2 Coríntios 2
wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARA
1 Ńmɔ kè yah ń gblɔ̌y nɛ yõ náh mɛ ké tyɩ́ mé n syɩ n pɔ yé tĩ̀nnɛ mé pɔ yèkwɔrɩ yɔrɩ mɔ yé yõ ńtɔ̃.
1 Isto deliberei por mim mesmo: não voltar a encontrar-me convosco em tristeza.
2 Ńmɔ-à kɩ yèkwɔrɩ mɔ yépi sɔkɔ, nɛ̂ kɩ pɩ ńmɔ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ yõlɛ, nɛ́ yépi náh máh yèkwɔrɩ mɔ yépi nónó sɔkɔ?
2 Porque, se eu vos entristeço, quem me alegrará, senão aquele que está entristecido por mim mesmo?
3 Mé sɛ́bɛ́y mɛ̀ wãrkɩ tɛkɩ mɔ yé tyɩ́, sɔ̃̀nko mé káh pɔ yé tĩ̀nnɛ yé túkù kɔ̃ pè yèkwɔrɩ mɔ ń sɔkɔ, pépi nónó-á sõ̀ yɩ̃nɛ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ mɔ́nɔ́lɛ ń sɔkɔ. Mé kè pɩ̃ yĩ́ĩ́ nɛ, mâh mɛ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ sɔkɔ, kè n pɩ nɩ̀vɩ̀nɩ̀nɛ yépi tɔ tyɩ́.
3 E isto escrevi para que, quando for, não tenha tristeza da parte daqueles que deveriam alegrar-me, confiando em todos vós de que a minha alegria é também a vossa.
4 Ńmɔ-á sɛ́bɛ́y mɛ̀nɛ n wãrkɩ gbĩ́ nɛ̂nɛ, ń nɩ sõ̀ mɛ yɩ́kɩ́nɔ́lɛ, ń lékã́m sõ̀ mɛ vye fɛ̃kɩ tɛ́ yétĩ mɛ n kah n kwɛ. Yèkwɔrɩ náh sõ̀ mé n yah n kɔ̃ mɔ́-ńsahlɛ yé sɔkɔ dɛ́, mé sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ yé pɩ̃, yé tyɩ́-á mɛ nɔ ń tyɩ́ à kyɩ syɩ ńyãh tyɩ́.
4 Porque, no meio de muitos sofrimentos e angústias de coração, vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que ficásseis entristecidos, mas para que conhecêsseis o amor que vos consagro em grande medida.
5 Yèkwɔrɩ-à wɛ ǹnɩ̂ yɔ́ gbõ̀ yõ, ńmɔ tyɩ́ náh tɛ̃̀ pɩ dɛ́, yé pól yõ ye tɛ̃̀ yɔrɩ mɔ kélɛ. Ǹtɛ áyâh nɛ á káh kè yo n kah mɔ, á kɩ nɛ yé pól yõ-á tɛ̃̀ yɔrɩ mɔ kélɛ.
5 Ora, se alguém causou tristeza, não o fez apenas a mim, mas, para que eu não seja demasiadamente áspero, digo que em parte a todos vós;
6 Kénɛ tɛ̃̀ tɛ̃̀nɛ, tɔ́wû-á kɩ lékàh nɛ̂nɛ à kɔ̃, képah kɩ yɩ̃nɛ ǹnɛ.
6 basta-lhe a punição pela maioria.
7 Képah ye, yé yɩ̃nɛ yè yɔ̃ mɔ tɛ̃̀ kɔ̃ yè mó ǹ nɩ de, sɔ̃̀nko yèkwɔrɩ káh pɔ ǹ yáh-ńsah tyɛ n kah mɔ.
7 De modo que deveis, pelo contrário, perdoar-lhe e confortá-lo, para que não seja o mesmo consumido por excessiva tristeza.
8 Mé kélɛ n yah n kɔ̃ yé tyɩ́ tɔlɛ nɛ, yé kélɛ tɛ̃̀ wɛ̃kɩ nɛ ǹ tyɩ́-á mɛ nɔ yé tyɩ́.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Máh sɛ́bɛ́y mɛ̀nɛ n wãrkɩ n tɛkɩ n mɔ yé tyɩ́ yõ nɛ̂ yõ tɔlɛ, mé sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ mé yé gbɩ yah, yáh kɩ mɛ n sah ń yóré yõ tyi tyi pól sɔkɔ.
9 E foi por isso também que vos escrevi, para ter prova de que, em tudo, sois obedientes.
10 Yâh yɔ̃ mɔ névi nɛ̂ kɔ̃, ńmɔ tɔ kɩ yɔ̃ mɔ tɛ̃̀ kɔ̃. Tɛ́ yâh wɛ mé yɔ̃ mɔ ǹnɩ̂ kɔ̃, yépi yĩn ye mè n pɩ kélɛ Krista yah sɔkɔ.
10 A quem perdoais alguma coisa, também eu perdoo; porque, de fato, o que tenho perdoado (se alguma coisa tenho perdoado), por causa de vós o fiz na presença de Cristo;
11 Képah sɔkɔ, sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ náh syɔ̃̀-ǹsah wɛ à tɛ̃ wɛ n pi á tyɩ́. Á pól ǹ yah mɔ́-ńsahlɛ n pnɛ dò.
11 para que Satanás não alcance vantagem sobre nós, pois não lhe ignoramos os desígnios.
12 Máh yĩni tɛ̃ Turasɩ mara sɔkɔ Yesu Krista Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir yó-ńsah, mé kè wɛ Liyel ké wɛ̃̀kɩ̀ yɩkɩ mɔ ń kɔ̃ pallɛ.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta se me abriu no Senhor,
13 Ǹtɛ mé náh ń yṹnpi Tite wɛ nɛ́npɔ́ sɔkɔ. Kǎh pɩ sɛ̃́, ń sõnɔ náh sõ̀ mɛ tɛ̃̀nɔ́lɛ fɩ̃́ núkú sɔkɔ. Képah ye, mé mɛ wɛ̃̀kɩ̀ ni nɛ́npɔ́ tãn tyɩ́, tɛ́ sɔkɔ Masedonɩ mara sɔkɔ.
13 não tive, contudo, tranquilidade no meu espírito, porque não encontrei o meu irmão Tito; por isso, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 Gbílkínɔ́ nɛ n sah Liyel yõ, ǹmɔ nɛ̂-á á pɩ tɛ̃́nwɛpulɛ á wrɔ́ kwrɔ́nmɔnɔ gbõ̀ yõ Kristalɛ. À á kɔ̃ á Krista dùkùlɛ n yo n tɔ̃ n mɔ n kɔ̃ tã̀ntã̀n pól sɔkɔ, sɔ̃́-á làsèkwěl pãn n tɔ̃ n mɔ tyah pól sɔkɔ.
14 Graças, porém, a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz em triunfo e, por meio de nós, manifesta em todo lugar a fragrância do seu conhecimento.
15 Ápi pɩ làsèkwěl pãn pènɛ̀kɩ̀ tyɩ́ kɔ̃lɛ Liyel tyɩ́, á wrɔ́ kwrɔ́nmɔnɔ gbõ̀ Kristalɛ. Névye nónó-á pwáhnmɔnɔ wɛ̃̀kɩ̀ yõ, ànɛ̂ nónó-á mɛ tyɩ́ yɩ́kɩ́nɔ́ wɛ̃̀kɩ̀ yõ, pãn mɛ̀ mɛ n yĩni n tɛ̃ pé pól tyɩ́.
15 Porque nós somos para com Deus o bom perfume de Cristo, tanto nos que são salvos como nos que se perdem.
16 Túkù tyɩ́, á mɛ n põ kétukùyɔ̂ nɛ̂-á n pɔ n pɔ kũnɛ. Túkù tyɩ́ mó, á mɛ n põ pallɛ nɛ̂-á n pɔ n pɔ minnɛ. Ǹtɛ nɛ̂ tɛ̃̀ wɔ kɩ fɛ̃ képah pɩ wɛ́?
16 Para com estes, cheiro de morte para morte; para com aqueles, aroma de vida para vida. Quem, porém, é suficiente para estas coisas?
17 Névye náhnáh mɛ Liyel wɛy tɔkɔ gbɔ̀lɛ n yɩ̃. Ápi tɛ̃̀ wɔ náh mɛ pépi tyɩ́ kɔ̃lɛ. Liyel ye tõ ápilɛ, képah ye á mɛ á fɔkɔ dal mɔ ǹ wɛynɛ n yo ǹ yah sɔkɔ, á wrɔ́ kwrɔ́nmɔnɔ gbõ̀ yõ Kristalɛ.
17 Porque nós não estamos, como tantos outros, mercadejando a palavra de Deus; antes, em Cristo é que falamos na presença de Deus, com sinceridade e da parte do próprio Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.