǹtɛ áyâh nɛ á káh kè yo n kah mɔ, á kɩ nɛ yé pól yõ-á tɛ̃̀ yɔrɩ mɔ kélɛ.
5 Mas, se alguém causou tristeza, não causou tristeza a mim, senão em parte, para eu não sobrecarregar a todos vós.
6 Kénɛ tɛ̃̀ tɛ̃̀nɛ, tɔ́wû-á kɩ lékàh nɛ̂nɛ à kɔ̃, képah kɩ yɩ̃nɛ ǹnɛ.
6 Suficiente para tal homem é esta punição, a qual foi infligida por muitos.
7 Képah ye, yé yɩ̃nɛ yè yɔ̃ mɔ tɛ̃̀ kɔ̃ yè mó ǹ nɩ de, sɔ̃̀nko yèkwɔrɩ káh pɔ ǹ yáh-ńsah tyɛ n kah mɔ.
7 Assim que, ao contrário, vós deveis antes perdoar-lhe e confortá-lo, para que talvez o tal não seja consumido por excessiva tristeza.
8 Mé kélɛ n yah n kɔ̃ yé tyɩ́ tɔlɛ nɛ, yé kélɛ tɛ̃̀ wɛ̃kɩ nɛ ǹ tyɩ́-á mɛ nɔ yé tyɩ́.
8 Por isso vos rogo que confirmeis o vosso amor para com ele.
9 Máh sɛ́bɛ́y mɛ̀nɛ n wãrkɩ n tɛkɩ n mɔ yé tyɩ́ yõ nɛ̂ yõ tɔlɛ, mé sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ mé yé gbɩ yah, yáh kɩ mɛ n sah ń yóré yõ tyi tyi pól sɔkɔ.
9 E para esse fim também vos escrevi, para saber de vós por esta prova, se sois obedientes em todas as coisas.
10 Yâh yɔ̃ mɔ névi nɛ̂ kɔ̃, ńmɔ tɔ kɩ yɔ̃ mɔ tɛ̃̀ kɔ̃. Tɛ́ yâh wɛ mé yɔ̃ mɔ ǹnɩ̂ kɔ̃, yépi yĩn ye mè n pɩ kélɛ Krista yah sɔkɔ.
10 E a quem perdoardes alguma coisa, eu também perdoo; porque se eu perdoei alguma coisa, a quem perdoei, por causa de vós o perdoei na presença de Cristo;
11 Képah sɔkɔ, sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ náh syɔ̃̀-ǹsah wɛ à tɛ̃ wɛ n pi á tyɩ́. Á pól ǹ yah mɔ́-ńsahlɛ n pnɛ dò.
11 para que Satanás não obtenha vantagem sobre nós, porque não ignoramos os seus objetivos.
12 Máh yĩni tɛ̃ Turasɩ mara sɔkɔ Yesu Krista Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir yó-ńsah, mé kè wɛ Liyel ké wɛ̃̀kɩ̀ yɩkɩ mɔ ń kɔ̃ pallɛ.
12 Além disso, quando eu cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta foi aberta para mim pelo Senhor,
13 Ǹtɛ mé náh ń yṹnpi Tite wɛ nɛ́npɔ́ sɔkɔ. Kǎh pɩ sɛ̃́, ń sõnɔ náh sõ̀ mɛ tɛ̃̀nɔ́lɛ fɩ̃́ núkú sɔkɔ. Képah ye, mé mɛ wɛ̃̀kɩ̀ ni nɛ́npɔ́ tãn tyɩ́, tɛ́ sɔkɔ Masedonɩ mara sɔkɔ.
13 eu não tive descanso no meu espírito, porque eu não encontrei Tito, meu irmão; mas ausentando-me deles, parti dali para a Macedônia.
14 Gbílkínɔ́ nɛ n sah Liyel yõ, ǹmɔ nɛ̂-á á pɩ tɛ̃́nwɛpulɛ á wrɔ́ kwrɔ́nmɔnɔ gbõ̀ yõ Kristalɛ. À á kɔ̃ á Krista dùkùlɛ n yo n tɔ̃ n mɔ n kɔ̃ tã̀ntã̀n pól sɔkɔ, sɔ̃́-á làsèkwěl pãn n tɔ̃ n mɔ tyah pól sɔkɔ.
14 Agora, graças a Deus, que sempre nos faz triunfar em Cristo, e faz manifesto o cheiro de seu conhecimento por meio de nós em todo o lugar.
15 Ápi pɩ làsèkwěl pãn pènɛ̀kɩ̀ tyɩ́ kɔ̃lɛ Liyel tyɩ́, á wrɔ́ kwrɔ́nmɔnɔ gbõ̀ Kristalɛ. Névye nónó-á pwáhnmɔnɔ wɛ̃̀kɩ̀ yõ, ànɛ̂ nónó-á mɛ tyɩ́ yɩ́kɩ́nɔ́ wɛ̃̀kɩ̀ yõ, pãn mɛ̀ mɛ n yĩni n tɛ̃ pé pól tyɩ́.
15 Porque somos para Deus uma doce fragrância de Cristo, nos que são salvos e nos que perecem;
16 Túkù tyɩ́, á mɛ n põ kétukùyɔ̂ nɛ̂-á n pɔ n pɔ kũnɛ. Túkù tyɩ́ mó, á mɛ n põ pallɛ nɛ̂-á n pɔ n pɔ minnɛ. Ǹtɛ nɛ̂ tɛ̃̀ wɔ kɩ fɛ̃ képah pɩ wɛ́?
16 para um, nós somos o cheiro da morte para morte, e para o outro, o cheiro da vida para vida. E quem é suficiente para estas coisas?
17 Névye náhnáh mɛ Liyel wɛy tɔkɔ gbɔ̀lɛ n yɩ̃. Ápi tɛ̃̀ wɔ náh mɛ pépi tyɩ́ kɔ̃lɛ. Liyel ye tõ ápilɛ, képah ye á mɛ á fɔkɔ dal mɔ ǹ wɛynɛ n yo ǹ yah sɔkɔ, á wrɔ́ kwrɔ́nmɔnɔ gbõ̀ yõ Kristalɛ.
17 Porque nós não somos como muitos, os quais corrompem a palavra de Deus, mas com sinceridade, como de Deus, à vista de Deus, nós falamos de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.