Marcos 5
utr (UTR) vs NTLH
1 A foyombo utɔ lu ayɛsɛ iGeraseni nani.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Ngwi iYesu tasɛ mi uwaa mata, ongyulɔ oka yi onodzi okpɛkpɛ tɔ mi imbe endzi wa tun.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 Inggisɛ nɛ li la imbe endzi, inggisɛ onyi dzɛma nka bwan adi gbɛ ba, kwoba yi ashi kpaa.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 Bana a li teyi bwan afɔ yi abɔ, kpaa o li byi ashi yi iyudza ntona kye gbɔdzɛ dulu afɔ tɔ. Inggisɛ onyi fyumfye mɛ osin bɛsɛ ba.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Otu yi onɔ mi imbe endzi bɛyi undɔ ntona o li le teela diyɛ dzɛ ewon ifwa mi akwutsɛ.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Ngwi o dili iYesu mbombo mata, o tsinya ka gbe akwafɔ kwokɛ esɛ mfyumfye mi iyayi iYesu.
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 O feela kpakpa, <<Li ekyɛ wo abu yi ani. IYesu, Ongwɛ Imgbasho ngwu ngha mi esho? Fa mbi Imgbasho gbɛɛ abu ka nu ani adzɛ ba!>>
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 Ikyesinɛ iYesu teyi nyan gbɛɛ, <<Abu onodzi ibwubwe tasɛ mbi inggisɛ nɛni!>>
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 Ta iYesu byun gbɛɛ, <<Iyi abu di emɛ?>>
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 O si tɛkyɛ diyɛ gbabɔ nu iYesu gbɛɛ, no ka lɔ ama onya dzata imbe nɛ ba.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Obyia ibyibyi tole gye ungwogye kwɛkwɛ mi undɔ mi imbe nani.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Onodzi ibwubwe ntona tɛkyɛ nu iYesu gbɛɛ, <<Lɔlu eyi kaka obyia ntonɛni; noofɛ ni eyi kaka mboma.>>
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 O nu ma ofɛ, man onodzi ibwubwe ntona tasɛ lu ka yaokɛ mbi obyia ntonani. Obyi obyia na mɛ dafi idubu efa sini, a tashulu mi agblo yaokɛ utɔ si dzili.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Ama ongyo obyia ntona tsinya lu ka gbɔ mi igeli bɛyi ayɛsɛ nani. Inggisɛ gbe ewoma tasɛ le wa di ungwɔ nkiyayi mani.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Ngwi a ba mbi iYesu nɛ, a si di inggisɛ ngwu esɛ gbeka dɔn ikye nani, sɔdzɛ mmana, wo angwuto, itukwu mgban yɛɛ saan, man a tsimio.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Ama ndi mani a gbɔ nya inggisɛ ungwɔ nkyɔ ongyulɔ ngwu esɛ dɔn ikye nani, bɛyi odzɛ mgbi obyia ntona kpaa.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 Nghanɛ inggisɛ ntona wita otɛɛkyɛ nu iYesu gbɛɛ no dzata ayɛsɛ mgbi ama.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Dafi iYesu le kaka ifu uwaa nɛ, inggisɛ ngwu esɛ dɔn ikye na tɛkyɛ gbɛɛ ongwu ki lu yan.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 IYesu gbela ba, kpaa o gbɛɛ, <<Lu udɛ mbi etɔ mgbi abu dika nya ma ungwɔ okwukwo ngwi Otsɛ Imgbasho kyɔ yi abu, bɛyi itɔ elela ngwi o di abu nɛni.>>
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Inggisɛ na si lu ka wita le gbɔ mi iDekapoli (ogalu iwyo ntona) ungwɔ okwukwo ngwi iYesu kyɔ mi ikye mgbi ongwu nani. I si kwulu inggisɛ duu ewo.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Onɔ ngwi iYesu diyɛ fa mi uwaa dɔkɛ oyombo utɔ nɛ, ibyi inggisɛ kwuba kpakɛkɛ won ngwi o kwudzɛ ondu utɔ mani.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 Man onyi mi idzidzɛ mgbi ama oteyi mi ozu okwakye mgbi emi iJuda, iyin di iJaru badzɛ imbe nani, ngwi o dili iYesu nɛta o si lankɛ esɛ mi iyayi,
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 diyɛ tɛkyɛ nun saan gbɛɛ, <<Ongwani ongyaa ongwu ongbungbɛ le kwulu, tsuutsu ba wa kye abɔ mgbi abu gbon ewo azukwu ni ewo mgban gbosa no dzɛ oshishe.>>
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Nghanɛ iYesu wafɔ yan.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Ongyaa oka kpaa dzɛ mmana ngwu teka ogyiiyɛ onova iwyodefa.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 O gyisɔ kwuba mi abɔ mgbi ama obwe ootse, di kye mbelu ungwɔ ngwi o sulun duu, ngwi ewo kika gbosa nɛ ootse nghao kɛɛkiyayi.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 Ngwi o fwo odzɛ iYesu nɛ, o si gbuokɛ idzidzɛ inggisɛ wa kye abɔ gbon angwuto mi iyikpa,
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 ikyekyɛ o tsɛwɛ gbɛɛ, <<kini ani kye abɔ gbon angwuto kpaa ta, ootse mgbɛn ka ngyɛ.>>
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 Labɔlabɔ nɛ eyi odɛɛdɛ mgban dzɛ man o si difwi mi idzidzɛ ewo mgban dafi isɔ na gbosa mani.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 IYesu jakpa difwi akponyi dafi mfye tɔ lo ongwu mi ewo mani. O kyata inɛ byi ibyi inggisɛ ntona si byita gbɛɛ, <<li emɛ kye abɔ gbo ani angwuto?>>
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Emi ongwafɔ mgban nun uka gbɛɛ, <<Abu di inggisɛ tsiibyi wo abu, kpaa abu dile byita gbɛɛ, <Li emɛ kye abɔ gbo anii?> >>
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Nghaduu iYesu kiyayi ondinɛ inggisɛ nkyɔ ngha mani.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ngwi ongyaa na difwi ungwɔ nkyɔn nɛ, o si ba wa lakɛ esɛ mi iyayi iYesu, ewo le shiishi lon yi imio, o si nyan otsitsi ungwɔ ndzɛ duu.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 O nyan gbɛɛ, <<Ongyaa, oyɛyɛ onuunu mgbi abu ngyɛlu abu ootse. Kɛ ise diyɛ tɔ mi isɔ mgbi abu nɛni.>>
34 E Jesus disse:
35 Ngwi iYesu kale gbɔdzɛ nɛta, engyulɔ angbeka tɔkyɛ udɛ iJaru, inggisɛ oteyi mi ozu okwakye mgbi emi iJuda. A gbɛɛ, <<Ongwabu kwulu ma li ekyɛ ngwi abu kale kaka otsetse ewo?>>
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 IYesu gbadikye mi odzɛ ngwi a gbɔ na man, O si nya ongye oteyi ozu okwakye mgbi emi iJuda na gbɛɛ, <<ka tsimio ba, noyɛyɛ ta i ngyɛ.>>
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 O nu inggisɛ onyi kyan iyikpa ba sede iPyita, iJɛnsi yi iJɔn ongwunɔ iJɛnsi ta.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Ngwi a ba udɛ ongye oteyi ozu okwakye mgbi emi iJuda nɛ, iYesu di imbe yɛɛ yuu yi akwɔ bɛyi ikwu otseetse mi ela okwukwo.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 O kaka ifun di nya ma gbɛɛ, <<I kyɔsinɛ ngwi ema nu imbe suusu yi ikwu otseetse ngha? Ongwɛ nɛ kwulu ba kpaa o nanuna ta.>>
39 Então ele disse:
40 Nghaduu a shan isha.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 O kpalun abɔ nyan gbɛɛ, <<Italita kumi!>> (Itan gbɛɛ, <<Ongwongyaa ongbungbɛ, ani le nya abu gbɛɛ, kyato!>>).
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Labɔlabɔ nɛta ongwongyaa na kyɛɛ dzɛkunto le kyikyɛ yilili kpatsɛ (o li onova iwyodefa). Mi ungwɔnɛ i kwulu ma ewo saan.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 O wo ma ola kpɔklɔɔ gbɛɛ nu ma ka nu inggisɛ onyi ye odzɛ ele ba, o diyɛ nya ma gbɛɛ nu ma nun ungwogye no gye.
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.