2 Coríntios 10

wĩn nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ (WIB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ńmɔ Polelɛ, pè nɛ mâh mɛ yé tnɔ̂ mè n nɛ n wɛkɩ dáb dáb, tɛ́ mâh gbɛ mɔ yélɛ mè n nɛ n wɛkɩ fyɔ̌rɩ̀ fyɔ̌rɩ̀. Yesu Krista nɛ́pír pɩ́nɔ́ ànɛ̂ ǹ nɩ̀gbɛ̀kɩ̀ yĩn yõ,
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
2 ńmɔ Pole kélɛ n yah n kɔ̃ yé tyɩ́ nɛ, yé yé gblɔ̌y yɛ, máh kɩ pɔ pɔ yé tnɔ̂, yé káh ń kɔ̃ mè pɔ nɛ n wɛkɩ fyɔ̌rɩ̀ fyɔ̌rɩ̀ yépi tɔ tyɩ́, sɔ̃́ mé mɛ kè sõ sah pɩ pɩ tɛ̃̀nɛ névye tyɩ́ nónó-á mɛ n sõ nɛ névi yõ̀tàhsyi pɩ dùkù-á ápi sɔkɔ.
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
3 Gbɩ ye névye tɛ̃̀ wɔ ye álɛ ó, ǹtɛ áyáh mɛ́kɩ̀ nɛ̂ sɔkɔ yɔ̀, névi yõ̀tàhsyi tǎhkɩ̀ náh á n fwo kélɛ.
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 Ápi-á mɛ́kɩ̀lɛ n pɩ mɛ́fwóyî nónónɛ, névi gbɛ̃̀npɩnɔ náh sélɛ, sè n wil Liyel tyɩ́. Tǎhkɩ̀ mɛ sé sɔkɔ kɩ fɛ̃ Liyel sépɛ́bɩ́ tyɩ́ yɩkɩ ànɛ̂ sõnɔ túkúnìnɛ.
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
5 Kénɛ mɛ́fwóyî gbõ̀ yõ, ápi mɛ gblɔ̌y gbílkípú tǎhkɩ̀lɛ n yɩkɩ pépi nónó-á sõ̀ mɛ kàh-ǹsah tũ névye tyɩ́ nɛ pè káh Liyel pɩ̃. Á mɛ névye yõlɛ n vi n mɔ pè kɔ̃ pè n sah Krista tyɩ́ yõ.
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
6 Yáh kɩ pɔ n sah pallɛ Krista tyɩ́ yõ gbĩ́ nɛ̂nɛ, ápi náh tɔ̃ nòhnɩ̀-ǹkɛ̃̂ tir sah kè n sɔkɔ n pi fṍhnɔ́ kɛ̃́nɛ ké tyɩ́ sṍwãh.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
7 Yé yɩ̃́-á mɛ tyi nónó yõ, yě tyilɛ n yah n tɔkɔ à yɩ̃nɛ sépi ólɛ. Ǹtɛ nɛ̂-à mɛ sɛ̃ ké yõ nɛ páh mɛ Krista tyɩ́ yõ, tɛ̃̀ yɩ̃nɛ à kè pɩ̃ yĩ́ĩ́ tɔlɛ nɛ sɔ̃́-á pélɛ Krista tyɩ́ yõ, sɛ̃́ ó-á ápi tɔlɛ ǹ tyɩ́ yõ.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃ tɛ̃́nwɛnɔlɛ á kɔ̃ nɛ á yé yohnɩ mɔ yé yuku yahlɛ. À náh kélɛ á kɔ̃ yé tyɩ́ yɩkɩ yĩnnɛ. Tɛ́ ńmɔ-à kɩ sɔ̃́ mɛ ń gblɔ̌y yɔ̃ sah kah mɔ kwéy képah tyɩ́ sṍwãh, kè náh mɛ sennɛ ńmɔ tyɩ́.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
9 Kè náh mɛ á kɩ nɛ sɛ́bɛ́y nɔ́pi sɔ̃́ mé n wãrkɩ n tɛkɩ n mɔ yé tyɩ́ à tíkílɛ n mɔ yé sɔkɔ dɛ́.
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
10 Yé náh wɛ di, túkù nɛ mâh mɛ fɩ́ɩ́ yélɛ tɛ́ sɛ́bɛ́ynɛ n tɛkɩ n mɔ yé tyɩ́ mè n nɛ n nɔ n wɛkɩ fyɔ̌rɩ̀ fyɔ̌rɩ̀ ké sɔkɔ, tɛ́ mâh pɔ yé tnɔ̂ mè n pɩ tɛ̃́nkwlɔ-òlɛ, wɛ̀nfɩ̀ ó-á mè n nɛ n wɛkɩ.
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
11 Névi nɛ̂-á n yo képahlɛ, tɛ̃̀ yɩ̃nɛ à kè pɩ̃ nɛ sɔ̃́-á ápi wɛkɩ tɛkɩ mɔ á sɛ́bɛ́ynɔ́ sɔkɔ, áyâh pɔ yé tĩ̀nnɛ sɛ̃́-á á kɩ n wɛkɩ.
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
12 Névye nónó-á mɛ pé gblɔ̌y yĩ́gbɩ́lɛ n yo, ápi náh á nɩlɛ n syãh à á gblɔ̌ynɛ n sãh pépilɛ. Lékã́m kɛ̃́ névye ye pélɛ, nónó-á pé gblɔ̌y tɔkɔ pɩ sãh sãh dúlɛ à wɛ̃nɛ n sãh kélɛ.
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
13 Yĩ́n-ńsah nɛ̂-á mɛ ápi tyɩ́, ápi tɛ̃ wɔ náh á gblɔ̌y gbilki n kah n mɔ n pi képah yõ. Tõ̀ nɛ̂-á Liyel dahbɩ á gbõ̀, nɛ̂ gbõ̀ yõ-á á yĩni tɛ̃ yé tĩ̀nnɛ, ápi kɩ á gblɔ̌ynɛ n gbilki à yɩ̃nɛ képahlɛ.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
14 Á náh n kah n mɔ n pi képah yõ, á kɩ nɛ á kósyì pɔ yé tĩ̀nnɛ. Ápi ǹgbò ye pɔ yé tĩ̀nnɛ à pɔ Yesu Krista Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tir yo yé tyɩ́.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
15 Á náh n kah n mɔ n pi képah yõ, kɩ pɔ á gblɔ̌ynɛ gbilki no tɛ́lɔ́ tõ̀ pɩ́nɔ́ yĩnnɛ. Ǹtɛ á mɛ ké tyɩ́ nɛ yé yuku yahlɛ Yesu yõ sɛ̃́nɔ́ sɔkɔ, sɔ̃̀nko wãn mɔ á tõ̀ yõ yé tĩ̀nnɛ à yɩ̃nɛ yĩn-ńsáh nɛ̂-á á kɔ̃.
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
16 Képah náh, á kɩ fɛ̃ Nɩ̀vɩ̀nɩ̀ tirlɛ n yo n kɔ̃ tã̀ntã̀n tɛ́lɔ́ sɔkɔ nónó-á sé gblɔ̌y yépi tĩ̀nnɛ. Á náh ǹnɩ̂ yɔ́ ńtɛ̃ tõ̀ pɩ́nɔ́ tɔkɔ á gblɔ̌y gbilki n pi.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
17 Kè mɛ wã́rkɩ́nsàhnɔ́lɛ Liyel wɛy sɛ́bɛ́y sɔkɔ nɛ: «Névi nɛ̂-à mɛ ké tyɩ́ nɛ pé pé gblɔ̌y gbilki, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃-á tyi nónó pɩ ápi tyɩ́, tɛ̃̀ ǹ gblɔ̌y gbilki sépi yĩnnɛ.»
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Névi nɛ̂-à ǹ gblɔ̌ynɛ n sõ, kè náh pɩ á kɩ nɛ ǹmɔ sɔ̃́ nɛ́gbɩ́lɛ dɛ́, Tɛ̃̀ ǹgbɛ̃-à névi nɛ̂nɛ n sõ, ǹmɔ ye nɛ́gbɩ́lɛ.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.