Lucas 7
utr (UTR) vs VC
1 Dafi iYesu ngyɛlu odzɛ ogbɔɔgbɔ yi ibyi inggisɛ tsatsadu nɛ, o si kaka iKapenahun.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Mi igeli na, ongbidɔ mgbi ongyukwo oblakwutsɛ oka ngwu kpan itukwu saan dotse dzɛ kwɛkwɛ okwulu-kwulu.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Ongyukwo oblakwutsɛ mgbi emi iRoma nɛ si fwo odzɛ mgbi iYesu, o dɔ engyukwo emi iJuda angbeka esɔ gbɛɛ nu ma ka nyan no ba wa ngyɛlu ongbidɔ mgbi ongwu ootse.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Nɛ a ka tɛkyɛ nu iYesu gbɛɛ, <<Inggisɛ nɛ mina abɔ oyaaya mbi abu kyɛmɛ-kyɛmɛ.
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 Ikyekyɛ ɛsɛ mgbi eyi kpan itukwu, o di mbɛ eyi ozu okwakye.>>
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Nɛ iYesu si wafɔ yi ama.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Ani mɛ okɛ mbi abu ba. Nghanɛ gbɔ elodzɛ ta ootse mgbi ongbidɔ mgbi ani ka ngyɛ.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Ikyena ani abuen kpaa n li inggisɛ nbyidzɛ abɔ mfye, yi emi oblakwutsɛ mi abɔ ani, ni ani nya ongwunɛ gbɛɛ, <Lu,> o li lu. N di li gbɔ yi oka gbɛɛ, <Kwa> o di li ba. N di li nya ongbɛ mgbɛn gbɛɛ, <Kyungwɔnɛni,> o di li kyɔ ngha.>>
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Ngwi iYesu fwo odzɛ nɛ nghanɛ, i kwulun ewo yan, o kyata inɛ mbi ibyi ama nkyan iyikpa ma si gbɛɛ, <<N nya ema, n tu itɔ oyɛyɛ onuunu nshewo itɔ nɛ ye ba, kwo mbi emi Israi kpaa.>>
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Engyesɔ ntona yɛ lu udɛ ka tu ongbidɔ na yɛɛ saan.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Ngwi i wa nyɛ nɛta iYesu wafɔ yi engwafɔɔn bɛyi ibyi inggisɛ le lu mi igeli ngwi a li kwun di iNai.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Dafi a dzɛ kwɛkwɛ okaka onufɛ ogalu nɛ, a kye ikwɔ tɔ le kɛ ongwu nli ongwɛ onyi kpokpo mgbi owakwadɛ. Nghanɛ ibyi inggisɛ mi ogalu na wafɔ yan.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Ngwi Otsɛ iYesu din nɛ, elela kyɔn won, o si gbɛɛ, <<Ka tsukwu ba.>>
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Nɛ iYesu kɛ kwɛkwɛ kye abɔ gbo ogba, ama nsisi ntona kwulɛsɛ. O gbɛɛ, <<Ongwongyulɔ, kyato.>>
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Nɛta inggisɛ ikwukwɔ ma si kyato sɔ nto wita ogbɔdzɛ, iYesu yilen nu onɔn.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Ama duu imio wo ma man a le tsɛ Imgbasho. A gbɛɛ, <<Oyegbɔ okwukwo tɔ mi idzidzɛ mgbi eyi: Imgbasho ba owa ya emidan abɔ.>>
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Odzɛ mgbi iYesu si gbɔfwɛ kpatsɛ iJudia bɛyi ɛsɛ angbeka ama nwo otsee dɔ ma duu.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Engwafɔ mgbi iJɔn nyan ungwɔ ama ngwi iYesu kyɔ duu, o kwu efa ela,
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 o dɔ ma esɔ gbɛɛ nu ma kɛ ka byi Otsɛ iYesu gbɛɛ, <<Li abu li ongwu iJɔn gbɔgbɛɛ o kyɛma le ba ma, naadi ni eyi gbe inɛ byi inggisɛ oka idzidza?>>
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Mi onɔ ngwi emi esɔ ntona ba mbi iYesu nɛ, a gbɛɛ, <<IJɔn okyɔ iBatisima dɔ eyi esɔ mbi abu gbɛɛ ni eyi wa byita gbɛɛ: <Abu li ongwu nkyɛ ka ba ma naadi ni eyi gbe inɛ byi inggisɛ oka?> >>
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Mi onɔ na iYesu ngyɛlu ibyi inggisɛ ootse idzidza-dzidza, bɛyi onodzi ibwubwe, di nu ama nbinɛ dinɛ.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 O si nu emi esɔ ntona uka gbɛɛ, <<Yidɔ lu ka nya iJɔn ungwɔ ngwi ema di diyɛ fwo: Ama nbinɛ yɛ le di, ama ngwu afɔ waawaa le kyikyɛ, ama ndɔ otsoma, otsoma mgbi ama ngyɛ, ama nkyadɔ le fwo, ama nkwulu le kyato mi ikwu, a le gbɔ Esɔ Osuse nya emi adzɛ.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Imgbasho ka kye mse dzɛ yi ali inggisɛ nfwa ani ba mi ungwɔ ama ani kyɔ mani.>>
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Onɔ ngwi emi esɔ mgbi iJɔn lu nɛ, iYesu wita ogbɔdzɛ yi ibyi inggisɛ mi odzɛ mgbi iJɔn gbɛɛ: <<Li alungwɔ ngwi ema kɛ okwɛsɛ le ka di? Li atakwu ngwi awo le fan ntonaa?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Ki no li ngha ba ma, li alungwɔ ngwi ema kɛ le ka di? Li ongyulɔ nwo angwuto osusee? Ama nwo angwuto ofyunfyummya bɛyi ama ogye ɛsɛ a li to udɛ utɔ.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Wanɛ li alungwɔ ngwi ema tasɛ le ka di? Li oyegbɔɔ? Ɛɛn, ani le nya ema, o ngha oyegbɔ.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Nɛnɛ li ongwu a lɔ ungwɔ ikyen gbɛɛ:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Ani le nya ema, inggisɛ ngwu ongyaa mba ma duu, onyi kpaa dzɛma nshewo ngha iJɔn ba; Nghaduu inggisɛ nli olɛlɛ mi esutɔ mgbi Imgbasho shewo nghan.>>
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 (Ali inggisɛ bɛyi ama ogbɛ udza ifyɛɛ ngwu fwon duu, gbela Imgbasho, lubana iJɔn tsekise kyɔ ma iBatisima.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Kpaa emi iFarasi bɛyi ama oye ola fwa oweka mgbi Imgbasho mi ikye mgbi ama, ikyesinɛ a fwa onu iJɔn kyɔ ma iBatisima.)
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 <<Ma li alungwɔ ngwi ani ka kye inggisɛ emi etɔ nɛ mba yan? A to sinɛ?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 A to dafi ɛngbɛ ama nto ifyidu le kwu ewoma ela gbɛɛ:
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Lubana iJɔn okyɔ iBatisima ba, o li gye ungwogye ba, di li wa eneekwɔ ba; ema gbɛɛ: <Esɛ dɔn ikye.>
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Ongwɛ Inggisɛ ba le gye diyɛ wa, kpaa ema li gbɛɛ: <Dii, o li inggisɛ okyɔ nggwɔ yi inggisɛ ofya ɛbyɛ di li oka ama ogbɛ udza ifyɛɛ bɛyi emi ali ibwubwe.>
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Nghaduu ozoyeye li tso otsitsi tɔ mbi ama nkyɛdɔn mani.>>
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Inggisɛ iFarasi oka bɔ iYesu ungwogye ongwi onɔdɛ mi udɛ mgban, o ka sɔkɛ imbe ogye ungwogye.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Onɔ ngwi ongyaa owagbai ngwu dzɛ igeli na, ka fwo dafi iYesu le gye ungwogye mi ozu mgbi inggisɛ iFarasi nɛ, o kye ikpɔkpɔ alabasta mgbi engyie ogbungbɛ,
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 wa kwulɛsɛ mi iyikpa iYesu le tsukwu kye etse kyin afɔ. Di kyi fwɔlu yi otu mgban, o kye ondu le kwon afɔ diyɛ kye engyie ogbungbɛ yawon afɔ.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Ngwi inggisɛ iFarasi ngwu bɔɔn ungwogye na di nghanɛ, o gbɔ yi ewon gbɛɛ: <<Inggisɛ nɛ ki li oyegbɔ yɔ, o ki ye itɔ ongyaa nkye abɔ le gbon ewo nɛ bɛyi iyi obube ngwi o dzɛyan nɛni.>>
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Ta iYesu nyan gbɛɛ, <<iSaimɔn, ani dzɛ yi odzɛ ngwi n ka gbɔ yi abu.>> O gbɛɛ, <<Gbɔka otsetse!>>
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 <<Inggisɛ onu mkpa oka dzɛ yi ama ngban mkpa nghi efa: Oka dzɛyan isule ideli eda, oka ma li isule ngwusefa dɔn iwyo.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Ama efa duu yagba okpaakpa ba, ta o dzɛ ma ta. Li emɛ ngwu inggisɛ onu mkpa na ka nghao kpan itukwu?>>
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 ISaimɔn nun uka gbɛɛ, <<N tsɛwɛ gbɛɛ, li ongwu o dzanta yi mkpa kwuba nani.>> IYesu gbɛɛ, <<O gbɔ ayin.>>
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 O si kyata inɛ kɛ mbi ongyaa na nya iSaimɔn gbɛɛ, <<Abu di ongyaa nɛ wɛ? Ani ba udɛ abu kpaa abu nu ani eni osaafɔ ba, kpaa ongyaa nɛ nu ani afɔ yɛɛ eneni yi etse, di kye fwɔlu yi otu mgban.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Abu ta ani angba yi ondu okwo ani ataka ba, kpaa ongyaa nɛ kyɛ onɔ ngwi ani ba mmɛnɛ ma jo, o tonya okye ondu kwo ani afɔ waba.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Abu kye engyie kyi ani ikye ba, nghaduu ongwu yɔ kye engyie ogbungbɛ kyi ani afɔ.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Hininɛ ani le nya abu gbɛɛ a dzanta yi ali ibwubwe kwuba, ikyesinɛ o tso okpitukwu kwuba. Kpaa inggisɛ ongwu a dzanta gwee, li tso okpitukwu gwee ta.>>
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Ta iYesu nya ongyaa na gbɛɛ, <<A dzita abu yi ali ibwubwe mgbi abu.>>
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Ingyoga angbeka ama nle gye ungwogye yi ama wita ogbɔ yi ewoma gbɛɛ, <<Nɛnɛ li emɛ ngwu ali ibwubwe kpaa o li dzɛ inggisɛ ta yan?>>
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 IYesu nya ongyaa na gbɛɛ, <<Oyɛyɛ onuunu mgbi abu dulu abu watɔ, lu mi iyu.>>
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.