2 Coríntios 2
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARIB
1 Ńmɔ kè yah ń gblɔ̌y nɛ yõ náh mɛ ké tyɩ́ mé n syɩ n pɔ yé tĩ̀nnɛ mé pɔ yèkwɔrɩ yɔrɩ mɔ yé yõ ńtɔ̃.
1 Mas deliberei isto comigo mesmo: não ir mais ter convosco em tristeza.
2 Ńmɔ-à kɩ yèkwɔrɩ mɔ yépi sɔkɔ, nɛ̂ kɩ pɩ ńmɔ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ yõlɛ, nɛ́ yépi náh máh yèkwɔrɩ mɔ yépi nónó sɔkɔ?
2 Porque, se eu vos entristeço, quem é, pois, o que me alegra, senão aquele que por mim é entristecido?
3 Mé sɛ́bɛ́y mɛ̀ wãrkɩ tɛkɩ mɔ yé tyɩ́, sɔ̃̀nko mé káh pɔ yé tĩ̀nnɛ yé túkù kɔ̃ pè yèkwɔrɩ mɔ ń sɔkɔ, pépi nónó-á sõ̀ yɩ̃nɛ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ mɔ́nɔ́lɛ ń sɔkɔ. Mé kè pɩ̃ yĩ́ĩ́ nɛ, mâh mɛ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ sɔkɔ, kè n pɩ nɩ̀vɩ̀nɩ̀nɛ yépi tɔ tyɩ́.
3 E escrevi isto mesmo, para que, chegando, eu não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; confiando em vós todos, que a minha alegria é a de todos vós.
4 Ńmɔ-á sɛ́bɛ́y mɛ̀nɛ n wãrkɩ gbĩ́ nɛ̂nɛ, ń nɩ sõ̀ mɛ yɩ́kɩ́nɔ́lɛ, ń lékã́m sõ̀ mɛ vye fɛ̃kɩ tɛ́ yétĩ mɛ n kah n kwɛ. Yèkwɔrɩ náh sõ̀ mé n yah n kɔ̃ mɔ́-ńsahlɛ yé sɔkɔ dɛ́, mé sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ yé pɩ̃, yé tyɩ́-á mɛ nɔ ń tyɩ́ à kyɩ syɩ ńyãh tyɩ́.
4 Porque em muita tribulação e angústia de coração vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que abundantemente vos tenho.
5 Yèkwɔrɩ-à wɛ ǹnɩ̂ yɔ́ gbõ̀ yõ, ńmɔ tyɩ́ náh tɛ̃̀ pɩ dɛ́, yé pól yõ ye tɛ̃̀ yɔrɩ mɔ kélɛ. Ǹtɛ áyâh nɛ á káh kè yo n kah mɔ, á kɩ nɛ yé pól yõ-á tɛ̃̀ yɔrɩ mɔ kélɛ.
5 Ora, se alguém tem causado tristeza, não me tem contristado a mim, mas em parte {para não ser por demais severo} a todos vós.
6 Kénɛ tɛ̃̀ tɛ̃̀nɛ, tɔ́wû-á kɩ lékàh nɛ̂nɛ à kɔ̃, képah kɩ yɩ̃nɛ ǹnɛ.
6 Basta a esse tal esta repreensão feita pela maioria.
7 Képah ye, yé yɩ̃nɛ yè yɔ̃ mɔ tɛ̃̀ kɔ̃ yè mó ǹ nɩ de, sɔ̃̀nko yèkwɔrɩ káh pɔ ǹ yáh-ńsah tyɛ n kah mɔ.
7 De maneira que, pelo contrário, deveis antes perdoar-lhe e consolá-lo, para que ele não seja devorado por excessiva tristeza.
8 Mé kélɛ n yah n kɔ̃ yé tyɩ́ tɔlɛ nɛ, yé kélɛ tɛ̃̀ wɛ̃kɩ nɛ ǹ tyɩ́-á mɛ nɔ yé tyɩ́.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Máh sɛ́bɛ́y mɛ̀nɛ n wãrkɩ n tɛkɩ n mɔ yé tyɩ́ yõ nɛ̂ yõ tɔlɛ, mé sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ mé yé gbɩ yah, yáh kɩ mɛ n sah ń yóré yõ tyi tyi pól sɔkɔ.
9 É pois para isso também que escrevi, para, por esta prova, saber se sois obedientes em tudo.
10 Yâh yɔ̃ mɔ névi nɛ̂ kɔ̃, ńmɔ tɔ kɩ yɔ̃ mɔ tɛ̃̀ kɔ̃. Tɛ́ yâh wɛ mé yɔ̃ mɔ ǹnɩ̂ kɔ̃, yépi yĩn ye mè n pɩ kélɛ Krista yah sɔkɔ.
10 E a quem perdoardes alguma coisa, também eu; pois, o que eu também perdoei, se é que alguma coisa tenho perdoado, por causa de vós o fiz na presença de Cristo, para que Satanás não leve vantagem sobre nós;
11 Képah sɔkɔ, sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ náh syɔ̃̀-ǹsah wɛ à tɛ̃ wɛ n pi á tyɩ́. Á pól ǹ yah mɔ́-ńsahlɛ n pnɛ dò.
11 porque não ignoramos as suas maquinações.
12 Máh yĩni tɛ̃ Turasɩ mara sɔkɔ Yesu Krista Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir yó-ńsah, mé kè wɛ Liyel ké wɛ̃̀kɩ̀ yɩkɩ mɔ ń kɔ̃ pallɛ.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e quando se me abriu uma porta no Senhor,
13 Ǹtɛ mé náh ń yṹnpi Tite wɛ nɛ́npɔ́ sɔkɔ. Kǎh pɩ sɛ̃́, ń sõnɔ náh sõ̀ mɛ tɛ̃̀nɔ́lɛ fɩ̃́ núkú sɔkɔ. Képah ye, mé mɛ wɛ̃̀kɩ̀ ni nɛ́npɔ́ tãn tyɩ́, tɛ́ sɔkɔ Masedonɩ mara sɔkɔ.
13 não tive descanso no meu espírito, porque não achei ali irmão Tito; mas, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Gbílkínɔ́ nɛ n sah Liyel yõ, ǹmɔ nɛ̂-á á pɩ tɛ̃́nwɛpulɛ á wrɔ́ kwrɔ́nmɔnɔ gbõ̀ yõ Kristalɛ. À á kɔ̃ á Krista dùkùlɛ n yo n tɔ̃ n mɔ n kɔ̃ tã̀ntã̀n pól sɔkɔ, sɔ̃́-á làsèkwěl pãn n tɔ̃ n mɔ tyah pól sɔkɔ.
14 Graças, porém, a Deus que em Cristo sempre nos conduz em triunfo, e por meio de nós difunde em todo lugar o cheiro do seu conhecimento;
15 Ápi pɩ làsèkwěl pãn pènɛ̀kɩ̀ tyɩ́ kɔ̃lɛ Liyel tyɩ́, á wrɔ́ kwrɔ́nmɔnɔ gbõ̀ Kristalɛ. Névye nónó-á pwáhnmɔnɔ wɛ̃̀kɩ̀ yõ, ànɛ̂ nónó-á mɛ tyɩ́ yɩ́kɩ́nɔ́ wɛ̃̀kɩ̀ yõ, pãn mɛ̀ mɛ n yĩni n tɛ̃ pé pól tyɩ́.
15 porque para Deus somos um aroma de Cristo, nos que se salvam e nos que se perdem.
16 Túkù tyɩ́, á mɛ n põ kétukùyɔ̂ nɛ̂-á n pɔ n pɔ kũnɛ. Túkù tyɩ́ mó, á mɛ n põ pallɛ nɛ̂-á n pɔ n pɔ minnɛ. Ǹtɛ nɛ̂ tɛ̃̀ wɔ kɩ fɛ̃ képah pɩ wɛ́?
16 Para uns, na verdade, cheiro de morte para morte; mas para outros cheiro de vida para vida. E para estas coisas quem é idôneo?
17 Névye náhnáh mɛ Liyel wɛy tɔkɔ gbɔ̀lɛ n yɩ̃. Ápi tɛ̃̀ wɔ náh mɛ pépi tyɩ́ kɔ̃lɛ. Liyel ye tõ ápilɛ, képah ye á mɛ á fɔkɔ dal mɔ ǹ wɛynɛ n yo ǹ yah sɔkɔ, á wrɔ́ kwrɔ́nmɔnɔ gbõ̀ yõ Kristalɛ.
17 Porque nós não somos falsificadores da palavra de Deus, como tantos outros; mas é com sinceridade, é da parte de Deus e na presença do próprio Deus que, em Cristo, falamos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.