Marcos 5

utr (UTR) vs BKJ

Sair da comparação
1 A foyombo utɔ lu ayɛsɛ iGeraseni nani.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Ngwi iYesu tasɛ mi uwaa mata, ongyulɔ oka yi onodzi okpɛkpɛ tɔ mi imbe endzi wa tun.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Inggisɛ nɛ li la imbe endzi, inggisɛ onyi dzɛma nka bwan adi gbɛ ba, kwoba yi ashi kpaa.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Bana a li teyi bwan afɔ yi abɔ, kpaa o li byi ashi yi iyudza ntona kye gbɔdzɛ dulu afɔ tɔ. Inggisɛ onyi fyumfye mɛ osin bɛsɛ ba.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Otu yi onɔ mi imbe endzi bɛyi undɔ ntona o li le teela diyɛ dzɛ ewon ifwa mi akwutsɛ.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Ngwi o dili iYesu mbombo mata, o tsinya ka gbe akwafɔ kwokɛ esɛ mfyumfye mi iyayi iYesu.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 O feela kpakpa, <<Li ekyɛ wo abu yi ani. IYesu, Ongwɛ Imgbasho ngwu ngha mi esho? Fa mbi Imgbasho gbɛɛ abu ka nu ani adzɛ ba!>>
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Ikyesinɛ iYesu teyi nyan gbɛɛ, <<Abu onodzi ibwubwe tasɛ mbi inggisɛ nɛni!>>
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Ta iYesu byun gbɛɛ, <<Iyi abu di emɛ?>>
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 O si tɛkyɛ diyɛ gbabɔ nu iYesu gbɛɛ, no ka lɔ ama onya dzata imbe nɛ ba.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Obyia ibyibyi tole gye ungwogye kwɛkwɛ mi undɔ mi imbe nani.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Onodzi ibwubwe ntona tɛkyɛ nu iYesu gbɛɛ, <<Lɔlu eyi kaka obyia ntonɛni; noofɛ ni eyi kaka mboma.>>
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 O nu ma ofɛ, man onodzi ibwubwe ntona tasɛ lu ka yaokɛ mbi obyia ntonani. Obyi obyia na mɛ dafi idubu efa sini, a tashulu mi agblo yaokɛ utɔ si dzili.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Ama ongyo obyia ntona tsinya lu ka gbɔ mi igeli bɛyi ayɛsɛ nani. Inggisɛ gbe ewoma tasɛ le wa di ungwɔ nkiyayi mani.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Ngwi a ba mbi iYesu nɛ, a si di inggisɛ ngwu esɛ gbeka dɔn ikye nani, sɔdzɛ mmana, wo angwuto, itukwu mgban yɛɛ saan, man a tsimio.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Ama ndi mani a gbɔ nya inggisɛ ungwɔ nkyɔ ongyulɔ ngwu esɛ dɔn ikye nani, bɛyi odzɛ mgbi obyia ntona kpaa.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Nghanɛ inggisɛ ntona wita otɛɛkyɛ nu iYesu gbɛɛ no dzata ayɛsɛ mgbi ama.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Dafi iYesu le kaka ifu uwaa nɛ, inggisɛ ngwu esɛ dɔn ikye na tɛkyɛ gbɛɛ ongwu ki lu yan.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 IYesu gbela ba, kpaa o gbɛɛ, <<Lu udɛ mbi etɔ mgbi abu dika nya ma ungwɔ okwukwo ngwi Otsɛ Imgbasho kyɔ yi abu, bɛyi itɔ elela ngwi o di abu nɛni.>>
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Inggisɛ na si lu ka wita le gbɔ mi iDekapoli (ogalu iwyo ntona) ungwɔ okwukwo ngwi iYesu kyɔ mi ikye mgbi ongwu nani. I si kwulu inggisɛ duu ewo.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Onɔ ngwi iYesu diyɛ fa mi uwaa dɔkɛ oyombo utɔ nɛ, ibyi inggisɛ kwuba kpakɛkɛ won ngwi o kwudzɛ ondu utɔ mani.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Man onyi mi idzidzɛ mgbi ama oteyi mi ozu okwakye mgbi emi iJuda, iyin di iJaru badzɛ imbe nani, ngwi o dili iYesu nɛta o si lankɛ esɛ mi iyayi,
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 diyɛ tɛkyɛ nun saan gbɛɛ, <<Ongwani ongyaa ongwu ongbungbɛ le kwulu, tsuutsu ba wa kye abɔ mgbi abu gbon ewo azukwu ni ewo mgban gbosa no dzɛ oshishe.>>
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Nghanɛ iYesu wafɔ yan.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Ongyaa oka kpaa dzɛ mmana ngwu teka ogyiiyɛ onova iwyodefa.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 O gyisɔ kwuba mi abɔ mgbi ama obwe ootse, di kye mbelu ungwɔ ngwi o sulun duu, ngwi ewo kika gbosa nɛ ootse nghao kɛɛkiyayi.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Ngwi o fwo odzɛ iYesu nɛ, o si gbuokɛ idzidzɛ inggisɛ wa kye abɔ gbon angwuto mi iyikpa,
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 ikyekyɛ o tsɛwɛ gbɛɛ, <<kini ani kye abɔ gbon angwuto kpaa ta, ootse mgbɛn ka ngyɛ.>>
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Labɔlabɔ nɛ eyi odɛɛdɛ mgban dzɛ man o si difwi mi idzidzɛ ewo mgban dafi isɔ na gbosa mani.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 IYesu jakpa difwi akponyi dafi mfye tɔ lo ongwu mi ewo mani. O kyata inɛ byi ibyi inggisɛ ntona si byita gbɛɛ, <<li emɛ kye abɔ gbo ani angwuto?>>
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Emi ongwafɔ mgban nun uka gbɛɛ, <<Abu di inggisɛ tsiibyi wo abu, kpaa abu dile byita gbɛɛ, <Li emɛ kye abɔ gbo anii?> >>
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Nghaduu iYesu kiyayi ondinɛ inggisɛ nkyɔ ngha mani.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Ngwi ongyaa na difwi ungwɔ nkyɔn nɛ, o si ba wa lakɛ esɛ mi iyayi iYesu, ewo le shiishi lon yi imio, o si nyan otsitsi ungwɔ ndzɛ duu.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 O nyan gbɛɛ, <<Ongyaa, oyɛyɛ onuunu mgbi abu ngyɛlu abu ootse. Kɛ ise diyɛ tɔ mi isɔ mgbi abu nɛni.>>
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Ngwi iYesu kale gbɔdzɛ nɛta, engyulɔ angbeka tɔkyɛ udɛ iJaru, inggisɛ oteyi mi ozu okwakye mgbi emi iJuda. A gbɛɛ, <<Ongwabu kwulu ma li ekyɛ ngwi abu kale kaka otsetse ewo?>>
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 IYesu gbadikye mi odzɛ ngwi a gbɔ na man, O si nya ongye oteyi ozu okwakye mgbi emi iJuda na gbɛɛ, <<ka tsimio ba, noyɛyɛ ta i ngyɛ.>>
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 O nu inggisɛ onyi kyan iyikpa ba sede iPyita, iJɛnsi yi iJɔn ongwunɔ iJɛnsi ta.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ngwi a ba udɛ ongye oteyi ozu okwakye mgbi emi iJuda nɛ, iYesu di imbe yɛɛ yuu yi akwɔ bɛyi ikwu otseetse mi ela okwukwo.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 O kaka ifun di nya ma gbɛɛ, <<I kyɔsinɛ ngwi ema nu imbe suusu yi ikwu otseetse ngha? Ongwɛ nɛ kwulu ba kpaa o nanuna ta.>>
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Nghaduu a shan isha.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 O kpalun abɔ nyan gbɛɛ, <<Italita kumi!>> (Itan gbɛɛ, <<Ongwongyaa ongbungbɛ, ani le nya abu gbɛɛ, kyato!>>).
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Labɔlabɔ nɛta ongwongyaa na kyɛɛ dzɛkunto le kyikyɛ yilili kpatsɛ (o li onova iwyodefa). Mi ungwɔnɛ i kwulu ma ewo saan.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 O wo ma ola kpɔklɔɔ gbɛɛ nu ma ka nu inggisɛ onyi ye odzɛ ele ba, o diyɛ nya ma gbɛɛ nu ma nun ungwogye no gye.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.