Lucas 15
utr (UTR) vs VC
1 Egbe oka nɛ, ama ogbɛ udza ifyɛɛ bɛyi emi ali ibwubwe wa kwakye ikye ofwo iYesu.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Nghaduu emi iFarasi bɛyi ama otso ola mgbi iMose wita okwondukwɔ gbɛɛ, <<Inggisɛ nɛ gbela yi emi ali ibwubwe diyɛ le gye ungwogye yi ama kpaa!>>
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Nɛ iYesu nya ma utsa sini:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 <<Ni inggisɛ oka mbi ema dzɛ yi mmala nghi ideli onyi ma onyi byulu mi efu, li ekyɛ ngwi o ka kyɔ? O ka dzata ngwusenɛ dɔn iwyo diwyegyanɛ ntona mi imbe ododa lu ka pita onyi nbyulu na nghataa se non tuun baa?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Onɔ ngwi o ka tuun ma, o ka tsatsa kye dɔkɛ olubɔ
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 le lu udɛ. Non wa to udɛ, o ka kwu emi okan bɛyi ama nwotsuudɛ dɔn ela gbɛɛ, <Tsatsa yi ani na; ikyekyɛ ani ka tu mmala nbyulu ma wa.>
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 N nya ema gbɛɛ mi itɔ ofɛ nɛ kpɔɔ atsa ka dzɛ esho kwuba mi ikye inggisɛ alobube onyi nkyata luba mbi Imgbasho ngha inggisɛ ama osaan ngwusenɛ dɔn iwyo diwyegyanɛ ngwu mina okyata ba ntonani.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 <<Naadi ni ongyaa dzɛ yi anini nghi iwyo onyi byulu mi ele ma o ka kyɔsinɛ? O ka kye ipitila dɔ kyi waalu ozu di pita yi ɛwɛ ogbebyi nghataa se non di baa?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Onɔ ngwi o ka tu ma, o ka kwu emi okan bɛyi ama nwotsuudɛ dɔn ela gbɛɛ, <Tsatsa yi ani na ikyekyɛ ani ka tu anini nbyulu ma wa.>
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Mi itɔ ofɛ nɛ kpɔɔ, n nya ema, atsa ka dzɛ mi inɛ engyesɔ mgbi Imgbasho mi ikye inggisɛ alobube onyi nkyatitukwu mani.>>
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 IYesu di kiyayi gbɛɛ: <<Inggisɛ oka nose dzɛ yi engwengyulɔ nghi efa.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Ongwu ongbungbɛ nya otsɔn gbɛɛ, <Otsani, kye okwudɛ ndzɛ mi ikye mgbi ani ma nu ani.> Nɛ otsɔn si kye ghalu okwudɛ nu engwaan efa ntonani.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 <<Egbe nyɛ gwee ta, ongwan ongwu ongbungbɛ si kye gbelu alungwɔ mgban. O kyato lu ɛsɛ mbombo mi imbe na ma, o kye mbelu awuya mgban duu mi oshishe ayayi.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Onɔ ngwi o kye mbelu alungwɔ duu nɛ, okɔtɔndzi enbwa kaka ɛsɛ na duu, man o yɛɛ abubɔ yi unkonyi ogyeegye ba.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Nɛ o kɛ oka kyɔ inggisɛ oka idɔ mi ɛsɛ nani, inggisɛ na kyon dɛsɔ lu okwɔ mgban oka kye inɛ byun obyia.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 O mina gbɛɛ ongwu ki gye ungwogye ngwi obyia ntona le gye mani, kpaa inggisɛ nun unkonyi non gye ba.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 <<Mi onɔ ngwi o wa yile itukwu bɛsɛ nɛ, o gbɔ yi ewon gbɛɛ, <Mi udɛ, ama okyɔ otsani idɔ kpaa a dzɛ yi ungwogye ogyeegye gyɔloma, ma mmɛnɛ ani le kwulu enbwa!
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 N ka yɛ lu udɛ mbi otsani ka nyan gbɛɛ: Otsɛn, ani kyɔ Imgbasho obube yi abu.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Nghanɛ ani mɛ gyɔ ngwi a ka kwu ani gbɛɛ ongwabu wuba; nu ani yɛɛ dafi emi idɔ mgbi abu mani.>
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Man o kyato yɛ lu mbi otsɔn.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 <<Ongwan si nyan gbɛɛ, <Otsɛn, ani kyɔ Imgbasho obube yi abu, nghanɛ ani mɛ ngwi a ka kwu ani di ongwabu wuba.>
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 <<Kpaa otsɔn kwu ongbidɔ mgban ela gbɛɛ, <Vla! Ka kye angwuto ntishi ngha mi ozu kye wa won. Kye ongwashi won ongwufabɔ yi okpafɔ won afɔ.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Lu ka kye andɛfɛ mnda ongyulɔ wa ngwɔlu ni eyi gye di tsatsa.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Ikyena ongwani nɛ kwulu kpaa onɛnɛ o dzɛ oshishe; o byulu kpaa onɛnɛ a din.> Ta a wita oga.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 <<Mi onɔ na, ongwan ongwu ongyukwo nose dzɛ okwɔ. Ngwi o yɛ wa to ondu udɛ nɛ, o fwo ungwɔ ogboogbo yi ifwe.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Nghanɛ o si kwu ongbidɔ oka ela byun gbɛɛ, <Li alungwɔ le kiyayi?>
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 O nun uka gbɛɛ, <Ongwunabu yidɔ luba udɛ, otsabu kye ngwɔlu andɛfɛ mnda ikyekyɛ o yɛ ise.>
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 <<Ongwunɔn ongwu ongyukwo si kyitingga kpakpa gbɛɛ ongwu ka kaka udɛ wuba. Otsɔn tasɛ wa tɛkyɛ nun gbɛɛ non kaka.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Kpaa o nu otsɔn uka gbɛɛ, <Di! Onova ntonɛ duu ani kyɔ abu idɔ dafi ofyɛɛ mani, ma akponyi kpaa ani ngha abu adɔ ye ba. Nghaduu abu nu ani ongwɛ mndɔ kpaa gbɛɛ nin kyɔ oga yi emi okɛɛn ba!
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Kpaa onɔ ngwi ongwabu nɛ kye mbelu ungwɔ mgbi abu duu yi owagbai engyaa yɛ luba udɛ nɛ, abu ngwɔn andɛfɛ mnda!>
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 <<Otsɔn si nun uka gbɛɛ, <Ongwani, abu dzɛ yi ani alonɔ duu, ma alungwɔ ngwi ani dzɛyan duu li mgbi abu.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Nghaduu dzɛ mbisɔ ngwi eyi ka gye oga di tsatsa, ikyekyɛ ongwunabu kwulu, kpaa onɛnɛ o dzɛ oshishe; o byulu kpaa onɛnɛ a din.> >>
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.