2 Coríntios 10

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ńmɔ Polelɛ, pè nɛ mâh mɛ yé tnɔ̂ mè n nɛ n wɛkɩ dáb dáb, tɛ́ mâh gbɛ mɔ yélɛ mè n nɛ n wɛkɩ fyɔ̌rɩ̀ fyɔ̌rɩ̀. Yesu Krista nɛ́pír pɩ́nɔ́ ànɛ̂ ǹ nɩ̀gbɛ̀kɩ̀ yĩn yõ,
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 ńmɔ Pole kélɛ n yah n kɔ̃ yé tyɩ́ nɛ, yé yé gblɔ̌y yɛ, máh kɩ pɔ pɔ yé tnɔ̂, yé káh ń kɔ̃ mè pɔ nɛ n wɛkɩ fyɔ̌rɩ̀ fyɔ̌rɩ̀ yépi tɔ tyɩ́, sɔ̃́ mé mɛ kè sõ sah pɩ pɩ tɛ̃̀nɛ névye tyɩ́ nónó-á mɛ n sõ nɛ névi yõ̀tàhsyi pɩ dùkù-á ápi sɔkɔ.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Gbɩ ye névye tɛ̃̀ wɔ ye álɛ ó, ǹtɛ áyáh mɛ́kɩ̀ nɛ̂ sɔkɔ yɔ̀, névi yõ̀tàhsyi tǎhkɩ̀ náh á n fwo kélɛ.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Ápi-á mɛ́kɩ̀lɛ n pɩ mɛ́fwóyî nónónɛ, névi gbɛ̃̀npɩnɔ náh sélɛ, sè n wil Liyel tyɩ́. Tǎhkɩ̀ mɛ sé sɔkɔ kɩ fɛ̃ Liyel sépɛ́bɩ́ tyɩ́ yɩkɩ ànɛ̂ sõnɔ túkúnìnɛ.
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 Kénɛ mɛ́fwóyî gbõ̀ yõ, ápi mɛ gblɔ̌y gbílkípú tǎhkɩ̀lɛ n yɩkɩ pépi nónó-á sõ̀ mɛ kàh-ǹsah tũ névye tyɩ́ nɛ pè káh Liyel pɩ̃. Á mɛ névye yõlɛ n vi n mɔ pè kɔ̃ pè n sah Krista tyɩ́ yõ.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Yáh kɩ pɔ n sah pallɛ Krista tyɩ́ yõ gbĩ́ nɛ̂nɛ, ápi náh tɔ̃ nòhnɩ̀-ǹkɛ̃̂ tir sah kè n sɔkɔ n pi fṍhnɔ́ kɛ̃́nɛ ké tyɩ́ sṍwãh.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Yé yɩ̃́-á mɛ tyi nónó yõ, yě tyilɛ n yah n tɔkɔ à yɩ̃nɛ sépi ólɛ. Ǹtɛ nɛ̂-à mɛ sɛ̃ ké yõ nɛ páh mɛ Krista tyɩ́ yõ, tɛ̃̀ yɩ̃nɛ à kè pɩ̃ yĩ́ĩ́ tɔlɛ nɛ sɔ̃́-á pélɛ Krista tyɩ́ yõ, sɛ̃́ ó-á ápi tɔlɛ ǹ tyɩ́ yõ.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ tɛ̃́nwɛnɔlɛ á kɔ̃ nɛ á yé yohnɩ mɔ yé yuku yahlɛ. À náh kélɛ á kɔ̃ yé tyɩ́ yɩkɩ yĩnnɛ. Tɛ́ ńmɔ-à kɩ sɔ̃́ mɛ ń gblɔ̌y yɔ̃ sah kah mɔ kwéy képah tyɩ́ sṍwãh, kè náh mɛ sennɛ ńmɔ tyɩ́.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Kè náh mɛ á kɩ nɛ sɛ́bɛ́y nɔ́pi sɔ̃́ mé n wãrkɩ n tɛkɩ n mɔ yé tyɩ́ à tíkílɛ n mɔ yé sɔkɔ dɛ́.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Yé náh wɛ di, túkù nɛ mâh mɛ fɩ́ɩ́ yélɛ tɛ́ sɛ́bɛ́ynɛ n tɛkɩ n mɔ yé tyɩ́ mè n nɛ n nɔ n wɛkɩ fyɔ̌rɩ̀ fyɔ̌rɩ̀ ké sɔkɔ, tɛ́ mâh pɔ yé tnɔ̂ mè n pɩ tɛ̃́nkwlɔ-òlɛ, wɛ̀nfɩ̀ ó-á mè n nɛ n wɛkɩ.
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Névi nɛ̂-á n yo képahlɛ, tɛ̃̀ yɩ̃nɛ à kè pɩ̃ nɛ sɔ̃́-á ápi wɛkɩ tɛkɩ mɔ á sɛ́bɛ́ynɔ́ sɔkɔ, áyâh pɔ yé tĩ̀nnɛ sɛ̃́-á á kɩ n wɛkɩ.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Névye nónó-á mɛ pé gblɔ̌y yĩ́gbɩ́lɛ n yo, ápi náh á nɩlɛ n syãh à á gblɔ̌ynɛ n sãh pépilɛ. Lékã́m kɛ̃́ névye ye pélɛ, nónó-á pé gblɔ̌y tɔkɔ pɩ sãh sãh dúlɛ à wɛ̃nɛ n sãh kélɛ.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Yĩ́n-ńsah nɛ̂-á mɛ ápi tyɩ́, ápi tɛ̃ wɔ náh á gblɔ̌y gbilki n kah n mɔ n pi képah yõ. Tõ̀ nɛ̂-á Liyel dahbɩ á gbõ̀, nɛ̂ gbõ̀ yõ-á á yĩni tɛ̃ yé tĩ̀nnɛ, ápi kɩ á gblɔ̌ynɛ n gbilki à yɩ̃nɛ képahlɛ.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Á náh n kah n mɔ n pi képah yõ, á kɩ nɛ á kósyì pɔ yé tĩ̀nnɛ. Ápi ǹgbò ye pɔ yé tĩ̀nnɛ à pɔ Yesu Krista Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir yo yé tyɩ́.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Á náh n kah n mɔ n pi képah yõ, kɩ pɔ á gblɔ̌ynɛ gbilki no tɛ́lɔ́ tõ̀ pɩ́nɔ́ yĩnnɛ. Ǹtɛ á mɛ ké tyɩ́ nɛ yé yuku yahlɛ Yesu yõ sɛ̃́nɔ́ sɔkɔ, sɔ̃̀nko wãn mɔ á tõ̀ yõ yé tĩ̀nnɛ à yɩ̃nɛ yĩn-ńsáh nɛ̂-á á kɔ̃.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 Képah náh, á kɩ fɛ̃ Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ n yo n kɔ̃ tã̀ntã̀n tɛ́lɔ́ sɔkɔ nónó-á sé gblɔ̌y yépi tĩ̀nnɛ. Á náh ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ tõ̀ pɩ́nɔ́ tɔkɔ á gblɔ̌y gbilki n pi.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Kè mɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ Liyel wɛy sɛ́bɛ́y sɔkɔ nɛ: «Névi nɛ̂-à mɛ ké tyɩ́ nɛ pé pé gblɔ̌y gbilki, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃-á tyi nónó pɩ ápi tyɩ́, tɛ̃̀ ǹ gblɔ̌y gbilki sépi yĩnnɛ.»
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Névi nɛ̂-à ǹ gblɔ̌ynɛ n sõ, kè náh pɩ á kɩ nɛ ǹmɔ sɔ̃́ nɛ́gbɩ́lɛ dɛ́, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃-à névi nɛ̂nɛ n sõ, ǹmɔ ye nɛ́gbɩ́lɛ.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.