Lucas 19
utr (UTR) vs VC
1 IYesu kaka iJeriko nyɛ-nyɛ le lu.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Ongyulɔ dzɛ imbe na ngwu a li kwun di iDzakyu; o li ongyukwo mgbi ama ogbɛ udza ifyɛɛ di dzɛ yi aludu.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 O mina odi itɔ inggisɛ ngwu iYesu dzɛ mani, nghaduu ngwi o shigbo ba nɛ, o yagba odin ba ikye ibyi inggisɛ.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Nɛ o tsinya lu iyayi ka tɔkɛ ekwɔ andundu ni ongwu din, ikyesinɛ iYesu kyɛ le nyɛ ofɛ nani.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Ngwi iYesu to imbe na yɛyɛ nɛta, o ndinɛ kɛ esho si nyan gbɛɛ, <<IDzakyu, tashulu vla-vla. Li kyɛmɛ-kyɛmɛ n ka kaka udɛ abu inɛ.>>
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Nɛ o tashulu vla si gban yi atsa.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Inggisɛ tsatsa di ungwɔnɛni man, a wita ondandu gbɛɛ, <<O le kɛ ingyoga mi udɛ inggisɛ ali ibwubwe.>>
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Nghaduu iDzakyu dzɛkunto gbɔ yi Otsɛ iYesu gbɛɛ, <<Dii, Otsɛ! Mmɛnɛ jo n ka kye ayɛ ungwɔ mgbi ani ngwi ani tulun kyi nu ema adzɛ, ki ani kyɔ inggisɛ ogye, ni li ekyɛkyɛ kpaa, n ka kpa otsungwɔn mkpa akpe enɛ.>>
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 IYesu gbɔ yan gbɛɛ, <<Inɛ nɛ abu yi emidabu duu tu owatɔ-watɔ, ikyesinɛ inggisɛ nɛ kpaa, li ongwɛ Abrahan.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Bana Ongwɛ Inggisɛ ba ikye owa pita yɛ dulu ungwɔ nbyulu ma watɔ.>>
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Dafi a le gadɔ mi ungwɔnɛ nɛ, iYesu kiyayi onya ma utsa, ikyesinɛ o dzɛ kwɛkwɛ yi iJerosalin, man inggisɛ tsɛwɛ gbɛɛ esutɔ mgbi Imgbasho ka byakpa ba akponyi.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 IYesu gbɔgbɛɛ: <<Ongwɛ utɔ oka wewo okɛ anengye adzi nu ma ka kye abɔ utɔ dɔn ikye di yidɔ.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Nɛ o kwu engbidɔ mgban nghi iwyo ela si nu ali inggisɛ mgbi ama awuya ngwi mɛ dafi awuya okpa idɔ ofyia eta sini. O gbɛɛ, <Kyelu awuya nɛ fashi abɔ di tu ungwɔ ele na, duuse nin wa yidɔ.>
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 <<Nghaduu emi ɛsɛ udan dun tanyi man a dɔ inggisɛ angbeka esɔ mbon oka gbɔgbɛɛ, <Eyi mina gbɛɛ inggisɛ nɛ no ka li utɔ mgbi eyi ba.>
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 <<A gyon utɔ man o yɛ luba udɛ. Ta o dɛsɔ mbi engbidɔ ngwu ongwu nu ma awuya ma, ikye oye eni owaawa ngwi a tu mi ele mani.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 <<Inggisɛ ongwu ababɔ ba wa gbɔgbɛɛ, <Ongyukwo, awuya ngwi abu kye nu ani ma yɛ mbwumbwo nghi iwyo.>
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 <<Ongyukwo nu uka gbɛɛ, <N nu abu abɔ ongbidɔ mgbi ani osuse. Ikyegbɛɛ abu dzɛ yi oyɛyɛ mi ungwɔ ogwee nɛ, kye inɛ byi igeli okwukwo nghi iwyo.>
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 <<Ongwu fan ba wa gbɔgbɛɛ, <Ongyukwo, awuya mgbi abu yɛ mbwumbwo nghi eda.>
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 <<Ongyukwo mgban si nu uka gbɛɛ, <Kye inɛ byi igeli okwukwo nghi eda.>
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 <<Nɛ ongbidɔ oka di ba wa gbɔgbɛɛ, <Ongyukwo, awuya mgbi abu dzɛ na; ani kye da mi ayangwuto.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Ani tsimio abu, ikyesinɛ abu li inggisɛ ngwu fyumfye ali kpakpa. Abu li dulu mi imbe ngwi abu kye da ba, di li shɛ mi imbe ngwi abu kya ba.>
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 <<Ongyukwo mgban nun uka gbɛɛ, <N ka gbɔ abu ikwɔ mi elodzɛ mgbi abu, abu ongbidɔ imbali nɛni, abu ye gbɛɛ ani li inggisɛ ofyumfye ali, n li dulu mi imbe ngwi ani kye da ba, di li shɛ mi imbe ngwi ani kya ba.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Kyɔsinɛse ngwi abu kye awuya mgbi ani ka wokɛ mi ozu awuya ba? Mi oyɛɛyɛ mgbi ani, n kika tu eni owaawa mi efu.>
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 <<Ta o nya ama nkwudzɛ to yan ma gbɛɛ, <Gbɛlu awuya na mi abɔ mgban kye nu inggisɛ ndzɛyan nghi iwyo nani.>
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 <<A gbɔgbɛɛ, ongyukwo, <Ongwu na tsekise dzɛ yi iwyo wa.>
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 <<O nu uka gbɛɛ, <N nya ema gbɛɛ mbi ali inggisɛ ntulun ma a dika mbwon ele kpɔɔ, kpaa ama ndzɛ yi unkonyi ba ma, ongwi o dzɛyan ma kpaa a ka kyi gbɛlu.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Kpaa emi ikyili mgbi ani ngwu mina gbɛɛ nin ka dzɛ utɔ mi ikye ma ba nɛ, gbe ma ba wa ngwɔ ma mi iyayi ani mmɛnɛni.> >>
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Ngwi iYesu gbɔdzɛ nɛ ngyɛ nɛ, o kye ofɛ dikye olu iJerosalin.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Dafi o wa to kwɛkwɛ mi ongwɛ igeli ngwi a li kwun di iBɛtifege yi iBetani mi undɔ ngwi a li kwun di unggwɔ mgbi Olivi nɛ, o dɔ engwafɔɔn efa esɔ nya ma gbɛɛ,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 <<Lu mi ogalu ndzɛ ema iyayi nani, ni ema kaka ele yɔ, ema ka di ongwɛ itaklimyi shadi mmanani, ngwi inggisɛ onyi kpaa tɔɔn ye waba. Kyi shɛlu ba mmɛnɛni.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Kini inggisɛ byi ema gbɛɛ, <Kyɔsinɛ ngwi ema le shan yɔ?> Nyan gbɛɛ, <Odzɛ wo Otsɛ yan.> >>
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Ama ngwu iYesu dɔ ma esɔ ma si kɛ ka di itaklimyi dafi o tsekise nya ma mani.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Ngwi a le shan nɛta, emi otsungwɔn byi ma gbɛɛ, <<Kyɔsinɛ ngwi ema le shɛ itaklimyi nɛ?>>
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 A nu uka gbɛɛ, <<Odzɛ wo Otsɛ yan.>>
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 A kyen ba wa nu iYesu, man kye angwuto mgbi ama kye tukwu ongwɛ itaklimyi na ekpo di ya iYesu abɔ dɔkɛ ele.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Dafi o tɔɔn le kɛ nɛ, ibyi inggisɛ gbe angwuto le tasɛ mi ofɛ.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Ngwi o ba kwɛkwɛ mi imbe ngwi ofɛ nyɛ lu unggwɔ Olivi nɛ, engwafɔ duu wita le tsatsa dile tsɛ Imgbasho mi ela okwukwo mi alungwɔ okwulewo ngwi ama di nani.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Le gbɛɛ,
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Emi iFarasi angbeka mi idzidzɛ ibyi inggisɛ ntona gbɔ yi iYesu gbɛɛ, <<Otsetse, fwa yi engwafɔ ntonɛni.>>
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 IYesu nu ma uka gbɛɛ, <<N nya ema, kini a dede kpaa, akwutsɛ ka gbaakwɔ.>>
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Ngwi iYesu ba kwɛkwɛ wa di iJerosalin nɛ, o tsukwu mi ikye inggisɛ emi igeli nani.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 O gbɔgbɛɛ, <<Ni abu, ki ye ungwɔ ama nka ba yi abu iyu inɛ kpaa ta. Nghaduu onɛnɛ i daada mi inɛ mgbi ema.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Egbe ka wa kwulu abu abɔ ngwi emi ikyili mgbi abu ka loka kye abu wo idzidzɛ di fyi abu mi ali agya duu.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 A ka fyi abu bɛkɛ esɛ, abu yi inggisɛ ama nto yi abu duu. A ka dzata ikwutsɛ onyi kpaa dɔ ikye oka ba, ikyesinɛ abu fwa o difwi onɔ ngwi Imgbasho ba owa dulu abu watɔ.>>
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Ta iYesu kaka ozu okwukwo osunu Imgbasho mi iJerosalin man wita olɔlu ama nle kyummya tasɛ.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 O nya ma gbɛɛ, <<Afɛ lɔ gbɛɛ, <Ozu mgbi ani ka li ozu obibɔ; kpaa ema kye yɛɛ imbe odaada mgbi emumyi.> >>
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Alegbe o le tso mi ozu okwukwo osunu Imgbasho mi iJerosalin nani. Kpaa engyukwo ama ofifɛ mgbi Imgbasho, etsetse mgbi ola mgbi iMose bɛyi emi angbodzi inggisɛ le fya gbɛɛ ama ki ngwɔn.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Nghaduu a tu ofɛ onyi ongwɔn ba, ikyesinɛ ali inggisɛ kye itukwu shakɛ mi elodzɛ mgban.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.