Lucas 15

utr (UTR) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Egbe oka nɛ, ama ogbɛ udza ifyɛɛ bɛyi emi ali ibwubwe wa kwakye ikye ofwo iYesu.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Nghaduu emi iFarasi bɛyi ama otso ola mgbi iMose wita okwondukwɔ gbɛɛ, <<Inggisɛ nɛ gbela yi emi ali ibwubwe diyɛ le gye ungwogye yi ama kpaa!>>
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Nɛ iYesu nya ma utsa sini:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 <<Ni inggisɛ oka mbi ema dzɛ yi mmala nghi ideli onyi ma onyi byulu mi efu, li ekyɛ ngwi o ka kyɔ? O ka dzata ngwusenɛ dɔn iwyo diwyegyanɛ ntona mi imbe ododa lu ka pita onyi nbyulu na nghataa se non tuun baa?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Onɔ ngwi o ka tuun ma, o ka tsatsa kye dɔkɛ olubɔ
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 le lu udɛ. Non wa to udɛ, o ka kwu emi okan bɛyi ama nwotsuudɛ dɔn ela gbɛɛ, <Tsatsa yi ani na; ikyekyɛ ani ka tu mmala nbyulu ma wa.>
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 N nya ema gbɛɛ mi itɔ ofɛ nɛ kpɔɔ atsa ka dzɛ esho kwuba mi ikye inggisɛ alobube onyi nkyata luba mbi Imgbasho ngha inggisɛ ama osaan ngwusenɛ dɔn iwyo diwyegyanɛ ngwu mina okyata ba ntonani.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 <<Naadi ni ongyaa dzɛ yi anini nghi iwyo onyi byulu mi ele ma o ka kyɔsinɛ? O ka kye ipitila dɔ kyi waalu ozu di pita yi ɛwɛ ogbebyi nghataa se non di baa?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Onɔ ngwi o ka tu ma, o ka kwu emi okan bɛyi ama nwotsuudɛ dɔn ela gbɛɛ, <Tsatsa yi ani na ikyekyɛ ani ka tu anini nbyulu ma wa.>
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Mi itɔ ofɛ nɛ kpɔɔ, n nya ema, atsa ka dzɛ mi inɛ engyesɔ mgbi Imgbasho mi ikye inggisɛ alobube onyi nkyatitukwu mani.>>
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 IYesu di kiyayi gbɛɛ: <<Inggisɛ oka nose dzɛ yi engwengyulɔ nghi efa.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Ongwu ongbungbɛ nya otsɔn gbɛɛ, <Otsani, kye okwudɛ ndzɛ mi ikye mgbi ani ma nu ani.> Nɛ otsɔn si kye ghalu okwudɛ nu engwaan efa ntonani.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 <<Egbe nyɛ gwee ta, ongwan ongwu ongbungbɛ si kye gbelu alungwɔ mgban. O kyato lu ɛsɛ mbombo mi imbe na ma, o kye mbelu awuya mgban duu mi oshishe ayayi.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Onɔ ngwi o kye mbelu alungwɔ duu nɛ, okɔtɔndzi enbwa kaka ɛsɛ na duu, man o yɛɛ abubɔ yi unkonyi ogyeegye ba.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Nɛ o kɛ oka kyɔ inggisɛ oka idɔ mi ɛsɛ nani, inggisɛ na kyon dɛsɔ lu okwɔ mgban oka kye inɛ byun obyia.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 O mina gbɛɛ ongwu ki gye ungwogye ngwi obyia ntona le gye mani, kpaa inggisɛ nun unkonyi non gye ba.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 <<Mi onɔ ngwi o wa yile itukwu bɛsɛ nɛ, o gbɔ yi ewon gbɛɛ, <Mi udɛ, ama okyɔ otsani idɔ kpaa a dzɛ yi ungwogye ogyeegye gyɔloma, ma mmɛnɛ ani le kwulu enbwa!
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 N ka yɛ lu udɛ mbi otsani ka nyan gbɛɛ: Otsɛn, ani kyɔ Imgbasho obube yi abu.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Nghanɛ ani mɛ gyɔ ngwi a ka kwu ani gbɛɛ ongwabu wuba; nu ani yɛɛ dafi emi idɔ mgbi abu mani.>
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Man o kyato yɛ lu mbi otsɔn.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 <<Ongwan si nyan gbɛɛ, <Otsɛn, ani kyɔ Imgbasho obube yi abu, nghanɛ ani mɛ ngwi a ka kwu ani di ongwabu wuba.>
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 <<Kpaa otsɔn kwu ongbidɔ mgban ela gbɛɛ, <Vla! Ka kye angwuto ntishi ngha mi ozu kye wa won. Kye ongwashi won ongwufabɔ yi okpafɔ won afɔ.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Lu ka kye andɛfɛ mnda ongyulɔ wa ngwɔlu ni eyi gye di tsatsa.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Ikyena ongwani nɛ kwulu kpaa onɛnɛ o dzɛ oshishe; o byulu kpaa onɛnɛ a din.> Ta a wita oga.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 <<Mi onɔ na, ongwan ongwu ongyukwo nose dzɛ okwɔ. Ngwi o yɛ wa to ondu udɛ nɛ, o fwo ungwɔ ogboogbo yi ifwe.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Nghanɛ o si kwu ongbidɔ oka ela byun gbɛɛ, <Li alungwɔ le kiyayi?>
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 O nun uka gbɛɛ, <Ongwunabu yidɔ luba udɛ, otsabu kye ngwɔlu andɛfɛ mnda ikyekyɛ o yɛ ise.>
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 <<Ongwunɔn ongwu ongyukwo si kyitingga kpakpa gbɛɛ ongwu ka kaka udɛ wuba. Otsɔn tasɛ wa tɛkyɛ nun gbɛɛ non kaka.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Kpaa o nu otsɔn uka gbɛɛ, <Di! Onova ntonɛ duu ani kyɔ abu idɔ dafi ofyɛɛ mani, ma akponyi kpaa ani ngha abu adɔ ye ba. Nghaduu abu nu ani ongwɛ mndɔ kpaa gbɛɛ nin kyɔ oga yi emi okɛɛn ba!
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Kpaa onɔ ngwi ongwabu nɛ kye mbelu ungwɔ mgbi abu duu yi owagbai engyaa yɛ luba udɛ nɛ, abu ngwɔn andɛfɛ mnda!>
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 <<Otsɔn si nun uka gbɛɛ, <Ongwani, abu dzɛ yi ani alonɔ duu, ma alungwɔ ngwi ani dzɛyan duu li mgbi abu.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Nghaduu dzɛ mbisɔ ngwi eyi ka gye oga di tsatsa, ikyekyɛ ongwunabu kwulu, kpaa onɛnɛ o dzɛ oshishe; o byulu kpaa onɛnɛ a din.> >>
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.