2 Coríntios 11

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yé náh wɛ di, mé mɛ ké tyɩ́ nɛ yé ń vî tyi sṍmnɔ́ pɩ yah sɛ̃́ kwéy. Ũ̀ṹ, yé ń sṍmnɔ́ pɩ.
1 Eu gostaria que vocês me suportassem mesmo quando sou um tanto louco. Por favor, me suportem!
2 Mé mɛ yé gbɩ̃ mɔ sah pɛ núkú ó tyɩ́, nɛ̂-á pɩ Kristalɛ, kɩ pɔ yélɛ à kɔ̃ n pi dĩ́ tyɩ́ pɩ̃́-ńkɛ̃̂ sénpir sɔ̃́ nɛ̂-á mɛ yályál Liyel yah. Képah ye, yé tyɩ́ mɛ ń nɩlɛ n yɔrɩ sɔ̃́-á kè Liyel nɩlɛ n yɔrɩ.
2 O mesmo zelo que Deus tem por vocês eu também tenho. Porque vocês são como uma virgem pura que eu prometi dar em casamento somente a um homem, que é Cristo.
3 Ǹtɛ tíkí mɛ ń tɛ̃ nɛ yé sõnɔ káh pɔ vi mɔ, kè pɔ yé wrɔ́ kwrɔ́nmɔnɔ pèpɛy mɛ̀ gbɛkɩ ànɛ̂ Kristalɛ, sɔ̃́-á wahy Awa vi tɛ̃ lékã́mkãm sɔkɔ.
3 Pois, assim como Eva foi enganada pelas mentiras da cobra, eu tenho medo de que a mente de vocês seja corrompida e vocês abandonem a devoção sincera e pura a Cristo.
4 Yé náh wɛ di, névi yɔ́-à pɔ Yesu káhkɩ́ yɔ́ tyɩ́lɛ n yo yé tyɩ́, nɛ̂-á mɛ ǹ gblɔ̌y áyáh nɛ̂ tyɩ́ yo yé tyɩ́, yě kè fɛ̃ n syi. Névi yɔ́-à pɔ mírkí káhkɩ́ yɔ́ tyɩ́lɛ n yo yé tyɩ́, nɛ̂-á ké gblɔ̌y Liyel Mirkilɛ yáh nɛ̂ tyɩ́ noh ápi tyɩ́, yě kè fɛ̃ n syi. Névi yɔ́-à pɔ nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir káhkɩ́ yɔ́ tyɩ́lɛ n yo yé tyɩ́, nɛ̂-á ké gblɔ̌y Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ yáh nɛ̂ tyɩ́ noh ápi tyɩ́, yě kè fɛ̃ n syi.
4 Porque vocês suportam com alegria qualquer um que chega e anuncia um Jesus diferente daquele que nós anunciamos. E aceitam um espírito e um evangelho completamente diferentes do Espírito de Deus e do evangelho que receberam de nós.
5 Ǹtɛ nónó-á Yesu tɛ̃ntõ̀ névye ǹgbnɔlɛ yé tyɩ́ yé yo, ńmɔ náh mó tɔ̃ mɛ fɩ̃́ yɔ́ wɛ, ńyãh-á pè fṍnfṍ ńmɔ yõ.
5 Eu não acho que tenho menos valor do que esses tais “superapóstolos”!
6 Máh kɩ sɔ̃́ mɛ wɛy yah wɛ́-ńkɛ̃̂nɛ, pnɛ̀nɔ́ tɛ̃̀ wɔ mɛ ń tyɩ́ à yuku Liyel tyɩ́ tĩ̀nnɛ. Á ye képah dùkùlɛ yé wɛ̃kɩ dal mɔ tyi tyi pól sɔkɔ.
6 Talvez eu seja um principiante no falar, mas no conhecimento não sou. Sempre e em todas as situações temos dado provas disso a vocês.
7 Máh Liyel Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir yo yé tyɩ́ nɔ̀nɔ́lɛ, tɛ́ ń gblɔ̌y tiki mɔ yé yõ yɔ̃ yĩnnɛ, tyípékè se pyě mé pɩ képahlɛ?
7 Quando anunciei a vocês a boa notícia de Deus, fiz isso completamente de graça. Eu me humilhei para engrandecer vocês. Será que houve algum mal nisso?
8 Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkìnɔ́ yísyɔ́ ye yĩn ńmɔ yĩ́nnɔ́lɛ ń kɔ̃ mé tɛ̃ wɛ pɔ tõ̀ pɩ yépi wrɔ́ à yé yohnɩ mɔ.
8 Enquanto estive trabalhando entre vocês, fui pago por outras igrejas. Por assim dizer, eu estava roubando delas para ajudar vocês.
9 Máh lésõ mɛ yé tĩ̀nnɛ gbĩ́ nɛ̂nɛ, yî túkù yétõ̂ lésõ mɛ ń tɛ̃, ǹtɛ mé náh sè syi ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ tyɩ́. Á yṹnpyé nónó-á wil Masedɔnɩ mara sɔkɔ, pépi sõ̀ mɛ ń yétõ̂ yî póllɛ ńnɛ n kɔ̃ képah ye. Tyi pól sɔkɔ, mé náh sõ̀ mɛ ké tyɩ́ nɛ mé pɩ yṍtɔ́kɔ́bɩ́lɛ ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ tyɩ́, tɛ́ mé kɩ tɔ̃ gbah n tɛ̃ n pi sɛ̃́.
9 E, durante o tempo em que estive com vocês, quando precisava de alguma coisa, não incomodava ninguém; pois os irmãos que vieram da Macedônia me trouxeram tudo o que eu precisava. O que aconteceu no passado e acontecerá no futuro é isto: eu nunca exigirei que vocês me ajudem.
10 Gbɩ yó-ò ye ńnɛ Krista gbõ̀ yõ: ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ náh fɛ̃ yõ yɔ̃̀nɔ́ mɛ̀ wɛ́nɔ́ yah kõ n pi ń tyɩ́ Akayi mara pól sɔkɔ.
10 Pela verdade de Cristo, a qual está em mim, eu garanto que ninguém, em nenhum lugar da Acaia, tirará de mim este orgulho de anunciar o evangelho sem cobrar nada.
11 Kwâh nɛ̂ pɩ tɛ́ mé képahlɛ n yo? Yé tyɩ́ náh mɛ nɔ ń tyɩ́ képah se? Liyel ńtɛ̃ pɩ̃ nɛ yé tyɩ́-á nɔ ń tyɩ́ dò.
11 Por que estou dizendo isso? Será que é porque não amo vocês? Deus sabe que os amo!
12 Máh mɛ nɛ̂nɛ n pɩ yɔ̀, mé kɩ yɔ̃ n sɔkɔ n pi ké pɩ́nɔ́lɛ, kɩ névye kùrn kah nónó-á mɛ syɔ̃̀-ǹsahlɛ n yah n kɔ̃ kɩ pé gblɔ̌y gbilki, nɛ páh pɩ núkúlɛ ápilɛ.
12 O que estou fazendo agora vou continuar a fazer a fim de evitar que aqueles tais “ apóstolos ” tenham motivo para se gabar e dizer que fazem um trabalho igual ao nosso.
13 Kénɛ névye nɔ́pilɛ, nósyɔ́ ye nónó-á mɛ pé gblɔ̌ynɛ n pɩ Yesu tɛ̃ntõ̀ névyelɛ. Pè n nɛ n vi n syɩkɩ névye yõ, ǹ tɛ́ pé gblɔ̌ynɛ n pɩ Yesu Krista tɛ̃ntõ̀ névyelɛ.
13 Aqueles homens são apóstolos falsos e não verdadeiros. Eles mentem a respeito dos seus trabalhos e se disfarçam, apresentando-se como verdadeiros apóstolos de Cristo.
14 Ǹtɛ képah náh mɛ gbɛ̃̀ndùnìnɛ dò. Yé náh wɛ di, sétã̀n yõ̀tɛ̃̀ ńtɛ̃ tɔ ǹ gblɔ̌ynɛ n viri n pɩ yĩ̂nyõ tõ̀npɩlɛ, nɛ̂-á mɛ kyòo dò.
14 E isso não é de admirar, pois até Satanás pode se disfarçar e ficar parecendo um anjo de luz.
15 Képah ye ǹ tõ̀npɩbɩ tɔ-à pé gblɔ̌ynɛ n pɩ gbɩ Liyel tõ̀npɩbɩlɛ, kè náh mɛ gbɛ̃̀ndùnìnɛ. Pè kɩ pé tõ̀ pɩ́nɔ́ lédyáhnɩ́ wɛ n pi ké tyɛ́-ńsah sɔkɔ à yɩ̃nɛ pé tyípɩ́nɩ̀nɛ.
15 Portanto, não é nada demais que os servidores dele se disfarcem, apresentando-se como pessoas que fazem o bem. Mas no fim eles receberão exatamente o que as suas ações merecem.
16 Mé kɩ n syɩ kè tɔ̃ yo yé tyɩ́ nɛ, ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ káh ńmɔlɛ n yah vínpɩlɛ. Ǹtɛ yáh kɩ se mɛ n sõ sɛ̃́, yé ń tɛ̃ vínpɩ tyɩ́ kɔ̃lɛ, ń tɔ mó ń gblɔ̌y wɛ n gbilki kwéy kɛ̀.
16 Repito: ninguém deve pensar que eu estou louco. Mas, se vocês pensam isso, então me recebam como louco para que assim eu tenha alguma pequena coisa de que me gabar.
17 Ǹtɛ máh kɩ nɛ̂ yo n pi, mé náh mɛ kélɛ n yo Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃-á mɛ ké tyɩ́ sɔ̃́ dɛ́, mé mɛ kélɛ n yo vínpɩ tyɩ́ kɔ̃lɛ sɔ̃̀nko mè ń gblɔ̌y wɛ n gbilki.
17 De fato, o que estou dizendo agora não é o que o Senhor me mandou dizer. Quanto a eu me gabar, estou realmente falando como louco.
18 Névye náhnáh-á fyɔ̀ mɛ pé gblɔ̌ynɛ n gbilki kèkõyṍ dékè tyi yĩnnɛ, ńmɔ tɔ kɩ ń gblɔ̌y gbilki.
18 Já que existem tantas pessoas que se gabam por motivos apenas humanos, eu também vou me gabar de mim mesmo.
19 Yépi nónó-á lékã́m névyelɛ, kè yé dyɔ yé fɛ̃ syi à vínpɩbɩ sṍmnɔ́lɛ n pɩ.
19 Vocês são tão sábios e suportam de boa vontade os loucos.
20 Yè n fɛ̃ n syi pè kɔ̃ pě yélɛ n pɩ yɔ̃bɩ tyɩ́ kɔ̃lɛ, ǹ tɛ́ nɛ n syɩkɩ yé yõ, ǹ tɛ́ yélɛ n yɩ̃, ǹ tɛ́ yélɛ n yilɔ, ǹ tɛ́ yé létáhlɔ́lɛ n kɔ̃lɩ.
20 Toleram os que mandam em vocês e exploram vocês; toleram os que os enganam, os que os tratam com desprezo e os que lhes dão bofetadas.
21 Máh nɛ̂nɛ n yo yɔ̀, kè mɛ sennɛ yé tyɩ́. Kè ye á tɛ̃́nkwlɔnɔ wɛ̃kɩ.
21 Tenho até vergonha de confessar que nós fomos tímidos demais e não fomos capazes de fazer coisas como essas. Mas, se os outros se atrevem a se gabar de alguma coisa, eu também vou me atrever, embora isso seja uma loucura.
22 Pépi-à kɩ se mɛ Yebreninɛ, Yebreke ye ńmɔ tɔlɛ. Pàh kɩ se mɛ Yisrayel nolɛ, Yisrayel nɛy ye ńmɔ tɔlɛ. Pàh kɩ se mɛ Abrahmɩ náh tãnnɛ, ǹ náh nɛy ye ńmɔ tɔlɛ.
22 Eles são hebreus? Eu também sou. Eles são israelitas? Eu também sou. Eles são descendentes de Abraão? Eu também sou.
23 Pàh kɩ se mɛ Krista tõ̀npɩbɩlɛ ò, mé kɩ tɔ̃ kè yo á kɩ nɛ vínpɩ sɔ̃́ ńnɛ. Ńmɔ tõ̀ pɩ kal pé póllɛ, tɛ́ yèvyãhrɩ pɩ kal pé póllɛ, tɛ́ de wɔ̀kɔ̀npèkè sɔkɔ à kal pé póllɛ, tɛ́ ko syi kal pé póllɛ, tɛ́ kũ dlo gbal gbáhyɩ̃́ náhnáhlɛ à kal pé póllɛ.
23 Eles são servos de Cristo? Mas eu sou um servo melhor do que eles, embora, ao dizer isso, eu esteja falando como se fosse louco. Pois eu tenho trabalhado mais do que eles e tenho estado mais vezes na cadeia. Tenho sido chicoteado muito mais do que eles e muitas vezes estive em perigo de morte.
24 Nsyifunɔ ń ko yèfõh yɩ̃́ yõgbãm pɔ́ kwǎryãhlɛ, fɔ́ɔ́ gbáhyɩ̃́ kwlɔ.
24 Em cinco ocasiões os judeus me deram trinta e nove chicotadas .
25 Wrome tãn n ko yèfõhlɛ gbáhyɩ̃́ tɔ̃́nɔ́.
25 Três vezes os romanos me bateram com porretes, e uma vez fui apedrejado. Três vezes o navio em que eu estava viajando afundou, e numa dessas vezes passei vinte e quatro horas boiando no mar.
26 Ń kɔ́lɔ́ náhnáh sɔkɔ,
26 Nas muitas viagens que fiz, tenho estado em perigos de inundações e de ladrões; em perigos causados pelos meus patrícios, os judeus, e também pelos não judeus. Tenho estado no meio de perigos nas cidades, nos desertos e em alto-mar; e também em perigos causados por falsos irmãos.
27 Mé tã̀nkyèh náhnáh pɩ à yèvyãhrɩ pɩ sɔkɔ. Mé yah sõ lékãhlɔ náhnáhlɛ, tɛ́ kwɛkɩ ànɛ̂ níkì sṍmnɔ́ pɩ. Yõke yah kwlɔ yah ń tyɩ́ gbáhyɩ̃́ náhnáhlɛ, mé tɛ̃ kwɛkɩ sɔkɔ. Mé tɛ̃ yah vɩrɩ sɔkɔ, tɛ́ tɛ̃ yah flɔ kɛ̃́nɛ ń tyɩ́.
27 Tenho tido trabalhos e canseiras. Muitas vezes tenho ficado sem dormir. Tenho passado fome e sede; têm me faltado casa, comida e roupas.
28 Ǹtɛ nɛ̂ ńtɛ̃ tyɩ́-á mɛ tah yĩ́ĩ́ ń tyɩ́, ń vyãh náh syɩ képah tyɩ́ dɛ́: Képah nɛ̂-á pɩ fɔ́kɔ́sõnɔ nɛ̂-á mɛ ń sɔkɔ à yuku Yesu yõ sɛ̃́pú tĩ̀nkìnɔ́ tyɩ́ tĩ̀nnɛ.
28 Além dessas e de outras coisas, ainda pesa diariamente sobre mim a preocupação que tenho por todas as igrejas.
29 Ǹnɩ̂-à mɛ tɛ̃́nkwlɔnɔ sɔkɔ, ńmɔ tɔ n pɩ tɛ̃̀ tyɩ́ kɔ̃lɛ tɛ̃́nkwlɔ-òlɛ. Ǹnɩ̂-à tyípékè pɩ, kě ńmɔlɛ n yɔ.
29 Quando alguém está fraco, eu também me sinto fraco; e, quando alguém cai em pecado, eu fico muito aflito.
30 Máh kɩ sɔ̃́ mɛ yɩ̃nɛ mè ń gblɔ̌y gbilki, mé kɩ ń gblɔ̌ynɛ n gbilki ń tɛ̃́nkwlɔnɔ tyɩ́ sɔkɔ.
30 Se existe motivo para eu me gabar, então vou me gabar das coisas que mostram a minha fraqueza.
31 Liyel nɛ̂-á Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ Yesu Súlɛ, ǹmɔ pɩ̃ nɛ mɩ̀nɩ̀ náh mé n yo. Sãm nɛ mɛ mɔ́nɔ́lɛ ǹ sɔkɔ gbĩ́mɛgbĩ́.
31 O Deus e Pai do Senhor Jesus, o Deus que é bendito para sempre, sabe que não estou mentindo.
32 Máh sõ̀ mɛ Damasɩ kwil sɔkɔ gbĩ́ nɛ̂nɛ, yõ̀tɛ̃̀ dĩ́ Aretasɩ-á kwíltɛ̃̂ nɛ̂ wilki sah nɛ́npɔ́, ǹmɔ sõ̀ mɛ pè kɔ̃ pè kwil dé-ńtã̂nnɛ n syɩkɩ ńmɔ tɛ̃ yĩnnɛ.
32 Quando estive na cidade de Damasco, o governador nomeado pelo rei Aretas pôs guardas nos portões da cidade para me prenderem.
33 Ǹtɛ pè mɛ ń dah mɔ gbétɔ́ yɔ́ sɔkɔ à wilki mɔ sétír pwã̀hlɛ à tiki mɔ kwil kɛ̃́nkahnɩnɛ ń kɔ̃ mé wɛ pwah ǹ gbõ̀.
33 Porém os meus amigos fizeram com que eu descesse num grande cesto, por uma abertura da muralha, e assim escapei do Governador.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.